Monday, May 16, 2022

233. මගේ මතක පොත!

මොනවා උනත් මම සෑහෙන්න වාසනාවන්ත (අවාසනාවන්ත) පොරක්ය!~

1970 සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුව දිනා ලොරිවල පිටුපස නැග පෙළපාලි යන පිරිස් පිළිබඳ මාගේ යන්තම් මතකයක් ඇත! එවකට අපගේ පියාගේ රැකියාව කරණ කොටගෙන  අප ජීවත් වූයේ දැරණියගලටත් එහා පොල්ගස්වත්ත  නමැති අති දුෂ්කර පලාතකය. එවකට අවිස්සාවෙල්ලේ සිට බස් ධාවනය වූයේ නූරිය තෙක් පමණි.

එතැන් සිට පොල්ගස්වත්තට බොහෝදුරක් පයිංම ගමනක් විය. එම මාර්ගය දිවුනේ ගෝවල නමැති ගමකටය. එතැනින් ලක්ෂපානට ඉතා කිට්ටු පාරක් ඇත. මා මුලදී සඳහන් කල 1970 සමගි පෙරමුණු රජයේ පෙලපාලි ගිය ලොරියට ගොඩ වීමට සිදුවූයේ මෙම පා ගමන කෙටි කරගනු වස්ය.

1971 අප සිටියේ යටියන්තොට හක්බෙල්ලාවකය. කොළඹ හැටන් මාර්ගයෙන් දකුණු පස එනම් පාරෙන් පහළ අපගේ ආච්චි හා සීයාගේ පාරම්පරික නිවස පිහිටා තිබුණු අතර අපගේ නිවස මාර්ගයෙන් වම්පස එනම් ඉහලින් පිහිටා තිබුනි. 1971 අප්‍රේල් කැරැල්ල පටන් ගත්තු දිනය පිළිබඳව මතකයක් හරියට නැතත් ඒ වසරේ සිංහල හිංදු අලුත් අවුරුද්ද තියෙන දවස් වන විට වැඩේ පීක් එකේ තිබුනා කියලයි මට මතක. අලුත් අවුරුද්දට අපේ ආච්චිලාගේ ගෙදරට සියල්ල ඒක රාශි වී සිටිට දහවලක සිදුවූ සිදුවීමක් මට අද වාගේ මතකය. අපගේ තාත්තාගේ පවුලේ නව දෙනෙක් වූ බව මා වෙති අපගේ තාත්තා පිළිබඳ ලියැවුනු  "තාත්තා නොම්මර 1" ලිපි මාලාවේ ලියැවී ඇත.  එසේම එහිම අපගේ සීයා පිළිබඳවද ලියා තබා ඇත. ඔහු නොම්මර එකටම ඉංග්‍රීසි කථාකල නීතියට වැඩකල අයෙකි.  මම මේ ලියන සිද්ධිය සිදුවූ දිනයේ අප සැවොම දිවා ආහාරය ගෙන අවසන් වූවා පමණි. සෑම අලුත් අවුරුද්දකදී මෙන්ම එදිනද අප වෙනුවෙන් ගං කුකුලෙකු ජීවිතය පූජා කොට තිබූ අතර තාත්තා ඇතුලු බාප්පලා සහ සීයාද මධුවිත යම් පමණකට සප්පායම් වෙලා සිටින්නට ඇතැයි සිතමි. වෙලාව හවස 3.00 ට පමණ ඇති. එක වරම අප සියල්ලෝම සිටියේ ආච්චිලාගේ ගෙදරය. එකවරම කුමක් හෝ රථයක් වේගයෙන් පැමිණ මහපාරේ නැවැත්විය. එය ලෑන්ඩ් රෝවර් සීරිස් 1 රථයක් බව අද එම සිද්ධිය මෙනෙහි කිරීමේදී සිතේ. රිය අළු පැහැයට හුරු කොල පැහැයකි. එහි වහලක් පිහිටා නොතිබුනු අතර ඉදිරිපස වීදුරුවද පහත හෙලා තිබුනේය. එහි ඉදිරිපස ආසන දෙකේ දෙදෙනෙක්ද පසුපස හතර දෙනෙක්ද හමුදා සෙබලුන් අසුන් ගෙන සිටියෝය. ඔවුන් සියල්ල ගල් තොප්පි පැලැඳ සිටියෝය. ඒවා වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ගල් තොප්පි විය. හරියටම අප ගොනුවී සිටි නිවසේ ප්‍රධාන දොරටුව ඉදිරියේ නවතා ලූ රථයේ සිටි සෙබලුන් වෙතින් කිහිප දෙනෙකු "දොරවල් වහපල්ලා! ඇතුලට පලයල්ලා!!" යැයි කෑගැසුවෝය. පොතේ පතේ දැනීමක් ඇති අපගේ සීයාට එය ඇල්ලුවේ නැත. කොළඹට ජපනා බෝම්බදාද්දී මාෂල් ලෝ කියවා විඳ තිබුනු සීයා එක වරම මිදුලට බැස වාහනය දෙසට ඉක්මන් ගමණින ගමන් කලේය. ඒ ගියේද නිකංම නොවේ! මාෂල් ලෝ හෙවත් යුධ නීතිය පිළිබඳ පාඩමක් කියා දෙමින්ය. එකවරම රථයේ සිටි සෙබලෙක් තමා අත තිබූ රයිෆලය සීයා දෙසට මානා එය වෙඩි තැබීමට සූදානම් කලේය. එකවරම මිදුලට පැනගත් අපේ අම්මාත් නැන්දාත් තව කවුරුන් කවුරුන් හෝ; සීයාව ගේ ඇතුලට ඇදගත්තෝය. "ඇඳිරි නීතිය" දාලාලු! කවුදෝ කියනු ඇසිනි. එය මාගේ කනේ වැකුනේ "අඳුනන නීතිය" ලෙසින්ය. එවකට කුඩා අවධියක සිටි මාහට එය ඒත්තු ගියේ අඳුනන්නේ නැති අයව අල්ලාගෙන යන නීතියක් ලෙසින්ය. තවත් මොහොතකින් කුහුඹුවන් මෙන් සියල්ලෝම කෑමට යම් යම් දේ එකතු කරණු මාහට මතකය. දැන් වාගේ ජල සැපයීම් යෝජනා ක්‍රම නොතිබූ ඒ අවධියේ ලොකු බාල්දි කිහිපයකට වතුර එකතු කරණු හා ළඟම වූ කඩයෙන් හෝ සමූපාකාරයෙන් සහල් විශාල ප්‍රමානයක් ගෙනැවිත් ගබඩා කරණු මතකය. ඊට යාබද දින ගෙවී ගියේ දොරගුළු වසා ගෙනමය. තාත්තා ගෙදර තිබුණු ඩ්‍රයි බැටරි ෆිලිප්ස් රේඩියෝව ක්‍රියාත්මක කලේ උදේ දවල් හවස යන තුන් වරු වලට පමණය! ඒ ප්‍රවෘථි වලට සවන් දීමටය. සිරිල් රාජපක්ෂ වැන්නවුන් ගැඹුරු හඬින් රටේ තත්වය යාවත්කාළීන කලෝය. ඒ සියල්ල අභිබවා කටකථාද පැතිර ගියේය. "කරවනැල්ල පාලම යටින් මිනී පාවෙනවා", "පාලම උඩට ගෙනල්ලලු වෙඩි තියන්නේ!" ලංකාවේ හමුදා හා පොලීසියට ස්ටර්ලිං සබ් මැෂින් තුවක්කු භාවිතයද ආවේ ඉන් පසුව බව මගේ වැටහීමය. එසේම ඉන්ටර්නැෂනල් හාවෙස්ටර් සයිඩ් ස්ටෙප් කැබ් රථද පැමිණියේ ඉන් අනතුරුවය!

1975 - 76 වසර වන විට සමගි පෙරමුණු ආණ්ඩුව ඉහළ ජනප්‍රියතාවයකින් තිබුනා යැයි මට සිතේ! (ඒ පිළිබඳව මාහට මතකයක් නොමැත!) එයට ප්‍රධාන හේතුව වූයේ වගා සංග්‍රාමය සහ වෙනත් වැනි සංවර්ධන යෝජනා ඇරඹීම හෝ ඒවා ක්‍රියාවට නැගීම විය යුතුය.  ගුවන් විදුලියෙන්ද ප්‍රචාරය වූයේ දේශාභිමාණී ගීය.  "සොඳුර මට සමුදෙන්න . . . . සමුදෙන්න . . .!", "සඳමඬලේ සිට තරු මඬලේ සිට දෙනෙත් හෙලන පුතුනේ . . . . .!" වැනි ගීත ප්‍රචාරය වූයේ ඊට සමගාමීවය.  එවකට අප සිටියේ; අවිස්සාවේල්ල, කුඩගම පාර, 874C යන ලිපිනයෙහිය. එවකට පාන් ලබා ගැනීමට නිල් - අළු පැහැති අඳුරු වර්ණයෙන් යුතු කාඩ් පතක් ලබා දී තිබුනි. එහි පහත වූ අඟල් දෙකක් පමණ උස අඟලක් පමණ පලල කොටුවක ලොකු අකුරින්  2 කේ ඉලක්කම ලියා තිබුනි. ඒ  අපගේ පවුලට හිමි පාන් කෝටාවය. සමූපාකාර අවන්හල් බිහිවිය. මිරිස් පොලු, හාල් පොලු පැමිණියේද මේ වකවානුවේය!   එකල මහත් අභිරුචියෙන් නැරඹූ  සංගීත සංදර්ශණ හැරුණු විට තවත් ඉසව් දෙකක් විය. ඒ වසරකට කිහිප වරක් පැවැත්වෙන බයිසිකල් රේස් හා මැයි දින පෙළපාලි ය!

එකල මා පාසැලට ගියේ අවිස්සාවේල්ල ශාන්ත මරියා විදුහලටය. එය පාලනය වූයේ රජයෙන් වුවද පල්ලියේ හුස්ම එයට නිබඳවම වැටුනි.  එම පාසලේ මා සිටියේ එක වසරක් හෝ දෙකක් පමණි. ශාන්තමරියා විදුහල පිහිටා තිබෙන්නේ අවිස්සාවේල්ල නගරය පසුකොට හැටන් පාරේ මද දුරක් ගිය විටය. පාසැල නිමවී අප මහ පාරේ කාලය රැගෙන ගෙදර පැමිණියේ දෙමව්පියන් හෝ වැඩිහිටියන් නොමැතිවමය! පාසලේ සිට නිවෙස වෙතට කිලෝ මීටර 3 කට ආසන්න දුරක් විය. එකල දුර මැන්නේ හැතැප්ම වලිනි. හැතැප්ම කිලෝමීටර වලට හැරුනේද මීට ආසන්න කාලයකය. එකල ලංගම බස් රථවල ඇතුලත අලවා තිබුනු; අඩි දෙකක් පමණ දිගැති පෝස්ටරයක් විය. එහි පලළ අඟල් 9ක් පමණ වන්නට ඇත. එහි  "ශ්‍රී ලංකාව මෙට්‍රික් ක්‍රමයට හැරෙයි . . . !" කියා ලියා තිබුනි. ඊට යටින් කුඩා රවුම් තුනක් ඇතුලත රාත්තල - ග්‍රෑම් 500, හැතැප්ම - කිලෝ මීටරය, බෝතලය (හෝ ගැලුම) - ලීටර යන පරිවර්ථන පිළිබඳව කෙටි හැඳින්වීම් රූප සටහන් සමග එහි විය! එකලද සිටි නොසන්ඩාල එවුන් "ශ්‍රී ලංකාව මෙට්‍රික් ක්‍රමයට හැරෙයි . . . !" යන්නෙහි "හැ"  යන්න ඉරාදමා අලුත අදහසක් එක් කොට තිබුනි. බස් රථ තුල දුම්බීම එකල සුලභ දසුනක් විය!  "දුම්බීම තහනම්" යනුවෙන් සිංහලෙන් දෙමලෙන් හා ඉංග්‍රීසියෙන් ලියැවුනු පෝස්ටරයක්ද බස් වල සවිකොට තිබුනි. පෝස්ටරයක් කීවාට එය ඇලුමීනියම් තහඩුවක  කළු හා රතු පැහැයෙන් ස්ටෙන්සිල් එකක් භාවිතාකොට තීන්ත ස්ප්‍රේ කොට සකසා තිබුනි. එහි කළුපැහැයෙන් කුමක් හෝ රූපයක් ඇඳ තිබුනද කිසිදා එය කුමක්දැයි තෝරා බේරා ගැනීමට මාහට නොහැකි විය!

සංගීත සංදර්ශන පැවතියේ අවිස්සාවේල්ලේ UC පිට්ටනියේය. UC පිට්ටනිය යනු නගර සභා පිට්ටටියය. මේවන විට පෞද්ගලික බස් නැවතුම් පොල හා ඒ ආශ්‍රිත කඩ කාමර සාදා ඇත්තේ ඒ සුන්දර ක්‍රීඩාංගනය හාරාය!  ඒවාගේම විනාශ කල තවත් ක්‍රීඩාංගනයක් අවිස්සාවේල්ල කිට්ටුව පාත තල්දූව පිහිටියේය. ඒ  KV ග්‍රවුන්ඩ් ලෙස පරසිදු කැළණි වැලි ක්‍රීඩා පඉටියයි. ඊට දශක ගනනාවකට පෙර තුරඟ තරග පවා පැවැතුනා යැයි පැවසෙන එම ක්‍රීඩා භූමිය වැළඳුවේ ඒ මැදින් පොල්ලෙන් ගැසුවාක් මෙන් පාරක් දැමීමෙන්ය. KV පිට්ටනියේ මා දුටු අවසාන සැණකෙළිය වූයේ අලි රේස්, තිරික්කල රේස් ආදිය පැවැත්වුනු අවුරුදු සැණකෙළියක්ය. එම පිට්ටනියේ එක් පසක දෙමහල් පැවිලියනයක් හෙවත් ක්‍රීඩා ගාරයක් විය. යුරෝපීයයන් ක්‍රිකට්, රගර් ආදී ක්‍රීඩා තරග එහි පවත්වී යැයි පවසති. එකල සංගීත සංදර්ශන සඳහා ජෝතිපාල, ඇම් ඇස්, මිල්ටන්, බෙග් ආදී ගායක ගායිකාවන් අනිවාර්‍යය වූහ. මා පලමුවෙන්ම ජෑස් ඩ්‍රම් කට්ටලයක් දුටුවේ එවන් වේදිකාවකදීය. එකල ගෝල්ඩන් චයිම්ස්, සියැක් වැනි සංගීත කණ්ඩාම් සංගීතය සැපයුවේය.  

සයිකල් රේස් අවිස්සාවේල්ල, රත්නපුර පලාතට ඉතා කිට්ටු ක්‍රීඩා ඉසව්වක් විය. එකල අවිස්සාවේල්ලේ නගරයේ සැරි සැරූ කොණ්ඩය හා රැවුල වවාගත්; මහාචාර්‍ය සරත් කොටගම වැනි ඩෑල් එකක් සිටියේය. ඔහුගේ නම ආරීය!  ඔහුට රැවුල් ආරි කියාද කී අතර එකල මෙරට සිටි නොම්මර එකේ රනිං කමෙන්ටේටර් හෙවත් සයිකල් ධාවන තරග සමග ගමන් ගනිමින් විස්තර විචාරයේ යෙදුනු  අයෙක් විය. එකල අව්ස්සාවේල්ලටම සුවිශේෂවූ සයිකල් රැළියක් විය. එය නමින් "වටහත" ය. අවිස්සාවේල්ලේ සිට ඇහැලියගොඩට ගොස් එතැනින් පනාවල පාර හරහා දෙහිඕවිටට පැමිණ අවිස්සාවේල්ලෙන් අවසන් වන්නේ එක් වටයකි.  සුමනෙලා, සුගතෙලා, බොනිෆස්ලා හෙන්ඩර්සන්ලා සමග කරට කර පැද්ද සොහොයුරන් දෙදෙනෙකු එකල අවිස්සාවේල්ලේ කුඩගම පාරේ විසූහ! ඔවුන් නිවුන් සොහොයුරන් වූ අතර ඔවුන් දෙදෙනා වෙන් කොට හඳුනා ගැනීමට ඔවුන් දෙදෙනාට වත් නොහැකි යැයි කට කථාවක් එකල තිබුණි! ඔවුන් දෙදෙනාම සයිකල් රේස් පැද්ද අතර ඔවුන් දෙදෙන එකවර එකට තරග නොකලහ. එසේම එක් අයෙකු තරගය අරඹා තරගයේ ගමන් කොට පැයකට පසු අනෙකා ආපසු පැමිණීමද විශේෂයක් විය! ඔහුගෙන් ඒ පිළිබඳව විමසූ විට "මම් පැද්දේ නෑ! ඒ මල්ලී!!!" යනුවෙන් පවසනු මාහට මතකය! ඔවුන් දෙදෙනා තරගය කොටස් දෙකකට පැද්දාදැයි සැකයක් අදවන විට මාහට සිතේ! ඔවුන් නමින් ජයසේන යැයි යාන්තමින් මාහට මතකය!

ඒ කාලයේ මතක අතර තවම සිතෙහි තිබෙන ඊළඟ කාරණාව වන්නේ මැයි පෙළපාලි ය! "මැයි පෙළපාලි" කීවාට මා එකල දුටු පෙළපාලියක් නොවීය. දුටුවේ මැයි පෙළපාලි සඳහා කොළඹ බලා යන බස් පෙළපාලිය. මාගේ මතකය නිවැරදිනම්; එකල මැයි පෙළපාලි සඳහා ලංගම බස් රථ නොමිලේ හෝ අඩු මුදලකට ලැබුනි. ඒ නිසාම අවිස්සාවේල්ලට හැටන් නාවල පිටිය ගම්පොල පැත්තෙන්ද කෑගල්ල බුලත්කොහුපිටියාඟුරුවැල්ල රුවන් වැල්ල යටියන්තොට පැතිවලින්ද රත්නපුර ඇහැලියගොඩ බදුල්ල බණ්ඩාරවෙල  පැතිවලින්ද එන බස් එකතු විය. "අපි යන්නේ කොයි පාරේ - අග මැතිනිය ගිය පාරේ", "මැතිණි අපිට කියනවනම් - පිදුරු උනත් අපි කන්නම්", " මැතිනිගෙ මැද මාවතේ - දාසගෙ කිරි බෝතලේ", "ගන්නනම් ජය ගන්නනම් - පිදුරු ඕනෑ ටොන් ගනන්" ආදී එකී නොකී මෙකී සටන් පාඨ කියමින් බස් උදේ සිට කොළඹ දෙසට ඇදී යාම  මැයි දිනයේ සුලභ දර්ශණයක් විය. බොහෝ බස් වල පිටිපස හදිසි දොරටුව විවෘථ කොට ඒ මත දෙතුන් දෙනෙකු ඉඳගෙන ගියහ. හුඩ් රැක් සවි කොට තිබුනු බස්  රථවල එහිද කිහිප දෙනා කොඩි වනමින් යනු මා දැක ඇත! මේ සියල්ල දකින්නට එකල තාත්තා මාවත් අයියාවත් කැටුව කුඩගම හංදියට එන්නේය. කුඩගම හංදිය යනු කොළඹ මල් ශාලාව හා අවිස්සාවේල්ල බස් ඩිපෝව අසල පිහිටි තුංමං හංදියයි. එකල ඒ ආසන්නයේ සේන ලියනමහත්තයාගේ තේ කඩය විය. එහි පැවතියේ වඩේ හා ප්ලේන්ටී පමණි. කලකට පෙර මා නවයුගය පත්තරේ නව මගක් ගත් කතාවක් යටතේ කියැවූ "නිමාලිට ඉඟුරු තේ" නමැති කෙටිකතාව කියවද්දී මාගේ හිතේ මැවුනේ මෙම සේන ලියනමහත්තයාගේ "සේන ටී රූම්" තේ කඩයයි. කන්නට බොන්නට එහෙමට දෙයක් නැතත් සේන ලියනමහත්තයාගේ රස බර කථා අසන්නට එතැන බොහෝ දෙනා එක් රොක් විය.

1972 ජනරජ ව්‍යවස්ථාව සමග ශ්‍රී ලංකාව ජනරජයක් වීමද යාන්තමින් මතකයේ ඇත. එය වඩාත් මතකයේ රැඳුනේ; අපගේ නිවසට යාබද ඉඩම මිලට ගෙන තිබූ ලංගම බස් රියැදුරු මහතෙක් එම දිනයේ සුභ මොහොතින් ගෙපලක් කැපීම ඇරඹීමයි. වසර ගනනාවක් ගියද එම ඉඩමේ ගෙයක් තබා අත්තිවාරමක් වත් දමා ගැනීමට ඔහුට නොහැකිවිය. ජනරජ නැකතේ තරම! ජනරජයදා නිකුත්කල "ජනරජ මුද්දරය" සහිත ලියුම්; පසුකලෙක තාත්තාගේ නමට නිවසට ලැබෙනු මතකය.

1973 වසරේදී ඩඩ්ලි සේනානායක මහතා අභවප්‍රාප්තවිය. ඔහුගේ මල ගෙදරට අපගේ පවුලේ අය සහ තව නෑදෑ හිත මිතුරන් කිහිප දෙනෙකු කොළඹ පැමුණුනා මතකය! පැමිනුනෙමු. මලගෙදරට ප්‍රවිශ්ඨ වීමට දිගු පෝලිං විය. ඒවායේ බොහෝ වේලා රැඳී සිටි ජනයාහට තැන තැන තිබුණු කුඩා දන්සැල් වලින් ආහාරපාන සැපයුවේය. එලිෆන්ට් හවුස් ආයතනයෙන්ද එවන් දන්සැලක් පවත්වා ජනයා හට පහසුකම් සැලසුවේය. එම ගමනේදීම කොළඹ වරාය නැරඹීමටත් බණ්ඩාරනායක අනුස්මරණ සම්මන්ත්‍රණ ශාලාව ඉඳිකිරීමේ වැඩ බිම  බැලීමටත් ගියෙමු. 

1976 වසරේ දැඩි ලෙස මතකයේ රැඳුනු සිද්ධීන් දෙකකි. ඉන් පලමු වැන්න මහවැලි ව්‍යාපාරයට අයත් පොල්ගොල්ල වේල්ල විවෘථ කිරීමය. මාගේ මතකය නිවැරදිනම් ඒ සමග උකුවෙල ජල විදුලි බලාගාරයද ජනතා අයිතියට පැවරූ ලෙසය. එම ජලය බෝවතැන්න දක්වා ගමන් කල බවද මතකයක් ඇත. අද මෙන් රූපවාහිණී නාලිකා නොතිබුනු ඒම යුගයේ මෙම අවස්ථාව රට පුරා සිටින ජනතාව අතරට ගෙන ගියේ ගුවන් විදුලියයි. එදින නමෝවිත්තියෙන්; අමරදේවයන් වෙතින් ගැයුණු "මහවැළි" ගීතයට මා අදත් මහත්සේ රුචි වෙමි. අදද එම ගීතය අසද්දී දැනෙන්නේ ඉතා ආදරණීය සිතුවිල්ලකි. "මහ වැව් බැඳි හෙළ රජ දරුවෝ - ඔබ ගෙන් යලි නව පන ලැබුවෝ . . " යන්න අදටත් කෙතරම් මිහිරි සිතුවිල්ලක්ද?

දෙවැන්න සිද්ධියක් නොව සිද්ධි දාමයකි. ඒ 1976 අගෝස්තුවේ; පුරා දින තුනක් පුරා මෙරට මුළු දුන් නොබැඳි ජාතීන්ගේ සමුළුවයි. නමින් නොබැඳි ජාතීන් උනත් එහි සිටි බොහෝ නායක නායිකාවන් සෝවියට් කඳවුරට වැඩි ළෙංගතු කමක් දැක්වූ අය වූහ. සමුළුවට මාස ගනනාවකට පෙර සිට දිනමිණ පුවත් පතේ පලවූ ලිපි පෙලකි. ඉන් එකක් වූයේ සමුළුවට සහභාගීවන රට වල් පිළිබඳ කුඩා විස්ථරයක් දැක්වෙන ලිපියකි.  අනෙක වූයේ සහභාගීවන රාජ්‍ය නායකයින්ගේ A4 ප්‍රමාණයේ පමණ ඡායා රූපයකි. මෙම ඡායා රූප පලවූයේ තෝරාගත් අයගේ පමණක් දැයි මාහට සිතේ. එකල එම ඡායා රූප අතුරින් ගඩාෆිගේ රූපයට ලැබුනේ ඉහල වටිනාකමකි. බාබර් සාප්පුවල, පොත් කඩ වල; හෝටල් වල තේ බොයිලේරුව පිටුපස  එම රූපය කපා අලවා තිබෙනු මා දැක ඇත! ලංකාවට 6 ශ්‍රී පර්ජෝ 504 කාර් පැමිණියේද එම කාලයේම බව මාගේ විශ්වාසයයි. එසේම හෝල්ඩන් ස්ටේට්ස්මන් වර්ගයේ රථද මෙරට පැමිණියේ ඒ සමගය! එකල අවිස්සාවේල්ල නගරය සිසාරා දැව පටවා ගත් ගමන් ගත් දැවැන්ත කෙන්වොත් ට්‍රක් රථය! ඒවා දිවුනේ කොස්ගම සාලාවේ තුනී ලෑලී කර්මාන්ත ශාලාව වෙතය!

1977 වන විට සිරිමවො බණ්ඩාරනායකගේ රජය කැබැලිවී දැඩි  අපකීර්තියට ලක්වී තිබුනු කාලයකි. 1977 වසර ලක් ඉතිහාසයේ ලියැවෙන්නේ එක්සත් ජාතික පක්ෂය දිග් විජය කල නව ව්‍යවස්ථාවක් ඇති කල වසරක් ලෙසය. 1977 මහමැතිවරණයෙන් යූඇන්පිය ලැබූයේ විශාල ජයග්රහණයකි. සමග සිදුවූයේ දැඩි විනාශකාරී කාලයකි. විරුද්ධ පාක්ෂිකයින් සතු දෙපල මංකොල්ල කමින් ගෙවල් දොරවල් ගිණිබත් කරමින් යූඇන්පී මැරයන් ගම් දෙවනත් කලහ. යටියන්තොට නගරයේ හයර් දිවීම සඳහා පැවති නවතම රථය වූයේශ්රී ෆෝඩ් එස්කොට් රථයකි. එය අයිතිව තිබුනේ වැලිහෙලතැන්නේ ලොකුමහත්තයා නම් වූ අය හටය. ඔහු වාමාංශික අදහස් දැරූ අයෙකි. මෙම රථය ඇතුලත, ඩිකියේ පමණක් නොව වහලය මත සවිකර තිබුනු හුඩ් රැක් එකේ පවා දාමරිකයින් පුරවා ගෙන දින ගනනාවක් නගරය හා අවට ගම් වල සැරි සැරූහ. එකලද අද මෙන්ම පිරවුම් හල අයත්ව තිබුනේ සමූපාකරයටය. එම පිරවුම් හලෙන් බලහත්කාරයෙන් ලබා ගන්නා ඉන්ධන මගින් රජයේ හා විරුද්ධ වාදීන්ගේ රථ වාහන රැගත් යූඇන්පී මැරයන් දිනවල සුලභ දසුනක් විය! මාගේ පියාගේ බාල සොහොයුරා ලලිත් සුනිලාල් හෙවත් ශාන්ත බාප්පා එකල සේවය කලේ ප්‍රසිද්ධ වැඩ දෙපාර්තමේන්තුව හෙවත් PWD එකේය. මාර්ගයන්ගේ කැඩුනු බිඳුනු තැන් පිළිසකර කිරීම ඔවුන්ගේ ප්‍රධාන රාජකාරිය විය. එවකට ඔහු එහි ඔවර්සියර් කෙනෙකු හෙවත් වැඩ නියාමක වරයෙකු ලෙස කටයුතු කලේය. ඔහු සේවය කලේ යටියන්තොට පිහිටි කාර්‍යාලයේය. එහි පෙට්රෝල් ඉන්ටර්නැෂනල් හාවෙස්ටර් ටිපර් රථයක් විය. මෙය රැගෙන පලාත පුරා දාමරිකයින් පුරවාගෙන  අපගේ බාප්පාද ගමන් කරණු මා දුටුවෙමි.  

වරක් අපගේ ආච්චිලාගේ නිවස පිටුපසින් කිසියම් නාදයක් ඇසුනු විට එය කුමක්දැයි විපිළිසරවූ අපට දකින්නට ලැබුනේ අසල නිවසක ජීවත්වූ බී ඇල් ආරියපාල නම්වූ අයෙක් බිත්ති ඔරලෝසුවක් කර තබාගෙන යන අයුරුය. 1977 දී තම උපන් බිම් අතහැර දමා වෙනත් පලාත් වලට සංක්‍රමණය බොහෝ අය නැවත නොපැමිණි බව තාත්තා නිතර කියනු මා අසා ඇත. දේශපාලන දාමරිකයින් තමන් කොල්ල කා ගත්දේ තුට්ටුවට දෙකට විකිණීමද පසු කලෙක සිදුවිය. එකල කිසියම් ඇති හැකි කමක් තිබුනු අපගේ නිවසටද එසේ; යම් යම් දේ රැගෙන පැමිණි අවස්ථාවලදී අපගේ අම්මා දොස් පවරමින් පිළිකුලෙන් එලවා දැමුවාය. පසු කලෙක ඇය එම සිද්ධීන් වීරාභිවන්දනයෙන් යුතුව අන් අය හා පැවසුවාය! බොහෝ ව්‍යාපාර ස්ථාන ගිණිබත් කල අතර නිවැසියන් කැලෑ වැදී දිවි ගලවා ගත්හ. මීට සමීප සිද්ධියක් පසු කලෙක මා බිංගිරියේදී ඇසුවෙමි. එසේ තම නිවස මංකොල්ල කෑමටත් ගිණි ලෑමටත් එන බව ආරංචිවූ එක් ව්‍යාපාරිකයෙකු තම පවුලේ සියල්ලෝම වෙනත් ගෙදරකට ඇරලවා ඩබල් බැරල් තුවක්කුවට පතුරම් දෙකක්ද දමාගෙන බලා සිටියේලු. ආරංචි ප්‍රකාරව මහත් පිරිසක් ගේ ආක්‍රමණය කිරීමට දිව ආ අතර ව්‍යාපාරිකයා තම ඩබල් බැරලයේ එක් කානුවක් වූ පතරොම; පිරිසේ ඉදිරියෙන්ම දිව එන දාමරිකයා බලා මුදා හැරියේය. වෙඩි පහර කෑ තැනැත්තා හැර අන් සියල්ල හිස් ලූලූ අත දිව ගියේය. ව්‍යාපාරිකයා; බිම වැටී හුන් දාමරිකයා අසලට ගොස් ඔහු ජීවිතය යදිද්දීම දෙවෙනි කානුවේ තිබුනු පතරොමද මුදා හැර පොලීසියට භාර වූවේලු! 

77 යූඇන්පිය බිහිවූයේ වසර හතක් බලා සිටීමෙන් පසුවය. එම කාලය පුරාවට තැන තැන කුඩා සිද්ධීන් සිදුවූ අතර ජේ ආර් වරක් හෝ දෙකක් සත්‍යග්‍රහ වැඩසටහන් කලේය. හත්වසක සාපය නමින් පොතක් මුද්‍රණය කොට බෙදා හැරිමද සිදුවිය. සිරිමා ආණ්ඩුවෙන් ඇන් ඇම් ආදීන්ගේ වෙන් වීම සමග ෆීලික්ස් ආර් ඩයස් බණ්ඩාරනායක කරළියට ආවේය. ඒ සමග සමගි පෙරමුණු රජයේ බහින කලාවට මුල පෑදුනු බව මාගේ විශ්වාසයයි. එකල ශ්‍රීලනිපය සමග බොහෝ සහ සම්බන්ධකම් පැවැත්වූ චින්තන ජයසේන ඔවුන්ගේ පුවත්පතේ කතුවරයා විය. චින්තන අයියා පවසන ආකාරයට මැතිනිය සමග එක මේසයේ ආහාර ගැනීමට ඔහුට බොහෝ කලක් බලා සිටින්නට වී ඇත. ඒ අන් කිසිවක් නිසා නොව "ජයසේන" වාසගමේ කිසියම් අඩුවක් ඔවුන් දැක; එළඹී තිබුනු පූර්ව නිගමනයක් කරණ කොටගෙනය. 

එසේම අද වාගේම මැතිණිය බොහෝ සෙයින් මිත්‍යා විශ්වාස මත යැපුණු අයෙක් බව චින්තනගේ පසුකාලීන ලියැවිලි කියැවීමේදී තේරුම් යන සත්‍යයකි. හදි හූනියම්, ශාන්ති කර්ම, පුද පූජා මේ සියල්ල; පසුව බලයට පත්වන ප්‍රේමදාස, මහින්ද, ගෝඨාභය සේම මැතිනියය ප්‍රමුඛ ඇය වටා සිටි බොහෝ දෙනා විශ්වාස කල බවද ඒවා මත පිහිටුවා තීන්දු තීරණ ගත් බවද ප්‍රසිද්ධ රහසකි!  

77 බලයට පැමිණීමත් සමග ජේආර් අගමැතිවී ප්‍රේමදාස සභානායක විය. ඒය ඔසී දියලගොඩ නමැති කාටුන් ශිල්පියා ඇඳ තිබුනේ ඇතෙකුගේ පිට නැගි ජේආර් හා ප්‍රේමදාස ගමන් කරණ අතර ඉදිරියේ සිටින ජේආර් හට ප්‍රේමදාස කුඩයක් අල්ලාගෙන සිටින අයුරුය. ජේ ආර් ජානාධිපති පදවියට පත්වූ දිනයේද එවන්ම වූ කාටූනයක් පුවත් පතක පලවිය. ඒ කඩුළු පනින  මළල ක්‍රීඩකයෙකු ලෙස සැරසුනු ජේ ආර්; විපක්ෂ නායක, අගමැති, ආදී කඩුළු මතින් පැන විත් ජනාධිපති කඩුල්ල මතින් පනින අවස්ථාවකි. 1977 රජය බලයට පත්වීම සමගම ගාමිණී, ලලිත්, රනිල් වැනි නව මුහුණු රාශියක් කල එළි බැස්සෝය. ඉන් ගාමිණී දිසානායකට හිමිවූයේ අද්විතීය ස්ථානයකි. ඔහුට හිමිවූයේ මහවැළි යෝජනා ක්‍රමය කඩිනමින් අවසන් කිරීමේ කාර්‍යයයි. පෙර පැවති රජයෙන් වසර 30 කදී අවසන් කිරීමට යෝජනා කොට තිබූ මහවැළි යෝජනා ක්‍රමය ඒ සමග සීග්‍ර ගමනකට පිළිපන්නේය. 

77 රජයේ රාජාසන කථාවද (මාගේ මතකය නිවැරදි නම් එය රාජාසන කථාව විය යුතුය) අමරණීය එකකි. එහිදී ප්‍රේමදාස විසින් මතු කල අදහසක් අපගේ රටේ අනාගතයේ දිශානතිය වෙනස් කලේ යැයි මා සිතමි. ලංකාවේ සිරිමාවෝ බලයෙන් අතු ගෑවීගිය මැතිවරණයට සමකාලීනව ඉංදියාවේ පැවති මැතිවරණයෙන් ඉන්දිරා ගාන්ධිගේ පක්ෂය අන්ත පරාජයක් ලැබුනි. ගාන්ධි පවුල හා බණ්ඩාරනායක පවුල අතර කිට්ටු සබඳ කමක් තිබුනු අතර සමානාත්මතාවයන් කිහිපයක්ද තිබුනි. සිරිමාවෝ සමග අනුර මෙරට දේශපාලනය කල අතර ඉන්දියාවේ ඉන්දිරා හා සන්ජේ එම කටයුතු වල නිමග්න විය. මේ පිළිබඳව ප්‍රේමදාස පාර්ලිමේන්තුවේදී පැවසුවේ ලංකාවේ එළදෙනට වස්සාට සිදුවූ පරාජයම ඉංදියාවේ එලදෙනට හා වස්සාට අත්වූ බවය. ඉංදියාව; ප්‍රේමදාස කෙරෙන් ඈත්වන්නට මේ ප්‍රකාශය හේතුවන්නට ඇති.  මෙම කථාවේදී හෝ ඊට ආසන්න කාලයකදී  කුඩා ප්‍රේමදාස ලැවරියා විකුණූ කථාවද මැතිසභයේදී ප්‍රේමදාස විසින්ම මතුකලේය. ඒ කෙසෙල්වත්තේ ලැවරියා විකිණීම හා වලව්තුල සිදුවන අවජාතක සිදුවීම සංසන්ධනය කිරීමෙන්ය. එකල පාරිමේන්තුවේ නිතර කියැවුණු වචන යුගලයක් විය. ඒ "කන්ටේනර් පර්යන්ත" යන්නය!

1978 වසරෙදී අපරට සොයා පැමිණි විදේශිකයා අපට අමතක නොවන පාඩමක්, මතකයක් ලබාදී ගියේය. ඒ සුළිසුළඟය. සුළිසුළඟෙන් වඩාත්ම හානිදායක වූ ප්‍රදේශය සමන්තුරේ විය. මාගේ මතකය නිවැරදිනම් සමන්තුරේ මැතිවරණ කොට්ඨාශ අංක 100 ය ය! 1977 මැතිවරණයේදි ගුවන් විදුලියෙන් ප්‍රකාශයට පත්වූ මුල්ම චන්ද ප්‍රථිපලය වූයේ "අංක 100 - සමන්තුරේ" යැයි මා හට මතකය. මේ කාලය වනවිට මාගේ පියා සේවය කලේ හබරන හතරැස් කොටුවේය. හතරැස් කොටුව පිහිටා ඇත්තේ හබරණ ත්‍රීකුණාමළය පාරේ කිලෝමීටර 10 ක පමණ දුරින්ය. සුළිසුළඟ හමාගියේ 1978 නොවැම්බරයේ වූ අතර  දෙසැම්බරයේදී පාසල් නිවාඩුව මාගත කලේ හතරැස් කොටුවේ තාත්තාගේ රාජකාරි නිවස්නයේය. නිවස්නයේ පියස්සේ අගුව හෙවත් පැන්නුමට හානි පමුණුවාගෙන විශාල කළුවර ගසක් පත බෑවී තිබුනේය. පසුව මුළු කළුවර ගසම තාත්තා දරට ගත්තේය. කළුවර; සුපිරියට ඇවිලෙන දර විශේෂයකි. 

1980 වන විට ජේ ආර් පාලනයට එදිරිව රට පුරා රජයේ දීප ව්‍යාප්ත වැඩ වර්ජනයක් සඳහා වැඩකරන ජනතාව පෙළ ගැසුනි. එම වැඩ වර්ජනය පාලනය කිරීමට ජේ ආර් ගත් පියවර වන්නේ "සේවයට වාර්ථා නොකරන සියළුම සේවකයින් රැකියාව අත හැර ගියාසේ සලකා රැකියාවෙන් නෙරපීමය! එම සේවකයින් ගෙන් කිහිප දෙනෙකු පසු කලෙක සිය දිවි නසා ගත් අතර ඔවුන් බොහෝ සමාජ හා ආර්ථික ගැටළුවලට මුහුණ දුන් අතර පසුව පත්වූ කිසිදු රජයක් ඒ පිරිස සම්බන්ධයෙන් සාධාරණ පියවරක් ගත් බවක් මාහට මතක නැත!

පසු කලෙක මා කොටුවේ මධ්‍යම බස් නැවතුම් පලෙන් බසයකට ගොඩවී එය පිටත් වන තෙක් එහි රැඳී සිටිනා විට එයට කිසියම් පුද්ගලයින් දෙදෙනෙකු ගොඩ විය. ඉන් එක් අයෙකු පිරිස ඇමතීම පටන් ගත්තේය. 

"නෝනා වරුණි මහත්වරුණි! අපි අසූවේ වැඩවර්ජනයට අසුවූ අය. අප මෙතනට පැමිණියේ ඔබලාගෙන් පොඩි ආධාරයක් බලා පොරොත්තුවෙන්. අපි දැන් ඔබට පෙන්වනවා තිප්පිලි මාළුවෙක් සහ චිම්පන්සියෙක්. ඔය මහත්වරු මගේ මේ යාළුවාගේ මුහුණ දෙස බලා ඉන්න!" සභාව ඇමතූ අයට පිටු පසින් සිටි ඔහුගේම වයසේ අනෙකා තම මුහුන බුම්බමින් ඇස් නෙරවමින් අභිරූපනයෙන් තිප්පිලියෙකු මැවීමට උත්සාහ කලේය.

වැඩ වර්ජනයට පෙර දින දක්වාම කිසියම් කාර්‍යාලයක ලිපිකරු ශ්‍රේණියේ සේවය කල ඒ මිනිසුන් හට තම රැකියාව අත් හැරුණු පසු; තම දුවා දරුවන් රැක බලා ගැනීමට කිරීමට වෙනත් කර්මාන්තයක හුරුවක් නොතිබුනි.  සත්තකින්ම එය අදටත් මාගේ හදවතේ පතුලටම ඇනුනු කටුවකි; මතක් වන සෑම අවස්ථාවකදීම රිදුම් දෙන!

77 ආණ්ඩුවේ විවෘථ ආර්ථික ප්‍රථිපත්ති පිළිබඳව අද බොහෝ දෙනා විවිධ මත ඉදිරිපත් කලද එකල තිබුනු බොහෝ දේශීය කර්මාන්ත හා ව්‍යාපාර වලට කණ කොකා හැඬීම එමගින් සිදුවිය. ඒ සමගම උතුරේ තරුණයින් සන්නද්ධ අරගලයකය අවතීර්ණ වන ලකුණු පහල විය! කලකට පෙර යාපාපටුනට ගිය මැතිනියව රතු මිරිස් කරල් වලින් සාදන ලද මල් මාලයකින් පිළිගත් උතුරේ වැසියන්ගේ ආදායම් තත්වය නව ආර්ථික ක්‍රම වේධ සමග බොහෝ සෙයින් දුර්වල වීමද උතුරේ තරුණයින් අවි දැරීමට හේතු වන්නට ඇත. මේ  සියල්ලෙහිම කූටප්‍රාප්තිය ලෙස 1983 ජුලි මස යාපනයේ මුර සංචාරයක යෙදුණු 13 දෙනෙකුගෙන් යුතුවූ හමුදා පිරිසකට කල ප්‍රහාරයද එම මලසිරුරු අගනුවරට ගෙන ආදා ලංකාව පුරා දියත්වූ ජාතිවාදී අරගලද ගෙන හැර දැක්විය හැක.

වසර 1983 විය! සාමාන්‍ය පෙළ විභාගය සඳහා පෙනී සිටි පාසලේ  උසස් පෙල පංති පටන් ගෙන කෙටි කලකි. මම පිට කෝට්ටේ සිට 168 නුගේගොඩ බස් රියෙන් පැමිණ බොරැල්ලට අවතීර්ණ වූවා පමණි. මුළු බොරැල්ලම යකුන් නැටූ පිටියක් මෙනි. බොරැල්ල නගරය පුරා තැනින් තැන තිබුණු ද්‍රවිඩ ව්‍යාපාරිකයින් සතුව තිබුණු කඩ සාප්පු සියල්ල කඩා බිඳ දමා සුන්නත් දූලි කර තිබුනි. මම පාසලට ගියා දැයි මතක නැත. කෙසේ හෝ එම ස්ථානය්යේදී මාගේ මිත්‍ර ටී ජී එස් කේ කමල් කුමාරද හමුවිය. එතැන් සිට අප දෙදෙන බොරැල්ලේ ඔබ මොබ රස්තියාදු වෙමින් "අසිරිය" වින්දෙමු. පසුව මම නැවතත් පිටකෝට්ටේ බලා පසු බැස්සෙමි. පිටකෝට්ටේ එපිට මුල්ල පාරේ පදිංචිව සිටි දෙමල මිනිසුන්ට අයිතිව තිබුනු නිවාස කඩා බිඳ දමා මංකොල්ල කා තිබුනි. බොහෝ නිවාස ගිණිබත් කොටය! මේ පිළිබඳව ජේ ආර්ගෙන් විමසූ විට ඔහු බොරැල්ලේ සිදුවූ කලබලය පිළිබඳව දැන නොසිටි බව පැවසීය. ඔහු සිටියේ බොරැල්ල මංසංධියට මීටර 500 ක දුරකින් වෝඩ් පෙදෙසේය! එතැන් සිට රට යතා තත්වයට පත්වූවා යැයි සිතූවද ගැටුම එන්න එන්නම උඩු දුවන්නට විය. කළු ජූලිය; ජාත්‍යන්තරය තුල  සිංහල ජාතිය පිළිබඳ වැරදි චිත්‍රයක් ඇතිකල අතර ද්‍රවිඩ ජාතිය කෙරෙහි වඩ වඩාත් අනුකම්පාවක් ලබා දීමටත්; උතුරේ අවිගත් තරුණ කණ්ඩායම් වෙත වඩාත් තරුණ ආකර්ශණයක් ලැබීමටත් හේතුවිය.

මේ සම්බන්ධයෙන් ජේ ආර් ගත් පියවර වූයේ  ලසසපය, කොප, නසසප, ජවිපෙ ඇතුළු බොහෝ වාමාංශික ව්‍යාපාර හා පක්ෂ තහනමකට ලක් කිරීමය. එතැනින් යටිබිම් ගත වන ජවිපෙ යලි එලිදකින්නේ 1989 වසරේදීය.

මේ සියළු කාරණා සිදුවනාතරතුර  මා යොමුවන්නේ විපලවීය දේශපලනයටය. ධනපති ක්‍රමයටද, ජාතිවාදයටද එරෙහිවූ ව්‍යාපාරය ලෙස මා දකින්නේ නව සමසමාජ පක්ෂයයි. එවකට එහි ඡායාරූප ශිල්පියා, "හරය" පුවත් පතේ කතු මඩුල්ලේ සාමාජික හා මධ්‍යම කාර්‍ය සභික චන්දන කීර්ති බණ්ඩාර  ඊට පාර කැපුවේය. චන්දන කීර්ති බණ්ඩාර මාගේ සොහොයුරියගේ පාසැල් මිතුරෙකුවන අතර ඔහුත් මාත් අතර එකල විශ්වාසණීය මිතු දමක් විය! හරය පුවත් පතේ මුද්‍රණාලය පිහිටියේ කොලොන්නාවේ ඛණිජ තෙල් ගබඩාවට මදක් ඉහලට වෙන්න පාරේ වම්පස පිහිටි කඩ කාමරයකය. එහි පුවත් පතේ සංස්කාරක කොතලෙ හෙවත් කොතලාවල සහෝදරයාද, ගාමිණී සහෝදරයාද චන්දන අයියාද  නිත්‍ය පදිංචි කාරයින් මෙන් සිටියහ. නලීන් මහේෂ් පෙරේරාද එහි කතු මඬුල්ලේ සැලකිය යුතු තැනක සිටියේය. පිටකෝට්ටේ සිට ඔබේසේකර පුර හරහා කොලොන්නාවට සයිකලය පැදගෙන පැමිණ එහි කාලය ගත කොට ලියන කියන දේ ද අකුරු ඇමිණීම හා මුද්‍රණයේ වැඩ කිඩද බලා කියාගෙන මා ආපසු පිට කෝට්ටෙට පල්ලම් බසී. මෙය සතියකට දෙකකට වතාවක් සිදුවන සාමාන්‍ය චර්‍යාවක් විය.

කාලය ගෙවී උසස් පෙලින් පසුව මා නැවත යටියන්තොටට ගාල් වන අතර 1988 පෙබරවාරියේදී විජය කුමාරතුංග ඝාතනය සිදුවේ. ඒවන විට විජයගේ මහජන පක්ෂය, ලසසපය, කොප හා නසසපය එක්ව කටයුතු කරමින් සිටි අවධියක් විය. විජය යාපනයට පවා ගොස් උතුර දකුණ එක් කරණ දේශපාලනයක යෙදී සිටි අවධියකි. විජයගේ ඝාතනය සමග මා අපගේ නිවස ඉදිරිපිට හැටන් කොළඹ  මාර්ගය හරහා විශාල බැනරයක් එල්වීය. "විජය කුමාරතුංග සොයුරාට අපගේ විප්ලවීය ආචාරය - නසසප"! 1977න් පසු එවන් බැනරයක් යටියන්තොට මැතිවරණ කොට්ඨාශයේ කොතැනක හෝ එල්ලුනාදැයි මාහට සැක සහිතය! මෙම බැනරය මාගේ දේශපාලනය අපගේ අසල් වැසියන්හට අඬගා කීමක් විය. පසුව යටියන්තොට පාර්ලිමේන්තු මංත්‍රී කේ වින්සන්ට් පෙරෙරා මාගේ පියාටත් මටත් ඔහුගේ නිවසට කැඳවා ඔහුගේ දේශපාලනය හා එක්වන මෙන් පැවසීය. කාලය මෙසේ ගමන් කරද්දී ජවිපෙ යටිබිම්ගත දේශ පාලනය මෙරට දේශපාලනයේ පෙරළිකාර පක්ෂයක් ලෙසින් හිස ඔසවමින් විය. රාජ්‍ය ත්‍රස්ථවාදය විසින් ජවිපෙ මර්ධනය සඳහා තෝරා ගත්තේ දැඩි මර්ධනකාරී ක්‍රියා පිලිවෙතකි. දිනක් මා හක්බෙල්ලාවක සිට රුවන්වැල්ල - අඟුරුවැල්ල දෙසට පැමිණ මාගේ මිතුරන් හා එක්ව මීවිතක් තොලගාමින් සිට මහා රාත්‍රිය පසුවන තෙක් සිට ආපසු ගෙදර එන්නට හැරුණි. එකල හැටන් දෙසට දිවෙන අවසාන බසය කොළඹ කොටුවෙන් පිටත්වන්නේ හවස 6.50 ටය. එම බස් රිය 9.00-9.30 පමණ වන විට කරවනැල්ල පසු කොට ගමන් ගනී. රුවන් වැල්ල - අඟුරුවැල්ල දෙසින් පැමිණෙන අයෙකු යටියන්තොට හක්බෙල්ලාවක දෙසට ගමන් ගන්නට කරවනැල්ල මං සංධියට පැමිණිය යුතුය. ඒවන විට රාත්‍රී 12.00 පමණ වී ඇති අතර කරවනැල්ලේ බලු බල්ලෙකු නොසිටියේය. කොළඹ දෙසින් පැමිණි ලොරියක එල්ලී මා පාන්දර ජාමේ හක්බෙල්ලාවක මාගේ නිවසට පැමිණියෙමි. මේ කියන වකවාණුව වන විට මාගේ මව මියගොස් සිටි අතර පියා සේවය කලේ අලව්වේය. නිවසේ සිටියේ මා පමණි. පාන්දර නිවසට ඇතුළුවූ මා ඉදිරිපස කාමරයට වැදී නිදා ගත්තෙමි. පසුදා උදෑසන 7.00 ට පමණ අවධි වී මා නිවෙසින් එළියට පැමිණියෙමි. මාගේ නිවසට ඉදිරියෙන් ප්‍රධන පාරෙන් අනෙක් පස පිහිටි නිවසේ සිටි මාගේ ඥාතියෙකු මිදුල අතුගාමින් සිටියාය.

"පුතේ ඔයා ඊයේ රෑ මෙහේ නෙවෙයිද හිටියේ?" ඇය මගෙන් ඇසුවාය.  පසුව විමසීමේදී පෙරදින රාත්‍රියේ හමුදාවෙන් පැමිණ ගේ වැටලූ බව දැනගතිමි.  කිසිවෙකු නිවස වටලා මාගේ කාමරයේ විවෘථව තිබුනු ජනේලයකින් ඇතුලත විදුලි පන්දමක මාර්ගයෙන් විමර්ශණය කෙරුවානම් ඔහුට පලමුව දර්ශණය වන්නේ මාගේ පොත් රාක්කයේ තිබුනු "ලෙනින්ගේ තෝරාගත් කෘථි වෙළුම් 12", "දේශපාලනයේ මූලධර්ම",  "උනුහිම", "සැබෑ මිනිසෙකුගේ කථාවක්", "අම්මා" . . . . . . . .ආදී  පොත් රැසකි. එකල මෙවන් දේශපාලනික පොත් නොව "සෝවියට් දේශය" සඟරාවක් තිබීම පවා තරුණයෙකු හට මරණ වරෙන්තුවක් ක්‍රියාත්මක කිරීමට හේතුවිය!  මේ වන විට මාගේ මරණ වරෙන්තුව ලියැවී හමාරය! හක්බෙල්ලාවක ගමෙන්ම මා පිළිබඳ ඔත්තුවක් ලැබීමට හේතු ඕනෑ තරම් තිබුනි. හමුදාවට නසසප හා ජවිපෙ යනු එකක් මිස දෙකක් නොවේ. "රතු" අරහංය! එපමණකි!! මා වහාම පලා යා යුතුය! මා කිසිදු කලබලයකින් තොරව නිවසට පිවිස  ඇඳුම් කිහිපයක් මල්ලකට ඔබා ගත්තෙමි. විනාඩි ගණනකින් මා හක්බෙල්ලාවකින් කොළඹ බසයකට ගොඩවිමි. බසය හක්බෙල්ලාවකින් නික්මී යටියන්තොට නගරයට පිවිස බස් නැවතුමේ නැවැත්විය. යටියන්තොට යනු යූඇන්පී බලකොටුවක්ය. බස් නැවතුමෙන් බසයේ සිටි බොහෝ දෙන බැස ගිය අතර මා පිටතට නිරාවරනය විය. මම හනික මාගේ සාක්කුවට අත දමා මාරු කාසි පොදියක් ගෙන අතපසුවීමකින් මෙන් බිම අත හැරිමි.  ඊළඟ මොහොතේ  මා බසයේ දණ ගසාගෙන කාසි එකතු කරණ්නට විය. බසය  නගරයෙන් පිටත්වන තෙක් මා දණින්ය! මා සුවසේ කොළඹ නගරයට සැපත් උනෙමි. 

මා එතැනින් පිවිසුනේ කොළඹ 02, කොම්පඤ්ඤ වීදිය, කිව් පාර ලිපිනයටය. ඒ නසසප පක්ෂ කාර්‍යාලයටය. අද මෙන් දේශපාලණික හොරිකඩයෙකු හා දේශපාලණික නපුංසකයෙකුවී නොසිටි වාසු හා බාහු සමග ජීවත්වීම ඇරඹූවෙමි. කඩවත රැස්වීමෙදී වික්‍රමබාහු කරුණාරත්න හට වෙඩි වැදුනු අතර දේව බණ්ඩාර සේනාරත්න මියගියේය. වික්‍රමබාහු ගෙන ආවේ ආරක්ෂාව පතා රැගෙන ආවේ ඩර්ඩන්ස් රෝහලටය. ඔහුගේ ආරක්ෂාව භාර වූයේ ඔලිවර්ටත්, අඟුරුවැල්ලේ අජන්තටත් මටත් ය. දින 22 ක් පුරාවට අප ඔහුව ආරක්ෂා කලෙමු. අප අත ආමිනියස් හා කෝල්ට් වර්ගයේ .38 රිවෝල්වර තිබුනු අතර හදිසි අවස්ථාවක් සඳහා ප්‍රයෝජනයට ගැනීමට තවත් යාන්ත්‍රික ගිණි අවියක් විය! 

1989 පැවති ජනාධිපතිවරණයේදී අප උදව් කලේ ඔසී අබේගුණසේකරටය. ඔහු ඉන් පරාදවිය. ඒ සමගම දියත්වූ දැඩි මර්ධන කාරී ක්‍රියා පිළිවෙත ඉදිරියේ ජවිපෙ විනාශවීම ඇරඹුනි. ඔසීගේ පරාජයත් සමග ජනාධිපති බවට පත්වූයේ ආර් ප්‍රේමදසය. ඔහුගේ දැඩි මර්ධනකාරී පිලිවෙත ඉදිරියේ ජවිපෙ දෙවන කැරැල්ලද වියැකී ගියේය. ඒ රෝහණ විජවීර අත් අඩන්ගුවට ගෙන මරාදැමීමත් සමගය. ප්‍රේමදාසගේ අවසානය 1993 මැයි 1 වෙනිදා ආමර් වීදියේදී සනිටුහන් වූයේ අනපේක්ෂඉත අයුරිනි. එකල මා කටුනායක නිදහස් වෙළෙඳ කලාපයේ සේවය කලෙමි. පෙරදින පිටකෝට්ටේ සොයුරියගේ නිවසට පැමිණි මා මැයි පලමු වෙනිදා හවස් වරුවේ නැවත කටුනායක බලා පිටත් වීම සඳහා ගෙදරින් එළියට බැස; බස් නැවතුම වෙත ඇවිදගෙන ආවෙමි. අසල මිතුරෙකු හා ඔහුගේ පියා මිදුලේ විය.

"යූ ඇන් පී මැයි පෙළපාලියට බෝම්බ ගහලා! ප්‍රේමදාසත් ඉවරයි වගේ!!" දෙවෙනි වගන්තිය ඔහු කීවේ වටපිට බලා පහත් හඬිනි.

තවත් පැයක් හමාරක් යන විට ප්‍රේමදාසගේ අවසානය පිළිබඳව ප්‍රවෘථි ලැබෙමින් විය. ඒ සමගම දසත රතිඥ්ඥා හඬින් ගිගුම් දුන්නේය. 

ඩී. බී. විජේතුන්ග රජවිය! 1994 චන්ද්‍රිකා බලයට පත්විය.  මංගලගේ සුදු නෙළුම් ව්‍යාපාරය හරහා ජාතීන් අතර සමගියක් ඇතිකිරීමට ගත් උත්සාහය තොට ළඟදී චන්ද්‍රිකාට එල්ලවූ බෝම්බය සමගින් අවසන් විය. මේ අතර ගාමිණී දිසානායකද කොටි බෝම්බයට බිළිවිය. දෙවෙනි වරටද චන්ද්‍රිකා බලයට පත්විය. ඉන් ඉක්බිති බලයට පැමිණියේ මහින්දය! එතැන් සිට ගතවූ කාලය තුල 2004 සුනාමි ඛේදවාචකයට රට මුහුණ දුන්නේය. සෑම නත්තල් නිවාඩුවක්ම අප ගත කලේ මාගේ ලොකු අම්මාගේ බෙන්තොට දෙද්දූව පිහිටි නිවසේය. සුනාමි දිනට පෙරදින අප කොළඹින් බෙන්තොට බලා යන්නට පිටත් විය. එදින මා තරමක මධුවිතින් සප්පායම් වී සිටියද ගමන පසුදිනට කල් තැබීමට උවමණාවක් නොවීය! එකල මා ළඟ තිබුනේ 32-0865 නිසාන් පැට්‍රෝල් රථයය. මා ගමන පිටත් විය. පසුදින යාමට කල් තැබුවේනම් අප සියල්ලෝම මුහුදට බිළිවෙන්නට ඉඩ තිබුනි.

එතැන් සිට ගෙවුනු කාලය පුරාවට දෙහිවල, කොටුව, සීටීඕ, මරදාන සිට කැබැතිගොල්ලෑව දක්වා බෝම්බ පුපුරණු දුටුවෙමි.

තිස් වසරක යුද්ධය මේජර් ජනරාල් සරත් ෆොන්සේකා විසින් අවසන් කරණ ලදී. පසුව සිදුවුනු අප්‍රසන්න සිද්ධීන් ලියන්නට අවශ්‍ය නොමැති බව මාහට සිතේ. ඒ මෑත ඉතිහාසය ලියන්නට අප සැවොම දන්නා කරුණු වලින් යුක්තය! එහි කාලකණ්නිතම අවාසනාවන්ත සිදුවීම ලෙස පාස්කු ප්‍රහාරය ලෙස මා දකිමි. එවන් සංවිධානාත්මක ම්ලෙච්ඡත්වයක් පිළිබඳව සිතිය නොහැක. මේ සියල්ල ඇසින් දුටු මාහට #Gota Go Home අරගලයද - එයට එදිරිව නැගුනු කෲරත්වයද එය පරයා නැගි මහජන රැල්ලද දකින්නට අවස්ථාව ලැබුනි. 

ජීවිතය තව කෙතරම් දුර දිවේදැයි සිතන්නට නොහැක! ඉක්මණින් ලියා තැබිය යුතුය. වරද කරුවනට දඬුවම් ලැබෙනු බලා මියෙන්නට ඇත්නම් එය ආත්මයට එකම සැනසීම කොට සලකමි!

අරගලයට ජයවේවා!

Tuesday, May 3, 2022

232. ඔව්! ඔහු කුඩා මිනිසෙක්; විසල් හදවතක් හිමි !!





මගේ මේ සටහන් පොතේ අන් අය පිළිබඳව ලියා ඇත්තේ ඉතා අල්ප වශයෙනි. මිට බොහෝ කලකට පෙර මා කියැවූ වී. ඩී. ද ලැනරෝල් මහතාගේ "මෝඩකම් හපන්කම් සහ පුරසාරම්" රසාලිප්ත පොත පරිද්දෙන්ම මෙහි ලියැවී ඇති බොහෝ කරුණු මෝඩකම් හපන්කම් හා පුරසාරම්ය! 

අන් අය පිළිබඳව ලියැවුනු ඉතා අල්පයක් වූ සටහන් අතුරින් තවත් බ්ලොග් ලියන්නෙකු පිළිබඳව ලියැවී ඇත්තේ "කාර් පිස්සුවා" පිළිබඳ පමණි. බ්ලොග් ලිවීමෙන් ඇත්වූ කාර් පිස්සුවාහට; දිගින් දිගටම ඒ පිළිබඳව මුහුණු පොතෙන් ඇවටිලි කිරීමේ ප්‍රථිඵලයක් ලෙස; ඔහු මාගේ කමෙන්ටු වලට පිළිතුරු නොලියන තත්වයට වැටුණි!  ඔන්න ඒකෙත් හැටි! එනිසාම ඔහු මා කෙරෙන් බොහෝ දුරස් වී ඇති සැටියකි!

පසුගිය කාලය පුරාවට බ්ලොග් ලියන අප කිහිප දෙනෙකු නැවත බ්ලොග් ලිවීම ප්‍රශස්ථ මට්ටමකට ගෙන ඒම සඳහා උත්සාහයක නිරත වූයෙමු. ඩ්‍රැකී, කොළොම්පුරේ, බස්සා, කොළඹ ගමයා ආදී එකී මෙකී නොකී බොහෝ දෙනා ඊට තම හැකි උපරිමයෙන් සම්මාදම් වූ අතර'; එහිදී අප උනන්දු වූයේ දැනට සක්‍රීයව බ්ලොග් ලියන්නන් වැඩි වැඩියෙන් බ්ලොග් ලිවීමට උනන්දු කරවීමත්, බ්ලොග් කරණයෙන් ඈත්වී ඇති නිර්මාණ කරුවන් නැවත ලිවීම සඳහා උනන්දු කරවීමත් යන ප්‍රධාන කාරණා දෙකය. මීට අමතරව දැනට බ්ලොග් ලියන සොහොයුරු සොහොයුරියන් අන් අයගේ බ්ලොග් වෙත එබී සටහනක් තැබීමටද කිසියම් නෛතික නොවූ සදාචාරත්මක අදහසකට එකඟ විමු! 

මා බ්ලොග් ලිවීම ඇරඹුවේ බ්ලොග් කරණය අවරගිරට ලඟා වූ කාලයේය! මා සමග එකම කාලයේ බ්ලොග් ලිවීම ඇරඹූ අනෙක් බ්ලොග් ලියන්නා වූයේ නිමල් දිසානායක නම්වූ මුද්‍රණ ක්ෂේත්‍රයේ පලපුරුදු මුද්‍රණ කරුය!

ඔහුගේ බ්ලොගය පිළිබඳව පුරා වසරකටත් අධික කාලයක් මාතලන්ගේ සින්ඩියේ; අද වන විට තුෂාරා වන්නිආරච්චි භුක්තියට සවිකොට තිබෙන කොලම තුල පදිංචි වී සිටි අතර මම ඇතුළු බොහෝ දෙනෙකු නිදී මහතාව හඳුනා ගැනීමට එමගින්විශාල පිටුවහලක් ලැබුනි.

"නිදීගේ පංචතන්ත්‍රය" නමින් ලියැවුනු එම රසාලිප්ත බ්ලොග් අඩවිය පුරා ඉතිරී පැතිරී ගොස් තිබුනේ පරිණත මිතුරෙකුගේ  මතක සටහන්ය. මෙවන් ලිපි පෙලක් මින් පෙර මා දැක තිබුනේ ප්‍රවීණ පුවත්පත්කරු චින්තන ජයසේනයන්ගේ "කොලම" ටැබ්ලොයිඩ් පුවත් පතේ පලවූ "මිතුරු හමුවක මතක" නම්වූ තීරු ලිපි පෙලේය.  චින්තන ජයසේන හෙවත් චින්තන අයියා ඇසුරු නොකල දෙශපාලුවකු, මුදලාලියෙකු, චන්ඩියෙකු, පිම්පියෙකු, නපුංසකයෙකු,හාමුදුරුවකු, පාදිලියකු, ගණිකාවක,   ගෙන්දගම් පොලොවෙන් තබා මුලු සිරි ලංකාවෙන්වත් සොයා ගැනීමට නොහැක. එහි වඩාත්ම රසවත් හා පුදුම සහගත කාරණය වූයේ ඔහුගේ මතක ගබඩාව පිරී පැවතියේ ඔවුන්ගේ කුප්‍රකට රහස්‍ය අතිශයින් පෞද්ගලික කරුණු කාරණා වලින්ය! තවත් ඇඟේ මයිල් ගස් මෝල් ගස් කරවන කාරණය වූයේ ඔවුන් එකිනෙකා තර තිබුනු නෑ සබඳතා, හිත මිත්‍රකම් හා වෙනත් යටබිම්ගත සබඳතා පිළිබඳව ඔහු තුල තිබුනු දැනීම මතකය හා රසවත් බවය! ඒවා බොහොමයක් ලිඛිත සාහිත්‍යයෙන් ලියා තැබීමට නොහැකිවන අතර ගල්බෝතලයක් වටකරගෙන  සිටින මොහොතක ඔහුගේ හඬින්ම අසා දැන ගත යුතු කාරණාය!

පංචතන්ත්‍රයය මා මුලින්ම කියැවූයේ ඉතා කුඩා කලකදීය. පිංගල හා (පොර සේ ලියන්නට ගත්තද අනෙක් නම ශුවර් නැති නිසා නොලියමි!) තවත් ගොන් රජෙකු අතර ඇතිවන මිත්‍ර සමාගම හා එය කඩා ඉහිරුවන්නට දත කන හිවල් මොටෙකු පිළිබඳ කථාවක් එහි එයි. ඒවා කියැවීමෙන් ඒත්තු යන්නේ විමල සිරි ගම්මලයාත් වැනි කූඨකයින් එකලද සිට ඇති බවත් වැඩක් නොකර කාබී කියව කියවා ඉන්නා ගොං පුත්තු එකලත් සිටි බවය!

මාගේ ජීවිත කාලය පුරාවට යූඇන්පියේ ජයග්‍රහණයක ආතල් එකක් වින්දේ 1977 ජේ ආර්ගේ සුපිරි ඉනිමෙන්ය. එකල මා කුඩා එකෙකු වූවද අපේ තාත්තාද වෙනදා මෙන් වාමාංශික දේශපාලනයෙන් ඈත්වී යූඇන්පියට පක්ෂවීම සමගම අපද එයට කුඩා කුඩා ආකාරයෙන් හේත්තු උනෙමු. කාලය ඉතා වේගයෙන් ගමන් කල අතර මා නැවතුනේ; කොම්පඤ්ඤ වීදියේ කිව් පාරේ  නව සමසමාජ පක්ෂයේ පක්ෂ කාර්‍යාලයේය. ඒ මාගේ මුල්ම දේශපාලන භාවිතයයි. වසරින් වසර ගෙවී යත්ම මා වඩ වඩාත් නැඹුරු වූයේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණේ දේශපාලන ප්‍රවාහයටය. අද වන විට සමස්ථ ජනතාවම නොයෙක් හඬින් වර නගන්නේ; මීට කාලයකට පෙර සිට ජවිපෙ විසින් නොයෙක් වර පැවසූ වැකි වීම මා නිහතමාණී ආඩම්බරයෙන් යුතුව අසා සිටිමි. එදා සිටම රාජපක්ෂවරුන් හොරු සේ ජවිපෙ හැඳින්වූ අතර; එකල ඔවුන් විරුවන් සේ අප්පච්චිලාසේ දකිමින් ජවිපෙට දෙස් දෙවොල් තැබූ බොහෝ අපගේ මිතුරන් අපට පිටිපා ඉදිරියට ගොස් (අපටත් බනිමින්) "ගෝටා හොරා" යැයි කියනු අප මන්දාස්මිතයෙන් යුතුව ආතල් එකේ; සද්දෙ වහං බලා සිටින්නෙමු! 

ඒ කෙසේ වෙතත් අදවන විට ජාතියකට ආරක්ෂාව සපයන්නට පැමිණි රාජපක්ෂලා තමන්ගේ ආරක්ෂාව පතා; මහ පාරට නොබැස බංකර් ගතවී සිටින්නෝය. 

ලංකාවේ නුර්ථි ඉතිහාසයට ශතකයක පමන කාලවක වානුවක් ගතවී ඇතත්, සී දොන් බස්තියන්ලා, චාල්ස් ඩයස්ලා, ජෝන් ද සිල්වලා, සරත්චන්ද්‍රලා, ගලප්පත්තිලා, ජාගොඩලා, දයානන්ද ගුණවර්ධනලා, කෙතරම් නාට්ටි නාඩගම් කෝලම් නැටුවත් ජනතාව අතරට "නාට්‍යය" ගෙන ගියේ නිහාල් සිල්වා බව කැමති උනත් අකමැති උනත් පිළිගත යුතුවේ!

එසේම "අරගලය" ජනතාව අතරට ගෙනගියේද "ගෝටා ගෝ ගම" වැසියන් බවද මා විශ්වාස කරණ්නෙමි. අරගල භූමිය තුල කවුරුන් කවුරුන් සිටියද ඔවුන් සියල්ල "ගෝටාගෝ ගම" වැසියන් ලෙස චන්ද හිමි නාම ලේඛණයට, ගෘහ අමූලික ලැයිස්තුවට එක්වී හමාරය. මේ පිළිබඳව වෙනමම ලියන්නට ඕනෑය.

කරුණු මෙසේ සිදුවෙමින් පවතිද්දී  අරගලයට මමද කිහිප වතාවක් සක්‍රීයව සම්බන්ධ උනෙමි. ඒ; ජවිපේ පෙලපාලි හරහා හා ගෝටාගෝ ගමේදීය! මේ සියල්ල මෙසේ සිදුවනාතරතුර  මාගේ "රට වටා සයිකල් පැදීමේ පශ්චාත් භාගයේ අමාරුවද" තදින්ම උත්සන්නවී ඒ පිළිබඳව ප්‍රථිකාර ලබාගැනීමට දින වෙන් කර ගැනීමද සිදුවී තිබුනි. ඒ අප්‍රේල් 10 වන දාය!  යොදාගත් පරිදිම මා ගමන් පිටත්විය. ගමන අතරතුර මාහට දැනගන්නට ලැබුනු සුවිශේෂී ආරංචියක් විය.

ඒ අනෙකක් නොව ඒ; නිධන් ගත රෝගයකින් පීඩා විඳින කුඩා සිරුරක් හිමි අපගේ මිත්‍රයා; නිදි හෙවත් නිමල් දිසානායක පැය 68ක අඛණ්ඩ උපවාසක් ඇරඹීමය!

මා කොළඹ සිට යාපනයට සයිකල් පැද ඇත්තෙමි! දෙවතාවක් පොළොන්නරුවට එක් දිනක් තුල කොළඹ සිට කිමී 200ක් සයිකල් පැද ඇත්තෙමි!! එසේම මහියංගනයේ සිට මනම්පිටියට මහවැළි ගඟ දිගේද, යටියන්තොට හක්බෙල්ලාවක සිට පූගොඩට කැළණි ගඟේද, රත්නපුර සිට කළුතරට කළු ගඟ ඔස්සේද යාත්‍රා කොට ඇත්තෙමි. මේ සියල්ලම සිදු කලේ මහා විශාල කාය ශක්තියක් ඇති හෙයින් නොව දැඩි ආත්ම ශක්තියක් මොරාලයක් පෙර දැරි කරගෙනය.  නමුත් ඉන් එක් අවස්ථාවක එනම් මහවැළියේ කිරි අම්මා ඇල්ලේදී සියළු ආහාර දිය බත් වූ පසු ආහාර හිගයකට මුහුණ පෑවද කිසිදු ලෙසකින් පෝෂණය හා සෞඛ්‍යය යන කාරණා සමග දාදු කෙළියකට මා කිසිදී නොගියෙමි. මන්ද; ආහාර  යනු ශරීරය පමණක් නොව මනස පවා පුබුදුවාලන, එය සක්‍රීය කොට තබන, ශක්තිමත් කරණ අත්‍යවශ්‍ය කාරණාවක් වන බැවිණි.

මේ නිසාම උපවාස යනු මගේ ශබ්දකෝෂයේ නැති වදනකි! එය මාගේ සිරුර මෙන්ම මනසද නිශ්ක්‍රීය කිරීමට ඉඩ ඇති බැවින්ය! නිදී ගේ තත්වය වඩාත් සංකීර්ණ වන්නේ ඔහු නිධන් ගත රෝගයකින් පීඩා විඳිනා බැවින්ය. කරුණු කෙසේ උවත් නිදී  හෙවත් නිමල් අයියා උපවාසය සාර්ථකව නිම කලේය. ඔහුගේ එම ක්‍රියාන්විතය කාලයේදී මාහට ඔහුගේ දුක සැප බැලීමට යාමට නොහැකි විය. නමුත් එය ජීවිත කාලය තුලම මගේ හදවතේ රැඳී තියේවි. එය මට දෙවෙනි වන්නේ තිලීපන්ගේ උපවාසයට පමණි.

දිනෙක; ඔබට සතුටින්  මිය යා හැකිය. "මා අරගලය වෙනුවෙන් උපරිමය අභිබවා කැප උනෙමි!" යැයි සිතා.

ඔව් ඔබ  කුඩා මිනිසෙක්: විසල් හදවතක් හිමි යැයි හෙඩිමේ යෙදූවද සත්තකින්ම ඔබ විසල් මිනිසෙකි! විසල්  හදවතක්ද හිමි.

වික්ටර් හියුගෝ කීවා සේ 

"මිනිසාට නැත්තේ ශක්තිය නොව ආත්ම ශක්තිය ය!"


 නිමල් දිසානායක නම් මාව හිතවාදී "තරුණයාට" මෙය උපහාරයක් වේවා!

Friday, March 18, 2022

231. මව්බිම වටා සයිකලයෙන් . . . !



නිශාන් සමගින්!
මාගේ සයිකල් චාරිකා පිළිබඳව ලියන ලද පොස්ටු කාණ්ඩ දෙක ඔබ කියවා ඇත්නම්; මගේත් මධුෂාන්ගේත් සයිකල් අළුත්වැඩියා කරණ සජිත් සඳරුවන් පිළිබඳව නැවතත් ලිවීම අනවශ්‍ය කාරණයකි. ඔහු සේවය කලේ පිටකෝට්ටේ Bianchi ෂෝරූම් එකේය. මෑතකදී ඔහු ගැන හොයන විට ඔහු එමිරේට්ස් බලා පියාසර කොට ඇති වගක් දැන ගන්නට ලැබුනේය. වසර ගනනාවක් සේවය කල Bianchiයෙන් ඔහුට කුමක් වූවාදැයි නිශ්චිත වශයෙන් දැන ගැනීමට නොහැකි වූ බවද මෙහිලා මතක් කරමි. Bianchi තබා මොනවා විකුණුවත් ඔවුන් තවත් මුදළාලිලා පිරිසක් පමණි!

Drop Handle
පසු ගිය කාලයේදී මා හට ඩ්‍රොප් හැන්ඩ්ල් දොල දුකක් හට ගත්තේය! මා ළැඟ තිබුනු Shimano ඩ්‍රොප් හැන්ඩ්ල් ටුවර් සයිකලය මා විකුණුවේ මාගේ බ්ලොග් පාඨක මහේෂ්හටය! මහේෂ්ව සම්මුඛවීමද වෙනමම කථාවකි. මහෙෂ් සේවය කලේ මැද පෙරදිගය. වරක් ඔහු ලංකාවට පැමිණීමට ආසන්නයේ මාගෙන් කුලී පදනම මත සයිකලයක් සොයා දෙන මෙන්  ඉල්ලා සිටියේය.

"කුලී පදනං ගැන මම දන්නේ නෑ! ඔයාට ඕන නම් මගේ Trek (Hybrid)  සයිකලය අරං ගිහිං පදින්න!" මම කීවෙමි. මිතුරු බව ඇතිවූයේ එලෙසය. මේ අප්‍රේල් 12 ඔහු මෙරටට ඒමට නියමිතය!

මාගේ ඩ්‍රොප් හැන්ඩ්ලයෙන් මම වරක් පොළොන්නරු එනම් කිලෝ මීටර 200 ක චාරිකාවක් ගියෙමි. ඒ වසික 2018 ලංකාවට පැමිණි අවස්ථාවේදීය. එවර මාගේ විශ්වාසවන්ත ගමන් සගයා වන Scott P6 Sportster (Hybrid) සයිකලය වසිකත්; මධුශාන් තම සුපුරුදු Giant Escape (Hybrid) එකත් පැද්ද අතර මා පැද ගියේ Shimano ඩ්‍රොප් හැන්ඩ්ල් ටුවරින් සයිකලයයි. පලමුවර මධුශාන් හා මා පොළොන්නරු ගිය ගමන් මෙන් නොව ඩ්‍රොප් හැන්ඩලයෙන් මා එම චාරිකාව ඉතාමත් සාර්ථකව නිමා කලෙමි.

කෙසේ හෝ වේවා ඩ්‍රොප් හැන්ඩලය විකුණූ පසු නැවත සයිකලයක් ලබා ගැනීමට ආශාවක් ඇතිවූයේ වසර ගනනාවකට පසුවය. ඒ සමගම මාගේ Trek සයිකලය විකුණා දැමීමට මා යුහුසුළු විය. එය විකිණීමට පෙර සම්පූර්ණ අළුත්වැඩියාවක් කලේ දෙල්ගොඩ සමීර මල්ලීය! සයිකලයට  බෙල්ල තැබූයේ "කොළඹ ගමයාගේ" අතිජාත මිත්‍රයෙක් වන මාගේ පාසැල් මිතුරෙකුවූ ජනක ලක්මල් කුමාරපේලීය!

Trek සයිකලය ඉක්මණින් විකුණා දැමීමට හේතු වූයේ මාහට Giant SCR 1 ඩ්‍රොප් හැන්ඩලය මිලදී ගැනීමට ලැබුනු හෙයින්ය. එය මිළදී ගත්තේ සයිකල් පකීර් කෙනෙක් වන පැලහැළ රාළහාමි ගෙනි. පැලහැළ රාළහාමි පිළිබඳවද වචන කිහිපයක් ලියා තැබිය යුතුය. ඇන්තනි සීමන්ස් ගේ සිට ඊයෙ පෙරේදා ගුවන් සවාරිය දිනූ  අවිශ්ක මැඩොන්සා පිළිබන්දවද ඔහු නොදන්නා මගුලක් නොමැත. සුමනෙ, සුගතෙ, බොනියා, හෙන්ඩලා, එස් එච්ලා; මේ සියල්ලගෙම වංහුං, ආගත නාගත, පැටළිලි දිග ඇරිළි, කියුම් කෙරුම්, කිලෝ ගනට කියන්නට ඔහු දනී. පැදපු සයිකල් වල බරේ සිට පැවැත්වූ වේගයෙ පමණක් නොව උදෙට කාපු පාන් පෙති දෙක මැද්දේ තිබුනු දේ පවා කියන්නට ඔහු දනී. අහම්බයෙන් මුණ ගැසුණු ඔහු සතුව   සයිකලයක් පිළිබඳව ඉව වැටී එය බලන්නට යනවිට  එයතිබුනේ උස් වහලයක බාල්කයක එල්වාය. 



එය මිළදී ගෙන පැලහැළ රාළහාමිගේ පෙරැත්තයට ඔහුත් සමග දවල්ට බත් ජුංඩක්ද; කෑමට පෙර ඔහුගේම නිශ්පාදන වඩියක්ද බඩට දාගෙන ගෙදර පැමිණ පසුදාම එය  අළුත්වැඩියාව සඳහා යක්කල පොලීසිය ළඟ මහින්ද අයියාට භාර දුන්නද ඔහුට එහි බොටම් බ්‍රැකට් බෙයාරිං සොයා ගැනීමට නොහැකිවීම නිසා එයද නැවත ගෙන ගොස් භාර දුන්නේ දෙල්ගොඩ සමීර මල්ලී වෙතටය. කටානෙන් බඩු එන තුරු සයිකලය සමීර මල්ලීගේ ගෙවන වාට්ටුවේ ඇඩ්මිට් කොට ඇත.





සයිකලය ඔහුට භාර දෙන්නට ගිය අවස්ථාවේදී එතැනට ගෙනැවිත් තිබුනු දිරාපත් සයිකලය හා එය ගෙන ආ පුද්ගලයා දෙස මා සානුකම්පිතව බලා සිටිනු දුටු ඔහු මා අමතා පැවසූවේ "දැං සයිකල් කට්ටක් වත් නොතිබුනොත් ජීවත් වනවා බොරුය!" කියාය. 

මෙම ප්‍රකාශයේ වටිනාකම වැඩිවන්නේ ඒ මීට සතියකට පමණ පෙර වීමයි. ඩීසල් හා පැට්රෝල් මිළ ඉහල ගියේ ඊට දින 5 කට පමණ පසුවය!

ඔහු සයිකලය භාරදී ඉවත්ව ගිය පසු සමීර මල්ලී පැවසුවේ සයිකල් අළුත්වැඩියා කිරීමට මේ දිනවල වැඩි නැඹුරුවක් මේ දිනවල් ඇති බවය!

මා සයිකලයෙන් රැකියාව බලා ගියේ දැනට සෑහෙන කලකට පෙරය. එහෙත් සයිකල් පැදීම  පසුගිය වකවාණුව තුල මහත් සේ ප්‍රචලිතව ගියේය. ඒ සමගම බොහෝ සයිකල් සමාජ බිහි විය. එහෙත් එම සමාජ තුල සයිකල් පදින ලද බොහොමයක්; ගමන් මග වෙත පැමිණියේ සයිකලය තම SUV රථයේ පසුපස එල්ලා ගෙනය. ඔවුන් බොහෝ විට පැද්දේ ද ලෝකය පුරා නමක් දිනාගත් සයිකල්ය. බොහොමයක වටිණාකම ඉලක්කම් 5 ක මිළක් විය!

මේ සමගම වාර්ශික ඉසව් කිහිපයක් බිහිවිය. එවායේ මුදුන් මල්කඩ වූයේ  Around the Perl  ලෙස නම් කල ලක්දිව වටා කිලෝමීටර 1400 කර ආසන්න ප්‍රමාණයක් ගෙවමින් පැවැත්වෙන  සයිකල් රැලියයි. 

සාමාන්‍යයෙන් මේ සඳහා දින දොලහක් වැය වන අතර දින 10 ක පැදීම හා දින දෙකක විවේක  මීට ඇතුලත්ය!



Around the Perl

1. කොළඹ සිට මිරිස්ස                                       146.20

2. මිරිස්ස සිට කතරගම                                      136.40

3. කතරගම සිට පොතුවිල්                                  136.10

4. පොතුවිල් සිට පාසිකුඩා                                  147.80

5. පාසිකුඩා සිට ත්‍රිකුණාමළය                             126.51  

6. ත්‍රිකුණාමළය සිට මුලතිව්                                100.70

7. මුලතිව් සිට යාපනය                                       132.30

8. යාපනය සිට මරිච්චුකඩ්ඩි                                163.80  

9. මරිච්චුකඩ්ඩි සිට මීගමුව                                  164.00

10. මීගමුව සිට කොළඹ                                        54.00


මෙම රැලිය සංවිධානය කිරීම සඳහා එක් අයෙකුගෙන් 150,000 කට ආසන්න මුදලක් අය කරණ අතර එයට ආහාර නවාතැන් පහසුකම් ආදිය සියල්ල ඇතුලත්වේ!
මීට අමතරව ලක්දිව වටා සයිකලයෙන් ගමන් කල තවත් අය වේ. තවත් අය කීවාට එය අතලොස්සකි. 
සත්තකින්ම එය; මාගේ බකට් ලිස්ට් එකට දා ගැනීමට බැරි තරම් විශාල ඉලක්කයකි! ලක්දිව වටා යන්නට හැකියාවක් තිබුනද ඒ සඳහා විශාල මුදලක් වියදම් කිරීමටද මාහට අපහසු කරුණකි. ඒ සියල්ලටම වඩා සහයක රථ සමග ගමන් ගැනීම පිළිබඳවද ඇත්තේ උද්දච්ච අසතුටකි. එසේනම් මෙය කරණවානම් කලයුතු වන්නේ තනිවම හෝ කුඩා කණ්ඩායමක් ලෙස විනා මහා රැලියක් පරිදි නොවේ.  එය කාගේවත් නියමයක් නොව හුදෙක් අපගේ කුඩා කණ්ඩායමේ; එනම් මධුශාන්ගේත් නිශාන්ගේත් මගේත් අදහසක් විය!  මේ ගමන සඳහා හොඳ සයිකලයක් තිබිය යුතුය. මුල සිටම මාගේ අදහස වූයේ මේ සඳහා ඩ්‍රොප් හැන්ඩ්ල් ටුවර් සයිකලය වඩාත් ගැලපේ! යන්නය. එහෙත් පසුව ගමනේ ඇති අති දීර්ඝ බව සහ මාර්ග ස්වභාවයන් ගැන සැළකිල්ලට ගෙන සිතූ විට මේ ගමන සඳහා වඩාත් ගැලපෙන වාහනය වන්නේ හයිබ්‍රිඩ් සයිකලයක්ම වන බව මාහටද ප්‍රථ්‍යක්ෂ විය. දැනට මා සතුව ඇති එකම හයිබ්‍රිඩ් සයිකලය වන්නේ; මාගේ විශ්වාසවන්ත ගමන් සගයා වන Scott Sportster P6 සයිකලයය.  එය දැනට ධාවන තත්වයෙන් ඉවත්ව ඇත.
පසුගිය වසරේ අප්‍රේල් මාසයේ සිට මම මේ ඉලක්කයට ඉව අල්ලමින් සිටියේය. ඒ සඳහා  දරාගැනීමේ ශක්තියක් සහිත නිරෝගී සිරුරක්, නොපසුබස්නා ධෛර්‍ය සම්පන්න දැඩි සිතක්, හොඳ යන්ත්‍රයක්, අත්‍යවශ්‍ය වේ. හොඳ කණ්ඩායමක් වෙත්නම්  අමතර වාසියකි! වසරකට ආසන්න කාලයක සිට හිත තුල මේරුණු අදහස ගිය මාසයේ අවසාන සතියේ නිශාන් හට කීවෙමි. මධුශාන් වෙතද පැවසුවේය. මධුශාන් හට රැකියාවේ නිවාඩු ලබා ගැනීම අවුලක් වූවද කෙසේ හෝ පැමිණෙන කථාවක් කීවේය. අවසාන වශයෙන් නිශාන් හට මා පැවසුවේ කවුරු ආවත් නැතත්; මෙවර මා වෙතින් මා වෙතට පිදෙන උපන්දින ත්‍යාගය ලෙස මෙම කාර්‍යය තෝරා ගෙන අවසන් බවයි. මන්ද පසුගිය වසරේ මා වෙතින් කිසිදු උපන් දින ත්‍යාගයක් මා වෙතට ලබා දීමට කොරෝණාව ඉඩක් නොතැබූ බැවිනි. ඒ වෙනුවට ගිය මස පෙබරවාරියේ කොරෝණා විසින් මාහට දින 14 ක නිවාඩුවක් ගත කිරීමේ අවස්ථාවක් ලබා දී තිබුනි.
"හරි! හරි!! ඔයා තනියම යන්න එපා!  මමත් එනවා අයියේ . . !" නිශාන් මල්ලී ස්ථිර සාරව පැවසීය. "ඔයාට ඔයාට ඔයාගෙ උපන් දිනයට කලින්නේ මේක කරණ්න ඕනෙ ? අපි අළුත් අවුරුදු නිවාඩුව අල්ලලා යමු. මොකද කියන්නේ අප්‍රේල් 10 ?" නිශාන් තවත් වැඩේ ස්ථිර කලේය.
"එළ . . !"
වැඩේ කථාකර ගන්නට තවත් දින කිහිපයකින් අප තිදෙන හමුවීමට යොදාගෙන තිබුනත් පෙබරවාරි 22 දින මධුශාන්ගේ පියා එනම් මාගේ එකම සොහොයුරා මෙලොවින් සමු ගත්තේය! මධූ ගේ පැමිණීම මේනිසාම අවනිශ්චිත විය!
පසුගිය කාලය පුරාවට Trek සයිකලයම පමණක් මා පාවිච්චි කල අතර එනිසාම Scott සයිකලය භාවිතාවෙන් ඉවතට විසිවී තිබුනි. වැඩේ කරණවානම් එය; ඒ සඳහා සුදුසුම සයිකලය විය. කොළොම්තොට සිට තල් අරණටද; දෙවරක් පුලතිසි පුරවරයටද තවත් වරක් දෙනියායටද එය ගමන් කොට තිබුනි. සත්තකින්ම එය විශ්වාසවන්ත ගමන් සගයෙකුම විය!  පසු ගියදා සයිකලය ලොරි පොඩ්ඩාගේ පටවාගෙන සමීර මල්ලි හමුවන්නට ගොස් එයට අළුතින්ම කොග් වීල් සෙට් එක සහ ෆ්‍රී වීල් සෙට් එකක් යොදා මුළුමණින්ම සර්විස් කර ගත්තෙමි.
මාස 4 කට පමණ පසු මා නැවත සයිකලයේ සැඩලයට ගොඩවිමි!
සුපුරුදු පරිදි කිලෝමීටර 40 පුහුණු සැසි සෑම දිනෙකම යෙදුනෙමි. ඒ අතර මේ සතියේ මුල කඩවතින් වැලිවේරිය මාලිගාතැන්න ඌරාපොල වතුපිටිවල හොරගොල්ල හරහා කිලෝමීටර 69 ක ගමන් චාරිකාවක් ගියෙමි. ඒ "මම; දැන ගන්න ඕන "මම" කවුද කියලා!" කියන අදහස ඇතිවය. ඒ සමගම මාගේ හදවත මාගේ ශක්තිය දුටුවේය! 
අප්‍රේල් 10 ට තව දින කිහිපයකි ඇත්තේ. 
ගමන ගැන අසන බොහෝ අය අසන පොදු පැනයකි!
 "බය නැද්ද!" 
වසික මගෙන් ඒ පිළිබඳව එවන් පැනයක් නොඇසුව මුත් ඔහුටත් කල්මිටත් මා කල ප්‍රකාශය මා එවිට ඔවුන් ඉදිරියේ තැබුවෙමි.
"මේ මට; මැරෙණවානම් මැරෙණ්න ලැබෙන හොඳම චාන්ස් එක! හැබැයි මෙහෙන් පිටත් වෙලා දෙහිවල හරියෙදි මලොත් නම් වැඩක් නෑ! අඩු ගානේ පොතුවිල් පහු කරලා ඔය ආරුගම්බේ පැත්තෙදි මැරෙන්න තියේ නම් එළනෙ! මල ගෙදරට එන එවුංට කතා කරණ්නවත් දෙයක් තියෙන්න එපායැ!? මොකද පාර පනින කොට කඩවත ටවුමෙ කහ ඉර උඩත් මැරෙන්න පුලුවං නෙ . . . . . . . . !?"

Sunday, March 13, 2022

230. නැකත


1985 - ජුනි "කල්පනා" සඟරාවේ කවරයේ කථාව වූයේ "ජාතිය තුනට බෙදූ ප්‍රශ්නයක් ගැන සංවාදයක්" යන්නයි. එහි නිදාන කථාව වූයේ එම වසරේ "සිංහල අළුත් අවුරුද්ද" වෙනුවෙන් වැඩ ඇල්ලීමට නියමිත නැකත රාහුකාලයට අසුවීමය!

මේ පිළිබඳව විවිධ මත පලකල නැකැත් කරුවන් කණ්ඩායම් තුනකට බෙදී විවිධ මතයන් පල කිරීමෙන් පසුව සිංහල බෞද්ධයෝ කොටස් තුනකට බෙදී එම වසරේ නැකත් තුනකට එනම් වෙලාවන් තුනකට ආහාර අනුභව කිරීමය!

ඒ කථාව සිදුවී අදට වසර 37 කුත් ඉක්ම යන්නට ඔන මෙන්න. අප පිළි ගත්තත් නැතත් පසුගිය දශකයක දෙකක කාලය තුල; මෙරට ජනතාව වෙනදාට වඩා බොහෝ සෙයින්; අන්ධ විශ්වාස,  නැකැත්, පුද පූජා ආදී ගුප්ත කරුණු කාරණා වෙතට බොහෝ සෙයින් නැඹුරු වී ඇතැයි මා පෞද්ගලිකව විශ්වාස කරමි. මීට දශක කිහිපයකට පෙර රාජකීය දෛවඥ්ඥයින් සිටියේ නැත. සිටියද ඒ ඉතා අප්‍රසිද්ධියේය. මේවන විට; ඥානක්කාගේ සිට තිරුපති දක්වා ලොකු කුඩා විජ්ජා කාරයින් රාජ්‍ය යන්ත්‍රණයට රිංගා හමාරය! මහින්ද වරක් ඇන ගත්තේද සුමණදාස උන්නැහැගේ නැකතකට අනුව වැඩ කිරීමට ගොසිනි.

ගුග්ලිමෝ මාර්කෝනි (හෝ ටෙස්ලා) සොයාගත් ගුවන් විදුලිය; අද ආරම්භ කරණ්නේ ග්‍රහ වෙළෙන්දන්ට මුල්තැන දීගෙනය!

ඒ කෙසේ වෙතත් අප සමග ඇසුරු කරන දොස්තරවරුන් ඉංජිනේරුවන් පවා නැකත් හා ග්‍රහයන්හට දක්වන්නේ ඉමහත් භය පක්ෂ පාත බවක්ය!

මාගේ එක් කිට්ටු ඥාතියෙක්: තමා අභිනවයෙන් සාදන ගෙය කළු ඉටිරෙදි වලින් මුළුමනින්ම ආවරණය කලේ "අසල්වැසියා; නිවෙසේ අත්තිවාරමට කිසියම් ආගන්තුක දෙයක් මතුරා එක්කරති" යන බිය හේතුකොට ගෙනය. ඔහු භෞතික විජ්ජාව, රසායන විජ්ජාව, ව්‍යවහාරික ගණිතය, ශුද්ධ ගණිතය හදාරා; කටුබැද්දෙන් එළියට ආ උපාධි ධරයෙකි!

මගේ එක් ඥාතියෙකුවූ දොස්තරවරියක; එක් ඩෙංගු රෝගොයෙකු සඳහා යෝජනා කලේ "ගස්ලබු ගහේ තුන්වෙනි දල්ල කථා නොකර කඩාගෙන ඇවිත්" මිරිකා දීමටය! ගස්ලබු යුෂ වල ඩෙංගු සමනය කිරීමේ ගුණාංගයක් තිබේද නැද්ද යන එක් කාරණයකි. එහි තුන්වෙනි දල්ලද ඉවසිය හැක! "කථා නොකර කඩා ගෙන ඒම" පිළිබඳව මාහට ඇත්තේ සැකයකි!

මේ සියළු කථා කියාගෙන ආවත් 'නැකැත්" ගැන කියනට ඇති සිරාම කථාව එය නොවේ. එය මෙසේය!

එකළ මාගේ පොඩි මස්සිනා හා නෑනා ඉගෙන ගත්තේ රුසියාවේ තිවේර් නගරයේ ය. ඔවුන් වසරකට වරක් හෝ ගෙන්වා ගැනීම මාමණ්ඩියගේ සිරිත විය. එසේම ඔවුන් මෙරටට පැමිණ ආපසු පිටත් වීමට වේලාව යොදා ගන්නේ ගුවන් යානය කටුනායකින් පිටත් වන වේලාවට ගැලපෙන ආකාරයට නොව ග්‍රහයන්ගේ එදින හැසිරීම මතය!

මාමණ්ඩිය නැකැත් බලන්නේ නුගේගොඩ ගණපති නම්වූ නැකැත් කරුගෙන්ය. තම පුතණුවන් හා දියණිය නැවතත් පෙරළා රුසියාවට යෑමට පිටත්වීමට කිට්ටු වන විට මාමණ්ඩිය නුගේගොඩට ගොස් පිටත් වීම සඳහා "වේලාවක්" බලා ඒම සිරිතකි.

එක් වසරක කුමණ හෝ අහේතුවකට ඔහුට එය කර ගැනීමට ඉඩක් නොමැතිවිය. 

අදාල දිනයට පෙර දිනයේ ඒ සඳහා යාමට සිදුවූයේ අහිංසක මා හටය! පසුදින ගුවන් යානය  කටුණායකින් පිටත්වීමට තිබුනේ මධ්‍යම රාත්‍රියට කිට්ටුව යැයි මාහට සිතේ. කෙසේ හෝ වේවා මා නුගේගොඩට ගොස් පොල පාරේ එනම් දුම්රිය ස්ථානය අසල  ගණපති ඉදිරියේ ප්‍රාණ භූත විය!

තවත් පැය භාගයකට පමණ පසුව නැකැත් වෙළෙඳ තැන; තම ලිපි ශීර්ෂයක ලියන ලද වෙලාවක් මා වෙත ලබා දෙන ලදී. එහි වෙලාවට අමතරව පිටත් වීමේදී බැලිය යුතු දිශාව තවත් ආගත නාගත කිහිපයක්ද යොදා; වේලාව "අයිසිං" කර තිබුනි!

වේලාව ලියන ලද කොල කැබැල්ල ලද සැණින් මා ඔහුගෙන් පැනයක් විමසීය!

"වෙද මහත්තයා අපි බොහොම දුර බැහැර ඉඳන් ආවේ! මේ වෙලාවට පිටත් වෙන්න බැරි උනොත් පිටත් වෙන්න තව වේලාවක් ඕකෙම ලියලා දෙනවාද?" දිනකට දෙකකට පෙර ගෙදරින් දොට්ට බැසීමට වේලාව දැනගෙන සිටියද සෑම වසරකදීම පාහේ මොවුන් නිවසින් එළියට බසින්නට සිදුවන්නේ දැඩි කළබලයකින් වීම ඊට හේතුව විය!

නැකැත් කරු මාදෙස ඉහලටත් පහලටත් හොඳින් බලා නැවත කොලය රැගෙන මේසයට නැඹුරු විය.

තවත් විනාඩි 15 කින් පමණ පසු ඔහු නැවතත් කොලය මා වෙත භාර කලේය! ඒ මෙසේ කියාගෙනමය.

"ඔන්න මම තව වෙලාවල් දෙකක්ම හොයලා ලිව්වා. එත කොට වැඩේ හරියටම කර ගත්තෑකි නේ!?"

වැඩේ සුපිරිය. එක වෙලාවක් ගන්නා සල්ලි වලට මා වෙලාවල් තුනක්ම ලබා ගෙන ඇත. මාගේ හිසේ මලක් පිපුණා මෙන්ය! මා හැරෙණ තැපෑලෙන් නැවත මාමණ්ඩියගේ නිවසට ගියෙමි.

මා නිවසට ගිය සැණින් මාමණ්ඩිය පැමින  "වෙලාව බලාගෙන ආවාද?" කියා මාව පිළිගත්තේය!

"ඔව් මෙන්න! වෙලාවල් තුනක්ම දුන්නා!" මා ජයග්‍රාහී ලෙස පැවසුවෙමි.

"තුනක් . . . . !?  ඒ මොකටද . . . . . . . . ????" එතෙක් මහත් උනන්දුවෙන් කිසියම් වැඩක දාඩිය මුගුරු දාගෙන යෙදී  සිටි ඔහු මා දෙස එක එල්ලේ බලා අසතුටෙන් විමසීය!

"එක වෙලාවක් දුන්නා! බැරි වෙලාවත් ඒ වෙලාවට පිටත් වෙන්න බැරි උනෝතින් කියලා තව දෙකක් ලියලා දුන්නා . . . .!" මා වැඩි ගානකට නොගෙන පැවසීය.

"ඒ මොන වෙලාවල් බැලිල්ලක්ද . . . . !?" ඔහු දැඩි අසතුටෙන් පැවසීය.

" මං දන්නේ නෑ! ඔය ගණපති කියන කෙනාම තමයි ඔය ලියලා දුන්නේ . . . . !" මෙම අමතර වෙලාවල් තුන මා ඉල්ලා ගත් එකක් බව කියන්නට නොගියෙමි!

"ඒ උනාට මේ ඉස්සෙල්ලාම එක තමයි හරි වෙලාව වෙන්න ඕන!" තමාටම කියා ගත් ඔහු පළමු වේලාවට තම පුතණුවන් හා දියණිය ගෙදරින් එළියට වැඩමවීමට සියල්ලන්වම "දක්කන්නට" පටන් ගත්තේය.

අමාරුවෙන් යමක් සිදු කිරීමට හේතු වීමම වඩාත් ප්‍රථිඵල දායක යැයි සිතන්නට ඔහු පෙළඹුනා විය හැකිය!

Sunday, February 27, 2022

229. දරා ගන්න බැරි පිලිවෙළ!

 


ගල් ලෙන බිඳ නැත

ලෙන් දොර ඇර ඇත

මා ප්‍රිය දියණිය

අද ඔබ එහි නැත


ලෙන තුල සුරැකිව

ඇස් දල්වාගෙන 

රැකගත් දියණිය


සුරතල් වදණින්

අමතන ලෙසින්ම

කටුගාලක් සේ

පැටලුන

රණඩුකෙක්ක 

නැතිව

ලෙන පුරා පාළුව


දොර ඇරි ලෙන් දොර

ඇතුලත බැලුවිට

හැමදා අවුල්ව 

බැනුං ඇසූ කාමරය

කිසි දාක දැක නැති තරං

හොඳින්ම පිළිවෙල ව


දරා ගන්න බෑ දුවේ 

ඒ පිළිවෙල!


Monday, February 7, 2022

228. පැනි නොබේරුණත් කොම්පැනි කථාවක් 7



අපි ඔහුට පද්මසිරි යැයි කියමු!

පද්මසිරි වැඩ කලේ අපේ සර්විස් එකේ. ඒ කියන්නේ ලිහිසි තෙල් සේවා අංශයේ. ඔහුට තිබුනු වගකීම තමයි තෙල් මාරු කරලා බොඩිය හෝදලා එන වාහන ඇතුල වැකුම්  ක්ලීනරයෙන් පිරිසිදු කිරීමත් රෝදවල ඇන ටෝක් රින්ච් එකෙන් පරීක්ෂාවත්.

පද්මසිරි කොට මොඩලයක් විය. මුහුණ පුරා ඝන රැවුලක් වවාගෙන සිටියේය. හිනා උනෙත් ගානකටය. ඔහු තරමක ආඩම්බරයෙන් සිටිය සේවකයෙක්. 

ඔහු කිසිදා සිගරට්ටුවක් කටේ තිබ්බේ නැත! රා අරක්කු බී නැත! වෙනත් කිසිදු දුරාචාරයක නොයෙදෙන හේ හැකි නොහැකි සෑම දිනෙකම සේවයට පැමිණේ! හැකි උපරිමයෙන් අතිකාල කරයි!! ලැබෙන සෑම සතයක්ම ඉතුරු කරයි!!! මේ ඔහු තමා පිළිබඳ ආඩම්බර වීමට තිබුනු කරුණු කිහිපය කියා ඔබ සිතනවාද?

නැත!

ඔහු විවාහ වී සිටියේය! ඔහුටම කියා කුඩා නිවසක් තිබුනි!! විසිතුරු මසුන් හා කුරුල්ලන්  ඇතිකිරීමේ ව්‍යාපාරයක් සාර්ථකව කරගෙන ගියේය!!! තවත් බොහෝ ගෘහ කර්මාන්ත සඳහා ඉදිරි බලාපොරොත්තු විය!!!! මේ ඔහුගේ ආඩම්බරයේ අවශේෂ කරුණු කාරණාය.

"මම මහත්තයා ඔය නිර-පරාදෙ සල්ලි නාස්ති කරන්නේ නෑ නේ!" ඔහුගේ කටේම තියෙන වැකියක් විය.

මා කලින් කීවා සේ ඔහු විවාහ වී සිටියේය. පද්මසිරි ඉතා දිළිඳු පවුලක අයියාය. ඔහුට තවත් බාල සොහොයුරෙකු විය. ඔහු විවාහ වූයේ ඔවුන්ටත් වඩා අන්ත දිළිඳු පවුලකින්ය. පද්මසිරිගේ තාත්තා මියගොස් තිබුනේ ඔවුන් කුඩා කාලයේදීමය! අම්මාට පවුල නඩත්තු කර ගැනීමට උරදී තිබුනේ පද්මසිරිය! ඔහු කියනා පරිදි ඔහුගේ බිරිඳ ඔවුන්ටත් වඩා දිළිඳුය! පද්මසිරිලාගේ ජීවිත දෙස බැලූ විට; ඔවුන් කෙතරම් දිළිඳුදැයි සිතා ගන්නටත් අපහසු තරම්ය!

"කෙල්ල හොඳයිනේ! ඉතින් මම බැන්දා මහත්තයා!! එයාගෙ පවුලෙන් හතර දෙනයි මගේ පවුලෙන් දෙන්නයි  හිටියේ මගුලට; වෙන මොනවද ඕනේ?" ඔහු විවහය ගැන පවසන්නේ එලෙසය! පද්මසිරි අංක එකේ ප්‍රායෝගික මිනිසෙකි.

ඔහු ඕනෑම කාර්‍යයක් සඳහා බසින්නේ එහි ඇති මූල්‍යමය වාසිය ගැන හිතා බලාය. බොහෝ විනෝද කටයුතු, මගුල් උත්සව, පාටි, කීටි ඔහු ලිස්සා යාමට සැලැස්සුවේය. 

"මං ගියාට අනිත් එවුං වගේ බොන්නෙත් නෑ. ඕනෙනං ඔය රයිස් ටිකක් කයි. කාලා නිකං එන්න බෑනේ!? අඩු ගානේ දාහක් වත් දෙන්න ඕනෙ! දාහක් කියන්නේ මගේ කුරුළු කූඩුවට මාසයක් බජරි දෙන්න පුළුවං සල්ලි!"

එකට වැඩ කල එකෙකුගේ වෙඩිම මිස් කල ඔහු එය සාධාරණීය කරණය කලේ එසේය!

ඔහුට දරුවකු නොසිටියේය. ඔහු දරුවකු හදන්නට පෙර සෑදූ නිවසේ එල්ලෙන සීලිමක් ගැසිය යුතු බව ඔහු විශ්වාස කලේය. 

"සීලිමක් නැතිනම් ළමයාට පිනි බාලා සෙම හැදනවා! ඒවට බේත් ගන්න ගියාම ආයෙ ජීවත් වෙන්න සල්ලියක් ඉතුරු වෙන්නේ නැතිවෙයි!" සෑම සියළු දේටම ඔහුට හේතුවක් තිබුනි. 

කාලය ගත විය

"මහත්තයා හෙට මං එන්නේ වරුවෙං! පවුලව කිලිනික් එක්ක යන්න තියෙනවා!"

"පද්මසිරි ගිය මාසේ එල්ලෙන සීලිම ගහගන්න ඇති!" මම මටම කියා ගත්තෙමි!

කාලය දින, සති නොව මාස ගනනින් ගෙවී ගියේය! සමහර දින වලට පෙරදින සිදුවීම් හේ මට විස්තර කලේය.

"ඊයේ පවුල එක්ක පංසලටත් ගිහින් එන ගමං රයිස් එකක් කෑවා! එයා නොකිව්වට කන කොට මට තේරුණා ආසාවෙන් ඉඳලා තියෙන්නේ කියලා! ඉතිං මම කටවල් දෙකක් කාලා මගේ පිඟානෙ තිබ්බ ටිකත් පවුලටම කන්න දුන්නා! ගෙදර කොහොමත් දවල්ට උයපුවා තිබුනනේ! මොකටද තව රයිස් එකක් ගන්නේ?"

"මාර වැඩේ මහත්තයා පවුලගේ ප්‍රෙසර් වැඩිවෙලා හොඳටම! සීනිත් නැගලා නහුතෙට!! ඊයේ කිලිනික් එකේදී දොස්තර මහත්තයා මගේ ඇඟට ගොඩ උනානේ! මං මොන්නවා කරණ්නද? ගෑනිට කුරුල්ලන්ට බජරි දාන්නවත් එපා කියලයි මම තියෙන්නේ!"

දින ගනන එළඹෙන්නටත් මාසයකට පමණ පෙර තම බිරිඳව කාසල් එකේ නවත්තන්නට පද්මසිරිට සිදුවිය! බිරිඳගේ සෞඛ්‍ය තත්වය වඩ වඩාත් පිරිහෙද්දී දරුවා ඉක්මණින් ඉවතට ගැනීමට දොස්තර වරු කටයුතු කලෝය. දරුවාගේ චලනයන් නැවතීම හා කළලයේ හෘද ස්පන්දනය දුර්වල වීම ඊට හේතුවිය. 

ඒ කාලය පුරා පද්මසිරි සෑම දිනකම උදේ දවල් හා සවස බිරිඳගේ සුවදුක් බැලීමට රෝහලට ගියේය. දහවල් විසිට් එක සම්පූර්ණයෙන්ම සිදුවූයේ අපගේ අනුග්‍රහයෙනි. එනම් ගේට්ටුවේ සිකුරිටිලා අප විසින් බැලන්ස් කිරීමෙන් ලද අවසරයෙනි!

"ළමයා වීදුරු පෙට්ටියේ මහත්තයා!" පද්මසිරි බොහෝ සෙයින් මැලවී සිටියේය!

"එතකොට පවුල!?"

"පවුල අඬනවා මම යන යන වතාවට!"

"අප්පට සිරි! හරි උඹට මොකක් හරි සීන් එකක් උනොත් මට කතා කරපංකො!" දෙබස මා නිමා කෙරුවෙමි!

පසුදින දහවල් ලෙඩා බැලීම සඳහා පද්මසිරි ගේට්ටුවෙන් පිටවී ගොස් පැය භාගයකින් මාගේ දූරකථනය නාද විය!

"ළමයා මලා මහත්තයා!" පද්මසිරි හැඟීම් බරව දූරකථනයේ අනෙක් කෙළවරෙන් කෙඳිරි ගෑවේය!

"අම්මට සිරි! රෝහණ අයියේ පොඩි කේස් එකක්! අරූගේ ලමයා මැරිලා! මම පොඩ්ඩක් ගිහින් එන්නම්!" මගේ ළඟින්ම උන් අනෙක් නිළධරයා හට පැවසීය!

"හුටා! හරි උඹ පලයං! මම මෙහේ බලා ගන්නම්! මොනවා හරි ගේමක් ගහපං! (සල්ලි එහෙම ඕන උනොත් මට කෝල් එකක් දියං!)" අන්තිම ටික කට ඇතුලේ තියාගෙන රෝහණ අයියා කිව්වේය.

"මේ උඹ මෙහෙන් වාහනයක් අරං පලයං! මේකෙ නිකං ඉන්න පිං පඩි කාරයෝ ඔය ඕන තරං ඉන්නේ? කාගෙ හරි එකක් අරං පලයන්; උඹ චාටර් වෙන්න එපා" රෝහණ අයියා ඌණපූරණය කලේය.

එච් ආර් එකේ මිසීටත් වැඩේ යාන්තමින් කියාගෙන ෆොන්සේකා මහත්තයාගේ  ලාන්සර් සෙඩියා රථය ගෙන මම ගේට්ටුවෙන් ඉගිළුනෙමි.

"මහ්ත්තයා එනවා නේද? පෙට්ටියකුත් ගන්න ඕනෑ! මට මිනිය ගෙදර ගෙනියන්න ඕනෙ නෑ!  මේක මෙහෙමම ඉවර කරණ්නයි ඕන!" පද්මසිරි නැවත මා ඇමතුවේය!

යමින් ගමන් පුංචි බොරැල්ලේ ප්‍රසන්සා හට ඇමතුවෙමි.

"අනේ ප්‍රසන්සා . . . . . ."

"කිසි අවුලක් නෑ! ඔයා කෙලින්ම යන්න . . . . . . . . . .!"

ප්‍රසන්සාගේ උපදෙස් ප්‍රකාරව රථය පුංචි බොරැල්ලේ "නීලා මල් ශාලාව" ඉදිරියේ නැවැත්විය.

කාරණාව සැකවින් පවසන විට එහි සේවකයෙක් "මේක ඇතිනේ!? මහ වියදමක් කරණ්න ඕනෙ නෑනේ! මේහෙම වලලනවා කියලනේ කිව්වේ! 3500ක් දෙන්න!"

"අනේ ඕක මේ කාර් එක ඩිකියට දානවද?" තවමත්  දුම්මල සුවඳ හමන පෙට්ටිය අතින් ඇල්ලීමට වත් මා හට උවමනාවක් නොවීය!

ජීවිතයේ ප්‍රථම වතාවට මිනී පෙට්ටියක් ප්‍රවාහනයේ මා යෙදුනෙමි. මා රෝහලට යනවිට පද්මසිරිත් ඔහුගේ සොයුරාත් මෝචරිය ආසන්නයේය! රෝහලෙන් ලැබුණු ලිපි ලේඛණ එහා මෙහා කිරීමෙන් ඉක්බිතිව බොරැල්ල කනත්තේ වල දැමීම සඳහා බිළිඳාගේ සිරුර සහිත කුඩා පෙට්ටිය පද්මසිරි අතට රෝහල් සේවක්යින් විසින් පත් කෙරුණි. 

"මහත්තයා මේක කොහොමද ගෙනියන්නේ?"

"දා ගම්මු බං මං ආපු කාරෙකට!" වෙන කරණ්නට තරම් දෙයක් ඉතිරිව නොවීය!

 එතෙක් මෝචරියෙන් පිටත නවතා තිබුනු මෝටර් රථයේ ඩිකිය තුල දෙන තැන්පත්විය! අවට සිටි මිනිසුන් තුශ්නිම්භූත වූ නිමේශයේ මමත් පද්මසිරිත් ඔහුගේ සොයුරාත් බොරැල්ල කනත්ත දෙසට පැමිණියෙමු.

වාහනය කනත්ත කිට්ටුවෙන් නවතා ගත් පසු ඩිකිය ඇර නැවතත් පද්මසිරි පෙට්ටිය දෝතට ගත්තේය.

වේලාව හවස 3.30 ට 4.00 වන්නට ඇති. තිදෙනෙකුගෙන් සමන් විත අවමංගල පෙරහැර බොරැල්ල කනත්තට අවතීර්ණ විය!

"පවුලගෙ අම්මාත් එන්න හැදුවා! මම කිව්වා පවුල ලඟින් ඉන්න කියලා!"  සෙනඟ මදි නිසාදෝඅ පදමසිරි කියවාගෙන ගියේය!

මා ඇවිද ගියේ පද්මසිරිත් සොයුරාටත් මීටර දෙකක තුනක පමන දුරක් ඉදිරියෙන්ය! මා විටින් විට ආපසු හැරී බලන විට පද්ම සිරි කිසිදු හැඟීමකින් තොර හිස් මුහුණකින් යුතුව පෙට්ටිය දෝතින් ඔසවාගෙන පැමිණෙනු දුටුවෙමි.

සොහොන් පල්ලා හා ප්‍රසන්සාගේ මිත්‍රත්වය අපට ඉක්මණින් කනත්ත තුලට ප්‍රවේශ වීමට ඉඩ සලසා දුන්නේය!

පාළු කනත්තේ අප ඉදිරියට පා නගද්දී  ඈතින් තරුණයෙකු සිට අප ඇමතූවේය!

"මිනිය වලලන්නද?"

"වලලන්න නැතුව මොන ඒකට මෙහේට ගේනවද?" පද්ම සිරි මිමිනුවේය.

ඔහු ඉදිරියට පැමිණියේ කුඩා ගෙවී ගිය උදැල්ලක්ද රැගෙනය.

ඒ පැමිණ මිනී වලලලා උස් කර තිබූ කුඩා පස් කඳු දෙකක් අතර උදැල්ලෙන් හාරණ්නට විය!  විනාඩි ගනනකින් අඩියක් පමණ ගැඹුරට කිසිදු හැඩයකින් තොර අගලක් හෑරුණි.

"ආ දාන්න!"

"මේ ක මදි තව යට හාරණ්න!" පද්මසිරි විරෝධය පෑවේය!

පිස්සුද ලොක්කා! මීට වඩා හාරන්න ඕන නම් ගෙදර මිදුලේ වලල ගන්න!"

පද්මසිරිගේ ඇස් කෝපයෙන් දිලිසෙනු මා දුටුවෙමි.

"මේ මල්ලි! මං පොඩි සපෝට් එකක් දෙන්නං! තව පොඩ්ඩක් යට කපහං!!" මම ගැටළුව නිරාකරණය  මැදිහත් උනේ මුදල් පසුම්බිය අතට ගනිමින්ය!

තවත් උදළු පාරවල් කීපයක් වල මැද්දට පතිත විය!

"ඕං . . .!"

"මල්ලි පෙට්ටිය දාහං!" තවත් උත්සාහ කිරීමෙන් වැඩක් නැති බව තේරුම් ගිය මගේ විධානයෙන් පෙට්ටිය වල තුල තැන්පත් විය!

වටා පඉටාවේ තිබුණු පස් ටික එකතු වී පෙට්ටිය යාන්තමි වැසී ගියේය.

"යමු!" වල පාදපු එකාට රුපියල් 500ක් මිට මෙලවූ මා ආපසු හැරුණි.

"බලන්නකෝ මහත්තයා මුං පෙට්ටිය ගන්න ඕනෙවට ඒක යට කරපු හැටි!?" පද්මසිරි එන ගමනේදී වල හාරපු එකාට දෙස් දෙවොල් තියමින් විය!

පද්මසිරිවත් සොහොයුරාවත් රෝහල අසලින් බැස්සවූ මා ආපසු ආයතනයට ආවේමි.

"මොකද බං උනේ!?" රෝහණ අයියා දුර සිටම විමසීය.

"මොනව වෙන්නද මිනිය වළලලා දාලා ආවා!" මා තොලේ කටේ නොගෑවී කීවෙමි. සත්තකින්ම මුළු ක්‍රියාන්විතයටම පැය 3 ක් යන්නට ඇති. 

පසුදා පද්මසිරි වැඩට ආවේය. මුහුණ බොහෝ සෙයි විඩාබර වී ඇති සේයාවක් දිස් විය!

"මොකද උනේ?"

"පව් මහත්තයා! මගේ පවුල අඬ අඬ අහනවා ඒ ගෑනිව මම අත අරිනවද කියලා ලමයා මැරුණු නිසා! මං කිව්වා ඔයා බය වෙන්න එපා ඊළඟට උපදින දරුවා මලත් මං මැණිකෙව අත අරිණ්නේ නෑ!" කියලා.

 

23. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්

"ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්" කියන්නේ ගඟක් වගේම දිග කථාවක්. මෝබි ඩික් වෙළුම් තුන අමෙරිකනු ලේඛක හර්මන් මෙල්විල් ගේ ධවල තල්මසාගේ...