257. මව්බිම වටා සයිකලයෙන් . . . 11

 2022/04/18

254.  මව්බිම වටා සයිකලයෙන් . . . 10

අප දෙදෙනාත් අපට හිතවත් සහෘදයනුත් එකට එක් කල දාමය වූයේ මා ගමන පිටත් වන මොහොතේ වට ධාරාණිපාතය තරමක් තුරල් වනතුරු නිවසේ සිටිනාතරතුර ගොඩ නැංවූ ගමන සමගම විහිදුනු,  වට්සැප් සමූහයයි.

සැම දිනයක් ආරම්භයේදීද අවසානයේදීද එසේම ඒ අතරතුර ගමනේ සුවිශේෂී සිදුවීම් හා පසුකරණා සුන්දර ස්ථාන වල රූපමය වාර්ථාවක් සජීවීව ගෙන ඒමද එම වට්සැප් සමූහය මගින් සිදු කෙරුණි.

කොටින්ම එය දෙවෙනි වූවේ වීඩියෝ සටහනකට හෝ සයිකල් රේස් සමග දිවෙන රනින් කමෙන්ට්‍රියකට පමණි.

අද දින අපට යා යුතු මග විහිදෙන්නේ; එසේත් නැතිනම් අද දින අපගේ ගමනාන්තය විය යුත්තේ පුත්තලම නගරයයි. මන්නාරම සිට පුත්තලමට පැමිණෙන අයෙකුහට ඒ සඳහා මාර්ග දෙකක් තෝරා ගත හැක.

ඉන් එකක් වන්නේ; විල්පත්තුව අභයභූමිය; ඇඟට දැනෙන්නට ලියනවා නම් විල්පත්තු මහා වනාන්තරයද මුහුදු වෙරළද මැදිව දිවෙන සිලාවතුර, කොන්ඩෙයිච්චි, මරිච්චු කඩ්ඩි, පොම්පරිප්පු හරහා දිවෙන වනගත මාර්ගයයි.

දෙවැන්න වන්නේ අඩප්පන්කුලම්, තන්තිරිමලේ, මහවිලච්චිය, නොච්චියාගම හරහා දිවෙන මාර්ගය යි.

විල්පත්තුව යනු වර්ග කිලෝමීටර 1317 පුරා පැතිරී ගිය වන පෙතකි.

මා කලින් කී වනගත මාරගයෙන් ගමන් ගන්නෙකු හට මන්නාරම සිට පුත්තලම දක්වා සරළ රේඛීය ගමන් පෙතක ගමන් ගැනීමට හැකි වුවද නොච්චියාගම හරහා ගමන් කිරීම වටේ යෑමක් හෙවත් වට වන්දනාවකි.

මා කලින් කී පෙත;  4WD රථවලට සුදුසු මාර්ගයක් වන අතර එය බොහෝ කාලවලදී වසා තැබෙන බව මා අසා ඇත. උදාහරණයක් ලෙස කලා ඔය පිටාර ගලනා කාලයේදී මෙම මාරගයේ පුත්තලමට ආසන්නව හමුවන එළුවන්කුලම ආසන්නයේ පවතින සපත්තු පාලම වසා දමනු ලැබෙයි. 

සපත්තු පාලම වසා දමනවා යනු මුළු මාර්ගයම වසා දැමීමට කියනා තවත් නමකි!

2022/04/18 දිනය යනු මන්නාරමට මහ වැසි වැටුනු දිනයකි. "හැමදා නියං එකදා වැහි වළාවේ" කීවා සේ ඒ වැස්ස මුළු නගරයම පමණක් නොව ප්‍රදේශයම දිය බත් කලේය. වැස්ස ආවේ තනිව නොව කුණාටුවක් වන් දැඩි සුළඟක්ද කැටිවය. වැස්ස යනු මට "අරහං" හැඟීමකි. වැස්සේ සයිකල් පැදීම ඊටත් වඩා අප්‍රසන්නවූ ක්‍රියාවකි. 

වැස්ස හරහා නගරයෙන් ඔබ්බෙහි වූ මාර්ගයක ගමන් කරණවාට වඩා නගරයක් තුල සැරි සැරීම වෙනස්ම වූ කටයුත්තකි. ඉතා දිගුකාලයක් දැඩි හිරු රශ්මියෙන් පීඩා විඳ මුළු නගරයම දූවිල්ලෙන් වසාගත් නගරය මතට වැටෙන පලමු වැසි වට සමග දූවිලි සේදී ගලන්නට ගනී. මුලින්ම සෑදෙන්නේ දූවිලි පල්පයකි! පසුව ගලා යයි!

"පිරිසිදු නගරයක්" ලෙස නම් කිරීමට ලංකාවේ නගරයක් වෙතොත්  එය ඉතා දුලභ අවයවයකි. මන්නාරම එම නගරයේ උත්පත්තියේ පටන්ම අපිරිසිදු හා අක්‍රමවත් නගරයකි. 

අප එදිනද අළුයම අවදි උනෙමු. අපට ලැබී තිබුනු කාමරය; හැරපියා එන්නට දුක සිතෙන තරම් සුව පහසු එකකි. තිස් අවුරුදු යුධමය වාතාවරණයෙන් පසු ආශ්චර්‍යමත් ලෙස පිබිදුනු පවුල් සිටින්නේ දකුණේ පමණක් නොව උතුරේද සිටිති.  මෙම හෝටලය අයත් අය සමග පෙරදින සැඳෑවේ අප කල කථා බහේදී ඔහු LTTE සංවිධානය සමග ඉතා කිට්ටුවෙන් ඇසුරු කල හැටි හා ඔවුන් සමග ගනුදෙනු කල හැටි ආඩම්බරයෙන් යුතුව කියා පෑවේය. ඔහුගේ අදහසේ හැටියට එකල මෙම පලාත්වල තිබුනු විනය හා සංවිධානාත්මක බව දැන් අහලකවත් නොමැත. 

එකල මෙම ප්‍රදේශ වල හොරකම්, ස්ත්‍රී දූෂණ, වංචා ආදිය කොහෙත්ම සිදු නොවූ බව ඔහු පැවසුවේ මහත්වූ උද්දාමයෙනි.

සත්තකින්ම එය එසේ වන්නට ඇත. 

එකල සහ යුද්ධයෙන් පසුව සිදුවූ බොහෝ ස්ත්‍රී දූෂණ හා මිනී මැරුම් සම්බන්ධව චෝදනා රජයේ හමුදා සාමාජිකයින් වෙත එල්ල වීමෙන්; මෙම අදහසේ යම් නිරවද්‍ය තාවයක් වෙතැයි සිතිය හැක.

මා කලින් කීවා සේ එදින අප ඉක්මණින්ම නවාතැනින් පිට වුනෙමු. නවාතැන් පොලේ සිට නගරයක කෙටි දුරකි. එය කිලෝමීටරයකට දෙකකට සීමාවිය. නගරයේ කුඩා ආපන ශාලා දෙකක් විවෘථව පැවතින. වැස්ස නැවතී කුඩා හිරි පොදයකට සීමාවී තිබුනි. මේ එන්ජිමක අයිඩ්ල් රනින් හෙවත් අකම් දිවුම සේය. වැස්ස මේ ඉඩ පාඩුව ලබා දෙන්නේ ඊළඟට රෙදි ගැලවෙන්නට බෙදන්නට මත්තෙන් අපට රෙදි තදකොට ඇඳ ගැනීමටය. කොටින්ම මේ අපායේ ඉන්ටර්වල් එකය!

කෙසේ වෙතත් අපට ආපසු හැරීමක් හෝ ගමන කල්දැමීමක් කල නොහැක! 

මේ ගමන අප යායුතුම වේ.

අප බලා සිටියා කියා වැස්ස අපට පව් කියන්නේ නැත! එසේම අපට ඉඩ සලසා වෙන දිනයක වහින්නේද නැත! එය එසේ සිදුකරණ මෙන් ඉල්ලා සිටීමට අප වික්ටර් රත්නායක හෝ චාමර වීරසිංහ නොවෙති. එසේම මේ නුගේගොඩ හෝ මහරගමද නොවේ. මේ එකෙන්ම මන්නාරමය. මන්නාරම වැස්ස සමග සෙල්ලං නැත! වහින්නේ කන් පාත්වෙන්නය.

කුඩා හිරිපොද මාධ්‍යයේයම අප කුඩා කඩයකට ගාල් උනෙමු. එතැන කන්නට තිබුනේ පිටිවලින් සාදන ලද "මාලු පාන්" යනුවෙන් ඒ පලාතේ අය හඳුන් වන අමුතු කෑමකි. වෙරළාශ්‍රිත වූවාට ආසාවට එම කෑමට "මාළු" එක් කොට නොතිබුනේය.

එම ආහාරයේ මාළුවෙකුගේ හැඩයක්ද නොතිබුනේ අපව තවත් අපහසුතාවයට පත් කරවමිනි.

කඩයේ අපගේ මේසයේම කොනක සිට අප සමග කතා බස් කලේ; සිවිල් ඇඳුමෙන් සැරසුනු පොලිස් නිළධරයෙකුය. මාලු පාන් දෙකක් ගිල දමා;  කිරිතේ  තුනක් බී  අප එතැනින් සමු ගත්තෙමු.

"තුනක්" වූයේ පොලිස් දෙපාර්තමේන්තුවටද තේ ලබා දීමට අප අනුග්‍රහය දැක්වූ බැවිනි.

පොලිස් රාළහාමි කෙනෙකු මුණ ගැසීම අපට අස්වැසිල්ලක් වූවේ පාර නිර්ණය කිරීමට යාමේදීය. ඔහුගේ අදහස වූයේ විල්පත්තුව මැදින් ඇති මාර්ගය මේ වන විට බොහෝ කලක සිට වසා ඇති බවත් දැනට භාවිතා කිරීමට නොහැකි තරම් එය අබලන්ව ඇති බවත් ය. 

ඒ කෙසේ වෙතත් එම මාර්ගය සයිකල් දෙකකින් යෙදෙන ගමනකට නුසුදුසු බවද ඔහු පැවසීය. 

මන්නාරමේ සිට ප්‍රධාන භූමියට දිවෙන වේලිමග වැටෙන්නේ තුන් මං හංදියකටය. ඉන් වම් පස විහිදෙන්නේ අප යාපනයේ සිට පැමිණි මාර්ගය වනාතරතුර දකුණු පස මාර්ගය මැදවච්චිය හරහා අනුරාධපුරය දෙසට විහිදේ. අප දැන් යා යුත්තේ එම මගේය.

වේලි මගෙන් මෙපිටට පැමිණ දකුණු දෙසට හැරී අප පැදයන්නට පටන් ගත්තෙමු. කෙටිදුරක් යන විට පෙරදිනයේ; නවාතැන් ගැනීමට ඉවකල මිල්ටරි ආපනශාලාව දිස් විය. එය පසුකොට ඉදිරියට ගමන් ගනිද්දී කොළඹ සිට ගමන් ඇරඹුනු දුම් රිය මාර්ගය හරහා අප ගමන් ගත්තෙමු.

වැස්ස තුරල්වී මාරගය තරමක් වේලී තිබුනද ; අහස; "දෙන්නම් බැටේ" කියා ගෙන කැස කවමින්ම සිටියේය.

මේ නිසාම වැහි බීරමකින් මුළු පරිසරයම යටපත්වී සිටියේය.

හිරු මොන තරම් තේජාන්විත අයෙකු වුවත් වැහි වළාකුළු හමුවේ ඔහු පසු බැස සිටිය අරුමය!

ස්ථානය පිළිබඳව පැහැදිලි මතකයක් නැතත් අප ගමන් ගන්නා, ගමන් කල හැකි හා ගමන් කලයුතු මාර්ගය තීරණය කිරීමෙන් පසුව මැදවච්චිය දෙසට හැරී ගමන් කරන්නට විමු.

මුරුන්කන් ප්‍රදේශය පසු කරණා තුරුත් අපට ඔරවාගෙන සිටි අහසේ; ටිකෙන් ටික කේන්තිය පහව යන බවක් පෙනුනි.

උදෑසන 8.45 වන විට ගමනේ වැදගත් සංධිස්ථානයකට අප පැමිණ සිටියෙමු. 

මඩු 

කලක සිට මඩු පල්ලියේ මංගල්ලය කාලයට එහි යන්න දැඩි ආශාවක් පැවතුනි. එහෙත් අදටත් ඉටු කර ගැනීමට නොහැකිවූ බලාපොරොත්තුවකි. 

අද මේ ගමන වැටී ඇත්තේ ඒ අභියසින්ය.

මහා මාර්ගයෙන් හැරී දේවස්ථානයට තවත් කිලෝමීටර ගනනාවක් යන්නට ඇත. 

අපට එහි යන්නට වේලාවක් නැත. ඊළඟ වැස්සට කලින් අප වාසස්ථානයක් සොයා ගත යුතුය.

ගමන පිටත්වෙන්න පෙර; නිශාන් දූරකථනයෙන් නවාතැන් පොලකට කතා කරණු මට ඇසිනි. එම ස්ථානය වෙන් කරගත් බවත් ඔහු එවිටම වාගේ මට කීවේය. 

මඩු පල්ලියට හැරෙන හංදියට ඔබ්බෙන් කුඩා දුවන කඩයක් පැවතියේය. එහිතුල වයස් ගත ලලනාවක් විය. ඇය සිටියේ වීදුරුවට ඇතුලින්; ඇතුලත තබා තිබූ ලෑල්ල මත ලග්ගා තිබූ භාජන කිහිපයක් අතරේය.

කඩය ආවරණය කොට තිබූ තහඩුවේ අලවා තිබූ දැන්වීමේ "පිරිසිදු නැවුම් එළකිරි" යනුවෙන් ලියා තිබුනි.

"අම්මට සිරි! අපි කිරි බොමු!" 

(කන්නට බොන්නට හැකි ඕනෑම දෙයක් දුටු සැනින්; මෙතෙක් වේලාවක් එය සොය සොයා සිටි බවක් දැනෙන්නේ මට විතරද?) 

"කිරි කීයද? 

"වීදුරුවක් රුපියල් සීයයි"

වීදුරුවක් රුපියල් සීයට අවුලක් නැත! සාධාරණ නොව ලාභදායී ගනුදෙනුවකි. ලොකු වීදුරුවකට බෝතල තුංකාලක් උවද අඩංගුවේ.

"මල්ලි බොමු බං කිරි; අපිට කිරි දෙකක් දෙන්න!"

මොහොතකින් "කිරි වීදුරු" දෙක අපට ලැබුනි!

"වීදුරු" කීවාට ඒ එම භාජන නිපදවා තිබූ සංඝඨකය පමණි!

කිරි ලැබුනේ වීදුරු වලින් නිපදවා තිබූ කුඩා අඬු කෝප්ප දෙකකිනි.

ලැජ්ජාව බැරල් එකෙන් වසාගෙන රුපියල් දෙසීය ගෙවා අප කිරි බීවෙමු.

"මොනව උනත් ඒවා පියෝ එළ කිරි" පසුව ඒ ගැන මම කෙඳිරි ගාද්දී නිශාන් කීවේය!

"පියො" කෙසේ වෙතත් කිරි දෙක  දැක්කාම නං මට ඒ ගෑනිගේ "මව්" මතක් උනේ මම මටම කියා ගත්තෙමි.

කිරි "වීදුරු"

අපි ආවේ මෙහේ ඉඳන්

අපි දැන් ඉන්නේ මෙතන

හෙට උදේම මෙන්න මෙතනට ඒ කියන්නේ පුත්තලමට ගිහිං ඒ පැත්තෙන් කොළඹට පල්ලං බහින්නයි ඉන්නේ. මන්නාරමේ සිට එනකොට මැදවච්චියට යන්නේ නැතිව

 අතුරු පාරකින් 'ඔයාමඩුව" හරහාපුත්තලම කිට්ටුවට යන්නයි අපේ බලාපොරොත්තුව.

පරයනාලන්කුලම්

9.12AM

10.01AM

ඔයාමඩුවට හැරෙන්නේ මෙන්න මෙතනින්. එතන එහෙමට ලොකු හංදියනම් නෑ වගෙයි මතක. ඊට සූට්ටක් මෙහායිං "කුඹුක් සෙවන" කියලා මිල්ටේරි කඩයක් තිබ්බා වාගේ මතකයි. මෙතන මුඩ්ලියර්කුලම් හෝ ඒ අසල විය යුතුය. මෙතනින් හැරුනාම තන්තිරිමලේ හරහා ඔයාමඩුවටත් එතනින් සිංහාරගමටත් යන්න පුළුවන්ලු! සිංහාරගම තියෙන්නේ අනුරාධපුර - පුත්තලම (ත්‍රිකුණාමලය - පුත්තලම A12) මාර්ගයේය.

මුඩ්ලියර්කුලම්

මල්වතු ඔය

තන්තිරිමලේ

මේ C ශ්‍රේණියේ පාරවල් පිළිබඳව අන්තර්ජාලයේ කිසිදු තැනක සඳහන්වී නොමැත. මාර්ග සංවර්ධන අධිකාරියේ වෙබ් අඩවියේද නොමැත. මේ පිළිබඳව ප්‍රාජේගෙන් සහ නිදහස් සිතුවිළි බ්ලොග් අඩවියේ සම කතෘ රවී වීරසිංහගෙන්ද විමසුවෙමි. මාගේ වත් පොතේද ඒ පිළිබඳ සොයා බැලුවෙමි. එහෙත් කිසිදු දත්තයක් සොයාගැනීමට අපහසුවිය. C162 සහ C164 යන මාර්ග ඔස්සෙ අප ගමන් කරනු ඇත!

මේ උඩ තියෙන බෝඩ් ලෑල්ල තියෙන්නේ පහල සිතියමේ පෑන් තුඩින් පෙන්වා ඇති තැන. අපි එන්නේ ඉදිරියෙන් (ඉහලින්) එන පාරෙන්. දකුණට ගියොත් විලච්චිය. වමට හැරුණු විට ඔයාමඩුව හංදියය. ඔයාමඩුව පසුකර ඉදිරියටම ගියහොත් අනුරාධපුර ය. ඔයාමඩුව හංදියෙන් දකුණට හැරී දිගටම ගිය විට සිංහාරගමෙන් මතුවිය හැක.

ඔයාමඩුව

සිංහාරගම

මෙතැන් සිට කොපමන දුරක් ගමන් ගත්තාදැයි මතක නැත. ජනශූන්‍ය ලවල්  කැලෑ බහුල ප්‍රදේශයක් මැදින් අප ඉදිරියම බලා පැද ගියෝය. ආසාවට කඩයක් නොමැති පලාතක් පසුකරමින් අප සිංහාරගමින් මතුවිය.

මෙම පිංතූරය අපගේ වට්සැප් සමූහයේ පලකරණ විට එයට යටින් "නික වැව" යැයි යොදා ඇත. ඒ මන්දැයි සිතා ගත නොහැක. විශාල සිතියම් දෙකකින් සහ අන්තර් ජාලය තුලින් ඒ පිළිබඳව සොයා බැලූමුත් කිසිදු සාක්ෂියක් සොයා ගැනීමට නොහැකිවිය. 

සිංහාරගම යනු කුඩා හංදියකි. "සිංහාරගම යනු කුඩා මංසංධියකි! යැයි කියන්නටවත් එය තරම් නොවේ. කොටින්ම එය හංදියක් විනා මංසංධියක් නොවීය! එතැන තිබුනේ කුඩාම කඩයක් සහ තරමක කුඩා කඩයකි. මෙම "තරමක කුඩා කඩයෙන්" කල්කිරි හෙවත් සුදු කිරි බෝතල් දෙකක් ගෙන එයට ඉල්ලා ගත් සීනි දමාගෙන අප බිව්වෙමු. සීනී සැපයූවේ එතැන සිටි;  කඩේ මුදලාලිගේ සීනි බෝලයක් වන් දූහිතෘය. අප මෙම ගමන් පැමිණීමට වසර 30ක් පමණ පමා වී ඇති බව දැනුනි!

එතැණ් සිට අප හැල්මේ පැද ගියෙමු.

මෙතැන් සිට සොයා බලා හැරෙන්නට පාරක් නොමැත! ඇත්තේ එක දිගට පැද යන්නටය! කිරි බීමෙන් පසු එතැන සිට; අදදින නවාතැන් ගන්නා නවා තැනට නිශාන් ඇමතුමක් ගෙන සියල්ල පිළිබඳව ඉව කලේය. 

"හරි අපිට ඉස්සරහට පැදගෙන යන්නයි තියෙන්නේ! හැරෙන්න දෙයක් නෑ. පාර අයිනෙමලු! "අරුණ ගෙස්ට්" කියලා ගහලා තියෙනවලු!"

පුත්තලම ත්‍රිකුණාමලය (අනුරාධපුර ) මාර්ගය

පහල මරගහ වැව

 (නොච්චියාගම පසු කොට කිමි 11 පැමිණ )

සිංහාරගමින් පිටවී  පිටත් වූ අප නොච්චියගම නගරය පසු කලේ; කිසිදු  සටහනක් හෝ ලබා නොගෙනය. නොච්චියාගම නගරය පසු කරත්ම තරමක බෑවුමක් වී යැයි යාන්තමින් මතකය.

එතැන් පටන් ලොකු කුඩා කඳු කිහිපයක් හමුවන්නට ඇත. තවත් ටික වේලවකින් අප පහල මාරගහවැව පසු කරමින් විය. 

පහල මාරගහවැව යනු; විල්පත්තුව ජාතික වනෝද්‍යානයේ එක් ප්‍රවේශයක් වන හුනුවිලගමට හැරෙන ස්ථානයයි. මීට බොහෝ කලකට පෙර විල්පත්තුවට මා මාගේ 32ශ්‍රී0865 රථය පදවාගෙන ආවේ මේ මාර්ගයේය. එහෙත් එම ස්ථානය පිළිබඳව කිසිදු මතකය නොමැත.

තවත් ටික වේලාවක් ගත වන විට අප අරුණ ගෙස්ට් ගිමන් හල ඉදිරියේ විය. එය තරමක පැරණි නිවසකි. පිරිසිදුය! ප්‍රියමනාපය!!

තවත් දිනයක් අවසන් විය. අපගේ ගමනාන්තයට ඇත්තේ තව එක් දිනක් පමණි.

එම දිනය තුල අපට දළ වශයෙන්  කිලෝමීටර 170 කට අධික දුරක් ඉතිරිව ඇත. සීමිත ඕවර තරගාවලියක අවසන් ඕවරයට රැස් කිරීමට සිදුවන ලකුණු ප්‍රමාණය මෙන් පසුගිය දින නවය පුරා අප විඳි විවේක හෙට දින පාරා වලල්ලක් වී ඇත. අප ගමනාරම්භ කල දිනේ සිට කිසිදු දිනක් මෙතරම් දුරක් ගමන් කල නැත. 

දින 9ක් පුරා අප ඒකාකාරීව වෙහෙස වී ඇත. ගිණි අව්වේද මහ වැස්සේද අප පැද ආවෙමු. එක් දිනෙක හෝ විවේකයක් නොගෙන අප ගමන් කලෙමු.

අප දෙදෙනාම වයසින් අර්ධ ශතවර්ශයක් ගෙවූ මැදි වයස් කරුවෝය.

සිත දැඩිය.

අප තුල ඇත්තේ ශක්තිය නොව ආත්ම ශක්තිය ය.

අපගේ ගමන් සගයන්ද එක සීරුවට කිලෝමීටර දහසක් අපව කරතබාගෙන ආවෝය. ඒ කිසිදු උවැටනක් නොමැතිවය. 

ගමන පිටත්වන්නට පෙර මගේ සයිකලයට; දෙල්ගොඩ සමීර මල්ලී දුන් තෙල් සාත්තුව හා නිශාන්ගේ සයිකලයට DSI සයිකල් කම්හලෙන් ලැබුනු සාත්තුව හැරුණු කොට ගෙන අපෙන් ලැබුනේ අවම සොයා බැලීමකි.

ගමන පිටත් වන්නට පෙර මා Dry Lubricant Can දෙකක් මිළදි ගත්තද එය පලමු දින දෙක තුන අවසන් වෙද්දී අවසන් විය. ඊට ප්‍රධාන හේතුව පලමු දින දෙකම අප වැස්සෙන් පීඩා විඳීමය.

වැස්ස සමග සයිකලයේ දම්වැල් හා දැති රෝද වල ඇති ලිහිසන දියවී යයි. නො එසේනම් ලිහිසි ස්වභාවය නැතිවී කැටි ගැසේ.

මේ නිසාම අප ගෙන ආ ලිහිසන වලට නොසෑහෙන්න වැඩ කටයුතු ඒ දිනවල කිරීමට තිබුනි.

එවන් සාත්තුවක් ලැබුනත් ඒ අවකාශයට නිරාවරණය වන චලනය වන කොටස් වලට පමනි.

ඉදිරි පස හා පසු පස හබ් හා බොටම් බ්‍රැකට් ආදියට එවන් නඩත්තුවක් නොලැබේ.

මොනවා උනත් හෙට ගමන අප යා යුතුය. 

දිවා සහ රාත්‍රිය සඳහා අප පුරුදු පරිදි එක් ආහාර වේලක් කෑමට සූදානම් විය. කරවල බැදුමක් මුල් කරගත් ඉතාමත්ම රසවත් කෑම වේලක් අපට ලැබුනේය. 

සීතල බීර වීදුරුවකින් සංතර්පනය වී බඩ පුරා බත් කෑ අප ගිමන් හලේ ඉදිරිපස තිබුනු හාන්සි පුටු දෙක මත වැතිර අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදෙන්නට විය. 

රාත්‍රිය එළඹෙන්නට ඔන්න මෙන්නය.

හාත්පස අඳුරේ ගිලෙමින් ය.

ජීවිතයේ තවත් එක් දවසක් ගෙවී යමින් ය.

හෙට දින අවනිශ්චිතය. 

එහෙත් අප එදින; ජීවිතය  පිළිබඳව සංතෘප්තව සිටියෙමු.

256. බක් පෝදා බ්ලොග් හමුව! Behind the scene

Teepee the Campsite කඳවුරු බිමට හා හා පුරා කියා පැමිණි බ්ලොග්කරුවා වූයේ නිමල් දිසානායක හෙවත් නිදිය. කොටින්ම ටිපියට; බ්ලොගර්ස්ලාගේ ජේම්ස් කුක් වූවේ නිදීය! ඒ ඔහුගේ පවුලේ සාමාජික සාමාජිකාවන් සමග මීට මාස  ගණනාවකට එපිටදීය.

සිරිබිරිස්ගේ ලංකාවතරණය සිදුවූයේ ඒ ආසන්නයේදීමය. ඔහුහට බ්ලොග් ලියන්නන් කිහිප දෙනෙකු මුණගැසීමට වේදිකාව වූයේද    Teepee මය. එදින ප්‍රාජේ කොළොම්පුර අසංග, නමියාගේ වීදියේ නමියා , නිදහස් සිතුවිළි ලියන රවි, ඩ්‍රැකී යන අය එතැනට එක්විය.

එදින අප බ්ලොග් ගෙට්ටුවක් පිළිබඳව කථා කළෙමු!

ඉන්පසු මෙම කවයට එක්වූයේ සිරිල්ලා සමග සියල්ල වෙත එක්වූ කමියා හෙවත් කල්‍යාණමිත්‍ර ය. කමියාද එක් කරගෙන බ්ලොග් ගෙට්ටුවක් කිරීමට අප සෙමෙන් සෙමෙන් සූදානම් විය.

මා එහි ප්‍රථම පියවර ලෙස පෙබරවාරි 8 වන දින "බ්ලොග් හමුව 2023" යනුවෙන් වට්සැප් සමූහයක් නිර්මාණය කලෙමි.

එහි ආරම්භක පෝස්ටුව ලෙස සඳකඩපහන සින්ඩියේ පලවූ පෝස්ටුවක් එක් කලෙමි. මා එයට ඇනෝපිලිස්, අටමා, එළ ද බ්‍රා මෙන්ඩා, නමියා, සින්දු ඇනෝ, "රවිගෙ කොලම" ලියන දොස්තර රවි, "යාපනේ පෙම්වතී", "මග දිගට යාපනේ" ලියන විදුනි, වික්ටර්ගේ මල්ලී හැක්ටර්, ඩ්‍රැකී, ඉවාන්, කල්‍යාණමිත්‍ර, ප්‍රාජේ ආදිය එක් කලෙමි.

පැයෙන් පැය වැඩුනු එම සමූහයේ සියළුදෙනාම; Admin කරණ මෙන් කල කමියාගේ ඉල්ලීම පරිදි එය ඉටු කලෙන් එය මොහොතින් මොහොත පුළුල් විය.

ඊට සමගාමීව  මෙම බ්ලොග් හමුව සංවිධාන කටයුතු සඳහා කුඩා මෙහෙයුම් කමිටුවක් ලෙස "Drive Committee" නමින් තවත් කුඩා වට්සැප් සමූහයක්; මා නිර්මාණය කලෙමි. එහි සිටියේ ඩ්‍රැකී, අසංග. නමියා, කමියා හා මා පමණි. පසුව දැනගත් පරිදි; 2012දි ගම්පහ ගෙට්ටුව සංවිධානය කල සිරාගේ කාමරේ සිරාවද, සෑමා වද එක් කර ගත්තෙමි. ඒ; ඩ්‍රැකීගේ යෝජනාවක් පරිදි සිරාවද; සිරාගේ යෝජනාවක් පරිදි සෑමාවද යන ආකාරයටය.

පෙබරවාරි 9 වන දින අප යොදාගෙන තිබුනේ බ්ලොග් හමුව හෙවත් ගෙට්ටුව පවත්වන ස්ථානය පරීක්ෂා කිරීම සඳහාය. බොහෝ දෙනා ඒ සඳහා පිට්ටනියක් යෝජනා කලද මා සිටියේ; එය එළිමහනක් සහිත ශාලාවක පැවැත්විය යුතුය! යන අදහසේය. එයට ප්‍රධාන හේතුව වූයේ ඕනෑම දේශගුණික තත්වයක් අප බලාපොරොත්තු විය යුත් වන අතර; පිට්ටනියක් ඒ සඳාහා සූදානම් කිරීමට මහත්වූ පිරිවැයක් දැරීමට සිදුවීම අපට දැරිය නොහැකි වන හෙයින් ය.

මමත්, නමියාත්, අසංගත් කමියාත් මේ සඳහා දෙමටගොඩ දුමරිය ශලාව හෙවත් Railway Institute - Mount Mary බැලීමට ගිය අතර එය අප සියළු දෙනාගේම ප්‍රසාදයට පාත්‍ර විය. ආහාර ලබා ගැනීමටද ස්ථානයක් සොයා ගත් අතර එය රුපියල් 650 කට ලබා දෙන්නට ඔවුන් එකඟ විය.

මා ගොඩ නැංවූ වට්සැප් සමූහය කොතරම් වේගයෙන් හා සශ්‍රීකව වැඩුනා දැ‍යි කියනවා නම් පසු දින එනම් පෙබරවාරි 9 වන විට එය අපේ පාලනයෙන් ගිලිහෙමින් තිබුනි! මෙම පෝස්ටුව කියවන බොහෝදෙනා දන්නා පරිදි එම වට්සැප් සමූහය; කිහිප දෙනෙකු විසින් ආක්‍රමණය කරණා ලදී! එහි සිටි ඉතා අතලොස්සක් විසින් එහි ලියන ලද  හා පල කල දේ සමග කිහිප දෙනා සමූහයෙන් ඉවත් වන්නට පටන් ගෙන තිබුනි. එම සමූහය තුලට එක් එක් අය ඇතුලත් කල අය අතර ජීවිතයට බ්ලොගයක් ලියනු තබා කියවා වත් නැති අයද සිටි බව; මා හට දැනගන්නට ලැබුනි. සමහරු "මා බ්ලොග ලියා නැතෝ!" කියාද මොරගානු අප දුටුවෙමු!

මේ වන විට  "බ්ලොග් හමුව 2023" වට්සැප් සමූහය; බොහෝ දෙනාගේ සාකච්ඡා මණ්ඩපයක් වී තිබුනු අතර එතැන සාක්ච්ඡා නොවූයේ බ්ලොග් හමුව පිළිබඳව පමණි!

ඒවන විට සවස 4 පසුවී තිබුනි.අප පෙරකී ස්ථානයේ මිදුලේ සිට ශාලාව විවෘථ කර දෙන තෙක් සිටිනාතර තුර එක වරම මාගේ දූරකථනයේ තිරය මත; මා වෙනත් වට්සැප් සමූහයකට එක් කොට ඇති බව දැවෙන පණිවිඩය නෙත ගැටුනෙමි.

එය නමින් "බ්ලොග් ලියූ මධ්‍යකාලීන එකමුතුව" නමින් විය. එය නිර්මාණය කොට තිබුනේ ඇවිද්ද පය ලියන දිල්රුක් කන්නංගරය! ඒ සමගම දිල්රුක්ගෙන් මා වෙත දූරකථන ඇමතුමක් ලැබුනි. 

" . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . "

"එළ!"

මෙම; එනම් දිල්රුක්ගේ "බ්ලොග් ලියපු මධ්‍ය කාලීනයෝ එකමුතුව" වට්සැප් එකතුවට; මුල් සමූහයෙන් එකා දෙන්නා එකතුවන්නට පටන් ගත්තේය. 

මේ අතර බ්ලොග් හමුව පවතින දිනය ලෙස අප අප්‍රෙල් 2 වන ඉරිදා තෝරාගෙන තිබුනි. සත්තකින්ම එය මා විසින් තෝරා ගත් දිනය විය. 

ඒවන විට පලමු හමුව වන "බ්ලොග් හමුව 2023" පිරිස  නැතහොත් නිළ නොලත් හසුරුවන්නන් විසින් ඔවුන්ගේ බ්ලොග් හමුව පවත්වන දිනය ලෙස අප්‍රේල් 2 වන දිනයම යොදා ගත් බව ප්‍රකාශයට පත් කලේය. ඩ්‍රයිව් කොමිටිය තුල පමණක් යෝජනා වුනු දිනය ඔවුන් වෙත දැනගන්නට ලැබුනේද එසේත් නැතිනම් අහම්භයක්ද කියා මා දන්නේ නැත!

"බ්ලොග් හමුවක්" පිළිබඳ ඉඟියක් හෝ නොමැති "කණාටු" කාලයක "හමුවක්" පැවැත්වීමට පළමු බිජුවට වපුල අපගේ කුඩා කණ්ඩායම; ඒ වන විට මුල් කණ්ඩායමෙන් හැලී ගොස් තිබුනි. ඔවුන්ගේ හමුව "සිහින බක් මහ උළෙල" නම් විය!  ඒ වන විට පළමු වට්සැප් සමූහය තුල සිටිය උවැසි උවැසියන් අතර; "තට්ටයා" කවුද? එයා ලියන බ්ලොගය කුමක්ද? කියමින් විපිළිසර වන බවමා දුටුවෙමි. "කුමක්ද?", "කෙසේද?", "කවදාද?" යන්න සොයනවාට වඩා මෙය සංවිධානය කරන්නේ  "කවුරුන්ද?" යන්නට වඩා වැඩි බරක් තබන බවක් මා එහිදී දුටුවෙමි.

"අවුලක් නැත දිල්රුක් ගේ කණ්ඩායම සමග අපට ගමනක් ඇත!" ඒ මා සිතපු ආකාරයයි. 

මේ වනවිට "බ්ලොග් හමුව 2023", "බ්ලොග් ලියපු මධ්‍ය කාලීනයෝ එකමුතුව" සහ අපගේ මෙහෙයුම් කමිටුව ඇතුලත් "Drive Committee" යනුවෙන් වට්සැප් සමූහ තුනක් පැවතුනු අතර එම සමූහ තුනේම දෙතුන් දෙනෙක් සාමාජිකයන්ව සිටියහ.

ඩ්‍රැකී, අසංග, කමියා, නමියා හා මා එම දෙතුන් දෙනාය. සිරා සහ සෑමාද එලෙස කණ්ඩායම් තුනේම සිටියා වාගේ මතකය!

ඊළඟ දිනය වනවිට දිල්රුක් ගේ කණ්ඩායමට 50ක් පමණ එක්වී සිටියහ. (නැතහොත් එක්කොට  තිබුනි!) එයට මා කිසිවෙකු හෝ එක් නොකල බව මට මතකය. (මාගේ මතකයේ පරිදි!) එතැනට එක්වූ එක්  එක් බ්ලොග් කරුවන්; වෙනත් බ්ලොග් කරුවන්ව යෝජනා කලෝය! එම යෝජනා  එළිදැක්වූයේ පෞද්ගලිකව නොව  වට්සැප් සමූහය තුලමය! මේ හේතුව කරණ කොට ගෙනම බොහෝ එවන් යෝජනා කැමැත්තෙන් හෝ අකමැත්තෙන් එක් කිරීම සිදුවුනි!

මෙය මා දකින්නේ තෝරාගත් කුඩා කණ්ඩායමකට කිසිවෙකු පැවත්වීමට බලාපොරොත්තුවන භෝජන සංග්‍රහයක් සඳහා; ඇරයුම් ලත් අයෙකු විසින් තවත් අයෙකු ප්‍රසිද්ධියේ යෝජනා කිරීම  සේය. එවිට එය සංවිධානය කරණ අයට ඔහුට ඇරයුම් කිරීමටහෝ ප්‍රථික්ෂේප කිරීමට නොහැකි අසීරු අවස්ථාවකට මුහුණ දීමට සිදුවේ. යෝජනා කරණ අයගේ පෞද්ගලික හිතවත්කම; පවත්වන්නාගේ අභිලාශයන් යටපත් වීම මෙයින් සිදුවිය හැක. 

මෙම කණ්ඩායම එකතු කල දිල් රුක් එය කිසියම් ප්‍රමිතියකට සිදුකල බවක් මා හට දැනුනි, ඒනිසාම මම ඊට වෙන්ත් අය එක් කිරීමේදී වඩාත් විපිළිසර වූයේ නම් සුභදායක බව අදටත් සිතමි. කොහොමත් අනුන්ගේ මගුල් ගෙවල් වලට; මාගේ පෞද්ගලික හිතවතුන් රැගෙන යාම මාගේ ක්‍රමය නොවේ!

පෙබරවාරි 10

පසුව එසේ එක් කල එක් බ්ලොග් කරුවෙකු; එතෙක් අප සමග සිටි "සිරා" වෙත පහත් අන්දමේ පහර දීමක් හා විවේචනයක් කිරීමට පටන් ගත්තේය. එය සත්‍ය වශයෙන්ම ඔහුතුල සිරා කෙරෙහි තිබුනු විරෝධය මත සිදු වුනිද නො එසේනම් මෙම කණ්ඩායම අසමතුලිත කිරීමේ අරමුණින් සිදු කලේද යන වග මාහට අදටත් සිතා ගත නොහැක. ඔහු පහර දුන්නේ සිරාට පමණක් නොව රාජ් සහ කතන්දර කාරයා යන දෙදෙනාටත් එක්කමය. ඔවුන් එනවා නම් තමා නො එන බව ඔහු ප්‍රකාශ කර සිටියේය. තම විරෝදය සඳහා භාවිතාකොට තිබුනේද ග්‍රාම්‍ය නොසරුප් වදන් ය! පසුව එම කථිකා කමියා විසින් මකා දමා තිබුනි.

එයට පිළිතුරු ලෙස මා මෙම වගන්තිය ලියා පලකලෙමි.

 10/02/2023 පෙරවරු 7.48

"මොකා නිසා මොකා ආවේ නැතත් අන්තිමට මේක පටන් ගත්තු උන් දෙතුන් දෙනා සමග හමුව පැවැත්වෙනු ඇත. සංඛ්‍යාව අදාල නොවේ! එය බොහෝ දුරට අප්‍රේල් 02 සිදුවේ. මෙය හමුවක් විනා උළෙලක් නොවේ. උළෙලක් සඳහා පිරිසක් ඇවැසි උවත් හමුවක් සඳහා එසේ නැත!"

එතැන් පටන් සිරා සහ අදාල බ්ලොග්කරුවා අතර දැඩි වාග් ප්‍රහාර මාලාවක් දියත් වූ අතර; අවසානයේ සිරා විසින් තම Admin බලතල පාවිච්චි කර අදාල බ්ලොග් කරුවා උදෑසන 9.00 වන විට දිල්රුක්ගේ වට්සැප් සමූහයෙන් ඉවත් කලේය! මේ වන විට මෙම සමූහයේද "බ්ලොග් හමුව පවත්වන්නේ කෙසේද?" යන්න හැර අන සියළු දේ කථාවට ගැනුනි. 

12/022023 10.03

කමියා තම හඬ අවදි කලේය. ඒ අජිත් ධම්ම විසින් අපගෙ බ්ලොග් ගෙට්ටුව පිළිබඳව අසා සිටි පැණයකට පිළිතුරු ලෙසය. කමියා විසින් දිනය වේලාව සහ පැවැත්වෙන ආකාරය පිළිබඳව පැහැදිලි ප්‍රකාශයක් කර තිබුනි. 

එදිනම සවස 5.35 වන විට කමියාගේ අදහස වෙනස්වී තිබුනි.

"අප්‍රේල් 2 පැළවත්ත බුද්ධදාස ක්‍රීඩාංගනයේදී . . . .

සයිබර් සිහින උළෙල

2023 අප්‍රේල් 2

මේ මං උඩින් අදහස් කල අපි සළසුම් කල ගෙට් එක නොවේ.

අභීතල මේක කරනවානම් අගේන්ස්ට් එකට වගේ අපිත් එදාම තව එකක් නොකර අපේ අදහස අකුල ගෙන පුලුවං උන් ඒකටම සෙට් වෙමුද? පස්සට දාමුද? නැත්නම් ෆැන්සි ගතිය අඩුකරලා අපි වෙනම සෙට් වෙමුද? 

සංවාදයට විවෘතයි."

මේ කමියාගේ අදහසය. 

බ්ලොග් ගෙට්ටුව අපේ අදහසකි.

ඒ සඳහා කණ්ඩායමක් එක් කිරීමට ක්‍රියා කලේ අපය!

එය අපගේ පාලනයෙන් ගිලිහී ගිය පසු නැවත; අලුතින් කණ්ඩායමක් එක් කොටගෙන ගමන ඇරඹුවේ අපය.

දිනය පළමුවෙන් ප්‍රකාශයට පත් කලේ අපය.

දැන් එදිනට මුල් කණ්ඩායම ගෙට්ටුවක් පැවැත්වීමට යොදා ගත් පසු; "මොකද කරණ්නේ අපි ඒකට යමුද නැද්ද අපි එදාට කරණවද නැද්ද? අපි අපේ එකේ සැර බාල කරලා කරමුද?" කියා  අපගේ ඩ්‍රයිව් කොමිටියේ සාමාජිකයෙකු ප්‍රසිද්ධියේ අපෙන්ම අසයි!

මෙවන් දේ ගැන ලියන්නට හෝ කථා කිරීමට මා නොදනිමි. මා මාගේ සෑම කටයුත්තක්ම පාහේ ඉටු කරණ්නේ " සතුට; තමාගේ සාර්ථකත්වය මණින මිනුම කරගන්න!" යන වැකිය පෙරදැරි කරගෙනය!

මේ ගෙට්ටුවද, බ්ලොග් ලිවීමද එසේ ජනිත වූ දේවල් විනා වෙනත් ව්‍යාපාර නොවේ! මාගේ කඳවුරු බිමට පැමිණි අයෙක් වේනම්; එම ව්‍යාපාරයද දිවෙන්නේ මෙම ඉහත දැක්වූ වැකියට අනුකූලව බව සාක්ෂි දරාවි!

"අප වෙනත් දිනයක් යොදා ගන්නේ ඇයි?

අපි එම සමූහයෙන් ඉවත්වී වෙනත් වට්සැප් කණ්ඩායමක් සකසා ගත්තේ නම් අපි නැවතත් ඔවුන්ගේ ගෙට්ටුවක් පිළිබඳව සැළකිල්ලට ගත යුතු වන්නේ ඇයි?

තමාගේ අතට ගත් අරක්කු වීදුරුවට; ඉදිරියේ සිටිනා අය එකතු කරගන්නා තරමට වඩා වැඩියෙන් සෝඩා එකතු කරගෙන සැර භාල කර ගත යුතු වන්නේ නිව්ටන්ගේ කුමණ නියමයකට අනුවද?"

මේ මම මගෙන්ම ඇසූ පැණයන්ය!

"මේ සියල්ලටම වඩා මේ මගුල කතා කරණ්න ඕණෑ මේ වගේ Open Forum එකකද? අපිට මේ වගේ දේවල කතා කරන්නට නොවෙද Drive Commitee කණ්ඩායම පිහිටුවා ගත්තේ? අපිට කලින් බ්ලොග් ලියූ පමණට ඔවුන් අපේ ජේෂ්ඨයන් වන්නේ කෙසේද? මෝටර් රථය ලෝකයට සොයා දුන් කාල් බෙන්ස්ගේ ඇවැමෙන් මේ වනවිට මාරගයන්ගේ දිවෙන බෙන්ස් කාර එකකට ඉස්සර කිරීම මරුටියකට නොවටිනා දෙයක්ද? මොනවද මේ කථා?'  මේ මට අවශේෂ වශයෙන සිතුණු කරුණුය!

මෙවන් ගැටළු සහගත අවසථාවලදී මා කටයුතු කරණ සිල්ලර ක්‍රම වේදයක් වේ. 

ඒ එම අවස්ථාවෙන් ඉවත් වීම හෝ පලා යෑමය!

එය මාගේ දුර්වල ගුණාංගයක් විය හැක! එහෙත් මෙවන් කටයුතුවල දිගින් දිගටම හැපෙමින් තැවෙමින් තැලෙමින් පෙරෙළෙමින් සිටීමට මට වේලාවක් නොමැතිවාසේම ඉන් ලැබෙන සතුටක්ද නැත! 

සතුටක් නොදැනෙන කිසිදු කරුණක් ඉටු කිරීමට මා මැළිවෙමි. බ්ලොග් හමුව යනු "භාරයක් ඔප්පු කිරීමක්" නොව හුදෙක් සතුට පතා මා කරණ්නට උත්සාහ ගත් ක්‍රියාවකි. එයින්ම මාගේ සිත වෙද්දල් ඔද්දල් වනවා නම් මා ඉන් ඉවත් වීම හැර කරණ්ණට දෙයක් වෙත්ද? 

මා එයට පිළිතුරක් ලීවෙමි.

12/02/2023   21.24

"මම මගේ 247. අයියා කියන පෝස්ටුවේ; අයියාට අහේතුකව මළ පැන්න පසු එය අම්මා විසඳූ අසාධාරණ හා අසමතුලිත ක්‍රම වේධය පිළිබඳව ලියා ඇත. 

ඒ අයියා වැඩිමහළු හෙයින් අප අයියාට වැඳ සමාව ගත යුතු වීමය.

එසේම අප්‍රේල් 2 හමුව පවත්වන බව පලමුව ප්‍රකාශයට පත් කලේ අපගේ කණ්ඩායම වෙනුවෙන් මම ය. එම දිනයම අනෙක් කණ්ඩායම විසින් යොදාගත්පසු අප අපේ දිනය වෙනස් කල යුතු යැයි හා ඔවුන්ගේ හමුවට අපිත් යමු දැයි සමහරු යෝජනා කරති.

මෙහි සාධාරණත්වය කුමක්දැයි මා නොදනී.

මේවාට උත්තර දීමට මට අපහසුය!"

12/02/2023 21.28

"මම මේ සියළු දෙයින් ඉවත්වෙමි! වැරදී ඇත්තේ මටය!"

ම විසින් සම්පාදිත වට්සැප් සමූහ දෙකකින් හා දිල්රුක් ගේ වට්සැප් සමූහයෙන් මා එක මොහොතකින් ඉවත් උනෙමි. සිතේ සතුටක් ඇති නොවනනා කිසිදු රජකමකින් මට වැඩක් නැත!

මේ දේවල් මෙසේ සිදුවද්දී මාහට මතක් වූ වකියක් විය.

ඒ: "කවුරු ආවත් නැතත්; අපි අප්‍රේල් 2 හෝ ආසන්න දිනෙක බ්ලොග් හමුව පවත්වනවා!" යනුවෙන් කල කට මැත දෙඩවිල්ල හෙවත් පොර ටෝක් ජනගත කිරීමය!

මම සයිකලයෙන් යාපනේ යන්නට පෙරද මව් බිම වටා පැදයන්නට ප්‍රථමයෙන්ද මෙවන්ම කයිවාරුවක් ගැසුවෙමි. එලෙසින්ම කලෙමි. එහෙත් වාසනාවකට; මාගැන අනුකම්පාවෙන්දෝ තවත් එකෙක් දෙන්නෙක් වැඩේට සෙට් විය!

මෙසේ සියල්ල හැරපියා යටබිම් ගත වූ පසු ඩ්‍රැකී මා ඇමතූවෙමි.

"මාත් යන්නේ නෑ! මං කියන්නේ මීට හොඳයි ටිපියෙ සෙට් වෙලා අපි දෙන්නා තුංදෙනා රා කට්ටක් බිව්වානං!" මට මතක විදියට පෙළගැස්වූ වචන ඩ්‍රැකීගේය!

මටත් හිතට ආවේ සුපිරි ගැම්මකි!

"හරි එකෙන්ම කරමු! මම රවි අයියාටත් කතා කරණ්ණම්!" මම වැඩේ පටන් ගන්නට හිතා ගත්තෙමි.

"සිතුවිල්ලකට තණ පතක් හෝ සෙලවිය නොහැකිය!" යනුවෙන් පැවසුවේ ලෙනින් උන්නැහැ විය යුතුය.

හරියටම පෙබරවාරි14 වෙනිදා මම තවත් වට්සැප් කණ්ඩායමක් ගොඩ නැංවූයෙමි. (විළි ලැජ්ජා නැතිකම මහ මුදළි කමටත් ඉහලයි කියන්නේ නිකංද?) 

එම සමූහයේ සිටියේ මමත් ඩ්‍රැකීත් සිරාත් පමණි!

සෑමා එකතු කරගත්තේ ඉන් ඉක්බිතිව  15 වෙනිදා සෑමාව එක් කර ගත්තේය. "නිදහස් සිතුවිළි" ලියන රවි අයියා අප එකතුවන දිනෙක එහි එන බව ශපත කලේ මේ අතරමය. 

ප්‍රාජේට ඇමතුවත් ඔහු ස්තිර වචනයක් කීවේ නැත්තේ දිනය පිළිබඳව ඔහුට තිබුනු දෙගිඩියාව නිසා විය යුතුය. 

ඩ්‍රැකී හරහා සම්බන්ධවී සිටි සඳකඩපහන සින්ඩිය මේ වන විට බ්ලොග් හමු පිළිබඳව විස්තර සොයා ඩ්‍රැකී ඇතුළු කිහිප දෙනෙකු වෙත පණිවිඩ එවා තිබුනද ඒ පිළිබඳව කිසිදු විස්තරයක් ලබා දීමට නොහැකි තත්වයක සොයල්ලෝම සිටියහ.

එසේම අපගේ කුඩා එකතුව පිළිබඳ කිසිදු ආරංචියක් පිටස්තර අයෙකු හට දැන ගැනීමට ඉඩ නොතැබීමටත් අප උත්සාහ ගත්තෙමු.

පෙබරවාරි22 වන විට "යාං හෑල්ලේ" සුරංගද පැමිණීම තහවුරු කර තිබුනි. මාර්තු 28 වන දින රවි වීරසිංහ, රන්දිල්, කටුස්සා, ඇනෝපිලිස් හා සජ්ජා සමූහයට එක් කලෙමි. ඔවුන් එක් කලේද "තිලක සිත" එක කල ආකාරයෙන්ම ඇමතුමකින් පසුවය.

මාර්තු 29 වන විට තරු රසී ඇයට සහභාගී වීමට නොහැකි බව දන්වා එවා තිබුනි.

තිලකසිරි ඒකනායක ඔහුගේ පැමිණීම තහවුරු කල අතර ඉයන් ලින්තොට හා ප්‍රාජේද මෙයට සහභාගී කරවීමට ඔහු උත්සාහ ගන්නා බව පැවසීම මාගේ ඉහේ මලක් නොව පල් පෝච්චියක් තැබීමක් විය!

එදිනම "නමියාගේ වීදියේ" නමියාවද "කොලොම්පුරේ" සමූහයට එක් කලෙමි.  එදින වන විට "කැලේට පිපෙන මල්" ලියනා වත්සලා මෙන්ම "අවන්හලේ" මහියාටද අපගේ බ්ලොග් හමුව පිළිබඳ දන්වා තිබුනි.

අප යොදාගෙන සිටි පරිදි අප්‍රේල් 2 වන දින; බොහෝ දෙනාගේ (විශේෂයෙන්ම ඩ්‍රැකීගේ අපහසුතාවය ඉල්ලීම පරිදි) අප්‍රේල් 5 පෝය දිනය තෙක් ඈත් කර ගැනීමට සමූහය එකඟ වී තිබුනි.

ඒ සමග අපගේ සමූහයේ නම "බක් පෝදා - බ්ලොග් හමුව" ලෙස වෙනස් කොට තිබුනි. 

එදිනම කමියාට මා පෞද්ගලිකව කථා කොට බ්ලොග් හමුවට ආරාධනා කල අතර හැකියාවක් ලදොත් සහභාගී වන බව මාහට දැන්වූ අතර එය මා සමූහයේ පල කලෙමි.

තවත් විනාඩි ගණනකික් අප සමග මුල සිට එකට සිටි සිරා සමූහයෙන් ඉවත්වූයේ මා පුදුමයට පත් කරවමිනි. 

එදින ලත් සතුටු දායකම ආරංචියක් වූයේ දෙමළ 'න' යන්න හෙවත් ප්‍රසන්න බ්ලොග් හමුවට සහභාගී වන බව ඩ්‍රැකී දැන්වීමය!

එදින රාත්‍රීය එළඹෙත්ම ඉයන් ලින්තොට තමාගේ පැමිණීම තහවුරු කලේය.

එදිනට කොලොම්පුරේට භාහිර පංතියක් සෙටමෝල් වී පැමිණීම අස්ථිර බවක් දැන් වූයේ ඔය අල්ල පනල්ලේමය!

බ්ලොග් හමුවට ඇත්තේ දින හයක් අදත් හමුව පැවැත්වෙන දිනයත් අත් හල විට දින හතරකි.

නිළ වශයෙන් පැමිණීම තහවුරු කොට ඇත්තේ හතර පස් දෙනෙකු පමණි.

Teepee the Campsite  කඳවුරු බිම කොටස් දෙකක් ලෙස පවතී. ඉන් එකක් කැළනි ගඟ අසබඩ බස් පාරට මායිම්ව ඇතත් අනෙක් කඳවුරු බිම පිහිටා ඇත්තේ ඉන් කිලෝමීටර 3 ක් ඔබ්බෙන්  වන රොදක් ආසන්නයේය. එන ඕනෑම පිරිසකට; පාර අසල කඳවුරු බිමේ ඕනෑම පහසුකමක් සැලසිය හැකි වුවද වන රොදේ පවතින කඳවුරු බිමේ සෙල්ලං නොමැත!

එන පිරිස නිවැරදිව දැන ගැනීමෙන් පසුව ආහාර ලබා ගන්නේ අවට පිහිටි එදිනෙදා ආහාර සපයන නිවෙස් වලිනි. කලින් කරණු ලබන දැනුම් දීමකින් තොරව හදිසියේ ආහාර ලබා ගැනීම අපහසු කටයුත්තකි!

එළ ද බ්‍රා මෙන්ඩා, හයේ හතරෙ දමිත් ගුණවර්ධන, දෙශකයා සහභාගී කරගැනීමට කල සියළු උත්සාහයන් අසාර්ථක විය.

අප්‍රේල් 2 වන දින ගෙවී ගියේය!

පෙර දින සාර්ථකව අවසන් වූ "බ්ලොග් පුරෝගාමීන්ගේ බ්ලොග් හමුවේ " ඡායාරූප දෙකක් අපගේ සමූහය තුල සංසරණය විය! ඉන් එක් පිංතූරයක මුහුණ පුරා රැවුළ වවාගත් පුරෝගාමියෙකුගේ පිංතූරක්ද අසෝක වීදුරු තුනක්; අරක්කු බෝතලයක් සහ භාගෙට කෑ ඔම්ලට් එකක දර්ශණයක් විය!

ඕනෑ දේකට 'සූදානං සරීරේ' කියා මා අප්‍රේල් 2 වන දින ටිපියට වාර්ථා කොට කඳවුරු බිම් දෙකම තණකොළ කපා පිරිසිදු කොට සූදානම් කලෙමි.

අප්‍රේල් 3 වන දින කොලොම්පුරේ සිය පවුල සහ නමියාගේ පැමිණීම තහවුරු කලේය.

අප්‍රේල් 4 වන විට යාංහෑල්ලේ සුරංගව සමූහයට එකතු කොට තිබුනි.

කමියා අවසාන දවසට පෙරදින වනතෙක්ම අවස්ථාවට සහභාගී වීමට අවංක උත්සාහයක් ගත් බවක් දැනුනි. එහෙත් නොවැලැක්විය හැකි හේතුවක්; සහභාගීත්වය වැලැක්වීමට හේතුවක් වීමෙන් ඔහුව අපට මග හැරී ගියේය!

සිරිත් පරිදි රවි අයියා පෙරදින එනම් 4 වනදා හවස් වරුවේ ටිපියට වැදහොත්ය! ඒ මිතුරු හමුවකට ඇවැසි අඩුවැඩියද රැගෙනය!

***********************************************************************************************

ශාන්ති දිසානායක යනු නොම්මර එකේ ලේඛිකාවකි. ඇය සිටින්නේ අනුරාධපුර දිස්ත්‍රික්කයේ කෙළවරකය. ඇගේ ගමේ සිට අනුරාධපුරයට කිලෝමීටරම 30කි! මීට මාස කිහිපයකට පෙර; මාලන් බ්‍රැන්ඩෝ විසින් ඔස්කාර් සම්මානය ප්‍රතික්ශේප කිරීම පිළිබඳව; මුහුනු පොතේ පලවූ පෝස්ටුවකට ඇය විසින් කමෙන්ටුවක් දමා තිබුනි. තමන්ටද එසේ ප්‍රථික්ෂේප කිරීමට තිබූ අවස්ථාවක් ගිලිහී ගිය බවක් සහ ඒ පිළිබඳව තමා කණගාටුවට පත් වන බවත් එයින් ප්‍රකාශ වී තිබුනි. 

ඕනෑම දේකට "එල්ලෙන" මම ඊට පිළිතුරු ලෙස; "තමන්ට සම්මානයක් ලැබීමේ ආරංචිය ලැබුනු විගස ෆැන්ටසියක අතරමං වී පසුව පශ්චාත්තාප වීමෙන් වැඩක් නැත!"  යන්න ලියා දැම්මේය. 

මාගේ උට්ටලං කථාවට උරණ නොවී ඇය ඉතාමත් නිරහංකාරී ලෙස ඊට පිළිතුරු ලෙස ඒ  පිළෛබඳ තමා තවමත් කණගාටු වන බව තවදුරටත් පවසා සිටියාය!

පසුව මා ඇගේ නිරහංකාර බවෙන් දමනය වී "ඔබ සමග කතා කිරීමට මා කැමතියි!" යනුවෙන් ලියා පලකල කමෙන්ටුවට

"කතා කරමු!" යනුවෙන් ඇ‍යගේ දූරකථන අංකය දක්වා තිබුනි.

මම වහාම ඇයගේ නොම්මරය "ශාන්ති දිසානායක" යනුවෙන් ගබඩා කර ගත්තෙමි. 

මේ සියල්ල සිදුවී මාස දෙකකටත් වැඩිය.

අප්‍රේල් 1 වන දින වන විට අපගේ දුප්පත් බ්ලොග් හමුව තරමක් අලු ගසා දමා කෙළින් වී තිබුනි.

පෘතග්ජනයින්ගේ හැටි!

මා හට ඇවැසි උනේ;  අපගේ බ්ලොග් හමුව අභිමානවත් ආකාරයකට පැවැත්වීමටය.

ඒ සඳහා "ආරාධිත අමුත්තෙක්" ඉන්නවානං වැඩේ එළම කිරිය!

ශාන්ති දිසානායක වැනි බුවියක් මෙතැනට බැස්සවිය හැකි වුවහොත් වැඩේ එකෙන්ම ගොඩය! 

මම හිමින් සීරුවේ ඇයගේ නොම්මරය සොයාගෙන  ඇය ඇමතීය!

"ම්හු!"

ඇයගේ දූරකථනය දිගටම නාද වුවද ඇය එයට සම්බන්ද්ධ නොවුනි.

වැඩේ පටං ගත් තැනම අල විය!

පැය භාගයකින් පමණ  මම දූරකථනය පිරික්සද්දි එහි මිස් කෝල් දෙකක් සනිටුහන් වී තිබුනි.

ඒ අන් කාගෙන් වත් නොව ශාන්ති දිසානායක ගත් කතු වරියගෙන් ය!

මම සීරුවෙන් ඇය ඇමතීමි!

"හෙලෝ මේ ශාන්ති දිසානායක මිස් ද?'

"ආ ඔව් මල්ලී! කියන්න!"

".........................................................."

"........................................................................."

"................................................"

"අක්කේ අපේ පොඩි බ්ලොග් හමුවක් තියෙනවා! අක්කාට එන්න පුළුවන්නම් ලොකු දෙයක් අපිට!" මම අවශ්‍ය තාවය කිව්වෙමි.

එතැන සිට සිදුවූ දේ මා ඇයගේම වචනයෙන් මෙතැනින් කියවන්න!

ඇය අප්‍රේල් 2 දින වන විට පැමිණීම තහවුරු කලාය. 

මා මේ ගැන දැන්වූයේ ඩ්‍රැකීට පමනි. රවි අයියා ගෙන ආ අඩු වැඩිය; අඩු පාඩුවකින් තොරව සප්පායම් වන විට මාගේ දැඩි සිත මෙලෙක් වීමට පටන් ගති. එහි ප්‍රථිපලයක් ලෙස එතෙක් මමත් ඩ්‍රැකීත් අතර තිබුනු රහස රවි අයියාගේ කනේද තැබීමට මාහට සිත් විය.

"අම්මට සිරි! ශාන්ති දිසානායක කියන්නේ මේ කාලේ ඉන්න සුපිරිම ලේඛිකාවන් දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙක්. අනිත් එක්කෙනා සුනේත්‍රා රාජකරුණානායක!" රවි අයියා හුස්මක් නාල්ලාම කියාගෙන ගියේය.

මට මේ අල්ල පනල්ලේ තවත් එළු මගුලක් සිහියට ආවේය. (මොලේ නරක්වූ විට හිතට එන දේවල්!?) 

මම ඩ්‍රැකියාට කෝල් එකක් ගත්තෙමි.

මේ වනවිට වේලාව රාත්‍රී 8.30 ට අපමන වන්නට ඇත. දිනය අප්‍රේල් 4. හෙට ගෙට්ටුව!

"හෙලෝ මල්ලී!"

"කියන්න ලොකු අයියේ!"

"හෙට අපේ ගෙට්ටුවට එන එවුංට මොකක් හරි සමරුවකුත් දුන්නානං ගින්දර නේද?"

"ගින්දරනං තමයි! ඒත් අපි කොහොමද කරණ්නේ? අපි එකතු කරණ්නෙත් එකෙක්ගෙන් රුපියල් 1000යි නේ?"

"හරි මගේ ඔලුවෙ පොඩි අයිඩියාස් එකක් තියෙනවා! මං ගාව සල්ලි නෑ! උඹට පුළුවංද මට හෙට රුපියල් 5000ක් දෙන්න - ණයක් විදියට!?"

"හරි අවුලක් නෑ . . . !"

මම හැරෙන තැපෑලෙන් ශාන්ති අක්කාට ඇමතීමට සිග්නල් සොයා කළුවරේම හක්බෙල්ලාවක සම්පකාරය දෙසට ඇදුනෙමි.

"අක්කෙ පොඩි සීන්ස් එකක්! මට අක්කගෙ පොත් ටිකක් ඕනේ එන අයට සමරු විදියට දෙන්න!? මොකද කරණ්නේ?"

"මල්ලී පොත් කීයක් විතරද?'

"දහයක් දොළහක් විතර!"

"අනේ මල්ලී ගෙදර හරියෙම තියෙන්නේ පොත් 6ක් 7ක් විතර! හරි කමක් නෑ මම මොනවා හරි කරණ්නම්කෝ!"

ඒ වැඩෙත් හරි ය! මම රවි අයියා දෙසට හැරුනෙමි.

"අයියේ හෙට අපිට souvenirs විදියට දෙන්න ශාන්ති දිසානායක පොත් ටිකක් ගේනවා . . . . . . .!" කතාව ඉවර කරණ්නට ලැබුනේ නැත.

"යකෝ ඒ මනුස්සයට එන්නත් කියලා; උඹ  තව පොතුත් ඉල්ලුවාම හරිද බං? හරි! කමක් නෑ! මම ඒ පැත්ත බලා ගන්නං කෝ!" රවි අයියා වැඩේට බෙල්ල තිබ්බේය!

අප්‍රේල් 5 දා උදාවුනි!

මම උදෙන්ම නැගිට බතක් උයා බෝංචි කරල් ටිකක් තෙල්දමා කිරිදමා හින්දවා, ලූනු සම්බෝලයක් සෑදුවෙමි. අනතුරුව මාත් රවි අයියාත් හක්බෙල්ලාවක කඳවුරු බිමෙන් ලට පට පුටු මේස ආදිය පටවාගෙන දොඩංගස් තැන්න කඳවුරු බිම වෙත ගොස් එතැනට පොඩි පහේ මේකප් පාරක් දමා ආපසු පැමිණ පිරිස පිලිගැනීමට සැදී පැහැදී සිටියෙමු.

ශාන්ති අක්කාට උපදෙස් දී තිබූ පරිදිම මා වෙත නිරන්තරයෙන් පණිවිඩ එවා තිබුනි.පළමු පණිවිඩය වූයේ "බස් එකට නැග්ගා!" කියා පාන්දර 3.30ට එවනලද වැකියයි.

ඊළඟ පනිවිඩය වූයේ; ස්වකීය පුත්‍රයා සමගින්  වරකපොලින් කරවණැල්ල බසයකට ගොඩවූ බවයි.

මේ අතර වත්සලා විජේරත්න සොයුරිය සිය කුඩා පුතණුවන් සහ; නාන්නටම සැරසී පැමිණි තම සොයුරියත් සමග හක්බෙල්ලාවකින් බසයෙන් බැස්සේය.

අනතුරුව තිලක සිත ලියන තිලකසිරි අයියාද, ඩ්‍රැකීද නමියාද අසංගද ප්‍රසන්නද සුරංගද ඇතුළු පිරිස හක්බෙල්ලාවකට සේන්දුවිය.

තවත් කෙටි කාලයකින් අපගේ ප්‍රධාන අමුත්තිය ශාන්ති දිසානායක කඳවුරු බිමට පැමිණියාය.

එතැණ් සිට සිදුවූ දෑ මා ලියා පලක් නොමැත.

ඒ පිළිබඳව බොහෝ බ්ලොග් රචනා ලියැවී ඇත.

එදින සිදුවූ වැදගත්ම සිදුවීමක් වන්නේ ශාන්ති දිසානායක ගත් කතුවරිය බ්ලොග්කරණයට පිවිසීමේ ප්‍රධාන පියවර ගැනීමය. එයට ගිරිදේවි ලෙස නම තැබුවේ රවි අයියාය. තාක්ෂණික සහය ඩ්‍රැකීගෙන් ය. 

පරි කථා:- ශාන්ති අක්කා පැමිණි විගස මාහට දැන ගැනීමට ඇවැසි වූයේ; පොත් ටික ගෙන එන්නට පුළුවන් උනාදැයි කියාය!

"ඔව් මල්ලී! අහල පහල ගෙවල් වලට දීලා තිබුනු පොත් ටිකකුත් එකතු කරගෙන ආවා!"

අපගේ බ්ලොග් ලියන්නන් හා කමෙන්ට් කරුවන් දොළහක් එතැන සිටියහ.

ඩ්‍රැකී තම "ගිරි දේවි" පොත; ශාන්තී දිසානායකගෙන් අත්සනක්  ලබා ගැනීමට ගෙනැවිත් තිබුනි.

ශාන්ති අක්කාට ගෙනෙන්නට හැzකිව තිබුනේ පොත් දහයක් පමණි!

ඩ්‍රැකී ගෙන ආ සවකීය පොත සමගින් අප පොත් එකොළහක් ප්‍රධානය කලෙමු.

"අනේ මල්ලී ඔයාට පොතක් නෑනේ!?"

"නෑ අක්කේ ඒක තමයි සතුට! මට නැති උනාට කමක් නෑ! අනිත් හැමෝටම ලැබුනානේ!"

සත්තකින්ම; කුඩා වුවත්; අභිමානවත් බ්ලොග් හමුවක් අප පැවැත්වූයෙමු. ඒ සතුට තවමත් හිත පිරී ඇත.

"සතුට! ජීවිතයේ සාර්ථකත්වය මනින මිනුම කරගන්න!" යන්න මොනතරම් සාධාරණ ප්‍රකාශයක්ද?

අවසාන මොහොතේදීවත් මාගේ මිත්‍ර දිල්රුක් කන්ණංගරව සහභාගී කර ගැනීමට තබා ආරාධනා කිරීමටවත් නොහැකිවීමේ කණගාටුව හැරුණු කොටගෙන එය සතුටුදායක අවසානයකි!

බ්ලොග් හමුවට සපැමිණි ශාන්ති දිසානායක, ඇයගේ පුතු, ඩ්‍රැකී, ඩ්‍රැකියාණි, පුංචි රාළ, කොළොම්පුරේ, වාළම්පූරි සහ කොළුවන් දෙපල, නමියා, රවි අයියා, තිලකසිරි අයියා, වත්සලා, නංගි සහ කුඩා පුතු, සුර්ංග සහ සුරංගි හෙවත් චූටි මැණිකෙ සහ නයා ප්‍රසන්න, ඕල්ඩ් ඇරැක් බෝතල් හතරක් පෙර දැරි කරගෙන පැමිණි ඉයන් ලින්තොට සහ ඔහුට පාර පෙන්වූ ප්‍රාජේ සියල්ලන්හටම අවංක ආදර ස්තූතිය. ඩ්‍රැකී සහ රවි අයියා දුන් සහයෝගය අමතක නෑ! පොඩි පොඩි වැරදි හදාගෙන අපි ආයෙත් හමුවෙමු මීට වඩා පුළුල් සහභාගීත්වයකින් යුතුව.

මේ තිරෙන් ඇතුලත කථාව!

තිරයෙන් එළිපිට සිදුවූ දේ දැන ගන්න කියවන්න:-

ගිරිදේවි - සේනපුරෙන් හක්බෙල්ලාවකට

ගිරිදේවි - සැසි දිසි විසිතුරු

ඩ්‍රැකීගේ අඩවිය - බක් පෝදා ගෙට්ටුව

නමියගේ වීදිය - ගෙට්ටුවක්, හමුවක් . . . හක්බෙල්ලවක

නිදහස් සිතුවිලි - 686. බ්ලොග් හමුවට යන අතර මග

යාං හෑල්ල - නාන්න ගියෙමු