Tuesday, August 20, 2019

147. කළු ගඟදිගේ . . . . . . 10

තරු පහක නොමැති සුව ! 
(අප්පා ඇති යාන්තම් සරම තියෙනවා!)

තෙශාන්තත් පසිඳුත් ඉතා වෙහෙස මහන්සිවී උපයා සපයා දුන් මහත් ඵල මහානිසංස දානයෙන් ඉක්බිතිව අප නින්දට වැටුනෙමු.
 ඇත්තෙන්ම නින්දට වැටුනෙමු නොව අප සකසා ගත් නිදන කුටිය හෙවත් කූඩාරම තුල ඇද වැටුනෙමු.
දහවල් කාලය මුළුල්ලේ අපගේ ජීවිත පරිස්සම් කිරීමේ යෙදුණු ජීවිතාරක්ෂක කබා හෙවත් ලයිෆ් ජැකට්ටු කූඩාරම තුලදී අපගෙ හිසට සුව සලසන කොට්ට බවට පරිවර්ථනය කර ගත්තෙමු.

Monday, July 22, 2019

146. කළු ගඟදිගේ . . . . . . 9

කාල නදී ගං ඉවුරේ

වෙලාව දහවල් 2.00 ට පමන වන්නට ඇත.

අවට පරිසරය දැඩි උනුසුමකින් ආක්‍රමණය කරගෙනය.

අප සිව් දෙන කාත් කවුරුවත් නොමැති පාළු ගං ඉවුරක තුරු වදුලක් යට සිට තදින් සිසිල් කල බීර පානය කොට හොඳින් අහාර ගෙන තරමක වේලාවක් එහිම ඇලවී සිටියෙමු. (මෙහිදි "ඇලවී" යනු මැලියම් හා සම්බන්ධ හෝ ගංගා ආදිය සම්බන්ධ දෙයක් නොව ඇඳන් පැදුරු කොට්ට මෙට්ට  හා බැඳුනු "ඇල වීම" ය. මා මෙතරම් හොඳින් අවධාරණය කරණ්නේ මෙම ලිපි කියවන රහස්පරීක්ෂක ලේඛක ලේඛිකාවන් වඩාත් උනන්දු වන්නේ ලිපියේ අන්තර්ගතයට වඩා එහා මෙහා වී ඇති උක්ත ආඛ්‍යාතයන් පිළිබඳ වීම කරණ කොට ගෙන ය!)

ජීවිතයෙ මෙවන් දිනයක් මතකයයේ ඇත්නම් මෙසේම වන ගතවූ දිනෙක පමණය.
 කාල සටහනක් ඇති මුත් ඊට; අප අපගේ සතුට තෘප්තිය විවේකය අතික්‍රමණය කරණට ඉඩ නොදුන්නෙමු. මන්ද මේ අපගේ විනෝදාංශය වූ බැවිනි.
එහෙත් අප අතරම සිටි කිසිවෙකු අවස්ථානු කූලව නායකත්වය ගනිමින් අපගේ මූලික සැලස්ම විනාශ නොවන්නට අන් පිරිස නියාමනය කිරීමේ යෙදුනේය.

ඒවන විට තරමක හිරු දමනය වී තිබුනු ලෙසකි.

 හිරු රැස් තරමකට තිබිය යුතුය.මළාණික හිරු රැස් අපව මන්ද ගාමීන් කරණු ලබයි.  "තරුණ බව දිනයේ උදෑසන 8-9 ත් අතර හිරු රැස් මෙන්" යැයි වරෙක මාවෝ සේතුන්ග් පවසා ඇත.
එසෙරම හිරු ගිලුණු මන්දාරමේ යත්‍රා කිරීම මාහට නම් සුන්දර අත් දැකීමක් නොවේ. චන්ඩ හිරු රැස එන්නට මත්තෙන් හෝ බැසගිය දෙවන හෝරාව  පැදීමට සුදුසු වාතාවරණයක් සකසයි.
 හිරු බැස යන්නට පටන් ගත්  දෙවන හොරාව එළබ ඇති මුත් දිනය බොහෝ සෙයින් මහළුව ගිය සේයාවක් පෙන්නුම් කලේය. ඒ වැහි වළාකුළු අහස පිරීගිය වේලාවකි. ඒවා වැසිබර කළුව ගිය අළු පැහැති වලාකුළු නොව සුදු පැහැති වළාකුළුය. එනිසාම වායුගෝලයේ අර්ද්‍රතාවය ඉහල ගොස් දැඩි උනුසුමක් අපට දනවමින් විය.

එතැන් සිට අප සෙමෙන් ගඟ දිගේ පහලට එන විට ගඟේ අයිති කරුවන් අඩුවී ගිය සේයාවක් දක්නට ලැබුණි. ඒ මන්ද වැළි ගොඩ දැමීමේ සිට සියළුම මෙම පංතියේ ක්‍රියා කාර කම් කරණ්නේ බොහෝ විට උදය වරුවේ පමණක වීම නිසාය. හවස් වන විට ගං දිය සිසිල් වත්ම කෙන්ඩා පෙරලීමේ සිට විවිධ අතුරු ආබාධ නොමිලේ තමන් කරා පැමිණෙන හෙයින්ය.

ගඟෙන් බොහෝ ඉඩක්  හරස් කොට; උණ ලී හෝ වෙනත් ලී සිටුවා තැනින් තැන සකසා තිබුනු වැටි එලෙසින්ම විය.
මෙසේ තිබුනු වැටවල් අතරින් පැද යාමට නොහැකි උසකින් යුක්ත විය. එම වැටවල් අතර හෝ කෙළවරකින් තිබුණු ඉඩකින් කයාකය පදවාගෙන යාම කල යුතුව තිබුනි. සමහර ස්ථාන වල වැට නවතා තිබුනේ; නො එසේ නම් කපොල්ලක් ඉතිරිව තිබුනේ වැට සිටුවීමට නොහැකි ගල්  පිහිටා තිබුනු ස්ථානයන්හීය!
අත් අඩංගුවෙන් මිදුනු ගඟ; පන එපා කියා හැකි උපරිම වේගයෙන් පස්ස නොබලා එතැනින් දිවයන්නේ මෙම ගල් පර්වත අතරිණි. මෙනිසා කපොල්ලක් තිබුනත්; මෙම ජල ප්රවාහයට වැටෙන කයාකය නිවැරදි මාර්ගය සොයා ගනිමින් යාත්රා කරවීම තරමක් අසීරු කර්තව්‍යයකි.

බොහෝ විට මග ඇරීමෙන් මග ඇරෙණ්නේ දිය මතු පිට ඇති ගල් නොවේ. දියෙන් වැසුනු එහෙත් දිය මතු පිටට නුදුරේම ඇති ගල් ය. පර්වතයන්ය. හොඳින් ඉර එලිය නොමැති විට මෙසේ දියෙන් වැසී ගිය බාධක දකින්නට ඉඩක් නොමැත. එහෙයින් අපගේ ගමන බොහෝ සෙයින් දුෂ්කර එකක් විය.

 බොහෝ ස්ථානවල පසිඳුලා පැද ගිය අළුත් කයාකය සීරුවෙන් ගමන් කලද මමත් ඇනොත් පැද ගෙන ගිය පැරණි ෆයිබර් ග්ලාස් කයාකය සිර වුනි.

 සාපේක්ෂව අපේ කයාකය බරින් අධික වීම, ඉදිරියේ පදින ලද ඇනෝගේ බර මට සපේක්ෂව වැඩි වීම, අපේ කයාකය ට්‍රයෑකයක් එනම් තිදෙනෙකුට ගමන් කල හැකි අයුරින් නිපදවූවක් බැවින් එහි; අපගේ අමතර අමුද්‍රව්ය තොගයක් ගොඩ ගසා තිබීම යන කරුණු කරණකොට ගෙන මෙසේ සිරවීමට පසුතලය සකසමින් විය.

කයාකය සිර වූ විට හැකි හැම උත්සාහයක්ම ගත් පසු අවසානයේ කල යුතුව ඇත්තේ කයාකය මතු පිටින් පදින්නන් ඉවත් වීම නොහොත් දියට බැස; වඩා හොඳින් නිදහසේ පාවෙන කයාකය බාධකයෙන් මුදා ගැනීමය. එහෙත්  ඇනෝව දියට බැස්සවීමට මා අකමැති විය. ඔහුට පිහිණීම පිළිබඳව මනා පරිචයක් නොමැති වීම මීට ප්රධාන හේතුවය ය.
ජීවිතාරක්ෂක කබායකින් සන්නාහ සන්නද්ධ වී සිටියද අහම්බෙන් දියට වැටීමකදී  විනා එය මත පමනක් සම්පූරණ විශ්වාසය තබා නන්නාදුනනා තැනක, හැඩපහරක ඇනෝව බැස්සවීමට මා කිසිසේත්ම කැමති නොවීමි. ඔරලෝසුව වොටර් පෲෆ් වූ පමණින් මම එය බැඳගෙන නාන වැඩ කරණ්නේද නැත!

එසේම තරමක පුරුද්දකින් තොරව දියේ සිට කයාකයට ගොඩවීම කල නොහැක්කකි. සැබැවින්ම කයාකය මතට ගොඩ වීමක් නොව එය මතට පැනීමකි සිදු වන්නෙ! බරසාර ශරීරයකට හිමිකම් කියූ ඇනෝ හට එය එතරම් පහසු කට යුත්තක් නොවනු ඇත!
එසේ හෙයින් සිරවූ සෑම ස්ථානයකදීම මා දියට බැස ඇනෝ මත සිටියදීම කයාකය ගලවා ගන්නට කටයුතු කලෙමි.
මේ සියළු බාධා මෙන්ම වැහි බීරමද අපව  තරමක මන්දගාමී ස්වරූපයකට යොමු කලේය. ඒ සමගම අප සිව් දෙන අද රාත්රියේ කඳවුරු බඳින තැන සොයා ගැනීමට ඉවුරු වලට ඉව ඇල්ලීමට පටන් ගත්තෙමු.

කඳවුරු බැඳීමට සුදුසු බොහෝ ස්ථාන තිබෙන්නට ඇත; මිනිසුන් ගඟ ආක්‍රමණය කරණ්නට පෙරාතුව!

ගං ඉවුරක කඳවුරු බඳින විට ගඟට තරමක උසකින් පවතින බිමක් තෝරා ගැනීම යෙහෙකි. මන්ද හදිසි ජල ගැල්මකට මුහුණ දීම සඳහාය.
 එසේම අප හැම විටෙකම උත්සාහ කරණ්නේ ජනශූණ්‍ය පෙදෙසක්ය. ඒ අනවශ්‍ය ගැටලුවලින් මිදීම සඳහාය. 

එසේම මොනම අවස්ථාවකදීවත් කයාක ගඟේ තබන්නේද නැත. මන්ද කිසිවෙකුට එය පහසුවෙන් පැහැර ගැනීමට ඇති ඉඩ කඩ මග අරවා ලීමටය! 
මෙනිසාම උස් ඉවුරක් තෝරා ගත්තද එයට කයාක ඔසවාගෙන ගොඩවන්නට හැකි මගක්ද තිබිය යුතුය. 

මේ සියල්ලටම ගැලපෙන"ලංකෙම් රොබියුලැක්" වැනි ස්ථාන සොයා ගනීම තරමක අසීරු කට යුත්තකි. 

මෙසේ වට පිට බලමින් අප ගමන් ගන්නේ හවස හතරේ කණිසමට ගොඩ යන්නට බලාය. මන්ද ඒ වේලාවෙන් පසු ගඟ අයිති වන්නේ හෝ හපුටුවන්ටය! හෝ හපුටු ප්‍රහාරය දෙවෙනි වනවා නම් ඒ කිඹුල් ප්‍රහාරයකට පමණක්ම විය යුතුය. 

ගං ඉවුරේ කඳවුරු බැඳීමේදී මෙම හෝ හපුටුවන්ගෙන් ගැලවීම සඳහා ගිනි මැළයකින් සිදුවන සේවාව අති මහත්ය. එය මදුරුවන්ටද එකසේ ප්‍රථිඵල ගෙනදේ. 
මේ සියල්ල සඳහා පඟිරි තෙල් වැනි විවිධ ආලේපන වර්ග තිබුනද ගිනි මැළයකින් කඳවුරකට ලබෙන ප්‍රබෝධය, ප්‍රාණවත් බව, උද්යෝගය මොනම ආලේපනයකින්වත් ලඟාකරදීමට නොහැක.

මහ කැළයේ කඳවුරු බඳිද්දී මෙම ගිණි මැලයෙන් තවත් ප්‍රයෝජන රාශියක් ගත හැක. තෙත ඇඳුම් වේලා ගැනීම, ආහාරයක් පිස ගැනීම, සිගරට් සුරුට්ටු දල්වා ගැනීම, පසුවදා තේ කෝපි සාදා ගැනීම වැනි සියල්ල අභිබවා යන වන සතුන්ගෙන් ආරක්ෂා වීම ගෙන හැර දැක්විය හැක.
කඳවුරක ගිණි මැළයක් යනු රාත්‍රිය මුළුල්ලේ ඇවිළිය යුතු දෙයකි. එය මහා ගිනි ජාලාවක් නොවිය යුතුය. එසේම හඳුන්කූරු හතර පහක් වැනි මළාණික එකක්ද නොවිය යුතුය. මෙය පාලනය කල හැක්කේ තරමක් විශාල කඳන් ගිණි මැළයට එක් කිරීමෙනි.

ගිණි මැළය අවුළුවා ගන්නේ හොඳින් ඇවිලෙන ද්‍රව්‍ය මත අවුළුවාගත යුතු දේ අතුරා ගැනී මෙනි. පලමුව වහා ගිනි ඇවිලෙන සුළු දේ ගිනි තබා ගත් විට එමගින් ගිනි අවුළුවාගත යුතු ප්‍රමාණයෙන් විශාල කඳන් ඉබේම ඇවිලේ. 
මේ වහා ගිණි ගන්නා සුළු ද්‍රවය ලෙස කඩදාසි, පොල් අතු, ගස්වල වියලි පොතු හා අතු,  ප්ලාස්ටික් අපද්‍රව්‍ය, ඉවත දමන සෙරෙප්පු වැනි රබර් කැබැලි, පොල් කටු, රෙදි කැබැලි වැනි දෑ උපයෝගී කර ගත හැක.

බොහෝ කඳවුරු බඳින්නන් මුහුන දෙන විශාල ගැටළුවක් වන්නේ BBQ ලිපෙහි අඟුරු වලට ගිණි අවුළුවා ගැනිමය. කඩේ සාප්පුවෙන් ගන්නා BBQ අඟුරු මල්ලේ ඇති ස්ටාටර් එක ට වඩා මේ සඳහා  තුනී පොල් කටුවක් දෙකක්,  මහතට කඹයක් සේ අඹරා පොල්තෙලෙහි පොඟවා ගත් පහන් තිරයක් ප්‍රයෝජනවත්ය. 

උඳුන මත අතුරා ගත් අඟුරු මතම තබා ගත් පොල්කටුව තුල තැන්පත් කල තිරය අවුළුවා ගැනීමෙන් උඳුන සක්‍රීය කරගත හැක. පොල් තෙල් වෙනුවට "නැටුම් තෙල්, සිංදු තෙල්" හැරෙණ්නට වෙනත් ඕනෑම තෙලක්, ඉන්ධනයක් වැඩේට ලං කර ගත හැක!

මේ කුමන ගිණි තැබීමකට උවද හුලං අත හෙවත් සුළං හමන දිශාව නිශ්චය කරගත් යුතුවේ. මෙයට පහසු ක්‍රමදෙකක් බේඩ්න් පවල් සාමී වරයා විසින් රචිත "බාලදක්ෂ විද්‍යාවේ මූලධර්ම" නමැති ග්‍රන්තයේ ඒ. 

මෙහිදී  හුලං අත නිශ්චය කර ගැනීමට උගන් වන්නේ; සතෙකුවෙත  ඔහුගේ ඉවට හසු නොවී ලංවීමට ය.එම ක්‍රම දෙක වන්නේ සුළඟේ පාවීයන කුඩා කොල කබැල්ලක් වැනි දෙයක් පාවී යෑමට සැලසීමෙන්ය.

 අනෙක් ක්‍රමය වන්නේ තෙත් කරණ ලද දබරැඟිල්ල ඉහලට ඔසවා බැලීමය. මෙහිදී ඇඟිල්ලේ; හුලං හමන පෙදෙසට විවෘථ පෙදෙස වඩාත් සිසිලසක් දනවයි.

මෙම ඇඟිල්ල තෙත් කර ගැනීම සඳහා කටේ ඇඟිල්ල දමා ගැනීමේ සිට ඕනෑම උපක්‍රමයක් තම තමන්ට ඇති හැකි පහසු හා කැමති ආකාරයට කරගත හැක!

මේ කොයි හැටි වෙතත් ගිණි මැළය කඳවුර බිම තුල කූඩාරමට තරමක දුරකින් විය යුතුය. ඒ ගිණි පුළිඟු වලින් ආරක්ෂා වීමටය!

තවත් පැය භාගයක පමණ කාලයක් යාත්‍රා කිරීමෙන් පසු අප; අපගේ රාත්‍රී නවාතැන් පොල සොයා ගතිමු. එම ස්ථානයේ ගඟ තරමක වක්‍රව ගමන් ගත් ස්ථානයකි. වක්‍රය දකුණු දෙසට හැරී තිබුනු අතර අප තොර ගත්තේ ගඟේ දකුනු ඉවුරයි. එහා ඉවුරේ කුඩා නිවෙසක් හෝ දෙකක් තිබෙනු යාන්තමින් පෙනෙන්නට විය. 

ඉවුරට සේන්දු වී අප නැවතුනු අතර තෙශාන්ත ඉවුර මතු පිටට නැග ඉව අල්ලා බලා අපට ගොඩ බසින්නට අවසරය දුනි. අප කයාක ඉවුර අද්දරට ගෙන බැඳ දමා ඒවා මතු පිට තබා  ගැට ගසා  තිබුනු අපගෙ කූඩාරම් ප්‍රමුඛ සියළු අඩුම කුඩුම ඉවුර මතු පිටට ගෙන ආවෙමු.

එම ස්ථානය වැලි තොටුපොලක් ලෙස භාවිතාකල බවක් අසල ගොඩ ගසා තිබුනු; සල්ලඩයෙන් හලා ඉතිරි වුනු බෝල ගල් ආදිය කියා පෑවේය. ගඟේ සිට අඩි 20 ක පමන ඉහලක එම සමතලා බිම පිහිටා තිබුනේය.  

ගඟේ සිට තරමක ආනතයක් දිගේ අහලට තිබුණු පටු පාර කෙළවර වුයේ මෙම බිමෙනි. මෙම ඉඩ කඩ පලලින් අඩි 10 ක පමනද දිගින් අඩි 30 ක පමනද විය . 
අතහැර දමා තිබුනු වැලි තොටු පොලක්වූ  බැවින් පොලව සියුම් වැල්ලෙන් වැසී තිබුනි. ගඟපෙදෙස තරමක උස් පඳුරින්ද ගොඩබිම පෙදෙස බොහෝ උස්වූ ගස් වැල් වලින්ද ආවරනය වූ මෙමඉඩ කඩ තුල පෞද්ගලිකත්වය ඉහලින්ම ඉතිරී පැතිරී තිබුණි.


හෙට වනතුරු සාමදානයේ සැතපෙන!

සියළු බඩු බාහිරාදිය කඳවුරු බිමට ගෙන ගිය අප ඊළඟට සිදු කලේ දිනයේ අධිකතම වෙහෙස දනවන කාර්‍යයට උර දීමය. ඒ අනෙකක් නොව කයාක දෙක ඔසවා කඳවුරු බිමට ගෙන ඒ මය.  මමත් පසිඳුත් එම කාර්යය සිරිත් පරිදි ඉටු කල අප එවා මුනින් නවා; ඒ තුල ජලය වෙත්නම් ඉවත් වන සේ කඳවුරු බිමේ පසෙකින් තැබුවෙමු.

ඉන් පසු අප සිව් දෙන සිත්සේ ගඟේ බැස නෑවෙමු. ගඟේ දිය තරමක උනුසුමකින් යුක්තවිය. එම ස්නානය  දිනයේ සිරුර තුල වූ වෙහෙස මහන්සිය ගං දියේ දිය කර හරිණ්නට සමත් විය! සත්තකින්ම එය සැපවත් නෑමකි!

සොඳුරු කඳවුරු !

 පසිඳුත් තෙශාන්තත්  පුරුදු පරිදි දඩයමේ ගිය අතර මමත් ඇනෝත් කූඩාරම් අටවා ගිනි මැලය සඳහා අවශ්‍ය දැව කඳන් ගෙන ගොස් සකසා  තැබුවෙමු. තෙශාන්තටත් පසිඳුටත් ඉටු කර ලීමට කිසිවක් ඉතිරි නොකර සියල්ල සකස් කොට මොහොතකින් ඔවුන් දෙදෙන පමිණියේ තවත් ආගන්තුකයෙකු සමගිනි.

 එය එසේ නොවුනා නම් තමාය පුදුමේ! තෙශාන්ත ගිය තැනෙක අවසානය මෙසේමය!

රාත්‍රී කෑම සඳහා බත් මුල් හතරක්ද අලියා සෝඩා රජ මුසුවක්ද; සෝඩා නිකංම පානය කිරීමට නොහකි බැවින් ඊට අඩු වැඩියද  පසිඳුලා ගෙනවිත් තිබුනි. 
සොඩා බෝතලයේ ඉව පාරේ පැමිණි ගම් වාසියකුද අඩු පාඩුවට කැඳවාගෙන පැමිණීම මාගේ මහත්වූ "පහන් සංවේගයට" හේතුවක් විය.

'මූ මොකාද බං . . .මොකට එක්කගෙන ආවද  !?"

"ගමේ එකෙක් මචං . . .  ඌ ඔහොම ඉඳලා ඉඳලා යයි . . . පොඩ්ඩක් හිටාං කො මැරෙණ්නෙ නැතිව!" තෙශා මගේ ඉවසීම ගැන හොඳින් දන්නා නිසාම  මම "මැරෙයි" යන බියෙන්ද මන්දා කීවේය!

යාලුවෙක් කිව්වාම නොකර බැරි නිසාම මමද "මැරෙණ්නේ නැතිව" ඉවසා ගෙන සිටියෙමි. සෝඩා බෝතලය ගෙන එන්න ඇත්තේ බඩ පිපුමකට බොන්නට යයි සිතා දෝ නො එසේනම් එළු- නරි කතාව කුමාරෝදයෙන් නැතිනම් මොන්ටිසෝරියේදී හෝ අසාඅ ඇති නිසාදෝ ගම් වාසියා "යන්නං" කියා තොලොන්චි විය! 

මට නිවැරදි රටාවට හුස්ම වැටෙන්න පටන් ගත්තේ ඉන් ඉක්බිතිවය!

අප රැඳි බිමේ බොහෝ ප්ලාස්ටික් සුන් බුන් හා පැරණි සෙරෙප්පු කබැලි නයිලෝන් කඹ ගැටයක් වැනි අඩුම කුඩුම රාශියක් විය. මෙවා සියල්ල අපගේ ගිණි මැළයට හොඳ ආරම්භයක් ලබා දුනි. 

අප ගෙනවිත් තිබුනු විශාල කඳ හා වෙනත් දැව එක් කොට තැනුණු ගිණි මැළය හොඳින් ඇවිළෙන්නට පටන් ගති. 

ඒ අසල මා රැගෙන ගිය ෆෝම් කැබැල්ල හෙවත් ට්‍රැවල් මැට් එක අතුරා අප එහි ඈඳි ගතිමු.
සෝඩා රජ මුසුව අපගේ ප්‍රාථමික එහෙත් අතිශයින් සුන්දර රාත්‍රියට අත්වැල් සපයමින්ය. 
මා බොහෝ කලකින් ලබන මෙම සංතර්පනයට හදවත එකඟ වී ඇත.


සෝ ඕ ඕ ඕ . . . . .ඩා !

අප ගීත ගායනා නොකලා මෙන් මතකය!
 එහෙත් රස බර කතාවලින් එම සන්ධ්‍යාව අනූන විය. දිනය පුරා වෙහෙස වුනු සිරුරට දින දෙකකින් ලැබිය යුතුව තිබුණු ණයක් විය. ඒ  නින්දය. පසුගිය දින රාත්‍රිය පුරා ලොරි පොඩ්ඩා පදවා තිබුණු වෙහෙසත් නින්දත් මේ කුඩා සාදයත් විසින් මඩනා ලද මා මේ වන විට අඩ නින්දේය!


නිදි මතේ මරු කියවමින් !

රත්‍රී අහර සඳහා කුමක් තිබුනාද කෑවාද නොකෑවාද මතකයක් නැත! අවසානයේ කුඩාරම තුලට  කූඩු වුනා යාන්තමින් මතකය. ජීවිතයේ තවත් අතිශය සුන්දර දිනයක් මතක මං පෙතට එක්විය! 

ජීවිතේ සුන්දරද මෙතරම් . . . !

අප බලාපොරොත්තුවන ලෙසින්ම  ජීවිතය සුන්දර ගීතයක්ම වේවා! 


ගං දෑල දෙපසම
කෑල මල් පිපි ඕසෙට

කොමල කළු ගඟ
සිඹිමි ඔබ ගෙන දෑතට

හද ඉතින් ඉවසන්න
බාරවෙන්නම් මම - කළුතරට !

Monday, July 8, 2019

145. ළඳුනේ; මේ බජාර් එකේ ලලක්කා !


“I believe that sex is one of the most beautiful, natural, wholesome things that money can buy.” 
― Steve Martin
පසු ගිය සති අන්තය ගෙවී ගියේ ඉතාමත්ම අවිවේකීව.

රැකියාවේ එදිනෙදා වැඩ වලට අමතරව ඥාතියෙකුගේ නිවසක තිබූ ආගමික කටයුත්තකට සක්‍රීයව මැදිහත් වීම; මෙම අවිවේකී බවට ප්‍රධාන අමුද්‍රව්‍යය සැපයූවා යැයි කීවොත් නිවැරදියි.

මේ සර්ව රාත්‍රික පිරිත් දේශණය අතර තුර මාහට මගේ නෑදෑ මිතුරෙකු සමග හෝරා කිහිපයක් දොඩමළු වීමට ලැබීම කිසියම් භාග්‍යයක් උනා.

ඔහු සහන් විජේසිංහ - ජනාධිපති විදුහලේ ඉතිහාසය හා මාධ්‍යය ඇදුරිඳු කීවොත් වඩාත් නිවැරදියි.
 කතාව ඇරඹුනේ ඔහුගේ අලුත් අත් දැකීමක් කියන්නට ගොසින්.

"අයියේ මේ ළඟදි දවසක් මම පංතියට ගිහින් කොල්ලො ටිකත් එක්ක පොඩි තෙලකට සෙට් උනා.

 නිකමට දැන ගන්න ඕන උනා උන්ගේ රසාඥ්ඥතාවයේ නිම් වළලු කොතනදැයිද කියා. එක එකාගෙන් උන් කැමතිම ගීත අහගෙන යන කොට කියැවුනේ "ගෑනිට වඳින ගාථා" වගේ අඳෝනාවල්!
ඒ අතර එකෙක්ගෙන් කියැවුනා "ළඳුනේ . . " ගීතය. ඇත්තටම මටත් හරිම සතුටුයි. මම මේ ගීතය ගැන උන් එක්ක මගේ පමණට පොඩි සංවාදයක් ඇරඹුවා!


'ලැම පමනක් ලොවට පෙනෙන . . . . .'
'අඳුරේ පව් කරණ දනා . . . . . . . . .'

ඔය වගේ වැකි මම ඔවුන් එක්ක කතාවට ගත්තා.

ම්හු! මුන්ට ගානක් වත් නෑ.  මට තේරුණා මුන් එක්ක මේ සිංදුව ගැන කතා කරණ එක මෙලෝ තේරුමක් නැති කාරණයක් කියලා!
 භාගෙට භාගයක් මේ සිංදුව අහලාවත් නැති ගානයි.

පස්සෙ මගේ ඔළුවට ආවා මරු අදහසක්. මම ඇහුවා උන්ගෙන්  " දැන් ඔයාලා අහල තියෙනවද 'බජාර් එකේ ලලක්කා . . . . ' සිංදුව?"

අප්පට සිරි ඔක්කොම අහලා තියෙනවා !


"මම පටන් ගත්තා ලලක්කා විචාරය . . !

බජාර් එකේ ලලක්කා -මල්ලි හිත හොඳ අක්කා
සුර සැප වින්දා - කාගෙත් වත ගොත රැක්කා . . '

මෙවන් වෘථිමය කාන්තාවක සතුව ඇති වඩාත් වටිනා කියන ගතිගුණය වන්නේ තම පාරිභෝගිකයින් පිළිබඳව දක්වන රහස්‍ය භාවය.
මේ ලලක්කා එය තදින් අරක්ෂා කල කෙනෙක්. . . . . . . . . . . . 

'නංගි රොසක්කා - එතනම කසිප්පු වික්කා
දැක්කා නොදැක්කා වාගෙයි නංගිට අක්කා . . . . '

මේ ලලක්කා ඉබේ මේ සමාජය තුලට පැමිණි චරිතයක් නොවේ. ඇය පැමිණෙන්නේ තම සමාජ පසුබිම තුලින්.
අක්කාගෙ රැකියාව නංගීත්; නංගිගේ රැකියා ස්වභාවය අක්කාත් එකිනෙකාට නිවැරදිව හා අවභෝධයකින් යුතුව දනී. 
එය ගැටළුවක් වී නොමැත.
මන්ද එය දෙදෙනාගෙ මව වන  ඉසක්කාද එම අවකාශය තුලම සිට
'නෝන පලා ගන්නවාද අසා' එළවළු විකුනණ බැවින්!

කොල්ලන්ට වැදුනා කියන්නකො අයියෙ සුපිරියටම! "

සෑහෙන්න ට්‍රයි කරලා එකම අච්චුවේ යන්ත්‍රාණුසාරයෙන් ගී ගයන අමරසිරි!


මේ ප්‍රස්තූතය ගැනම කපුගේ කියා තියෙන්නේ මොන තරම් ලගන්නා සුළු භාවය කින්ද කියා මේ පෝස්ටුව ගුවන් ගත කොට දිනක් ගත වෙද්දී මට හිතුනා! "සීත පිනි බිඳු කඳුලු සලනා - මලානික තරු වැළපෙනා " 

ගීතය තුල ඇයගේ දුක්ඛිත භාවය, ඇගේ අසරණ කම, ඇය ලක්වූ සමාජ අසාධාරණය මොනවට චිත්‍රණය වෙනවා. ඒ වචන වලින් ඔබ්බට ගිය හඬින් - වොයිස් එකෙන්! වචන වලින්, මෙලඩි එකෙන් සවන් දෙන්නා යන උපරීම දුරෙන් ඔබ්බට ඔහුව හෝ ඇයව ගෙන යන්නේ මේ මම කියන වොයිස් එකයි. මිනිස්සු හින්දි අනුකාරක ගී ඇසුවේ මෙලඩියටමද? වචන වලටමද? උත්තර එපා. එම සින්දුවේම ඔරිජිනල් හින්දි සින්දුව කලින් රස වින්දේ මෙලඩිය නිසා පමනක්ද?වොයිස් එක නිසාමය. 


භාරතයේ ගෝල්ඩන් වොයිස් සම්මානය දිනා ගත් රාජේන්ද්‍ර කපූර් "ගීත්" චිත්‍ර පටයට එක් ගීතයක් ගායනා කරණවා - ජිස් කෙ සෆ්නේ කියලා. අසා බලන්න එම කෝමල මධුර හඬ කෙතරම් සුන්දර දැයි කියා!


ගීතයක් ගායනයේදී ජෙෆ් බෝයිකොට් බැට් කරණවා වගේ කඩුල්ල ඉදිරියේ නොසිට තම භාව ප්‍රකාශනය; වචන වලින්, හඬින්, එහි උස් පහත් කිරීම් තුලින්, ටෙම්පො එක , පිච් එක යනාදී වශයෙන් කී නොකී සියළු කාරණා වලින් විචිත්‍ර කල යුතුයි කියන එක තමයි මම නම හිතන්නේ.

 (තරඟාවලියකින් පසු අසන්ත ද මැල් ගෙන් ජෙෆ් බෝයිකොට් පිළිබඳව විම සීමේදී ඔහු ප්‍රකාශ කොට සිටියේ "ඒක හරියට තාප්පයකට බෝල් කරණවා වගේ" කියාය. මන්ද විකට් කූරු තුනට ඔබ්බෙන් යන කිසිදු පන්දුවකට ඔහු පහර දීමට නොපෙලබෙන ක්‍රීඩකයෙකු ලෙසට ප්‍රසිද්ධය!)


"එළ! පෞද්ගලිකවම මම උනත් 'ළඳුනේ' ට වඩා 'ලලක්කාට' කැමතියි. මම මගේ කට හඬ අවදි කලා. 

සහන්ට පිළිතුරක් දිය යුතුය! සහන් මල්ලි; 'මේ මොකක්ද මේ?' කියන්නාක් මෙන් බලා ඉන්නවා.

අපරාදෙ කියන්න බෑ; ඒ කැමැත්තට ලොකුම දායකත්වය කරණ්නේ  අමරසිරි පීරිස් මයි!
මොකද එයා සිංදු කියන නැත්නම් කියවන කෙනෙක් මිසක් ගායනා කරණ කෙනෙක් කියල නම් නොදැනෙණ බැවින් !"

"ඇයි අයියේ එහෙම කියන්නේ?" මගෙන් ලද බලාපොරොත්තු නොවූ ප්‍රකාශය නිසා සහන් ඉච්ඡාභංගත්වයට පත් වෙලා වගෙයි මට පෙනුනේ.

"දැං බලන්න සිංහල තේරෙණ්නෙ නැති කෙනෙකුට 'ලඳුනෙ' යි 'කණ්‍යාවී' යි 'ඇපල් මලයි' මොකක් ඇහුවත් එයාට හිතෙන්නේ ගෑනි මැරිලා මිනිහා කියන සිංදු විදියට නේ?

මේ ළඟදි අමරසිරි කලානේ ප්ලෙ බැක් එකක් මොකද්ද ෆිල්ම් එකකට. අර 'මට මගේ නොවන මගේම ආදරයක් තිබුනා . . . ' කියන්නේ. හිතන්නකො ඕක වැඩිය ඕන නෑ පුන්සිරි සොයිසට දුන්නා නම් ඕක අහන්න පුළුවන් විදියට කියාවි.
ඒකෙ අඳෝනාවක් මිසක ඒ දුකට මුල්වූ ආදරය , ප්‍රේමය එහි සුන්දරත්වය හැඟෙන්නේ නෑනෙ!"

"හරි කවුද අයියේ ඔයා කියන විදියේ වේරියේශන් එකක් ඇතුව සිංදු කියලා තියෙන්නේ?"



මුද්දරේ එන්නට කලින්ම "පීච්ං" සීල් එක වැදුනු ජෝති !

"අපෝ සෑහෙන්න ඉන්නවා. වැඩිය ඕන නෑ ගන්නකො ජෝතිව. 'අඬන්නෙ ඇයි සුදු මැණිකේ කියන්න පන මාගේ . . ' එකයි 'රොබින් හුඩ් වගේ ලක් දිව පතල උන නමයි'  කියන සිංදුවයි 'සොභාව හංගා මේ ලෝ තලේ . . . . . ' කියන එකයි ගැයෙන හඬ කොයි තරම් වෙනස් ද?

 අමරපෙම් ලතාවෙ ඩුවට් එක!
  ඇන්ජි 'අමරපෙම් ලතාවේ - රණ් මලක් උදාවේ
 අඳුන් සඳුන් සුව මැවේ - මනෝ මන්දිරේ'   කියලා සිංදුවේ පිච් එක නවලා පාත් කරලා තිබ්බාම කෝමද ජෝති  

'ඉසුරුමුණි කතාවේ - යුවල දැන් සිනාසේ '  කියන කොට ඒ හඬේ තියෙන ප්‍රේමණීය බව?



ජොතිගේ සිංදු කියා ජීවත්වන දෙන්නෙක් !?

 ඔය වගේ සිංදුනම් කොච්චර තියෙනවද? ඔයා අහලා තියෙනවද 'කන්දෙන් කන්දට - ලන්දෙන් ලන්දට' කියන සිංදුව?"

"ම් . . . මට මතකයක් නෑ . . !"

"එතකොට
'සමනොළ මුදුනේ සිරිපද සිඹසිඹ - උදා ඉරක් පායයි
සැණසිළි සුවදෙන - නවමල් සුවඳින්
දැහැමි දැයක් පිබිදෙයි . . . //'  සිංදුව?

හැත්තෑහතේ ජේආර් ගෙ ආණ්ඩුව ධර්මිෂ්ඨ සමාජයක් උදා කලා නොකලා ඒ සිංදුව හරිම ආකර්ෂණීය ගීතයක්. හරියට හැත්තෑදෙකේ ජනරජ සීන් එකත් එක්ක එලියට ආපු වික්ටර්ගේ 'අපි ඔක්කොම රජවරු . . . . ' ගීතය වගේ . . "

"ඔයා මොකද හිතන්නේ වික්ටර් ගැන?" සහන් කථාව තවත් දුරකට ගෙන ගියා.



වයසට නොගිය - හඬ, හැඩ හා වැඩ

"වැඩ්ඩෙක්නෙ !? දැන් ඔය 'ඔක්කොම රජවරු' සිංදුවයි, 'තනිවෙන්නට මගේ ලොවේ ' සිංදුවයි අරණ් බලන්නකො වෙනස හඬ ආරේ . . !?"

"ඔව් ඇයි 'සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා' ?

'සඳ කැන් වැසිලා - අඳුරේ එතිලා
ඝනඳුරු රෑ - තනිකම නෑ
සොයා එන්න ඝනඳුරු තරු නිවලා
මගේ එළිය අද ඔබ පමනියි . . .

ජීවිතයම සතු එකම සුවේ

හී සර පහරක වෙළෙනු පෙනේ
මේ ලොව මා සතු - ඈ සතු ඒ නෙතු
අසල්වාසියෙකු සොයනු දැනේ . . . " අප දෙදෙනාම සෙමෙන් මිමිණීය.

"ඒ භාව ප්‍රකාශනය තම හඬින් මතු කල නොහැකි නම්;  අපිත් ගායක ගායිකාවෝත් අතර වෙනසක් නැති වෙනවාකියන එකද ඔයා මේ කියන්නේ?" මම අමාරුවෙන් කියන්න හදපු දේ සහන් හරියට ෆ්‍රේම් කරගෙන තිබුනා. ඒක මට ලොකු දෙයක්!

"අනිවා! මේ කියන්නේ මධුර මනෝහර කටහඬක් තිබිය යුතුයි කියන එක නම් නොවෙයි.  අවකාශයේ තියෙන ශබ්ද අතුරින් මිහිරි හඬවල් 'නාද' වෙනවා. මේ නාද කිසියම් රටාවකට හැඩයකට පෙල ගැස්වීමයි සංගිතයෙන් කෙරෙණ්නේ. ඒ නිසාම කිසියම් මිහිරියාවක්, හැඩයක් තිබිය යුතුමයි. මම කියන්නේ සංගීතයේ මහා සම්ප්‍රදාය ගැන!"මම පැහැදිලි කලා!

මේ කාලයේ සිංහල සංගීතය තුල සක්‍රීයව සිටින ගායකයින් ගෙන් කවුද අයියා හිතන්නේ ඔය වේරියේශන් එක  කරණ අය ඉන්නේ?

"ඉන්න අයියලා ගෙන් මං නං හිතන්නේ සුපිරියටම ඒ වේරියේශන් එක තියෙන්නේ එඩ්වඩ් ගේ කියලයි." මම කීමි.

"ඔව් මාත් හිතන්නේ 'කැරකෙන රෝදේ . . ', 'මාරම්බරී . . ', 'පින්න මලෙ . . .' , 'පලංචියෙ . . ', ඔව් ඇත්තටම වෙනස් තමයි. සහන් ගීත කිහිපයක් මතක් කලේය.

"ඇයි 'මුව මුක්තා ලතා . . ' වැඩිය එපා 'කටු අකුලේ . .' සිංදුවයි 'මගෙ කඳුලින් නිමාවූ ' එකයි 'සිරි යහනෙ යි . . . '  . . . . "



සදා තරුණ - අමරදේව

"එතකොට අමරදේව මාස්ටර්?"

"ඔව් එයාට තිබුනේ අතිශය ශෝකා කූල හඬක් තමයි. ඒත් කොහොමද 'පාවෙනා නිල් වලාවේ', එතනින් ගියාම 'ස්වර්න විමානෙට . . .' වගේ සිංදු?"

"අයියෙ මම කැමතිම සිංදුවක් 'සීතාදේවි' ෆිල්ම් එකේ 'නිම් හිම් සෙව්වා  . . .' සින්දුව !"


"ඔව් එක සුපිරිම සිංදුවක් තමයි. ඇයි 'සත් සමුදුරේ' සිංදු දෙක අරණ් බලන්නකෝ වෙනස?"


"අන්න ඔයාව හොයනවා.  . . . . ! හාමුදුරුවන්ව පංසලට ඇරලවන්න . . . . " තවත් කුඩා ඥාතියෙකු අපෙ අඹ කයිය අල කලේය !

"අප්පට සිරි! මම ගිහින් එන්නම් අයියේ . . . . !"

 "එළ! "

මේ තව එකක් "ආලෙ බැන්ද මගෙ පනේ සෝමාවතී මාගෙ සෝමාවතී . ." ඒක කොහොමද? එතනින් නැගිට යන සහන්ට ඇසෙන්නට මා කීවෙමි.

"ඒකත් මාස්ටර්ගෙ නේද?"


"ඒකනේ !?"


සරමට බැස - බිම ඉඳගෙන - බජව් දැම්ම - අතීතයක් !









Monday, July 1, 2019

144. කළු ගඟ දිගේ . . . . . 8

ඉර ඇවිත් හාත් පස එකළු කොට බැස     ගියද
ගඟ ලඟින් වැතිර දුක අසන්නේ සඳ          නිබඳ

පීනමුකෝ කළු ගඟේ, කිරි බැබලෙන හඳපානේ //
දෙගොඩතලා යන වතුරේ
තරඟ නැගී පෙණ විසිරේ
කිරි බැබලෙන හඳපානේ
පීනමුකෝ කළු ගඟේ, කිරි බැබලෙන හඳපානේ

සුනිල් දියේ සඳ කැලුම් වැදීලා
දිය රැලි හා රඟ දෙන්නේ
සුදට සුදේ සුදු කෙකටිය ගාලක්
දිය මතුපිට ලෙලදෙන්නේ
පීනමුකෝ කළු ගඟේ, කිරි බැබලෙන හඳපානේ

ඕලු නෙළුම් මල් දෝත පුරාගෙන
සුදු ඇඳුමින් සැරසීලා
ඉවුරැ දිගේ සිරි බෝ මළුවට නොවැ
මේ මහ පිරිස ඇදෙන්නේ
කිරි බැබලෙන හඳපානේ

පීනමුකෝ කළු ගඟේ, කිරි බැබලෙන හඳපානේ //
දෙගොඩතලා යන වතුරේ
තරඟ නැගී පෙණ විසිරේ
කිරි බැබලෙන හඳපානේ
පීනමුකෝ කළු ගඟේ, කිරි බැබලෙන හඳපානේ

ලංකාවේ විවිධ ගංගා ඇල දොළ අරබයා කවි ගීත සුළු වශයෙන් ලියැවී ඇත. හෙළයේ මහා ගාන්ධර්වයානන් වූ  ඩබ්ලිව් ඩී අමරදේවයන් ප්‍රමුඛ සමූහ ගායනාවක් ලෙස මීට දශක ගනනාවකට පෙර අතීතයේ ගැයුණු ඉහත සඳහන් ගීතය විශෙෂයෙන් කළු ගඟ විෂයෙහි නිර්මාණය වූවකි.

මෙවන් සෞන්ධර්යාත්මක රස භාව පුබුදන ගීතයක් නොවූවත් මහගම සේකරයන් විසින් ලියැවුනු අමරදේවයන් විසින්ම ගැයුණු මහවැළි ගීතයද; පෞද්ගලිකව මා බොහෝ සෙයින් ඇළුම් කරණ ගීයකි.


රජ රට දෙසට නොව - රජ රට මෙ දෙසට

මහාවැලී . . . . . මහවැලී . . . . 
මහවැලි මහවැලි     මහාවැලී . . . . . . 

සිරිපද ලස සමනොළ සිරසේ
සිඹ සිඹ සිහිලස විඳ සොඳසේ
ලෙලී දිලී ගලා බසී . . . . .//
මහවැලි මහවැලි     මහාවැලී . . . . . . 


ගිරි කුළු විනිවිද නව මං මතුකොට
නව ලොවකට ඔබ ගලා බසී
අතීත රජ රට සිරි සර ඇසහැර
ඔබ එන තුරු මග බලා හිඳී
මහ වැව් බැඳි පෙර රජ දරුවෝ
ඔබගෙන්  යළි නව පණ ලැබුවෝ
ලෙලී දිලී ගලා බසී
මහවැලි මහවැලි මහාවැලී

සිරි දුව හෙට මෙහි වඩිනා මඟුලට
මග පාදා පියවිලි අතුරා
ඔබ බැස එනු දැක 
හිනැහෙයි සිරි ලක
අනාගතය කිරි දිය උතුරා . . . .

සිරිපද ලස සමනොළ සිරසේ . . .


කළු ගඟ විෂයෙහි ගැයුනු ගීතයෙන් එහි සෞන්දර්යාත්මක බව චිත්‍රණය කරණ අතර  මහවැළි ගීයෙන් ඉන් එහා ගිය ජවසම්පන්න බවක් අපේ සිතට ඇතුළු කරවයි.



පැරකුම්බා - රටට මහත් සේවයක් කල නම දත් කුඩු වලට 

ගිරිකුළු විනිවිද නව මං මතුකොට ඇය එන තුරා; රජ රට මග බලමින් සිටියි. ඒ විතරක්ද නොවේ. ඇය ගලන්නේ; අපේ රට ස්ව්‍යංපෝෂනය  කොට මේ දෙරණ මත සැතපුණු රජ දරුවන්ට හුස්ම පිඹිමින්ය. 

මීට සරිලන මෙවන්ම ජවයෙන් යුත් තවත් ගීත කිහිපයක් සිංහල ගීත සාහිත්‍යයේ පවතී.


ජාතියේ නාමයෙන් - සංග්‍රාම භූමියේ . . (කොහොමද ගැම්ම ?)

"රත්න දීප ජන්ම භූමි - ජන්ම භූමි
ලංකා දීප විජය භූමි
මේ අපේ උදාරවූ - මාතෘ භූමියයි
මාතෘ භූමියයි",
https://www.youtube.com/watch?v=b8vmxhylxGo
මෙන්න ඔරිජිනල් එක 
 පහතින් තියෙන එකත් බලා මැදිහත්ව කියන්න. 
- ඒකෙත් පොඩි ලල් එකක් තියෙනවා නේද?


න්නරය ! 
සමුරායි කඩුවක් ලෙස - සියුම් හඬ - තියුනු සිත්තම !

 "පාවී පාවී මේ එන්නේ
 අතීතයේ සිට එන සුළඟයි
  ඈත අතීතේ අසිපත් සිප ගෙන
 අතීතයේ සිට එන සුළඟයි
 අතීතයේ සිට එන සුළඟයි",
https://www.youtube.com/watch?v=OrzzkrGl8V0


අයිවො - තනකොළ නුබුදින  සුනිල පැටව්!

"අභිමානනීයවූ නවෝදයේ
හිරු හෙට උදයේ පායනවා
සැකයේ පිණි බිඳු සිඳිලා යනවා
අළුත් දැයක් හෙට උපදිනවා"
සත්තකින්ම අප මොන තරම් අපේ මේ මාතෲ භූමියට, එහි වසන සතා සීපාවාට, ඔවුනට නිවෙස්වන ගහ කොල වැලට, ඒවා පෝෂනය කරණ්නාවූ ඇල දොළ ගංගාවනට ආදරය කරණ්නවුන්ද? එහෙත් කෝ පෙනෙන තෙක් මානයක මේ සියල්ල විනාශයට යන ගමනේ හැරවුම් ලක්ෂයක් !?

කතාවක් ගිය දුරක් නේද . . . . . . !?

තවත් විනාඩි 20 ක් පමණ ගත වෙද්දී ඉවුරට ඉඅහළින් වූ බූටෑව සිසාරා තෙශාගේත්; ඔවුන් කැටිව ගිය "අයියා"ගේත් පසිඳුවා ගේත්; බංඩි කියතක් පීරෙන් අතුල්ලන්නාක් වැනි වූ  මිහිරි කට හඬ ත්‍රිත්වය ඇහෙන්නට විය.



හරිම මිහිරි හඬක් !

එවිටම තිදෙනා ඉවුර උඩින් මතුවිය. එන විට තිදෙනා; තිදෙනා හට චක්‍රීය ලෙස සම තුලිත වෙමින් එකාට එකා "මචං - හුචං" කියමින් අඩුපාඩුවට ග්‍රාම්‍ය හා නාගරික නොසරුප් වදන්ද අඩු පාඩු නැතිව කියමින් පහලට බසිමින් විය.

"මොන එස් ටී එෆ් ද බං!?අපි මේ සොමියට ඉන්න බැරි අමාරුවට මේවා පැදං  කළුතර යන  එවුං ටිකක් බං . . . !



ඔන්න ඉතිං  අපි එස් ටී එෆ්  කියල නම් හිතන්න ඔට්ටු නෑ - ඕං !

තෙශා ගේ පිළිතුරෙණ් සිද්දිය හිමින් හිමින් බුද්ධියට කාන්දු වෙද්දීම කඬාඩුව කැඩුනු කලෙක මෙන් සිද්දිය තෙශාගේ වක්කඩින් ගලා ආවේය.

" මරු වැඩේ බං! මුං හිතලා තියෙන්නේ හොරෙං ගරණ උං අල්ලන්න ආපු එස් ටී එෆ් එකෙන් කියලා ! ඒකයි මෙතන හිටපු එවුන් ටිකත් මෙතනින් වාෂ්ප වෙලා තියෙන්නේ!"

"අම්මට සිරි . . . ! ඉතිං . .  හරි ඒක තමයි අර ගඟේ වැලි ගොඩදාන සීන් එකේ හිටපු එවුනුත් ටික වෙන්න මග ඇරලා ඉන්න ඇත්තේ!" මගේ අදහසත් පොදු අදහසට එක් කලෙමි.

ඇනෝද මොන මොනවාදෝ කියණු ඇසුනි. එහෙත් කට පුරවා ගත් බුලත් විටෙන් පිරිපහදු වී එලියට ආ වගන්ති තෙරුම් ගැනීමට බ්‍රෙල් අක්ෂරය ලොවට දායාද කල ලුවී බ්‍රේල්ට තබා සීගිරි කුරුටු ගී කියැවූ සෙනරත් පරණවිතාන මහතාට හෝ ගෝවේ ඉපැරණි  පෘතුගීසි ලිපි ලේඛන කියැවූ ආචාර්ය ටිකිරි අබේසිංහයන්ටවත් නොහැකි වනු ඇත!


කෙලින් නොබැලුවාට වැඩ කෙලින් !
 නම පමණක්  පරණ විතාන

අප ගඟ දිගේ පහලට යාත්‍රා කරද්දී; ගඟ පුරා සිදු කෙරුණු අටෝරාසියක් නීති විරෝධී කට යුතු වල යෙදුන වුන්; අප විශේෂ කාර්ය බලකායේ පිරිසක් යැයි සිතා  අපව මග ඇරිය ආකාරය මාහට මතක් විය.

සත්තකින්ම මේ ලියන්නේ අතිශයෝක්තියකින් නොවේ.

 මුළු ගඟ පුරා බැලූ බැලූ අත කිසියම් හෝ  නීති විරෝධී කටයුත්තක යෙදෙන හතර පස් දෙනෙකු දක්නට පුළුවන!

තැනෙක වැලි ගොඩ දමයි. තවත් තැනෙක ගොඩ දමූ වැලි ඉවුරට ගොඩ බායි. තැනෙක වැලි හලයි.වැලි  ලොරියකට පටවයි.

ඉල්ලම් හාරයි. ඉල්ලම් හෝදයි.

සමහර ස්ථාන වල ගඟේ සිට ඉවුරේ ඈතට ජලය විශාල බටයක් මගින් ඇද නැවත තවත් බටයකින් තදින් බොරවූ ජලය ආපසු ගඟට එක් කරයි. ඉහලට අදින ලද ජලය මගින් පස් සෝදා වැලි ගැනීම හෝ ඉල්ලම් සේදීම සිදු කරණ බවක් පෙන්නිම් කෙරේ.

 ඔබ පිලිගන්නවා දයි මට සිතා ගත නොහැක; සමහර තැනෙක ඉවුර යකඩ ඉනි උදළු ආදියෙන් හාරති.

බොහෝ ගං ඉවුරු හෝදා පාළුවී ගොසිනි.

ඉවුරේ ඉඩ ලද බොහෝ ස්ථාන වල පතල් හාරාදමා තිබුණි. බොහෝ පතල් අකර්නණ්‍ය වූ ඒවාය.
ඒවායෙ පිරුනු වතුර කොල පාට වී ගොස්ය.
ඇතුලත බිත්ති ශක්තිමත් වීමට යොදා ගෙන තිබූ පුවක් කොට ඇතුලට කඩා වැටීය.

මෙවන් දූෂිත ජල ධාරාවක් තව කොහිනම් වෙත්ද?

අපට දුරාවාරයේ කතා කිරීමට ඉඩ ලද අයද මෙම පරිසර දූෂන නියැඳිය පිළිබඳව සුළුවෙන් හෝ කණගාටුවන බවක් නොපෙනුනි.

කෙසේ හෝ වේවා තෙශා  හා පසිඳු අපගේ ක්ෂුදා ගින්න නිවාදමන්නට ප්‍රමානවත් මෙන්ම ගුණාතමක අහාර වේලක් හෙවත් තඩි බත් ගෙඩි හතරක් ගෙනැවිත් තිබුණි.


බත් ගෙන ඒමේ සොඳුරු අවස්ථා කිහිපයක් !





මොකාගෙ මොකක් උනත් මූට එකයි ! 
නන්නාඳුනනා කුස්සියක බිත්තර බදිමින් !


ඔවුන් මාර්ගයට ගොස් එතැනින් ත්‍රීවීලරයක නැග තවත් ඉමකට ගොස් එහිවූ කුඩා අවන්හලක කුස්සියට වැදී බිත්තර බැදගෙන අඩුවැඩිය සපයාගෙන පැමිණ තිබුණි.

සත්තකින්ම  සැපයුම් කළමණාකරණය ඉතා ප්‍රශස්ථ මට්ටමක විය. එහි සම්පූර්ණ ගරුත්වය ඔවුන් දෙදෙනා හට සෑම කලෙකම හිමි විය යුතුය.

අප බඩ කට පුරා කා; කයාකයේ පිපිරී ගොස් ඇතැයි යන්තමින් පෙනෙන තැන හා එසේ වීමට ඉඩක් ඇතයි සිතට දැනුනු සාම සියළු තැනක්ම පාහේ ඇස්බැස්ටෝස් පටි හෙවත් නෝලීක් පටි වලින් පිරියම් කර ගත්තෙමු.

මඩොල් දූවට යෑමට පෙර උපාලි හා ජින්නා එකතුව ඔරු කබල පිරියම් කරගන්නට ඇත්තේද මෙලෙසින් වියයුතුය.



බදාම යනු මේවා පමණක්ම නොවේ !

ඔරු පිරියම් කිරීමට දුම්මල ප්‍රධාන අමුද්‍රව්‍ය වශයෙන් යොදාගෙන සැකසූ බදාමයක් උපයෝගී කර ගනු ලබයි.

ඩොල්කි, තබ්ලා වැනි අවනද්ද භාන්ඩ වල හම මතුපිට ඇති බදාමය නො එසේනම් කළු පැහැති රවුම  සෑදීම සඳහා මාධ්‍යය ලෙස ගන්නේ බිත්තර සුදුමදයය.

එසේම දකුණු පලාතෙදී බිඳුනු නො එසේනම් ඉරිතැලුණු මැටි භාන්ඩ; හට්ටි, මුට්ටි පිරියම් කරණ්නේ ඉතා සිහින්ව අබරා ගත් පිඟන් කටු කුඩු සීනි සමග; සීනි උනුවන තෙක් රත්කර ගැනීමෙනි.

අද වාගේ ෆයිබර්, පීවීසී වැඩ කිඩ නොමැති එකල ඔරු සාදන ලද්දේ වල්දෙල් කොටයක් බොකු නියනෙන් හාරා දමාය. පිට හැඩය ගත්තේ වෑයෙන් ඇස (අහිනවා යන්නෙයි අතීත කාල කෘදන්තය), රාස්කුවෙන් මට්ටම් කොට, යතු කැටයෙන් මතුපිට සිනිඳු කිරීමෙනි.

එහෙත් බෝට්ටු නිපදවන්නේ 2X2 තේක්ක හල් මිල්ල් වැනි රාමුවකට එම ලෑලි වද්දා ලෑලි අතර හිඩසට හණ නූල්  කොටා පෙරකී බදාම වලින් පුරවා ලීමෙනි.

එකල මාළු ජාඩි දමන්නට, එසේම රා එකතු කිරීමට පාවිච්චි කලේද හල්මිල්ල භාජනයන් ය. හල්මිල්ල මගින් අහාර විෂ වීමක සිදු නොවනා අතර  එය නිපදවන්නාගේ අභිමතය පරිදි අවශ්‍ය පරිදි හැඩය වෙනස් කර ගත් හැකි ආකාරයේ කීකරු දැවයකි!

බඩ කට පිරෙණ්න ඇඹරූ අප නැවත යත්‍රා මත සියල්ල අඩුක් කොට හොඳින් ගැට ගසා ගෙන යලිත් ගමනට වැටුනෙමු.

පෙර ලැබූඅත් දකීමේ පරිදිම අප ලං ලං වත්ම හුදී ජනයා අප කෙරෙණ් ඈත්වන බවක් පෙනුනි. ඔවුන් පත්වන "අසීරුව" පිළිඹඳව  හදතුල උපන් දැඩි සංවේගය මැඩගත නොහැකිවූ තෙශා "මචං අපි එස් ටී එෆ් නෙවෙයි බං!' කියනු ඇසී මගේ ඇඟේ මාළු ගඟේ නොව ඇඟේම නටන්නට විය.
 බැලුවාම තෙශා කියන දේත් ඇත්තය. අපි උන් මත ත්‍රස්ථය නොහොත් බය මුදා හැර ලැබෙනා දෙයක් හෝ සිදුවන සේවයක් නොමැත.


Gray Headed Fish Eagle (ලු !)
- Google


ගමන පිටත් වූ තැන පටන් පසිඳුගේ නෙත් යොමුවී තිබුනේ අහස් කුසටය. එසේ යොමුව විමසිලිමත්ව බලා සිට "ආං ග්‍රේ හෙඩඩ් ෆිෂ් ඊගල් කෙනෙක්, අර බලහංකො වයිට් බෙල්ටඩ් සී ඊගල් කෙනෙකුත් . . .!" යනාදී වශයෙන් නුබ සිසාරා පියාඹා යන; ඈත අතු පතර ලැග සිටින කුරුල්ලන් බලමින් හඳුන්වමින් අපට පෙන්වමින් විය.

 එය ඔහුගේ රැකියාවෙන් ඔහු ලැබූ ආභාෂය ය. ඊට යම් පමනකට හෝ අලගු තැබීමට හැකි ඥානයක්, අදහසක්, දැනුමක්, බුද්දියක් වූයේ තෙශාන්තටය. ඇනෝද දුරාවාරේ අවම වශයෙන් පසිඳුගෙන් කියවුනු කුරුළු නාමය පුනරුච්ඡාරණය කිරීමට හෝ පුළුවන් විය. මාහට සියල්ල එළදෙනෙකුට අවකලනය කියාදෙනවා මෙන් විය!

සත්තකින්ම මා හුදෙක් හබල් ගසන්නෙකු, සංචාරකයෙකු විනා ගවේශකයෙකු නොවුනි. එය මහත් අඩුපාඩුවක්  ය.
ගහ කොල සතා සීපාවාට ආදරය කරණ මිනිසෙකු ලෙසට කුරුල්ලෙකු හඳුනා ගැනීමට නොහැකි වීම විශාල අඩුපාඩුවක් සේ මාහට සිතුනි. සත්තකින්ම එය මාහට මහත්වූ ලජ්ජාව ගෙන දුන් කාරණයකි.

මෙම ගඟේ කිසිදු ජීවියෙකු එනම් මත්සයෙකු මානුදුටු වෙමි. එයට ප්‍රධාන හේතුව  ලෙස මා දකින්නේ; වැලි ගොඩ දැමීමම් මැණික් ගැරීම, ඉල්ලම් හෑරීම ඇතුළු සමස්ත සියළු ක්‍රම සහ විධි මගින්දූෂනයට ලක් වන ගංගාවක සිටින මත්සයින් හට තම ගහනය වැඩි කර ගැනීමට හෙලන බිත්තර වලට අවශ්‍ය ස්වභාවික රැකවරණය අවම බැවින් ඔවුන් වඳවී හෝ අඩුවී ගොස් ඇති බවය!

ගංගා, ඇල දොළ වැනි ජල මාර්ගයන්හී මෝටර් බෝට්ටු ධාවනයට ඉඩ නොදෙන්නේද එමගින් ඇතිවන තරග වෙතින් මත්ස්‍ය බිත්තර විනාශයට ලක්වීම හා ඉවුරු ඛාදනය අවම කර ගැනීම සඳහාය.


බන්ධුල ආඳා !

ශ්‍රී ලංකාවට ආවේනික අතිශය දුර්ලභ මත්සයෙකු වන "බන්ධුල පෙතියා" (හිටපු ඇමතියෙකු නොවේ!) දැනට ජීවත්වන්නේ කෑගළු දිස්ත්‍රික්කයේ, ගලපිටමඩ, අල්ගම ග්‍රාමයේ බව මා අසා ඇත!


න්ධුල පෙතියා

මීට කලකට පෙර මා එම ස්ථානයට ගිය විට දක්නට ලැබුනේ එම ස්ථානයේ වැදගත්කම කියා පාන්නට සවිකල A4 පිටු දෙකක පමන වැහැරී ගිය බෝඩ් ලෑල්ලකි.


ඔරු පැදිල්ලට වඩා බන්දුල පෙතියා ගැන දැන ගන්නට :

එම මසුන් සිටිනවා යැයි සලකන කුඩා ඇල පාර අඩි 3-4 ක පලලකට සීමාවූ එකකි.
එය ගලන්නේද පුරණ්ව ගිය ලියදි කිහිපයක් මැදිනි. එහෙත් එම කුඹුර හෝ ඒ අසල ප්‍රදේශය රජය මගින් අත් පත් කරගත් බවක් නොපෙනේ!

යම් දවසක පුරණ් කුඹුර අස්වද්දන්නට එහි අයිති කරුවනට සිත්වී වල් නාශක යෙදූ විට බන්ධුල පෙතියාට දෙයියන්ගේම පිහිටය!

 ඒ අවට සිටි ප්‍රදේශ වාසියෙකුගෙන් මා කල විමසීමකදී මාහට දැන ගන්නට ලබුනේ කලකට පෙර එහි සිටි මසුන් මේ වනවිට බොහෝ ලෙසකින් වඳ වී ඇති බවය!

 මෙවා මොන තරම් දුක්බර සේම මල පනින කතාද?

ගඟ බොහෝ සෙයින් නැමි සහිතව ගලා ගියේය. එහි ජලය බොර පාටින් යුක්ත විය. දෙපස ඉවුරු මත හා වතුරේ විවිධ ක්‍රියා කාරකම් වල යෙදුණු මිනිසුන් දැකිය හැකි වුවද මිනිස් වාසස්ථානයක් දක්නට නොලැබුනි.

කළු ගඟ; එකල බොහෝ විට;  පිටාර ගලන ගං වතුර මවන දිය දහරාවක් වීම ඊට හේතුව වන්නට ඇත. එසේම බොහෝ ස්ථාන වල දක්නට ලැබුනෙ වන බූටෑවක්, ලවල් කැලයක්, කුඩා පඳුරු වලින් ගැවසී ගත් පරිසරයක් විනා කිසියම් වගාවක් හෝ විශාල වන අරණක් නොවේ.

 හිර කෙමෙන් කෙමෙන් හිස ඔසවමින්ය. අපායේ ඉන්ටවල් එක අවසන් වූ ලෙසින්ම දැන් දැන් හිරු අපව දවන්න පටන් ගෙනය. අතින් ගං දිය ගෙන මුහුණත් දෑත් දෙපාත් දෝවනය කර ගන්නවා හැරෙණ්නට වෙන කලයුතු අන් පිළියමක් නොවීය.

අප සිව් දෙනාගෙන් දෙපා වැසෙන්නට ආවරණයක් යොදා නොගෙන සිටියේ මා පමණි. ඒ පණ්ඩිතකම නිසාද?
අප අසල තිබුනු වතුරද බොහෝ සෙයින් රත්වී ගොස්ය.

මහවැළියේ මෙන්ම කැළණි ගඟේ යාත්‍රා කරද්දී අප ගඟේ වතුර පරිභෝජනයට ගත්තෙමු. කොටින්ම බීවෙමු. එහෙත් කළු ගඟේ වතුර බීමට අපට සිත හදා ගැනීමට අපහසු විය.

මාගේ ආදරණීය පියා පිළිබඳව ලියා තැබුණු "තාත්තා නොම්මර 1" කතා පෙලෙහි ලියා තබන්නට නොහැකිවූ කයිවාරුවක් මෙහි ලියා තබන්නට අවසර!

මාගේ පියා සේවය කලේ වන සංරක්ෂන දෙපාර්තමේන්තුවේය.
 ඔහු තෙත් කලාපයේ හා වියළි කලාපයේ සේවය කොට ඇති අතර බොහෝ කාලයක් හබරණ අවට වන අලින් ගහන මහ වනය තුල සේවය කොට ඇත්තේය. ඔහුගේ දණ හිසින් පහත කොටස මත තුවාල කැළලක් නොතිබූ එක් වර්ග අඟලක් සොයා ගැනීමට නොහැකි විය!

 වරක් හබරණ හුරුළු රක්ෂිතය තුලදී ඔහු හා ගිය කිහිප දෙනා සමග අතරමං වී ඇත. ගෙන ගිය වතුර හා අහාර සියල්ල අවසන් වී දැඩි අව් රෂ්මිය මැද වනාන්තරය තුල ඒ මේ අතට ඇවිද ගිය තාත්තා ඇතුළු පිරිසට හිඳී ගිය ඇල පාරක් හමුවී ඇත.
 වනාන්තරයක් තුල අතර මං වූවෙකු දකින සුභ සිහිනයකි; ඇලක්, දොළක් හෝ ගංගාවක් යනු!

 මන්ද එසේ හමුවන් ඕනෑම දිය පාරක් දිගේ පහලට ගමන් කිරීමෙන් මිනිස් වාසස්ථානයක් වෙත ගමන් කල හැකි බව පිළිගත් මතයකි. එම හිඳී ගිය ඇල අවට  තිබුනු ගස් වැල් හා ගල් මත රැඳුණු සුන් බුන් වෙතින් ගලන දිශාව නිශ්චය කරගත් පිරිස ගමන අරඹා ඇත.
 දැඩි පිපාසය මහත් සේ දනෙන්නට විය. ඇල අයිනේ වූ පුලින තලාව මත අලින් අවිද ගිය පාසටහන් ගැඹුරට සනිටුහන් වී තිබී ඇත.



අනේ මගේ තාත්තා වතුර බොන්න ඇත්තේ මෙන්න මේ වගේ එකකින් වෙන්න් ඇති !

මාගේ ආදරණීය පියා තම පිපාසය සංසිඳුවාගෙන ඇත්තේ ඇත් අඩියට යාන්තමින් ඉනූ දිය සීරාව තම ලේන්සුවෙන් පොඟවා ගෙන කටට මිරිකා ගැනීමෙනි !

මේ මොහොතේ මාහට තවත් දුක්බර  මතකයක් සිහියට එන්නේ නිරායාසයෙනි. මා එයද ලියා තබන්නම්. මේ ටිකත් කියවාගෙන යමු ! තරහ අවසර!

ඒ ඉන්දු ලංකා සාම ගිවිසුම අත්සන් කල දිනයයි.



මේ ගැන අදහස් දැක්වීමෙන් වළකිමි !

හරියටම කියනවා නම් 1987 ජුලි 29 වනදාය.

එදින රාජීව් ගාන්ධි මහතා හා ජේ ආර් ජයවර්ධන ජනාධිපති තුමා අතර මෙම ගිවිසුම අත්සන් කෙරෙද්දී එයට සමගාමීව එයට විරෝධය දක්වනු වස් සිරිමාවෝ බණ්ඩාරනායක මැතිනිය  විසින් සත්‍යක්‍රියාවක් කොටුව බෝධීය  අසල ඇරඹුණි.
මෙම ගිවිසුමට මුල පටන්ම විරොධය පෑවෝ ජාතික විමුක්ති පෙරමුණේ සාමාජිකයින්ද කොටුව දුම්රිය පොල අසල හා ඒ අවට පතිරී ගිය මහා ජන ගංගාව මැවීමට එක් වන්න ඇතැයි මා සිතමි.

මමද මාගේ එකම හා වැඩි මහළු සොහොයුරු එනම් මා සමග තල් අරණට, පොළොන්නරුවට සයිකල් පදින ලද මධූගේ පියා ද පිට කොට්ටේ සිට කොටුවට පැමිණියේ කුමන කරුණක් අරබයා දැයි අදටත් මාහට මතකයක් නොමැත.

කෙසේ හෝ අප ද කොටුව දුම් රිය පොල ඉදිරියේ ජනසංනිපාතයට එක් වීමු.


බල -කොටුව !

 ගිවිසුමට; ජනතාව වෙතින් පමනක් නොව එවකට අගමැතිවූ වූ ආර් ප්‍රේමදාස මහතාගේ පවා දැඩි ඝර්ෂණයක් ප්‍රකට විය. මේ නිසාම ඇතිවිය හැකි කැරළි කාර තත්වය මැඩ පැවැත්වීමට පොලීසිය ඕල්කොට් මාවත පුරා සීරුවෙන් විය. ඒ අසල බස් රියකට ගිනි තැබුනා වාගේ මතකය.

 පොලීසිය වෙතින් කඳුළු ගෑස් ප්‍රහාරයක් නිකුත් කෙරිණ!

මිනිසාගේ මුඛය තුල ඛේට ග්‍රන්ථි පිහිටා තිබෙන්නේ හුදෙක් අහාර හැපීම පහසු කිරීමට, ගිලීමේ පහසුව වෙනුවෙන් ගුලි සෑදීමට කියා සෞඛ්ය පාඩමේදී; පන පිහිටුවා ජයමහ සර්  කීවාට ඉන් තවත් ප්‍රයෝජන රාශියකි.

කුඩා කාලේදී ගල් ලෑලි මැකීමට, සිදුවන කුඩා තුවාල මත ආලේපනයට, ඉඳිකටුවට නූල ඇමිණීමට, මුද්දර ඇලවීමට, ඉස්තිරික්කය රත්වී ඇත්දැයි බලා කියා ගැනීමට හා මෙහි දැක්විය හැකි  නොහැකි එකසිය එකක් කාරණා කාරණා අතර තවත් කාරණා දෙකක් මා එක්කරණ්නම්!

ඉන් පලමු වැන්න කිමිදුම් කටයුතු වලදී ඇස් හා නාසය ආවරණය වන පරිද්දෙන් පලඳින මාස්ක් එක, ගොගල් එක නොහොත් ආවරණය තුල  වාෂ්ප ඇතිවීම වැලැක්වීම ඛේටය හෙවත් කෙළ ආලේපනයෙන් මග අරවා ගත හැක.

දෙවන හෙවත් අපේ කතාවට අදාල ප්‍රයෝජනය වන්නේ කඳුළු ගෑස් ප්‍රහාර වලදී; දෙනෙත් මත කෙළ  හෙවත් ඛේටය ගැල්වීමෙන් එයින් තරමක ඉසිඹුවක් ලැබීමට පුළුවන! මෙය මා ඉගෙන ගත්තේ බී බී සියේ චන්දන කීර්ති බණ්ඩාරයන් වෙතිනි!

අදාල දිනයේ පොලීසිය වෙතින් එල්ලවුණු දරුණු කඳුළු ගෑස් ප්‍රහාරයට මුහුණ දීමට මා; මගේ දෑස් මත කෙළ තවරා ගත් අතර මාගේ සොහොයුරා එම ක්‍රියාව පිළිකුලෙන් ප්‍රථික්ෂේප කලේය.
  ඉන් පසු මා ඔහු සමග කොටුව දුම් රිය පොල ඇතුලට ගොස් ඔහු කමිසය යටින් ඇඳ සිටි වෙලෝනා බැනියම වතුර කරාමයකින් තෙත් කර එයින් දෑස් තෙමා ගන්නට ඔහුට කියා දී නැවතත් ජනයා අතරට එක් විය.

එකල වාසුදේව නානායක්කාර හා වික්‍රමභාහු කරුණාරත්න එක පතේ කාගෙන සිටින කාලයේ කඳුළු ගෑස් වලට මුහුණදීමේදී වාසු මගේ ක්‍රමය අනුගමනය කල අතර භාහු එයට මුහුණ දෙන්නට තෙත ලේන්සුවක් ඉටිකවරයක බහා ගෙන යාමට පුරුදුව සිටියේය.

මිනිසුන් තම අතට අසුවන දෙයින් පොලීසියට පෙරලා පහර දෙමින් විය. පොලීසිය  විසින් පහර දෙන කඳුළු ගෑස් කෑන් නැවත ඔවුන් වෙතටම දමා ගසන්නට එහි වූ පිරිස ක්‍රියා කලහ. මේ සියල්ල අතර තුරේ විටින් විට සිහින් පුපුරණ හඬක් ඇසිණි.

"උන් වෙඩි තියනවා!  කවුදෝ කියනු ඇසිණි!

මා සිතුවේ රබර් උන්ඩ වලින් කරණ ලද ප්‍රහාරයක් ලෙසය. කොටුව දු රිය පොලට සම්මුඛව පිහිටි ගොඩ නැගිල්ලේ "අලිඩොන් රත්ඥ්ඥා" නාම පුවරුවක් විය.
එයට ඉහල මහලේ ජනෙල්  වෙත කිසිවෙකුගේ ඇස් යොමු වී "උන් වෙඩි තියන්නේ අන්න අර බිල්ඩිමේ ඉඳන් . !" කියා කෑ මොර දුන්නේය.

එහෙත් වෙඩි තිබ්බේ එතැන් සිට නොව මැක්ලම් පොත් සාප්පුව අසල එක පෙලට තනි පයින් දන බිම ඇන සිටි පොලිස් නිළධරයින් පෙලක එක් කෙලවරක සිටි සාමාන්‍ය පොලිස් නිළ ඇඳුමට වඩා තරමක ලා පැහැයෙන් යුත් නිළ ඇඳුමක් ඇඳගත් අයෙකු විසින්ය!

තවත් පුපුරණ හඬක් නැගිනි. එකවරම මා අසල නොව මා අසලින්ම සිටි නන්නාඳුනන මිනිසාගේ පපුවට වෙඩි වැදිනි. ඔහු සිටියේ මාගෙ උරෙනුර ගැටෙමින්ය!
ඒ සමගම හේ බිම පතිත විය.
 මිනිසුන් කිසිවෙකුට ඊට තම අවදානය යොමු කරලීමට උනන්දුවක් නොවීය. මමත් මගේ සොහොයුරාත් තවත් කිහිප දෙනෙකුත් ඔහු වෙත් නඹුරු විය!

"ව .තු .ර . !" ඔහු  කෙඳිරි ගෑවේය.

ඒ අවට වතුර සොයා ගැනීමට ඒ මොහොතේ නොහැකි විය. මා මාගේ සොහොයුරා අත තිබූ වතුර පෙඟවූ බැනියම ගෙන ඔහුගේ කටට මිරිකුවෙමි.

තවත් මොහොතකින් ඔහු නිහඬ විය.

ජලයෙහි වටිනා කම වඩාත් දැනෙන්නේ කාන්තාරයකදීද  නොඑසේ නම් ගං වතුරකට මැදිව පාණීය ජලය නොමැතිව සිටින විට දී දැයි දන්නේ සිගරට්ටුවක් අත තිබී ගින්දර සොයා ගැනීමට නොහැකිව  මොහොතක් හෝ ලත වූ අයෙක් පමණි!

අපද සිටියේ ඒහා සමාන තත්වයකය. හාත් පසම ජලය සපිරි ගංගාවක් අප; බීමට සිසිල් දිය පොදක් නොමැතිව ගමනේය.

අපගේ සිතියම සටහන් වලට අනුව අප සිටියේ කිරි ඇල්ලට ආසන්නවය. මේ වන විට දිවා ආහාරය පිළිගැනීමට කුස සූදානම් බවක් දැණින.
ඉතා ඉක්මණින් අප කිරි ඇල්ල නගරය හෝ  ඒ අවට ආපන ශාලාවක් සොයා ගත යුතුය! හාත් පස ඉව ඇල්ලීමේදී අවටින් දිවෙන මාර්ගයක හඬ ඇසිනි. අප සෙමෙන් සෙමෙන් දකුනු ඉවුර ආසන්නයෙන් ගමන් කලෙමු.
එක් ස්ථානයක තරමක වැලි තලාවක් හා ඉවුර හරහා ගම තුලට දිවෙන මාර්ගයක් දිස් විය.
 අප කෙමෙන් එම ස්ථානයට සේන්දු වුනෙමු. මමත් ඇනෝත් සුපුරුදු ලෙස කයාක ගොඩට ගෙන ඉවුරේ වූ වන වදුල යට සැතපුනෙමු.

හිසට උඩින් තුරු වදුලය. සිරුරට යටින් සිහින් සේද වන් වැල්ල මත වැවුනු තණ  පලසය! මටත් අනෝටත් විවේකය විඳීමට ඉඩ හල පසිඳු හා තෙශාන්ත සුපුරුදු පරිදි දඩ බිම් සොයා ලඳු කැළය අතරින් විහිදුනු මාර්ගයේ නොපෙනී ගියේය.

ගංගාව වෙතින් ගලා ආ සිහිල් සුළඟ විසින් මා අඩ නින්දකට ගෙන යමින් විය! පෙරදින රාත්‍රිය මුළුල්ලේ නිදි වර්ජිතව සිටි මාහට නින්ද තබා දෑස් වසා සිටීම පවා අතිශය සුවය ගෙන දෙන තත්වයක් විය!

"කාටද ඕනා කූල් එකක්! කාටද ඕනා කූල් එකක්!?" නින්ද සිසාරා ඇසුනේ පසිඳු ගේ ලේංගතු කට හඬය.

මා දෑස් විවර කර බලත්ම අතකින් බත් පාර්සල් හතරක් එල්ලා ගත් තෙශාන්තත් ඊට පිටු පසින් සුරතින් අධික ශීතලෙන් පිණි වෑස්සෙන කාල්ස්බර්ග්  කෑන් හතරක්  ගත් පසිඳුද විය!

"සිහිනයක්ද මේ . . . . . . ? හාදු වැස්සක් අරණ් . .  ! "

 Black & White වුනාට Colourfull මතක !


ගං දෑල දෙපසම
කෑල මල් පිපි ඕසෙට

කොමල කළු ගඟ
සිඹිමි ඔබ ගෙන දෑතට

හද ඉතින් ඉවසන්න
බාරවෙන්නම් මම - කළුතරට !

Monday, June 17, 2019

143. කළු ගඟ දිගේ . . . . . 7

 හතර වරං - හතර දෙනෙක් - හතර අතේ !
(ප්‍රාජේ ට: ඔය නිල් පාට අත්දිග ටී ෂර්ට් එකක් ඇඳ ගෙන විරිත්තන් ඉන්න පසිඳු අතේ තියෙන්නේ පදම් කල දාරුමය හබලක්!)

කළු ගඟ; මහවැළිය තරම් සුන්දර තාවයකින් හෙබි ගඟක් නොවීය. 
එසේම එය කැළණි ගඟ තරම් මිත්‍ර ශීලී බවක් දැක්වූවේද නැත. 
මා එසේ කියන්නේ ඇයි?
 මහවැළිය ලංකාවේ ගංගා අතර රාජිනිය වූවාට එහි මහා ප්‍රචන්ඩත්වයක් දක්නට නොමැත. 
මුළු ගඟාවෙන් සැලකිය යුතු කොටසක් පොල්ගොල්ලෙන් බෝවතැන්න උකුවෙළ ඔස්සේ රජරට කෙත් බිම් වලට හරවා යැවෙන බැවින් මහියංගනය දෙසින් ගලන්නේ එය වඩාත් සාමකාමීවය. 

එසේම බොහෝ දුරක් තැනිතලාව ඔස්සේද ක්‍රමික බෑවුමක් ඔස්සේද ගලනා බැවින් එහි මහා වේගයක්ද දක්නට නොමැත. 

 එසේම මහියංගනයේ සිට මනම් පිටිය දක්වා කිලෝමීටර 72 ගලන්නේ ශශ්‍රික වන පෙතක් තුලින්ය. ඒ වස්ගමුව ජාතික වනෝද්‍යානය නම් වූ වන පෙතයි.මෙනිසාම දෙපස ඇති කුඹුක් සෙවන සමගින් ගලනා ගඟ අතිශය සුන්දර ලාලිත්‍යයකින් සමන් විත්වේ.

ගඟේ බොහෝ ස්ථාන වඩා වැඩි පලලකින් යුතුව ගලනා බැවින් එය බොහෝ විට නොගැඹුරුය! 
පතුල සියුම් වැලි තලාවකි. 
අවම මිනිස් ක්‍රියා කාරකම් වලින් යුත් පරිසරයක ගලනා ඇය එනිසාම ඇගේ නීර්මලත්වය සාගරය තෙක්ම රැක ගනී.

මට මේ වෙලාවේ මතක් වෙන්නේ කලාශූරී අල්හාජ් මොහිදීන් බෙග් කලා කරුවා විසින්; මීට දශක ගනනාවකට පෙර ගැයුනු සුන්දර ගීතයකි.

ඒ; 1955 වසරේ සැප්තැම්බර් මස 6 වනදින භාරත රිදී තිරයේ තිරගත වූ රාජ් කපූර් ගේ "ශ්‍රී 420" චිත්‍ර පටයට මොහමඩ් රෆී, ලතා මංගේස්ක' හා මුකේශ්  විසින් ශයිලෙන්ද්‍ර ගේ පදවැලක් හා ෂන්කර් ජායිකිශන් ගේ සුමදුර තනුවක් අනුව ගැයුනු "ඕ රමයියා වස්තාවයියා . ///" ගීතය මත බිහි වූ "සාගර හිමිය සොයා - රූබර නදිය ගියා . . //" ගීතයයි.

සත්තකින්ම මහවැළියට එය කදිමට ගැලපුනි.


 මහවැළිය වස්ගමුව වන පෙත හරහා . . !
(මහවැළිය දිගේ මහියංගනයේ සිට මනම්පිටිය තෙක් කල සංචාරයේදී රාත්‍රිය ගතකල කඳවුරු බිමේ සිට උදෑසන දුටු අයුරු !)

කළණි ගඟ දෙපස තිබූ අර්ධ නාගරික ජනාවාසයන්ගේ පාරම්පරික පදිංචි කරුවන් ස්නානය හා වෙනත් පවිත්‍රහා කටයුතු ඉෂ්ඨ සිද්ධ කරගන්නේ කැළණි ගඟෙන් බැවින්  ගඟ දෙපස බොහෝ විට කිසිවෙකු සිටියේය.

එසේම පෞද්ගලිකව මමද මගේ ජීවිත කාලය පුරාවට කළණි ගඟ හා බද්ධව සිටි නිසාදෝ යටියන්තොට හක්බෙල්ලාවකදී පමණක් නොව අගනුවර කැළණි පාලම යටින් ගලනා ගඟ දුටුවද එම මොහොත "දැකල පුරුදු කෙනෙක්" දුටු මතකය, හැඟීම හිතට ගලා එයි.

මම මීට ආසන්න උදාහරණයක් ගෙන එන්නම්. ඔබ දකුණු ලකට ගමනක යෙදෙනා විට; එය "ඇඟට" දැනෙන්නට පටන් ගන්නේ කළුතර චෛත්‍යය, පයාගල රේල් ගේට්ටුව, බේරුවල පොල් රුප්පාව, අහුංගල්ල හෝ වෙනයම් භෞතික වස්තුවක, ප්‍රදේශයක දසුනක් සමග නොවේද? 

එවන්වූ එකිනෙකාට සුවිශේෂීවූ සංඛේත කිහිපයක් තම තමන්ගේ ජීවිතවලට බද්ධවී පවතී.

එවන් වූ හෘදයාංගම බවක් කළු ගඟ දැකීම තුලා මාහට ඇති නොවීය. එයට තවත් දෙයක් හේතුවන්නට ඇත. ඒ ගඟේ නමයි. "කළු ගඟ"! 
ඔව් ඒ නමම සිතට ගෙන එන්නේ තරමක අවිනිශ්චිත හැඟීම් සමුදායකි.

අප පිටත් වූවේ තරමක තෙත් බර කාලගුනයක් සහිත උදෑසනකය. තෙත් බර කීවාට හීන් පොදයක් වත් නොවුනි. 
ගඟාවේ දිය මතු පිට යාන්තමින් මීදුම් පටලයක් මැවී තිබුනි. අප පිටත්වූ වෙලාව නිසාදෝ ගඟ දෙපස කිසිවෙකු හෝ නොසිටියේය. අප පිටත් වන විට උදෑසන 6.30-7.00 වෙන්නට ඇත.

මාගේ ගෝ ප්‍රෝව වගෙ එකේ හෙවත් ඇක්ශන් කමරාවේ දිනය හා වේලාව නියමිත පරිදි සැකසීමට ඇනෝට වේලාවක් නොතිබුණු බැවින් කාලය ගැන සාක්ෂ්‍යයක් සොයා ගැනීම තරමක දුෂ්කර කටයුත්තක් වේ.

අප ගමන පිටත්වී පලමු මීටර කිහිපය තුලදීම ගඟ මැද දිරාගිය ගසක කොටසක් රැඳී බාධාවක් අටවාගෙන සිටි අයුරු මාහට යාන්තමින් මතකය. ගඟේ පලල අඩි 20-25 කට සීමා වී තිබුනි.

ජලයේ යම් පමනක පහැදිලි තාවයක් දක්නට ලැබුනි.

ඉහලට ගොස් ලූපයක් දිගේ ගමන් කොට හරවා ගත් පසිඳුත් තෙශාන්තත් පදින ලද කයාකය අපව පසුකොට ඉදිරියට ගියේය.

මමත් ඇනෝ හෙවත් මුද්දාත් පැද්දේ ඊට පසු පසිනි. නොකීවත් දෙදෙනෙකු යන විට එකෙකු ඉස්සරහින් යන විට අනෙකා පසු පසට වීම ඉතා සමාන්‍ය තත්වයකි.

ඔවුන් ලූපයක් සෑදුවේත් අපට පෙර ගමන් කිරීමටත් පහැදිලි හේතුවක් විය. ඒ ඔවුන් පදින ලද අලුත් කයාකය ඉතා සැහැල්ලු වෙනවා සේම මනා නිමාවක් හා හැඩයකින් යුක්ත විය. 
මේ නිසාම එය ඉතා පහසුවෙන් ඒ මේ අත හැරුණි. 
එසේම එහි ඉදිරි පස පැද්දේ කිලෝ 40-50 ක බරකින් යුක්ත වූ තෙශාන්ත මුල්කිරිගලය.

කටින් බරපතල ටෝක් ඉෂූ කලාට තරාදියට දැම්මාම  පාන් රාත්තල් දෙකේ බරය. 
ඊට සාපේක්ෂව පසිඳු බරින් වැඩිය. 
මේ නිසාම කයාකයේ ඉදිරිපස ජල තලයෙන් තරමක් ඉහලට එස වේ. ඉදිරි පස සැහැල්ලු වූ විට එයට වේගයෙන් යා හැකිය.  මෙය කයාකයකට පමනක් නොව සෑම සියළු යාත්‍රාවකටම පොදු සාධකයකි. 
එය පැද්දේ ද පලපුරුදු දෙදෙනෙකි. මෙනිසා ගමන පුරාවටම ඔවුන් හට තම කිරුළ රැක ගැනීමට වැඩි ඉඩ කඩක් තිබුනි.

අපේ කයාකයේ තත්වය මීට ඉඳුරාම වෙනස් ය. ඉදිරි පස පැද්දේ ඇනෝ හෙවත් මුද්දා වන අතර ඔහු මා මෙන් දෙගුණයක් බර වීමට වැඩි ඉඩ කඩක් තිබුණි. 
අපගේ කයාකය වඩාත් බරසාරය. ඇනෝට පදිනවාට වඩා ෆොටෝ ඇල්ලීම අතින් මහත්වූ වැඩ කොටසක්; කැමරා ආම්පන්න එලියට ගැනීමේදීත් ඒවා නැවත අකුලා ගබඩා කරණයේදීත් තිබුණි.


අඹ කයියක් !

මේවා දුකට කියන කවි ලෙස පෙනුනත් දැනුනත් ඇත්තත් මෙයම වන්නේය.
ගඟේ පලමු නැමි දෙක පසු කිරීමත් සමගම වම් පසි වූයේ වැළි පාරුවක් හා ඒ මත නැගුණු දෙදෙනෙකි.

ඒහා සමාන්තරව වම් පසින් ගඟ හරහට දිවෙන නිල් පැහැති අඟුලකි. 

අඟුලක් යනු යනු ඔරුවට වඩා ස්ථිර සාරව සැකසුනු යාත්‍රාවකි. ඔරුව යනුවෙන් හඳුන්වන්නේ; ගසෙක කඳකින් හාරන ලද යාත්‍රාවකි. ඒ සඳහා බහුලව භාවිතා වෙන්නේ කොස්, දෙල් වැනි ගස් කඳන්ය. මෙයට වඩාත්ම සුදුසුම කඳ වන්නේ වල්දෙල් ය.
 ඔරුවට කොල්ලෑවක් සම්බන්ධ කරගත් පසු එය වඩාත් ස්ථාවර වේ. ඔරුවත් කොල්ලෑවත් සම්බන්ධ කරණ්නේ වියල් වලිනි. කොල්ලෑව සදා ගන්නේ ඇල්බීසියා හෝ ලුනුමිදෙල්ල ලීයෙනි. ඒවා දියට ඔරොත්තු දෙන අධික උත්පලතාවය්ක් සහිත බව මෙයට හේතුවය.

අඟුලක් යනු ඔරුම දෙකක් එකට සම්බන්ධ කොට එය මත ලෑලි අතුරා සකසන යාත්‍රාවය. 

මේ වන විට ඔරු හදන්නට වල්දෙල් වලට තිබුනු අයිති වාසිකම පහැරගෙන ඇත්තේ ෆයිබර් ග්ලාස් වලිනි. එකල කැඩී බිඳී, දිරාගිය ඔරුවක් කලකදී පොලොවට පස්වී යයි. 
අද වන විට ලැංකාවේ සෑම ගංගාවකම පතුලේ තැනින් තැන කිසිදා නොදිරණ ෆයිබර් යාත්‍රා කොටස් තැන්පත් වී ඇත. මේවායේ කැඩී වෙන් වුණු කොටස් වල දාර බොහෝ සෙයින් තියුණුය.

වැලි ගොඩ දාන බොහෝ ගංඟාවල ගං පතුල ෆයිබර් අපද්‍රව්‍ය වලින් අනූනය. බොහෝ විට මේවා ගස් වලින් වට කොල වලි වැසී පැවතියද ඒවා මොන ලෙසකින් වත් දිරා පත් වන බවක් නම් නොපෙනේ.

වරක් බෙලිහුල් ඔය වයිල්ඩ් ඩ්‍රිෆ්ට් ආයතනයේදී මා ලද පුහුණුවකදී; සිගරට් ෆිල්ටරයක් දිරාපත් වීමට අවුරුදු 200 ක් ගත වන බවක් කිසිවෙකු පවසනු මා අසා සිටියෙමි. එහි සත්‍ය අසත්‍ය තාවය කෙසේ වෙතත් මා එය තර්කයකින් තොරව විශ්වාස කරමින් කටයුතු කරණ්නෙමි. 

එය "අපාය" ගැන කුඩා කල තිබුනු  සැකය මුසු විශ්වාසය මෙනි.

වැලි ගොඩ දැමීමට අවසර දෙන රජයේ වගකිව යුත්තන් විනාශ වූ බෝට්ටු පිළිබඳව විමසීමක් කරණ බවක් නම් නොපෙනේ. ඔවුන් කරණ්නේ එය ඉවුරට ගාල් කිරීම හෝ ගැඹුරේ ගිල්වීමය. 

දිරාපත් වී හෝ ප්‍රයෝජනයකින් තොර නැව් ද මෙසේ ගිල්වන බව මා අසා ඇති අතර ඒ පිළිබඳව දෘෂ්‍ය සාක්ෂි මා අත පවතී. එහෙත් එය මත්සයන් ඇතුළු ජලජ ජීවීන් හට වාසභූමියක්, සූථිකාගාරයක් මෙන්ම ජනපදයක් වන අතර බොහෝ විට එය කාලයකදී දිරා පත්වී අපගේ කට වහරේ පරිදි "පොලොවට පස් වී" යනු ඇත!

ටයිටැනික් නැවද ඉදිරි දශක දෙක තුන ඇතුලත මිනිස් ඇසින් සදා කාලිකවම තුරණ්වී යනු ඇති බව ප්‍රකාශිතය!

තෙශාන්ත මුල්කිරිගල යනු එකෙන්ම ගිය තැන බොර කර ගන්නා චරිතයකි. 
මේ ගැන සුපිරිම අත් දැකීම් කිහිපයක් මට ඇති අතර ආසන්නයේම සිදුවූ සිද්දිය පිළිබඳව ලියන්නට තවම ඉක්මන් වැඩිය. 
මහ වැළි ගඟ දිගේ ගමන් කරද්දී "නුවරගල" ගමේ මිනිසුන් හා එක්ව ඔවුන්ගේ කුස්සියට වැදී බත් මාළු පිසගෙන ආවේද මේ "බොර කිරීමේ" ප්‍රථිපලයක් ලෙසය! 
පසිඳු ගැන කතා කලද අනේ අපරාදෙ කියන්නට බැරිය!

ගිය තැන විට කාගෙන, බීඩී බීගෙන නෑකම් හදාගෙන හිරමණේ උඩ ලැගගෙන මුන ගැසෙන උන්ගේ මොළය කොලොප්පන් කිරීමට උන් දෙන්නා දන්නේම නැත! 

සත්තකින්ම එය මෙතෙක් අපට අනවශ්‍ය කරදරයක් වී නැති අතර එය ප්‍රයෝජන වත් වූ වාර බොහොමයක් ය! 
ඔවුන් දෙදෙනා හට සහරා කාන්තාරයේදී හමුවන ඔටුවෙකුට උවද මචාං කියා උගේ සරීරයේ වැදගත්ම ඉන්ද්‍රිය වුවද ගලවාගෙන ඒමට ඇති හැකියාව බොහෝ විට අපේ බඩගිනි නිවීය!

එහෙත් මෙවන් සංචාර - කර්මාන්තවලදී හමුවන පලාතේ උදවිය සමග මා සබඳකම් ඇති කර ගන්නේ බොහෝ කල්පණාකාරීවය. 
මගෙන් වෙන අඩුපාඩුව කිසිවෙකුට දැනෙන්නට පෙර කී ඩබල කිසිදු ලෙසකින් ඉඩ නොතබති!
මා එසේ අවම සබඳකම්  සහිතව කටයුතු කරණ්නේ ඔවුන්ගෙන්; අපගේ නිදහස හා ස්වෛරී භාවයට බලපාමක් සිදුවිය හැකි යැයි මා තුල ඇති අනියත බියය!

වැලි පාරුව  හා අපගේ ගමන් සගයන් දෙදෙන අපට තරමක ඈතින් දිස්වේ.
 ඊට සමගාමීව පෙරකී පරිද්දෙන් අඟුලකි. වැලි පාරුව මත දෙදෙනෙකු සිටි අතර අඟුල මතද කිහිප දෙනෙකු සිටියෝය.
ඒ අසල පදීම නැවතූ තෙශා හා පසිඳු ඔවුන් සමග කිසියම් කතා බහක යෙදෙනු හඳුනා ගනීමට අපට පුලුවන් දුරකින් ඒ වන විට අප දෙදෙන සිටියෙමු.



ඔය සුට්ටං කකුල් දෙකක් පෙනෙන්නේ තෙශා ගේය. 
හාවා හඳ දකින්නාසේ මමත් ඇනෝත් ඉදිරියෙන් ගමන් ගත් සුන්දර මොහොතක්!

ඒ වන විට ඇනෝ හෙවත් මුද්දා තරමක ප්‍රසස්ථ මට්ටමකින් හබල් ගසමින් විය.
 එසේම ඔහු බොහෝ විට මාගෙන්; ඔහුගේ හබල් ගසීමේ දොස් විමසමින් ඒවා නිදොස් කර ගනීමේ සාර්ථක ප්‍රයථ්නයක් යෙදෙමින් විය. 

මෙවන් ගමන් වලදී අප වෙතින් ප්‍රථික්ෂේප වන්නේ "අති පණ්ඩිතයින්",කුහකයින් හා මුරණ්ඩු උන්වය. 
එවන් අය සමග ගඟා දිගේ යනවා විනා ලියුමක් තැපැල් කිරීමට තැපැල් කණ්තෝරුවකට වත් මා යාමට අකමැතිය! 

ඇනෝ එම කුලක තුනෙන් එකදු එකකට හෝ අයත් නොවීය. එසේම කලකට පෙර ආත්මාරක්ෂක සටන් ක්‍රම හා ඒ හා බැඳුනු ව්‍යායාම කිරීම තුළින් මඬිනා ලද සිරුරකට හේ උරුම කම් කීවේය. එනිසාම ඔහු කයාකයට කිසි ලෙසකින් නිකංම නිකං බරක් පමණක් නොවීය. 

අප; එනම් මමත් ඇනෝත් ඔවුන් වෙතට කිට්ටු වෙන තෙක්ම තෙශාත් පසිඳුත්; වැලි පාරුවේ සිටි දෙදෙනා සමග  "අඹ කයියකට" අලගු තබමින් විය!
 ඒවන විට අප හතර දෙනාගේත් ඔවුන් දෙදෙනාගේත්  ලග්න රාශීන්  හැරුණුකොට ගෙන අන් සියල්ල බෙදා හදා ගෙන සිටි අපගේ මිත්‍රයින් දෙදෙන

"හේනං අපි යනවා අයියේ . . . " කියමින් යළිත් පෙරට ගමන  ඇරඹුවෝය!

අඟුලේ සිටියේ කිසියම් වෘථියකට යන කෙසඟ කෙඬෑරි කෙල්ලකි! සමා වෙන්න සිහින් සිරුරකට හිමි කම් කී යුවතියකි. ඇය මවා ගත් ආඩම්බරයකින් හොම්බ දික් කරගෙන සිටි බවක් මා ඇනෝට සෙමෙන් කී අතර ඇනෝ එය "හ්ම්! හ්ම්!!" ගාමින් බකමූණු න්‍යායෙන් පිළිතුරු දුන්නා විනා කිසිවක් ඊට වඩා කිසිත්  නොපැවසීය. 

"නේද බං!?"

"හම්! හ්ම්!!"

" මොකද බං හුං හුං ගාන්නේ කතා කරහං කො! මොකද උඹට අවුල්ද?"

"ම්හු!"

"හේනං?"

"කහේ හුලහ් . .!"

තවත් ටික වේලාවකි කාරණය වැටහිනි! ඇනෝ කට පුරවාගෙන බුලත් විටක් හපමින් විය! 
කාරණේ වඩාත්ම සිත්ගන්නා සුළු දේ වූයේ "ගඟක මාළු බානවා තබා ගඟට කෙල ගසන්නේ වත් නැති!" ලේබලය යටතේ ගමන් ගන්නා අප ඉදිරියේ ඔහුට බුලත් කෙල ගැසීමට අවකාශයක් මෙතෙක් නොවී තිබීමය!

මට ඒ සමගම මතක් වූයේ ප්‍රියා සූරිය සේන කොප්පෙ ගැසූ සින්දුවක ඔරිජිනල් එකය! 
"ඉස්සර මා ඔබ බලන්න ආවේ කට පුරවාගෙන බුලත් විටෙන් . . .

දැන් ඉඳ හිටලා බලන්න එන්නේ දත් ටික මැදගෙන පුවක් මුලෙන් . .  //"

ලද අවසරයෙන් ගං දිය මත රක්ත වර්ණ රටාවක් ඇඳී ගියේය!


අම්ම අප්පගෙ බූදලය ලෙස ගඟ වෙන් කොට !

ගඟේ තවත් ටිකින් ටික පහතට ගමන් ගනිමින් විය. ගඟ හරහා ඇඳි නයිලෝන් රැහැන්  මකුළු දැල් සේ ලඟින් ලඟින් විය. 
ගඟ හරහා අඳි මෙවන් රැහැන් පද්ධතියක් කැළනි ගඟේ රංවල තොටුපොල ආසන්නයේ ද තිබෙනු මාහට මතක් විය. අනිවාර්යයෙන්ම වැලි ගොඩ දැමීම සඳහා හෝ අනවසරයෙන් ගං පතුල හූරමින් ඉල්ලම් ගොඩ දමන්නන් විය යුතුය.

ගඟ දෙපස වූ කිසිදු තොටුපොලක් සිහින් වැලි තලාවෙන් ගැවසී ගත් ඒවා නොවීය. ඒවා හුදෙක් කුඩා හා මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ බෝල ගල් වලින් සමන් විත ගල් ගොඩවල්ම විය! කුඩා අර්තාපල් ගෙඩි නො එසේනම් ආඬිචොක් අල ගොඩවල් සේ මේවා ඈතට දිස් විය!

ආඬිචොක් යනු යටියන්තොට ආදී ප්‍රදේශ වල මීට දශක දෙක තුනකට පෙර ගඟ අසබඩ වැවුණු අල විශෙෂයකි! එහි පත්‍රය; කහ පඳුරේ පත්‍රයට තරමක නෑ කමක් දක්වූ අතර පඳුරද එවන්ම වූ හැඩයක් හා ප්‍රමානයක් ගති. 
පඳුරක් ගලවූ පසු නෙක නෙක ප්‍රමානයෙන් යුතු කුඩා ඉතාමත් ගෝලාකාර වූ ජිල් බෝල ප්‍රමාණයේ සිට ගොල්ෆ් බෝලයක ප්‍රමාණයේ වටකුරු අල රොත්තක් දැකිය හැකිවිය. 
මේවා බොහෝ විට තම්බන්නේ හවස් කාලයේය. ඒ නිදහසේ අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදෙනා'තර පොතු අරිමින් කෑමටය! මේවා කෑ කාලයක් තබා පඳුරක් දුටු කාලයක් මතක නැත! 
දැන් එවන් අල්ලාප සල්ලාපයේ යෙදීමට හැකියාවක් නැති තරමට සියල්ලෝ "බිසී" වී ඇත!

මේ වගත් මෙතනම ලියා යන්නට අවසර! 
එකල ඕනෑම ගෙදරක හවස් යාමයේ දූවරු ලඟින් වාඩි කරගෙන උකුනන් හෙවත් තඩි බලන මව්වරු ගම් වල දක්නට ලබුනෝය! 
මගේ සොහොයුරියද මාගේ ආදරණීය මව ඉදිරියේ බිම වාඩි වී මුමුණමින් සිටිනු තාමත් මතකය. 
මව් වරු තම යොවුන්  දියණියන්ගේ ජීවිතය හා බැඳුණු කාරණා කාරණා ඇහිඳගන්නේ මේ උකුනන් ඇහිඳිනවාට සම ගාමීවය. 
 මෘදු ලෙස හිස අතගාමින් තමන් පසුපස සිට තමා තොර තෝංචියක් නැතිව "ගිරවිය" සේ කියනා සියල්ල; හූ මිටි දෙමින් ; නොදැනෙන සේ ප්‍රශ්න කරමින් සිටින්නේ තමාගේ ආදරණීය අම්මා බව මතක් වන්නේ වැඩේ අවසන් වී රැලි ඇර රිදෙන්නට කොණ්ඩය පීරණ විටය.
ඒවන විට සියල්ල මව වෙත සම්ප්‍රෙශණය වී හමාරය. 

බොහෝ විට මෙවන්  "උකුණු මෙහෙයුම්" වලදී බයිට් එක ලෙසට ගැනුනේ ආඬිචොක් අල මුට්ටියකි. 

මේ සියල්ල පෙරා, පත අට එකට සිඳුව, අවශ්‍ය තැන් පමනක් තොරා බේරා ගෙන,  කලබල නොවීමට හා දියණියගෙන් නොවිමසීමට ගිවිස්සාගෙන පියාගේ කනේ තියන්නෙද එම අම්මාමය!
 කුමරතුඟු මුනිදස් පඬිතුමාගේ "හීන් සැරයේ" දෙවන පරිච්ඡෙදයේ එන ලෙස "එදින අලි හාමිනේ ආදරගුලියකි . . " යනාදී වශයෙන්  එන්නේ මෙවන් අමුත්තක්  සැමියාට කියන්නට යන බිරිඳක් ගැනය!

තව තවත් ගඟාවේ ටිකින් ටික පහලට යමින් වන්නෙමු. 
ඉවුරු දෙපස තනින් තැන නෙක ප්‍රමාණයෙන් යුතු වූ උණ පඳුරු විය. ඉවුරු බොහොසෙයින් උස්ය. 
ඉවුර ආසන්නයේ උවද ගඟ සිමෙන්තියෙන් බඳින ලද කාණුවක් සේ පතුලට සෘජුව ගිලුණුඉවුරකින් යුක්ත විය. එය අධික ලෙස වැලි ගොඩ දමීමේ හා වෙනත් මිනිස් නොපෙනත් කම් වල ප්‍රථිපලයක් විය යුතුය.

හිරු සෙමෙන් ගං දිය මත සෙවනැළි චිත්‍රණය අරඹා තිබිනි. හිරුට කළින් පිබිදුනු වැලි ගොඩ දමන්නන්, ඉල්ලම් හාරන්නන් හා ඉල්ලම් ගරණ්නන් වැඩ අල්ලා තිබුණි. ඔවුන් බොහෝ අය අප ඇතදී දුටුව මුත් ලං ලං වත්දී තරමක් පසුබා සිටිනු දක්නට ලැබුනි.

 ගඟේ බොහෝ ස්ථානවල එනම් ගඟේ මැද ඉනි සිටුවා තිබුනි. ඒ වැලි බෝට්ටු නවතා තැබීමට හා ගං පතුලට කිමිදීමට පහසු වීමට යෙදූ උපක්‍රමයක් විය. 
මේ ඉනි සකසා තිබුනේ ගැල්වනයිස් යකඩ පයිප්ප වලි වන අතර ඉන් එකක විෂ්කබ්භය අඟල් 2 ක් පමණ විය.  සමහර ස්ථාන වල එසේ සිටුවීමට ගෙන ආ යකඩ පයිප්ප ඉවුරේ තිබුනි අතර ඒවායේ එක් කෙලවරක් තියුණු ලෙස සකස් කල යකඩ උලකට පාස්සා වද්දා තිබුණි!

සුන්දරත්වයෙන් හෙබි යමක් නැවතිය යුත්තේ එහි වටිනාකමක් නොදන්නා අතක නොව එය මට සිළිටුව මෘදුව එය ස්පර්ශ කල හැකි සුරතකය!


මෙම කළු ගඟද රැඳී ඇත්තේ තමා හූරා කන්නා නරුමයන් පිරිසක් අතරය!


සියලු දුක් දරා සිටින ඇයගේ ලය යවුලෙන් විද !

ගඟේ බොහෝ තැන් හරස් කර තිබුණි. ඒ උන ලී හා වෙනත් දැව යොදා ගෙනය. මේ වැලි රඳවා ගැනීමට කල උපක්‍රමයකි! මෙවා අපගෙ ගමන් පෙතට ගෙන ආවේ මහත්වූ බාධාවකි!

 ටිකින් ටික උදැසන ගෙවෙන්නට පටන් ගනිමින් විය.

ජීව ඔරලෝසුව උදේ අහර කිස ගැනීමේ වේලාව මතක් කරමින්ය. අප; අතවූ සිතියම් ගෙන අප සිටි ඉසව්ව හා ඒහා අවට තිබිය යුතු අවන්හලක්, කඩයක් අවම වශයෙන් රොටී තැටියක් ඇති තැනකට ඉව කරමින් විය.

මා විජයභාහු මහතාට කීවා සේ ගඟේ කිසිදු කෘථිම සළකුණක් නොමැත පාලමක් විනා! එහෙත් ගඟ විශාල කෝණ වලින් හැරෙනා තැන් එසේම වෙනත් අතු හා පාර්ෂව ගඟා එක් වන තැන් ආදිය පිළිබඳව කිසියම් සෝදිසියකින් යුතුව ගමන් ගැනීම අපගේ සිරිතය.


ගඟ ගලන්නේ දකුණු අත පැත්තේ සිට වමටය. 
කළු පැහැතින් රත්නපුර පානදුර ප්‍රධාන මාර්ගයද කහ පැහැයෙන් ගඟද දැක්වේ!
( මහ පාරෙණ් යන විට දක්නට ලැබෙන පන්සල්, අපන ශාලා, කඩ සාප්පු වයින් ඉස්ටෝරුවක්ද මෙම සිතියමේ ලකුණු කොට ඇති අයුරු පෙනේද?)

සිතියමට අදාලව ඒවන විට සෛධාන්තව  පසුකරමින් තිබෙන ප්‍රදේශය ; ගඟේදී හමුවන අය හා විමසා බලා ප්‍රායෝගිකව අප සිටිනා ඉසව්ව නැවත සකසා ගනී.

"තෙශා දැන්නං බඩගිනියි බං! බලපං කන්න තියෙන තැනක්!?"

ඒවන විට ගඟ දෙපස අප අපසු කරණ සෑම මීටරයක් මීටරයක්න් පාසා මිනිසුන්; ගඟ සමග  විවිධ ගනුදෙනු වල යෙදී තිබෙනු දක්නට ලැබුණි. අප ව ඇස ගැසෙද්දීම ඉහලට ඔසවා එක එල්ලේ අප දෙස බලා සිටි ඔවුන් අප පසුකර යන තෙක්ම විමසිල්ලෙන් බලා සිටියෝය.

"මචං මේ හරියෙ කොහෙද කඩයක් තියෙන්නේ උදේට මොනව හරි කන්න?"ඒ තෙශාන්තය!

" ඕ ගොල්ලෝ පහු කලේ අර වංගුවෙන් උඩට නැග්ග තැනම කඩේ නෙ!?"

ඒ කඩය අතීතයට එක්වී හමාරය!
අනාගතයේ හමුවන කඩයක් ගැන විමසූ විට මීට කිලෝමීටර දෙකක් පමණ දුරකින් ඇති කඩයක් ගැන තතු දැක්වීය. 
ගඟේ වම් පස ඇති වැලි තොටු පොලකින් ඉහලට නැගිය යුතු බව මතක තබා ගෙන අප ගඟ පහලටම ගමන් කලෙමු.

ගඟට කයාකය දියත් කල මොහොතේ එහි ඇතුලත ජලය පවතින මට්ටම ගන මතකයක් කයාකයක් පදින්නෙකු හට තිබිය යුතුය. 
කයාකය දියට දැමූ විට එය මුළුමණින්ම දිය මතුපිට නො පාවේ. එසේම කයාකය මත ගමන් ගැනීමට නියමිත දෙදෙනාහට අමතරව තවත්  විශේෂ, අවශේෂ,සුවිශේෂ, අවශ්‍ය, අනවශ්‍ය, අත්‍යවශ්‍ය සියළු දේ එය මතුපිට ගොඩගසා ගත් විට එය තවත් ගැඹුරකට ගිලී යයි. 

මේ සියළු දේ සමගින් කයාකයේ පතුලේ සිට මතුපිට තෙක් ඇති කුඩා ජලය ඉවත් කිරීමේ සිදුරු හරහා ජලය ඉහල නගී. බොහෝ විට නමෝ විත්තියෙන් කයාකය මත වාඩි වෙන්නට සිදු වන්නේ ජලයෙන් තෙත්වූ ආසනයක් මතටය. එය කං කෙළින් කරවන සුන්දර අත් දැකීමකි.

රත්නපුර මහ සමන් දේවාලය පසුපසින් දියට බට මොහොතේ සිට මේවන විට පැය දෙකකට ආසන්න දුරක් අප ගමන් ගෙන තිබුනෙමු. එම දියට පැමිණි මොහොතට වඩා මේ වන විට කයාකය තරමක් දියේ ගිලී ඇති බවක් මාහට දැනෙමින් විය. 

මෙම කයාකය මහවැළියේදීද මෙසේම ජලය පිරී ගියේය. 
මා තෙශාට කතා කොට මට හැඟෙන දැනෙන දේ පැවසූවෙමි.


වග වලසුන් හැර වෙනත් කිසිවෙකු නොමැති කැලයක් මැද 
පතුල සිදුරුවූ යාත්‍රාවක් සමග  . . !
(මහවැළි තරණයේදීද  ෆයිබර් කයාකය පුපුරා ගියේය.)

"මොකද ගොඩට අරණ් බලමුද?" තෙශා ගේත් පසිඳුගේත් එකම පැනය විය.
"නෑ දැන් ඉක්මනට කන්න තැනක් බලමු . . . !එතනදී බලලා ටේප් පාරක් අලව ගමු!"

තවත් විනාඩි 30 කින් පමන තරමක් පිරිස සිටි වැලි තොටුපොලකට අප අවතීර්ණ වුනෙමු. 

"මචං මේ හරියේ කඩයක් කොහෙද තියෙන්නේ?" සුපුරුදු ලෙංගතු විලාශයෙන් තෙශා එතැන සිටි 6 X 4 "නඩේ ගුරා' මොඩලය ඇමතීය. 

"ආ මෙතනින් උඩට නගින්න. එන්නකෝ මම පෙන්නන්නං!"

එතැන ඉවුර තරමක් පහත්ව තිබුණි. පසිඳු පැදවූ කයාකය රැහැණින් ගැට ගැසූ අතර මගේත් ඇනෝගේත් කයාකය අප මහත් වැර වෑයමෙන් යුතුව ගොඩට ඇදගත්තෙමු. 
ඒමත පටවා තිබූ පෙරකී අන්දමේ සකල සම්මාන පිලිවෙලින් ඉවත් කලෙමු. 
ඒවන විට තෙශාන්තත් පසිඳුත් නඩේ ගුරා සමග ඉවුර උඩට නැග නොපෙනී ගොස්ස්ය.

සෙමෙන් පිලිවෙලින් සියල්ල ඉවත් කල පසු එක් හැචයක  අඩුම කුඩුම මල්ලේ තිබුණු; චීනයේ නිපදවන ලද මල්ටි ටූලයේ අනුප්‍රාප්තිකය ගෙන කයාකයේ ඉදිරි කෙළවරේ තිබුණු ඇබය බුරුල කර ගලවන්නට පටන් ගත්තෙමි.

පලමුවෙනි වට දෙක කැරකැවීමත් සමග එය තුල එතෙක් තෙරපී තිබුණු වාතය ශබ්ද නගා පිටවන්නට පටන් ගත්තේය.  සංවෘථ කයාකයේ පතුලින් ජලය පිරෙද්දී එය තුල එතෙක් තිබුනු වාතය ක්‍රම ක්‍රමයෙන් පීඩනයට පත්වේ. 

මූඩිය හෙවත් ඇබය ගලවා ඉවත් කොට කයාකය පසුපස කොනෙන් අල්ලා මහත්වූ වැර වෑයමෙන් යුතුව එසෙව්වෙමු.
 මගේ අනුමාණය නිවැරදි විය! 
මහවැළියේදී මෙන්ම විශාල ජලස්කන්ධයක් එය තුල විය. ජලය මුළුමණින්ම ඉවත් වන තුරු අනෙක් පසින් ඔසවාගෙන සිටීම මහත්වූ අපහසු කාර්‍යයකි. 
ඒ අසල තොටුපොළේ  සිටුවා තිබුනු ලී කොටයක් අපට පිහිට විය. කයාකයේ එක් පසක්  ඒ මත ඔසවා තැබීමෙන් ජලය සියල්ල පහසුවෙන් ඉවත් කර ගැනීමට මටත් ඇනෝටත් හැකිවිය!



ඉස් මොල්ලේ ගිය වතුර එලියට යන තුරු !

කාලය ගෙවී ගියේය!

කයාකය තුල තිබුණු සියලුම ජලය ඉවත් කොට හමාර විය!
 දැන් ඇත්තේ මුණින් නැවූ කයාකයේ පතුල හොඳින් පිරික්සා බලා කිසියම් සිදුරක් හෝ පිපිරීමක් කඩතොළුවක් වුනි නම් එය ඇස්බැස්ටොස් ටේප් හෙවත් නෝලීක් පටි වලින් පිරියම් කර ගැනීමටය. 

වැලි තොටුපොලේ සියල්ල එතැනින් ඉගිල ගොසිනි.  උස් ඉවුරේ මතුපිට සිට අපදෙස විමසිල්ලෙන් බලා සිටි කිහිප දෙනෙකු හැරෙණ්නට එහි සිටි බහුතරය එතන නොසිටියේය. තොටුපොල ආසන්නයේම ගැඹුරු පතලකි!


මෙහි ජීවිත මෙන්ම හෝදා පාළුවී ඇති ගං ඉවුර !

එතැන සිටි වයෝවෘධ අයෙකු හැරෙණ්නට අන කිසිවෙකු අප සමග දොඩමළු වූවේ නැත. 
ඔහු අප අසලට පැමිණ මුල මැද අග එකිනෙකට සම්බන්ධයක් නොමැති ඔහුගේ දුක්බර ජීවිත ගමන ගැනන් මොන මොනවාදෝ තොර තොංචියක් නැතිව දෙඩෙව්වේය. ඒ සියළු කයි කතන්දර මැද මා විමසිල්ලෙන් සිටියේ අප වෙතින් ඉවත්වූ තෙශාත් පසිඳු කොයි මොහොතේ ඉවුර මුදුනින් මතුවේ විදෝ කියාය.
  
එම ඉවුර අප සිටි තන සිට අඩි10 ක පමණ උස් එකක් විය!
එන්න එන්නම කාලය ගෙවී යත්ම මාහට ඉවුර සමීපයේ පිහිටි පතුලක් නොපෙනෙන ඉහලටම දිය පිරුනු පතල සිහිවේ.

තෙශාටයි පසිඳුටයි මොකක හරි කරදරයක් වත්ද?

ඒ සමගම මගේ මතකයට ආවේ මාගේ පියාණන් සමග එකට සේවය කල තරුණ නිළධරයෙකු  අදවන තුරා සොයා ගැනීමට නොහැකි වීම පිළිබඳ කතා පුවතයි!
 මෙය සිදුවූයේ අදින් වසර 30 කට පමණ පෙර හබරණ ගල් ඔය හංදිය, හතරැස් කොටුවේදීය.
එම තරුණ නිළධරයා මාගේ පියා සමග වන සංරක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුවේ සේවය කලේය.
එකල තාත්තා පැවසූ පරිදි කිසියම් පිරිසක් විසින් එම අහිංසක තරුණ නිලධරයා මරා; මහ කැලයේ වියලී ගිය ගසක බිලයක් තුලට දමා ගිණි ලා ඇත! එම මිනී මරුවන් කිසිදා සොයා ගැනීමට නොහැකි විය!

 අත හැර දමා ඇති පතල් කොතරම් නම් මේ පලාතේ ඇතිද?


ගං දෑල දෙපසම
කෑල මල් පිපි ඕසෙට

කොමල කළු ගඟ
සිඹිමි ඔබ ගෙන දෑතට

හද ඉතින් ඉවසන්න

බාරවෙන්නම් මම - කළුතරට !


පුවතක් . . . . . !


සියළු විස්තර පසුව ලියන්නම්. 


මේ තවත්; ආරක්ෂාව, පුහුණුව හා නිවැරදි මග පෙන්වීමකින් තොරව සිදුකල ක්‍රියා කාරකමක අනිටු ප්‍රථිපලයක් ලෙස ආරංචි වෙමින් පවතී.  මෙම ස්ථානය එනම් කිරි අම්මාගේ ඇල්ල තරණය පිළිබඳව මා ලියා ඇත. එයට මෙතැනින් පිවිසෙන්න>








23. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්

"ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්" කියන්නේ ගඟක් වගේම දිග කථාවක්. අමෙරිකනු ලේඛක හර්මන් මෙල්විල් ගේ ධවල තල්මසාගේ කථාන්දරය -"මෝබි ඩික්"...