301. තිස් අවුරුදු රථ මතක . . . . (17)

 තිස් අවුරුදු රථ මතක . . . .  (16) 

පෝස්ටුව එනම් මේ ලිපි පෙලේ අවසානයට ලියැවුනු ලිපියේ ඉසූසූ පැන්තරයක සාඩම්බර හිමිකාරයෙකුවූ ආකාරය හා සති ගණනක් ගෙවී ගිය තැන එය මට නොගැලපෙන බව පසක් වීම පිළිබඳව ලියා ඇත.

උප්පත්තියෙන්ම පසුපස රෝද මගින් (Rear Wheel Drive) පමණක් ධාවනය වන මෙම රථය තරමක විශාල එකක් වුවද එහි ඉදිරිපස රෝද සවිවී තිබුනේ ඉතා කුඩා ප්‍රමාණයේ Hub Bearing වලිනි. ඒවා කුඩා මෝටර් රථයකට සෑහෙන මුත් මෙවන් SUV රථයකට කෙලෙසවත් නොගැලපුනි.

මේ කාරණය කරණ කොටගෙන ඉදිරිපස Hub Bearing ඉතා කෙටි කාලයකින් නැවත නැවත් අළුතින් යෙදීමට සිදු විය.

මීට පෙර Toyota Landcruiser BJ40, Nissan Patrol 160, Toyota Hilux LN65 වැනි 4WD රථ පාවිච්චිකල මාහට මෙම පැන්තරය මගේ ජවාධික ගමනට තරම් නොවීය! 

සතොස ආයතනයෙන් මා වෙනුවෙන් මාගේ ආදරණීය මාමණ්ඩිය එම රථය රුපියල් දාසය ලක්ෂ පනස් දහසකට මිළදී ගත් අයුරුත් එය සති කිහිපයක් ඇවෑමෙන් රුපියල් දහ අට ලක්ෂයකට මිළවූ හැටිත් මම එම පෝස්ටුවේ ලියා ඇත.

අවසානයේ එය මවිසින් ඔහුගෙන් දහ අට ලක්ෂයකට මිළදී ගත් නමුදු එහි උපරිම වටිනාකම රුපියල් 17,50,000 ඉක්මවා නොයන බව මාහට ප්‍රථ්‍යක්ෂවී තිබුනි.

මාස කිහිපයක් මා එය පාවිච්චි කල අතර එක් බදදාවක පුවත් පත් දැණ්වීම් භාරගන්නා ස්ථානයකට ගොස් මා ලුහුඩු දැන්වීමක් පල කලේය.

"ඉසූසූ පැන්තර් රථය - ලක්ෂ 18යි" මේ එහි සැකවින් පලවූ ප්‍රවෘථියයි.

දිනය 2010 අප්‍රේල් 10 වනදාය.

ඉරිදා ලහි-පිටේ එය පලවිය. රථය තැබූයේ පන්නිපිටියේ මාගේ මාමණ්ඩියගේ නිවස ඉදිරියේය.

උදෑසන 7.00 පමණ වන විට පළමු ගැණුම් කරුවා ගේට්ටුවට තට්ටු කලේය.

සුදු කොට කලිසමකින් සහ ටී ෂර්ට් එකකින් සැරසුණු තරුණයාගේ වමතේ කුඩා පුතෙකු එල්ලීගෙන පැමිණ සිටියේය. ඔහු සේවය කලේ පුද්ගලික බැංකුවක විය. වාහනය වටා ඇවිද පොඩි පරීක්ෂණ ධාවනයකද යෙදුනා වාගේ මට මතකය!

"17 කට දෙන්න" ඔහු එක වර පැවසීය. මා කලින් කීවාසේ මෙම වාහනයේ වටිනාකම 17.50 බව මා හොඳින් දනිමි. එහෙත්; මේවන විට මා මෙය වෙනුවෙන් ලක්ෂ 18ක් වියදම් කොට අවසානය.

"අන්තිම 17.50 කට දෙන්නම්. ඊට අඩුව බෑ!" මම පැවසූයෙමි.

"17 කට කරමු!" ඔහු තව දුරටත් දා හතේම  නැවතී සිටියේය. ඒ මොහොතේම තවත් ඇමතුමක් ආවේය. නිවස අසලට පැමිණි අයෙක් වාහනය ඇති තැන නිශ්චිතව දැන ගැනීමේ අරමුණින් එය ගෙන තිබුනි. වෑන් රථයකින් පැමිණි දෙවෙනියා; මමත් පළමු වැන්නාත් ඉදිරියේ පය තැබුවා පමණි; පළමු වැන්නා මා වෙත නැඹුරු විය.

"මේ අයියේ! හරි මම දාහත හමාරට ගන්නම්. මෙයාට දෙන්න එපා!"

මළ මගුලකි! මෙතනට පැමිණි අයව වාහනය විකුණුවා යැයි පැවසීමටද නොහැක.

"යමුද ට්‍රයල් එකක්!" දෙවැන්නා ඇසීය. යලිත් පළමු වැන්නා "අයියේ මම ගන්නවා කිව්වානේ! එයා එක්ක ට්‍රයල් යන්න වැඩක් නෑනේ!"

"හරි මම ඔයාට පොරොන්දු වෙන්නම්කො ඔයාට වාහනේ දෙනවා කියලා. ඔයා කලබල වෙන්නේ නැතුව ඉන්නකො!" මම ඔහුට පොරොන්දුවී දෙවැන්නා සමග වාහනයට නැග්ගේය. 

"කීයද අන්තිම?" දෙවැන්නා විමසීය.

"දහ අටයි!"

"දා හතයි හැත්තෑ පහට දෙන්න! දැන් ඇඩ්වාන්ස් එකක් දෙන්නම්!"

"බෑ දහ අටම තමයි" තවත් බොහෝ වාර ගානක් ඇවටිළි කලත් මම ලක්ෂ දහ අටේම හිටියේය. 

"ඔයා දා හතයි හැත්තෑ පහකට දෙන්න කැමති උනොත් මට කෝල් එකක් දෙන්නකෝ!" කියමින් ඔහු යන්නට ගියේය.

මම අත උඩ විසිපන් දහසක් පාඩුවට පෙරකී තරුණ තාත්තාටයි කුඩා පුතාටයි පැන්තරය ගෙනියන්නට දී බලා සිටියේය!

පැන්තරයෙන් මට; ගෙඩි රුපියල් පනස් දහසක් පාඩු සිදු විය. 

එහෙත් ඒ වාහනයට මා තුල වැඩෙමින් පැවති අකමැත්ත පනස් දහසකට වඩා බොහෝ විශාලය. ඒ නිසා එම පාඩුව මා කම්පණයට පත්කිරීමට සමත් වූයේ නැත.

එදින දහවල් මමත් ප්‍රභාත් මල්ලීත් එනම් බිරිඳගේ නංගීගේ ස්වාමිපුරුෂයාත් ගල්කිස්සට යන්නට පිටත් විය. ඒ නංගීට අළුත උපන් දරුවාට නමක් සමන්තීගේ තාත්තාගෙන් අසා දැනගෙන ලියාගෙන එන්නටය. 

සමන්තී යනු අරිසෙන් අහුබුදු පඬිතුමාගේ ආදරණීය දියනියයි. අනිත් එවුංට අපබ්‍රංස නම් දැම්මාට ඔහු සිය දියණියට යොදා තිබුනේ "සමන්ති" යන අන්තිම සර්ව සාධාරණ සාමාන්‍ය නමය.

ප්‍රභාත් අහුබුදුගේ නිවසට ගිය අල්ල පනල්ලේ මා ඉදිරිපස කනප්පුව මත තටු අකුලා  තිබුනු "සිළුමිණ" අරගෙන පෙරළා ලුහුඩු දඇන්වීම් තීරය බැළුවේය.

තදියමේ පැන්තරය විකුණුවා වගේ නොවේය. තව දවස් තුන හතරකින් සිංහල හිංදු අළුත් අවුරුද්දය. අවුරුද්දට නෑ ගම් හෝ ඕනෑ ගම් යන්නට හෝ වාහනයක් තිබිය යුතුම විය. එහෙයින් මේ දින දෙක තුන අතර අළුතින් වාහනයක් ගන්නටම ඕනෑය.

"ටොයෝටා හයිලක්ස් 106 කැබ් රථය. අනර්ඝ තත්වය. . . . . " මම එම තැන පහත දක්වා තිබුනු නොම්මරයට ඇමතුමක් ගත්තේය!

"ඔව් කැබ් එක තියෙනවා! 16 යි. ඇවිත් බලන්නකො . . . . . . " ඔහු වාහනය පිළිබඳව විස්තර නොකියාම දූරකථනය විසන්ධි කලේය. ප්‍රභාත්; තම අළුත උපන් දරුවාට නමක්ද රැගෙන  එළියට ආවේය. 

හැකි ඉක්මණින් පන්නිපිටියට ගිය මා; බිරිඳ සමග ගොතටුව කොහිළවත්ත පාර බලා පිටත් විය. එතැනට ගියේ ත්‍රී වීලරයකින් විය යුතුය. අප එතැනට යන විට නිවසේ ගේට්ටුව ඇර දමා තිබුනි. නිවස සහ එහි මිදුල පිහිටා තිබුනේ  ඉදිරි පස මාර්ගයට තරමක් උස් බිමකය. නිවස ඉදිරිපස මිදුල මුළුමණින්ම ඉන්ටර්ලොක් ගල් අල්ලා පිරිසිදුව තිබුනි.

පසෙකින් නිවස විය.

මිදුලේ කළු පැහැති ටොයෝටා 106 ඩබල් කැබ් රථයද ඊට පිටුපසින් නිසාන් D21 ඩබල් කැබ් රථයක්ද නවතා තිබුනි. 

මෙම  දෙකම නවතා තිබුනේ ගේට්ටුවෙන් ඇතුළු වෙන අයෙකුට ඒවායේ දකුණු පසබඳ සහ මූනත පෙනෙන්නට විකර්ණව නෝසේනම් ආනතව.

ටොයෝටා 106 රථයේ ඉදිරිපස ආර්මඩිල්ලො වින්ච් බෆර් එකක් සවිකොට එයට ගරු ගාම්භීර බවක් එක් කොට තිබුනි. D21 රථය දෙස බැලුවේම නැත. වාහනය නවතා තිබුනු ආකාරයෙන්ම එහි ත්‍රිමාන හැඩය හොඳින් කැපී පෙණුනි.

මම බිරිඳ දෙසට නැඹුරු විය.

"මම මේක ගන්නවා . . . !"

නිවසේ සීනුව නාද කලේය. දොර ඇර්‍අ අපව ගේතුලට කැඳවූයේ මට වඩා වයසින් වසර තුනක් පමණ වන අයෙකි. ඔහුගේ මුහුණ පුරා රැවුළක් වැවී තිබුනි. කොට කලිසමක් හා ටී ෂර්ටයක් ඇඳ සිටියේය. ඉතා කුළු පග සිනාවක් ඔහුගේ මුහුණේ ඇඳී තිබුනි.

"එන්න!"

"ස්තූතියි! මම වාහනේ ගන්නවා කීයද අන්තිම දෙන්නේ?" මම ගහෙන් ගෙඩි එන්නක් සේ ඔහුගෙන් ඇසීය.

"හරි! හරි ටෙස්ට් ඩ්‍රයිව් එකක් එහෙම ගිහින් එන්නකෝ!" ඔහු සිනහ මුසු මුහුණෙන්ම පැවසීඅය!

"නෑ අයියේ වාහනේ චැසිය කැඩිලා නැත්නම්, චැසි නොම්මරේ හරිනම්, පොත් පත් ජෙනුයින් නම් මම වාහනේ ගන්නවා !" මම එකම් ස්ථාවරයේ සිටියේය.

"මෙකයි මම ඉන්නේ ජපානේ . . . " ආදී වශයෙන් ඔහු තම කථාව කියාගෙන යන්නට විය.

"ජපානෙ . . . ? එතකොට ජගත් රාමනායකව දන්නවාද ?" මම ඔහුගෙන් විමසීය.

"ඔව් මොකද නොදන්නේ අපේ ඉස්කෝලෙනේ . .!"

"අම්මට සිරි එයා මගේ ක්ලාස් මේට් . . !

"මගුලයි! උබ දැන් මේක කීයටද ඉල්ලන්නේ ? ඉස්කෝලෙ එකෙකුට බිස්නස් කරණ්න බෑනේ . .!"

"14 කට දෙන්නකෝ අයියේ . . !"

"මේ බලහං කො! මම මේක ගත්තේ නෙල්නා ෆාර්ම් එකෙන්. මෙන්න ගත්තු රිසිට් එක 14 1/2 කට මම මේක මාස හතරකට ඉස්සෙල්ලා ගෙනාවේ. මx කොහොමද උඹට 16 ට දෙන්නේ . . ?"

"එහෙනං 14 1/2 ටම දෙන්න . . . !" මම සිනහ මුසුව පැවසීමි.

"හරි එහෙනං උඹ අරං පලයං . . ! කෝකටත් ටෙස්ට් ඩ්‍රයිව් එකක් ගිහින්ම වරේං . . . !"

"ඔන්නෑ අයියේ. ඔයා වාහනේ හොඳයි කියනවා නං මට ඒ ඇති!"

"ඕකෙ පොඩි ඩීසල් බ්ලොක් එකක් තියෙනවා පැදලා බලහං කෝ!"

මුදල්ගෙවා කුවිතාන්සි අත්සන් කරගෙන වාහනය රැගෙන එළියට බහින්නට මට ඕනෑ උනත් ඔහුගේ පෙරැත්තයට පොඩි ටෙස්ට් ඩ්‍රයිව් එකක යෙදුනෙමි.

වාහනය මීටර 500 ක් පමන යන විට නැවතුනි! ආයෙමත් පණ ගැන්වූ විට තවත් කිලෝ මීටරයක් පමණ ගොස් නැවතුනි. කෙසේ හෝ වාහනය තිබුණු තැනට ගෙනැවිත් මුදල් ගෙවා වාහනය අරගෙන පිටත් උනෙමු.

එදින රාත්‍රියේ අප සිටියේ පන්නිපිටියේ මහ ගෙදරය. පසුදින උදෑසන මාමණ්ඩිය සමග හෝමාගමට ඔහුගේ අවශ්‍යතාවයකට ගියෙමි. වාහනය බොහෝ විට මග හිටියි. ආපසු එන ගමනේදී ගලවිළවත්තේ හිමි එන්ටර්ප්‍රයිසස් එකට ගොඩ වැදුනෙමි.

එහි අයිති කරු මාගේ පාසල් මිත්‍රයෙකු වන වසන්ත පෙරේරායි. 

"මොකද මචං . . ?"

"පොඩි සීන් එකක් ! මට වැඩිඅය දුවල නැති ඩීසල් ෆිල්ටරේකුයි ෆිල්ටර් හෙඩ් එකකුයි දියං කො . . !"

විනාඩි ගණනකින් කොටස් ටික ලැබුණි. 

"කීයද මේකට . . ?"

"පිස්සුද බං . . ?"

වාහනය පන්නිපිටියේ දුම්රිය හරස් පාර පහුකොට කිලෝ මීටරයක් යන විට නැවතුනි. කෙතරම් උත්සාහ කලද එය නැවත පණ ගැන්වීමට නොහැකිවිය. මාමණ්ඩියව ත්‍රී වීලරයක ගෙදාට යවා මහ පාරේ සිටම ෆිල්ටරය;  ෆිල්ටර් හෙඩ් එකෙන්ම ගලවා වසන්තගේ කොටස සවි කලෙමි. 

"දහ දොලොස් වතාවක් අත් පොම්පය ක්‍රියාත්මක කොට එන්ජිම පණ ගැන්වීය! එකෙන්ම ස්ටර්ට් විය! එසේම එම රෝගය නිට්ටාවටම සුව විය!

එතැන් පටන් වසර ගණනාවක් 56 - 1086 අපට මහත්වූ සේවයක් සැලසීය. එය අතරමගක නැවතුනේ එකම එක් වරක් පමණි. ඒ එක් නත්තලක දෙද්දූව යන විටෙක කැස්බෑව - වාඩියමංකඩ අතරදීය. ඒ ඉදිරිපස නකල් රේසරයක් කැඩී යාම නිසාය. එදින නත්තල් දිනය වූවත් වාහනය නැවත්වුනු තැනට ඉහලින් කන්ද මුදුනක සිටි බාස් වරයෙකු නැතිනම් මිකැනික් මහත්තයෙකු වැඩේ නිවැරදි කර දුන්නේය. එහිදී පුදුම සහගත දේ වූයේ ඔහු අත එම සුවිශේෂී බෙයාරිං දෙකක් (30303) ඔහු වෙත තිබීම හා ඔහු කිසිදු මුදලක් බෙයාරිං වලට හෝ සේවාවට අය නොකිරීමය! බෙයාරිං එකේ නොම්මරේ කට පාඩම්ය - 30303!

1, 2 - නකල් රේසර් / නකල් බෙයාරිං (යට සහ උඩ )

3    - රිම් එක

4    - ඉදිරි පස ඇක්සලයේ  ජොයින්ට් එක

5    - ඉදිරිපස ඇක්සල් ටියුබය

6    - ඉදිරි හබ් එකට සම්බන්ධ වන ගෲ

7    - බ්‍රේක් ඩිස්ක් කැලිපරය

ඇක්සල් ටියුබය සහ නකල් රේසරය.

එම බෙයාරිං යුගලය ඔහු විසිනීට දින කිහිපයකට පෙර වෙනත් වාහනයකින් ගලවා ඉවත් කල එහෙත් මෙවැනි අවස්ථාවකදී පිළියමක් ලෙස යොදා ගත හැකි මට්ටමේ තිබුනු එකකි.

4WD වාහනයක ඉදිරි පස රෝද කැරකෙන්නේ උඩ යට බෝල් ජොයින්ට් මත හෝ මෙම නකල් රේසර මතය.

ඉදිරිපස ඇත්තේ  නම් ඒවා බෝල් ජොයින්ට් සමගද ඉදිරි පස ඇත්තේ දෘඨ ඇක්සල Rigid Axel)  නම් නකල් රේසර් මතද හැරවීම සිදුවේ.

ඉදිරිපසට රිජිඩ් ඇක්සල් සමග නිපදවුනු අවසාන ටොයෝටා ඩබල් කැබ් රථය වන්නේ LN106 රථයයි.

Off Road සඳහා බොහෝවිට භාවිතා කරණු ලබන්නේ ඉදිරිපස රිජිඩ් ඇක්සල් සහිත වාහනය.

106 රථයෙන් බොහෝ ගමන් බිමන් චාරිකා අප ගියෙමු. ඉන් අමතක නොවන ගමන වන්නේ කුච්චවේලි පොලීසිය පසුපස ඇති වෙරළේ කඳවුරු බැන්ද ගමනය. 

ඒවන විට වාහනයට Warn 8274 වින්ච් එකක් සවිකොට තිබුනි. Warn 8274 යනු වින්ච් ලොව රජ්ජුරුවෝ කීවොත් එය බොහෝ දෙනා පිළිගන්නවා ඇති.  

මෙහි 8 යන්නෙන් රාත්තල් 8000 ක් එනම් ටොන් 4ක් යන්නත් 2 ඉලක්කමෙන් දෙපසටම ධාවනය කල හැකි බවත් 74 යන්නෙන්; ප්‍රථමයෙන් නිපදවූ වසරත් සංකේතාත්මක කරයි. මෙම වින්චිය බරින් කිලෝ 50 කි!

WARN 8274

කුච්චවේලි පොලීසිය පිටුපස පුරාවිද්‍යා සංරක්ෂණ භූමියකි. එය තපස්සු බල්ලුක වෙළෙඳ දෙබෑයන් පය ගැසූ ස්ථානය ලෙස සැලකේ.

ඒ අසල විශාල පළලකින් යුතුවූ වෙරළකි. එහි එක් පසක සයිප්‍රස් ගස් ය. පොදුවේ සයිප්‍රස් ගස් කීවාට ඒවායේ විවිධ විශේෂ දක්නට ලැබේ වන විද්‍යාවේ මෙම ගස හැඳින්වෙන්නේ කැෂුවරිනා යන නමිනි. ඒවා කැශුවරිනා ඩෙග්ලුප්ටා, කැෂුවරිනා කැමල්ඩියුලෙන්සිස් වැනි වෙනත් වෙනත් වර්ග වලින් යුක්තය. පොදු ව්‍යවහාරයේ මේවා නත්තල් ගස් හෝ කස ගස් වේ!

ලංකාවේ උතුරු, නැගෙණහිර හා ඊසාන දිග වෙරළේ තැනින් තැන කැෂුවරිනා ගස් දක්නට ලැබේ. ඒවා එම වෙරළේ සරුවට වැඩී ඇත. ඒවා මෙහි ව්‍යාප්ත කල කාලයක් හෝ පුද්ගලයෙකු ගැන මා බොහෝ විට සොයන්නට උත්සාහ කලද එය නිෂ්පල විය. උතුරේ මේ නමින්ම වෙරළක් වේ. එය නම් කැෂුවරිනා බීච් ය! 

ත්‍රිකුණාමළය නගරය

ගමන අතරමග දවල් කිස!

කුච්චවේලි පොලීසිය පිටුපස කඳවුරු බැඳ.

වෙරළේ දැඩි සුළං ප්‍රවාහයෙන් බේරීමට කූඩාරම ගැට ගසා තිබුනේ කැබ් රියේය.

ආපසු එන්නට හැරී!

300. ගීතයේ අයිතිය කාගේද?

වරක්; මෙරට සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ මිතුරන් තිදෙනෙක් යුරෝපයේ කරක් ගසමින් ස්විට්සර්ලන්තයට  ගියෝය. එහිදී ඔවුනට අහඹුවක් ලෙස සුවිශේෂී ලාංකීය සංගීත ලෝලියෙකු  මුණ ගැසුනේය. මේ කියන කාලයේ මෙරට පැවතියේ කැසට් යුගයේය.

එහිදී හමුවූ විදර්ශණ මුණසිංහ; අපගේ මිතුරන් අත CD තැටි කිහිපයක් තැබීය. මිතුරන් තිදෙන අතර සිටි නැගී එන තරුණ ගායකයා අත විශේෂ CD තැටියක් තැබුවේ "ඔයාගේ සිංදු දෙකකුත් මේකේ තියෙනවා . . . ! අහන්නකෝ . . !!" කියමින් ය.

ඔහුගේ එකතුවේ පණ්ඩිත් අමරදේව, මිල්ටන් මල්ලවාරච්චි, සනත් නන්දසිරි ආදී එකී මෙකී නොකී සියළුම ශ්‍රී ලාංකික ශිල්පීන්  රාශියකගේ ගීත ඇතුලත් CD තැටි තිබුනි.

"කොහෙන්ද මේ සිංදු . . .?" තිදෙනාගෙන් එක් අයෙකු විමසීය. මන්ද CD තැටි වලට මෙරට ගායන ශිල්පීන් ඒ වන විට ගීත ගයා නොතිබූ බැවින් ය!

"ආ ඒවා මම සල්ලි දීලා ගත්තේ. මේ අමරදේව මහත්තයාගේ සිංදු 10 ට මට ......... තරම් මුදලක් ගෙවන්න උනා!" ඔහු පවසන ලද ඉහළ මිළ ඇසූ විට තරුණ ශිල්පීන්ගේ ඇස් උඩ ඉන්දුනි. මෙරට කැසට් නිෂ්පාදකයෙකු හට ගීත ගයා කිසිදා එම මුදලින් අඩක් තබා හතරෙන් එකක් හෝ උපයා ගත නොහැකි බව ඔවුන් දැන සිටියහ.

"හරි! කාට සල්ලි දීලද මේවා ගත්තේ . . . ?"

"  . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .  .  . . . . . . . . . . . . . !" 

(එකළ මෙරට තිබුනු අංක එකේම කැසට් නිශ්පාදකයා සමග සම්බන්ධව සිටි තමාට තමන්ම "ආදරණීය" යැයි කියා ගන්නාවූ නොම්මර එකේ තනු නිර්මාපකයාගේ නම සහ තවත් සුවිශේෂී පද රචකයෙකුගේ වෙත තමා මුදල් ලබාදී ප්‍රවීණයින්ගේ ගීත මිළදී ගත් බව ඔහු පැවසීය.)

කාරණය ඉතා පැහැදිලිය. කැසට් මුදළාලි වෙත මුදලට ගැයුණු ගීත වල මුල් ගී තැටිය හෝ පටිය ආයතනයේ සේවය කල "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයා සහ ගීත රචකයා; ශිල්පීන්ගේ අනුදැනුමකින් තොරව අත යට විකුණා ඇත!

ශිල්පීන් තිදෙන මෙරටට පැමිණි පසු ඔවුන් සහෝදර ශිල්පීන් ගෙන් සිද්ධිය ගැන විමසීය. ඔවුන්ට සල්ලි තබා බුලත් විටක් හෝ ලබා දීමට තරම්වත් කාරුණික නොවූ පෙරකී ඩබල කිසිදු හිරිකිතයකින් තොරව ගීත විකුණා දමා තිබුනි!

මේ සිද්ධිය මෙරට ශිල්පීන් අතරට ගෙන ගියේ මෙම තිදෙනා අතර සිටි වෙනත් අයෙකු විසින් වුවද  පෙරකී ඩබල වෛර බැඳ ගත්තේ එතැන සිටි අහිංසක ගායකයා සමගය.

මා පෙර කී තරුණ ගායකයාගේ පියා මෙරට සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ සිටි සුපිරි ගුරුවරයෙක් විය. ඒ නිසාම තරුණ ගායකයා; ගායකයෙකු වීමට පෙර සංගීත ශිල්පියෙකු විය. ඔහුට ගිටාර්, වයලීන්, හාමෝනියම්, විදුලි ඕගන්, බට නලා ආදී බොහෝ සංගීත භාණ්ඩ හොඳින් වැයීමට හැකියාව තිබුනි. 

මේ නිසාම ඉතා ඉහල සංගීත ඥානයකින් හේ සන්නද්ධව සිටියේය. මේ නිසාම; ස්විට්සර්ලන්තයට අතයට ගීත විකුණූ ඩබලගෙන් එක් අයෙකුවූ "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයා; ස්වකීය සංගීත වැඩකටයුතු වලට ඔහුව; ඒ වනවිටත් වසර පහක පමණ කාලයක සිට; සම්බන්ධ කරගෙන සිටියේය. ඒ ඔහුගේ මෙලඩි (තනූ වල) සංගීත සැකැස්ම (Music Arrengement) සකසා ගැනීමටය. එය "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයාහට කිසිදා හැකියාවක් තිබුණු දෙයක් නොවීය.

සංගීතයේදී සංගීත සංයෝජනය / සකස් කිරීම (Music Arrengement) යනු දැනට පවතින නිර්මාණයක් වෙනත් ආකාරයකට ඉදිරිපත් කිරීමේ ක්‍රියාවලියයි.

මෙහි ප්‍රධාන අංග පහත දැක්වෙන පරිදි සැකවින් දැක්විය හැකිය.

වාද්‍ය භාණ්ඩ භාවිතය. (Instrumentation)

කුමණ සංගීත කොටස් කුමණ සංගීත භාන්ඩ හෝ ගායන ශිල්පීන් මගින් ඉදිරිපත් කරණ්ණේද යන්න තීරණය කිරීම.

ආකෘථි සහ ව්‍යූහය (Form & Structure)

ගීතයක කොටස් (ගීතයක ස්ථායි, අන්තරා, සමූහ ගායනා, ආදිය ) පෙළගස්වන ආකාරය හා ඒවායේ ප්‍රමාණය තීරණය කිරීම.

ස්වර සංකළනය (Harmony)

මූලික සවර රටා (Chords) තව දුරටත් අලංකාර කිරීම හෝ විවිධ සංගීත භාණ්ඩ අතර බෙදා දීම.

රිද්මය හා ශෛලිය (Rhythm & Style)

ගීතයේ හැඟීම වෙනස් කිරීම.(උදාහරණයක් ලෙස සෙමෙන් ගැයෙන ගීතයක් ජෑස් හෝ රෙගේ ශෛලියට හැරවීම/ වේගයෙන් ගැයෙන ගීත්යක රිද්මය අඩු කිරීම වැනි.  ගීතය 6/8ද, 4/4ද, 7/8 ද ආදී වශයෙන් රිද්ම  තීරණය කිරීම හා වෙනස් කිරිම. )

ස්ථර සහ ප්‍රභලතාවය (Texture & Dynamics)

සංගීතයේ මිශ්‍රණය සය ශබ්ධයේ අඩු වැඩිවීම් මගින් හැඟීම් ප්‍රකාශ වන ආකාරය පාලනය කිරීම.

මෙලඩිය (තනුව) යනු අප ගීතය සිවුරුවන් හඬින් (විසිල් කිරීමෙන්) වාදනය කරණ්නාවූ ස්වර රටාවය! 

ගීතයක් පටන් ගැනීමට පෙර වාදන කණ්ඩය (introduction) ස්ථායි කොටසත් අන්තරා කොටසත් අතර වැයෙනසංගීත කණ්ඩ - අන්තර් සංගීත කණ්ඩ එක හෝ දෙක (interlude) ඒ අතර ගීතය ගැයෙන විට එහි මෙලඩිය නැතිනම් ගීතයේ භාවය ඉස්මතු කෙරෙණ කවුන්ටර් පාර්ට්ස්, ඒ ඒ මෙලඩියේ විවිධ ස්ථාන වෙනුවෙන් වැයෙන සංගීත භාන්ඩ මේ සියල්ල සංයෝජනය කිරීම, පෙල ගැස්වීම, එකතු කිරීම නිර්මාණය කිරීම, Harmony, Tempo, Chords යෙදීම, සිදුවන්නේ සංගීත සකසන්නා හෙවත් Music Arranger   වෙතිනි.

"ආදරණීය" තනු තනන්නා රටේ නොම්මර එකේ තනු නිර්මාපකයා වන විට ඔහු පසු පස වසර 5 කට අධික කාලයක් ඔහුගේ නියනෙන් හැඩය ඉස්මතු කල දාරුමය කැටයම්, සුමට කොට සියුම් රේඛා මතු කොට ඇවැසි ඇවැසි දේ එක් කොට යම් යම් දේ ඉවත් කොට හැඩ ගැන්වූයේ තරුණ සංගීත ශිල්පියා විසින් විය. 

(ක්ලැරන්ස්ගෙ තනු; ඩික්සන් ගුණරත්න විසින් හැඩ වැඩ දමා ඔප මට්ටම් කලාටත් වඩා වැඩි යමක් තරුණ ශිල්පියා විසින්; "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයා වෙනුවෙන් ඉටු කලේය!)

කෙසේ වෙතත් මේ කාලය වනවිට; "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයා සිංහල සංගීත ක්ෂේත්‍රයේ පතාක යෝධයෙකු කෙසේ වෙතත් බූ වල්ලෙකු වී සිටියේය. 

මේ සමගම සිදුවූයේ තරුණ ගායකයා නොසිතූ කාරණයකි. එනම් ඔහුගේ  ගීත හතරක සංගීත අයිතිය තමන් සතු යැයි පවසා එම ගීතය ගායනය තහනම් කරමින්ද වන්දි ඉල්ලමින්ද;  නඩුවක් "ආදරණීය" විසින් පැනවීමයි.

වසර තුන හමාරකට ආසන්න  කාලයක් ඇසුණු නඩුවේ තීන්දුව ලැබුනේ තරුණ ගායකයාට ජයග්‍රහණය අත්කරවමිනි.

වෘත්තීය ඊරිසියාව මත; පැමිණිලි කාර "ආදරණීය" පාර්ශ්වය විසින් මෙම චෝදනාව තරුණ සංගීතවේදියා වෙත  පනවන එකක් ලෙස ලේඛණ ගත විය!

නැවත වසර කිහිපයකට පසුව "ආදරණීය" විසින් තරුණ ගායකයාට එරෙහිව ඇපෑලක් ඉදිරිපත් කොට තිබුනද එයද උසාවිය විසින් නිශ්ප්‍රභා කොට තිබුනි.

"ආදරණීය" ගේ භාෂාවෙන් පවසනවා නම් "උසාවිය නඩුව වීසිකොට!" තිබුණි.

(තමා පැමිණිල්ල වී සිටි නඩුවක් පහළ උසාවියේදී පැරදුණු පසු එම තීන්දුව අභියෝගයට ලක් කරමින් ඇපෑලක් ඉදිරිපත් කල විට උසාවිය එය "වීසි කිරීම " යනු තමන් විසින් ඉදිරිපත් කල පැමිණිල්ල දෙවරක්; අධිකරණය තුලදී ප්‍රථික්ෂේපවීම  බව "උගත්; ආදරණීය ආචාර්යවරයාට" තවමත් නොතේරෙණ බවක් පෙනේ.)

මේ අතීත කතාවය. අද වන විට නැවත ගීතයේ අයිතිය පිළිබඳව කථිකාවක් ඇතිවී ඇත. 

මෙම කථිකාවේ එසේ නැතිනම් සටනේ ප්‍රධාන පාර්ශ්ව දෙකකි. ඉන් එකකට මූලිකත්වය ලභාදෙන්නේ "ආදරණීය" විසින් වන අතර අනෙක් පසට නායකත්වය සපයන්නේ පෙරකී තරුණ සංගීත වේදියා විසින් වීම දෛවයේ සරදමකි.

තුන් ඈඳුතු නිර්මාණ කාර්යයක ප්‍රථිඵලයක් ලෙස එළි දකින ගීතය නම්වූ කලා නිර්මාණයේ සෘජු අයිතිය හිමිව ඇත්තේ සංගීත නිර්මාපකයා හා පද රචනා කල අය යන දෙදෙනා හට පමණි.

මේ නයින් ගත් කල;

ටී එම් ජයරත්නට අයිති කිසිදු ගීතයක් නොමැත.

එච් ආර් ජෝතිපාලට ගීත නැත.

ලතා වල්පොලට නැත.

ෆ්‍රෙඩී සිල්වාට 

මොහිදීන් බෙග්ට

නිරංජලා සරෝජනීට

ආදී කිසිවෙකුට අයත් එකදු ගීතයක් හෝ නොමැත.

මෙම ලැයිස්තුව ලියනවානම් ලංකාවේ ගායක ගායිකාවන් ගෙන් බොහොමයකට එකදු ගීතයක හෝ අයිතියක් නොමැත.

ගීතය ලියන්නේ භාෂාවේ වචන වලින් විනා ඔහු නිර්මාණය කරගත් මාධ්‍යයකින් නොවේ. එසේම තනු සකසන සප්තකයද මීට වසර ගණනාවකට පෙර නිර්මාණය කල එකක් විනා අමරදේව, නන්දසිරි, රෝහණ වීරසිංහ, එච් එම් ජයවර්ධන, නවරත්න ගමගේ හෝ වික්ටර් රත්නායක සොයා ගත් එකක් නොවේ. 

ගායකයාගේ කාර්යය මීට ඉඳුරාම වෙනස් ය.

ඔහු ගයන්නේ ඔහුගේ හුස්මෙනි. ඔහුගේ ස්වරාළයෙනි. ඔහුගේ වැර වෑයමෙණි. ඒ සඳහා ඔහුට සහජ හෝ පුහුණු පුරුදු කරගත් හැකියාවක් ඇත.

ගී පද වසර දහසක් පැවතුනද, තනුව හෝ මෙලඩිය තවත් වසර දහසක් පැවතුනත් ගායකයෙකුගේ ගායනය පවතින්නේ ඔහුගේ ජීවිත කාලයේ එක්තරා කාල පරිච්ඡේදයක් තුල පමණි.

අබේවර්ධන බාලසූරිය මිය ගියේ ගීත ගැයීමට තබා කතා කිරීමටවත් නොහැකිවය.

සංගීත ප්‍රසංග දස දහසකට ආසන්න ගණනක ගී ගැයූ වික්ටර් රත්නායක ගී ගයන්නේ නැත.

මෙවන් වූ උදාහරණ රාශියකි.

මෙහි වඩාත්ම ඛේදනීය තත්වය වන්නේ ගායකයෙකු හෝ ගායිකාවක විසින් ගායනා කොට ඇති එවන් විශිෂ්ඨ නිර්මාණ පසු කාලීනව වෙනත් අංකුර ගායක ගායිකාවන් වෙත; තනු නිර්මාපකයින් විසින් විකුණා දැමීමය. බොහෝ Cover Songs පසු පස ඇති පිළිකුල් සහගත  කතාව එයය.

සිංහල ගීතය මේ වන විට තනු නිර්මාපකයින්ගේ තනි භුක්තියට සවිකරගෙන අවසානය. ඒ නිසාම ඔවුන් එම ගීත කිසිදු සදාචාරත්මක බවකින් තොරව වෛශ්‍යා වෘථියේ යොදවයි. 

ගණිකා නිවාසයක පාලිකාවක; තමා භාරයේ සිටිනා තරුණියක; මුදළට එක් එක් අයට විකුණා දමන ලෙසින්ම ගීතය එතරම්ම වූ පහත් තැනකට දමා අවසන් ය.

මෙහි සුපිරිම අච්චුව වරක් මෙරට සිටින A ශ්‍රේණීයේ විශිෂ්ඨ ගායිකාවකට ලැබුනි. ඒ මෙරටදී නොව ඕස්ට්‍රේලියාවේදීය. මෙල්බර්න් නුවර සංගීත ප්‍රසංගයක ගීත 10ක් ගැයීමට ගිය ඇය ඊට සූදානම්ව ශාලාවේ සිටිනාතරතුර එහි සංවිධායකයින් හට ලැබුනේ දූරකථන ඇමතුමකි. ඒ එම ගීත දහයේම "ආදරණීය" තනු නිර්මාපකයාගේ තරුණ පුත්‍ර රත්නයගෙනි. "ඔයා කියන හැම සිංදුවකටම අපිට ඩොලර් 1000 ක් ඕනෑ! එහෙම නැති නම් අපි හෝල් එකට කතා කරලා ප්‍රසංගය පවත්වන්න දෙන්නේ නෑ!"

මේ තැනට මෙරට ගීත ක්ෂෙත්‍රය වැටී අවසන් ය. මෙහි ඇති හාස්‍යජනකම කරුණ වන්නේ පෙරකී ගීත; එකී ගායිකාවට; පෙරකී තනු නිර්මාපකයා විසින් පිං තකා කල ඒවා නොවීමය!

මේ වන විට මෙය දැවැන්ත ව්‍යාපාරයක් වී හමාරය. එසේම එය ඒකාධිකාරියක්වීද හමාරය. 

මෙම "ආදරණීය තනු නිර්මාපකයාගේ" පුත්‍රයාගේ මැදිහත්වීම මත (මාගේ දැනීමේ පරිදි ඕස්ට්‍රේලියාවේ / වැරදිනම් නිවැරදි කරණ්න ) ලියාපදිංචි කල සමාගමක් විසින් මෙරට ගැයුණු ගීත වලින් අති මහත් බහුතරයක සින්නක්කර අයිතිය ලභාගෙන හමාරය. 

ඉන් ගීත 7000ක් පමණ සෘජුව "ආදරණීය" විසින් තනුව සකසා අල්ලා ගත් ගීතයන් ය. තවත් සමහරක් ගීත පද රචකයින් හෝ ඔවුන්ගෙන් පැවත එන්නන්හට සොච්චම් මුදලක් ගෙවා අයිතිකරගත් ගීතය.

මේ නිසාම ගායකයින්හට තමන් ගැයූ ගීතයක් ගැයීමට යාමේදී අදාල කප්පම් මුදල පෙරකී මුදලාළිවෙත ලැබෙන්නට සැළැස්විය යුතුය.

කොහොමද "ආදරණීය" ගේ ආදරයේ තරම.

අපේ රටේ පවතින බුද්ධිමය දේපල පනත තුල ගීතයේ අයිතිය එසේ නැතිනම් කතෲ භාග අයිතිය පිළිබඳව නිර්නායකයන් සැපයෙන්නේ 1962 අත්සන් කල බර්න් වෙළෙඳ සම්මුතියට අනුකූලවය.

ඊට අදාලව ගත් කල ගීතයේ අයිතිය තනු රචකයාට හා පද රචකයාට හිමිවන අතර ගායකයාට හිමි වන්නේ ප්‍රසාංගික අයිතිය හෙවත් Performing Rights පමණි.

මෙරට අද වන විට මුල් ගායක ගායිකාවන් ගෙන් ඈත්ව පසුව ගයන ලද ගායක ගායිකාවන් හට සින්නවූ ගීත බොහොමයක් ඇත. නව සවර සංයෝජන, තරුණ හඬවල්, හා තරුණ ආකර්ශණය හේතු කොට ගෙන ඒවායේ මුල් ගායක ගායිකාවන් මේවන විට සමාජයට අමතකව යෑම පටන් ගෙන ඇත.

ඒ නිසාම එම ගීත ගැයීමට බොහෝවිට ආරාධනා ලැබෙන්නේ නවක ගායකයින්ට විනා මුල් ගායක ගායිකාවන්ට නොවේ.

එක් වරක්; ගීතයේ අයිතිය තනු නිර්මාපකයාට හා පද රචකයාට තිබිය යුතු බවට දීර්ඝ පෝස්ටුවක් මුහුණු පොතේ පල කල ගීත අත ලොස්සක රචකයෙක් එය සාධාරණය කිරීමට අපූරු තර්කයක් ගොඩනගා තිබුනි.

"ගීතයේ අයිතිය රචකයට හා සංගීතඥයට දෙන්න හේතුව මොකද්ද?

ගීතයක පරිකල්පනමය වැඩකොටස සිදු කරන්නේ ඔවුන් නිසා. එය බුද්ධිමය කාර්යයක්. ගායනය ශිල්පීය කුසලතාවක් මිස පරිකල්පනමය කාර්යයක් නොවේ. එක ගායකයෙකු ගැයූ ගීයක් වෙන කෙනෙකුට ඒ සවර සංගතියටම ගැයිය හැකියි. ඒත් ලියූ ගී පදත් ගී තනුවත් වෙනස් වෙන්නෙ නෑ. අන්සතු කරන්න බෑ. එකම ගීයේ ගායනය පරපුරෙන් පරපුරට යනව. උදාහරණ විදිහට "ආරාධනා" ගීතය අමරදේව ගැයූ පසු තව බොහෝ දෙනා ගායනා කළා. එහෙත් කුලරත්න ආරියවංශගේ පදත් රෝහණ වීරසිංහගේ තනුවත් එහෙමමය. එය බුද්ධිමය දේපළක් ලෙස ලොව පිළිගන්න එක හේතුවක් ඒක. ඒකෙ පරිකල්පන ශක්තිය තමයි බුද්ධිමය දෙපළ කියල පිළිගන්නෙ."

මේ ඔහුගේ දැනීමේ හැටියට ඔහුගේ අදහස් ය!

මේ අවස්ථාවේදී මීට කාලයකට පෙර මාගේ මිතුරු ආචාර්‍ය ෂානක රාජකරුණා විසින් පැවසූ කථාවක් මතක් විය. ඔහු එකල ශ්‍රී ලංකා ගුවන් හමුදාවේ මිළදී ගැනීම් හා සැපයීම් දෙපාර්තමේන්තුවේ බලඝන නිළධරයෙකු ලෙස සේවය කලේය.

එකල ගුවන් හමුදාවේ සුනඛ සංචිතයට "බලු කෑම" ලබාදීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව ගෙන තිබුනේ හැරී ජයවර්ධනගේ "ස්ටැසර්න්" ආයතනයෙන්ලු.

කාලයකට පසුව ගුවන් හමුදාව එම ටෙන්ඩරය වෙනත් ආයතනයකට ලබා දීමට පියවර ගෙන තිබුනු අතර සුනඛයන් හට වෙනත් ආහාර වට්ටෝරුවක් රස බැලීමේ අවස්ථාව ලැබුනේලු.

තම ආයතනයට මහත්වූ මුදල් සම්බාරයක් ගෙන ආ "බලු කෑම" ටෙන්ඩරය අහෝසි වීම පිළිබඳව කරුණු විමසා ගුවන් හමුදාවට "ස්ටැසර්න්" ආයතනයෙන් නොබෝ දිනකින්ම ලිපියක් ලැබුනේලු.

ඊට පිළිතුරු ලෙස; අලුත් බලු කෑම වල මිළ අඩු බව, වෙනත් වට්ටෝරුවකට මාරු කිරීමට තිබුනු අවශ්‍යතාවය වැනි කරුණු කිහිපයක් සහිත ලිපියක් ගුවන් හමුදාවෙන් ස්ටැසර්න් ආයතනය වෙතට යැවුනු අතර එහි අන්තිම කරුණ ලෙස දක්වා තිබුනේ "අලුත් ආහාර බල්ලන් හට  වඩාත් රසවත් ආහාරයකි"  යන්නය.

හැරෙණ තැපෑලෙන් ඊට පිළිතුරක් ලැබුනි. 

"අලුත් ආහාර වඩාත් රසවත් බව මොන බල්ලද කිව්වෙ . .? එහි විමසා තිබුනි.

එසේම ගීත රචනය හා තනු නිර්මාණය වඩාත් බුද්ධිමය කාරණා බව කිව්වේ කවුරුන්ද? ගීත ගායනයට එතරම් බුද්ධියක් අවශ්‍ය නොවන බව හෝ එය ඒ තරම් නිර්මාණාත්මක කටයුත්තක් නොවන බව කිසිවෙකු හෝ පවසා ඇත්ද?

නෞෂාඩ්, එස් ඩී බර්මන්, ලක්ෂ්මීකාන් පායාරේ ලාල්, ආනන්ද භක්ෂි වැනි උන් පරයා රාෆි, මුකේශ්, කිෂෝර් ඉදිරියට ආවේ ඇයි. මයිකල් ජැක්සන්, බොබ් මාලෙ, ජිම් රීව්ස් ලාට වඩා  ඔවුන්ගේ ගීත පබැදුවන් හෝ සංගීත ශිල්පීන් ගැන කතා වෙනවාද?

රූකාන්ත, ක්ලැරන්ස්, ශර්ලි වෛජයන්ත, සුනිල් ශාන්ත  වැනි කිහිප දෙනෙකුට හැරෙන්නට මෙම ක්ෂේත්‍ර තුනම පිළිබඳව වැටහීමකින් පිළිතුරු දිය නොහැක.

ඔහු අමරදේවයන්ගේ ගායනාව පිළිබඳවද සාකච්ඡා කොට ඇත. ඔහුගේ අදහසේ හැටියට "ආරාධනා" ගීතයේ වඩාත් ආකර්ෂණීය හා නිර්මාණශීලී, බුද්ධිමය හා පරිකල්පණීය කාර්යය ඉටුකොට ඇත්තේ ගීත රචක හා තනු රචක විනා අමරදේව නොවේ. (මෙවැනි අඳබාල කතා අහන්නට අමරදේවයන් ජීවතුන් අතර නැතිවීමම සතුටකි!) 

මීට දශක ගණනාවකට පෙර ඔවැනි උත්සාහයක කේමදාසයන් යෙදුනි. එයට ඇමට ගත්තේ එකල ඩී ඇස් සේනානායක විද්‍යාලයේ සංගීතාචාර්ය ඩබ්ලිව් ඩී ආරියසිංහයන්ය. කේමදාස තමා සතු බුද්ධිමය දේපල අයිතිය දක්වා අමරදේවයන් පෙරදී ගැයූ ගීත ගණනාවක් ආරියසිංහට ලවා ගායනා කරවා තැටියක් හෝ පටියක් වෙළඳපොළට නිකුත් කලේය. කේමදාස මෙන්ම ආරියසිංහ දෙදෙනාම අද ජීවතුන් අතර නොමැති වුවත් එයට සිදුවූ දෙය දන්නෝ දනිති.

සිදුවූ ශෝකජනකම සිද්ධිය වූයේ ආරියසිංහගේ සංගීත ජීවිතය එතැනම ලොප් වීම පමණි. ආරියසිංහ; සංජේ සංජේ මංජේකාර්කරණයට අසුව ඉවතට විසිවී ගියේය.

පසුගියදා මේ පිළිබඳව ගායකයින්ට එරෙහිව අවි අමෝරාගෙන කතා කල රූකාන්ත ගුණතිලකද වරක් ජෝතිපාලගේ ගීත ගයා විකුණන්නට ගියේය. සිදුවූ දේ කියන්නට වචන නැත. රූකාන්ත යනු ගායන හැකියාවක් නැති අයෙක්ද? නැත. එහෙත් රසිකයින් ඔහුව එහිදී ප්‍රථික්ෂේප කලෝය. සාමාන්‍ය ජෝති රසිකයින් එම ගීත අසන්නට රුචි වූයේ ජෝතිගේ බරසාර පිරිමි හඬින් විනා රූකාන්තගේ "සඳ බැස ගිය තැන නෑ" කියමින් මොර ගෑ  සියුම් හඬින් නොවේ. 

"රජ ගෙදර පරෙවියෝ" චිත්‍රපටයට පසුබිම් ගී ගැයුනේ වික්ටර් රත්නායක විසිනි.  සිනමා ශාලාවේ තිරය පුරවා ගැම්මෙන් එන ගාමිණී ෆොන්සේකා ගැයුවේ  වික්ටර්ගේ හඬිනි. මෙය සිංහයෙකුගේ බඩේ සිට බට්ටිච්චෙකු කිචි බිචි ගානවා සේ නරඹන්නන්ට දැණුනි.

ප්‍රේක්ෂකයාට අවශ්‍ය උනේ කන් පුරවා ශාලාව දෙදරවා ඇසෙන ජෝතිගේ හඬ මිසක වික්ටර්ගේ ආදරණීය හඬ නොවීය.

වරෙක වික්ටර් රත්නායක ඔහු විසින් තනු සැකසූ ෆ්‍රෙඩී සිල්වා ගැයූ "මන්නාරම් පිටිවැල්ලේ" ගීතය රූපවාහිණියේ ගයා පෙන්වීය. වික්ටර් මොනතරම් දක්ෂයෙක් උනත් ඒ ගීතයට උචිත හඬ ෆ්‍රෙඩීගේම බව මගේ අදහසයි.

මෙලෙස "කුමරියක පා සළඹ සැළුනා" ගීතයද වරක් වික්ටර් රත්නායක ගයනු මා අසා ඇත. ඒ ගැන මම කියන්නට යන්නේ නැත. අසා විමසා සිටින්න.

වරක් මහාචාර්‍ය සංගීත් නිපුන් සනත් නන්ද සිරි රූපවාහිනී නාලිකාවකට පැමින අන් ගීත 10ක් ගැයුවේය.

මාගේ මතකයේ හැටියට ඔහු අවසාන වශයෙන් තෝරා ගත්තේ ප්‍රියාගේ "සරතැස නිවා දිවි කතරේ . . " ගීතයයි. ගීතය ගැයූ අයුරු ඔබම සවන් දීලා බලන්න. ‍මෙය මුහුණු පොතේ පලවූ විටෙක එම ගීතය වෙනුවෙන් මා තැබූ කමෙන්ට් සටහන පටන් ගත්තේ "මෙලෝ රහක් නොමැත!" කියාය. ඊට හේතුව ලෙස මා සඳහ්න් කලේ සනත් වැනි බරසාර හඬකට; ප්‍රියාගේ ගීතයක් තෝරා ගැනීමට අවශ්‍යම වූවානම් "යමන් රාගය" පාදක කොටගෙන ප්‍රියා ගැයූ "අඳුර අඳුර මගේ . . . !" වැනි ගීතයක් ගයන්නට තිබුණු බවයි. ප්‍රියාගේ ආදරණීය සුමුදු හඳින් ගැයෙන නොව ස්පර්ෂ කෙරෙණ "සරතැස නිවා . . . ." ගීතය සියුම්ව අත පත ගාන්නට යෑමේදී සනත් නන්දසිරි අසාර්ථක වී ඇති බව මගේ හැඟීමයි.

මෙහි වඩාත්ම සිත්ගන්නා සුළු කාරණය වන්නේ මගේ කමෙන්ටුවට යටින් ප්‍රියා Thumbs up සළකුණක් යොදා තිබිමය. (හැකිනම් සොයා බලන්න! )

(අන් ගායකයින්ගේ ගීත මුල් ගැයුමට සාධාරණයක් වනසේ ගැයීමට යම්තාක් දුරට හෝ හැකියාවක් ඇති අය අත ලොස්සකි. අමල් පෙරේරා, ජගත් වික්‍රමසිංහ සහ චන්දන ලියනාරච්චි යන තිදෙනාව මා දකිමි. මෙය හුදෙක් පෞද්ගලික තේරීමක් විනා තර්කාණුකූල ප්‍රකාශයක් ලෙස නොසළකන්න!)  

මා මේ සියළු වැල් වටාරම් වලින් කියන්නට   උත්සාහ කලේ; ප්‍රවීණ ගායකයෙකුට වුවද වෙනත් ගායෙකයෙකු ගැයූ ගීතයක් ගැයීමේදී; මුල් රසය ආරක්ෂා කිරීමට බොහෝ විට අපොහොසත් වන බවයි. මන්ද මුල් ගායකයා විසින්; ගීතයට එක් කල තමන්ටම ආවේණික වූ  තමාගේ සුවශේෂී අලංකාර; වෙනත් ගායෙකයෙකුහට එක් කල නොහැකි බවයි. 

කට හඬ සහ ගායකයෙකුගේ හඬ යන්නට මීට වඩා බරක් තැබිය යුතුමය.

ගීතය අයිතිවන්නේ පද රචකයා සහ සංගීත වේදියා අතරම යන  තර්කය තුල;

 "කුමරියක පා සළඹ සැළුනා" - අමරදෙව, 

"රුවන් මුවා පොලෝ තලේ" - නන්දා, 

"දෙනෝ දාහක් නුවන් අතරේ" - නන්දා, 

"සිත කතා කරයි" - ජී එස් බී රාණි, 

"සීගිරියේ කැටපත් පවුරේ" - චිත්‍රා සෝම පාල, 

"සඳකඩ පහණක" - සුනිල්, 

"පිණිබර යාමේ" - සුනිල්, 

"කුඩා ගමේ මද්දහනේ" - සුනිල්, 

"සිත හීලෑ නෑ"- බන්ධුල, 

"කුල ගෙදරින් දුම්බර කඳු වැටියේ" - බන්ධුල, 

"රාජ කිරුළු පලන්දාපු" - ජෝති, 

"දෙතුන් වතාවක් ඔබ ඇමතූවෙමි" - මිල්ටන් පෙරෙරා, "කුණ්ඩුමණී"  - ෆ්‍රෙඩී, 

"පාන් කිරිත්තා" - ෆ්‍රෙඩී,

"සුළං කෝඩයක" එඩ්වර්ඩ්, 

"දිළි දිළි නිවෙනා" - රෝහණ බෝගොඩ, 

"නෙළුම් මලේ එක පෙත්තද තියෙන්නේ"- රෝහණ වීරසිංහ, "අපි ආයෙත් හමු නොවුනා නම්" - ජයමහ, 

"පැළඳි මිණි මුතු" - ෆීලික්ස් ඇණ්ටන්, 

"මංගල මල් දම පතා ඉඳිමි මම" - සිසිර, 

"ලොව නිසසළ වී නවතින මොහොතේ" - නිරංජලා, "පියාණෙනී මා" අබේවර්ධන, 

"ඔබෙන් තොර ලෝකයක්" - අබේවර්ධන, 

"සිහිවටනය සේ" - අබේවර්ධන, 

"මා නෙත් කැදැල්ලේ" - මිල්ටන්, 

"දෙ අදර විළිකුන්' - මිල්ටන්, 

"රණබර ඉඳුදුණු" - මිල්ටන්, 

"දිනෙක රන් සළු පළඳා" - මිල්ටන්, 

"සුන්දරත්වයෙන් පිරි" - මිල්ටන්, 

"ඔබයි මමයි මැවූ සිහින" - මිල්ටන්, 

"සූ සැට බරණින්" - නීලා, 

"මේ උයන් තෙරේ" - නිර්මලා, 

''ආදර ගඟුලෙහි" - ශ්‍රීමතී, 

"අනන්තයට මා ඉගිළුණු" - ශ්‍රීමතී, 

"පිය මදහස" - ශ්‍රීමතී 

මේ කිසිම ගීතයක්  ගායකයාට හෝ ගායිකාවට අයත් නැත! (මෙම ලැයිස්තුව සැකසුවේ වික්ටර් රත්නායකයන්ගේ "ගී සීයක්" පොතේ අග දක්වා තිබුනු; වික්ටර් විසින් අන් ගායක ගායිකාවන්හට තනු සැකසූ ගීත පෙල පරිශීලනය කිරීමෙන් ය. මෙහිදී මා ලැයිස්තුවෙන් උකහා ගත්තේ ලැයිස්තුව අතරින් වඩාත්ම ජනප්‍රිය ගීත පමණක් බව කරුණාවෙන් සළකන්න!

ගීත 26000ක් ගයා ගීනස් වාර්ථාවට හිමි රාෆි ජීවත්ව සිටියදී කිෂෝර්ටද හින්දි සිනමාවේ අවස්ථාවක් හිමිවන්නේ කිෂෝර්ගේ ගායනයේ ඇති රෝමාන්තික බවයි.

කිෂෝර්ගේ හඬේ ඇති සුවිශේෂී තාවය වන්නේ එහි ඇති භාවාත්මක විවිධත්වයයි. එය ගැඹුරු හා ප්‍රථිධ්වනිමත් බරීටෝන් (Baritone) හඬකින් ආත්මීය ගුණයකින් (Soulful) යුක්තය. ඔහුටම සුවිශේෂී යොඩලීන් (Yodeling) ශෛලිය; ශ්‍රාවකයා එතෙක් ඇසූ රාෆිගේ හඬ, මහේන්ද්‍ර කපූර්ගේ හඬ, මන්නා ඩේගේ හඬ, මුකේශ්ගේ හඬට වඩා වෙනස් හඬක් ලෙස වැළඳ ගන්නට ඇත.

ගීතයේ වඩාත්ම සුවිශේෂී පුද්ගලයින් වන්නේ පද රචකයින් හා තනු නිර්මාපකයින් පමණක්ම නම් ගායකයින් රාශියක් බිහිවන්නේ කෙසේද? මේ ගැන ලියන්නට උදාහරණ නම් බොහෝය. එහෙත් වඩා වැදගත් වන්නේ එය තේරුම් ගැනීමය. 

ඉහත කී පද රචකයා සහ "ආදරණීය තනු නිර්මාපකයා" ට අනුව අමරදේවද, සන්ත්ද, සුජාතාද, ලතාද යන සියළු හඬ ශිල්පීන්ට දිය යුතු වන්නේ තුන්වන පංතියේ සැළකිල්ලක්ය.

මේ පිළිබඳව වැඩි දුර දැන ගන්න මෙම :-

ජගත්ගෙන් රෝහණට පිළිතුරු  . . . . . !  ලින්කුවෙන් ගොස් අසා බලා දැන ගන්න.

299. 2026 මාර්තු 14 වෙන්කර තබා ගන්න!

සුභාශ් ගුණවර්ධන හෙවත් දුකාගේ මුහුණු පොතේ පලවූ සටහනක් එලෙසම මෙහි ඇලෙව්වෙමි!

ලඟදී දවසක අපේ යාලු කෙහෙල් කොටුවේ පුංචි මහත්තයා හෙවත් බුද්ධි ප්‍රසාද් ගේ උපන්දිනේට සුබ පතන්න කෝල් එකක් දුන්නා.

"කාලෙකින් පරන බ්ලොගර්ස්ලා මුනගැහුණේ නෑ දුකා අයියා" කියලා බුද්ධි කිව්වහම අපි පරන බ්ලොග් ලියපු කාලේ, බ්ලොග් සැණකෙලි ගැන කතා කලා සෑහෙන කාලයක්.

සිංහලෙන් ලිව්ව බ්ලොගර්ස්ලගේ අන්තිම සයිබර් ෆෙස්ටිවල් එක තිබ්බේ 2011දි වගේ කියලා අපි කතා වුනේ.

"මගේ viroosh sports complex” එකේ ක්‍රිකට් ස්ටේඩියම් එක මම ෆ්‍රී දෙන්නම්. පරන බ්ලොගර්ස්ලා ආයේ මුනගස්වන්න අපි Blogger’s Reunion එකක් කරමු කියලා මම යෝජනා කලා.

The Last Raw එකේ අනුරාධ සංජය - ඕනයා, මගේ මරණය, වෙනී අයියා, රුචක, මීගොඩයා, නවම් මාවත, රන්දිල්, කවින්ද්‍යා, ටීනා හෙවත් ෆා ද බ්ලොගී, ඇල්කෙමියා, තේණුවර අයියා, චින්තක අයියා, දේවක, නෙරංජි, සහ තව කීප දෙනෙක්ටම කතා කලා.

ලන්ච් එක සහ DJ වෙනුවෙන් අපි රුපියල් 1,500ක විතර මුදලක් අය කරමු කියලා මම කිව්වහම සමහර අය මතක් කලේ අවුරුදු 14කට-15කට කලින් කරපු සයිබර් ෆෙස්ටිවල් වලටත් අපි එකතු කලේ ඒ වගේ ගානක්නේ කියලා.

ග්‍රවුන්ඩ් එකට ගෙවන්න එක්ක ඒ ගාන කලෙක්ට් කරන්න ඇත්තේ. දැන් ස්ටේඩියම් එක මම ෆ්‍රී දෙන නිසා ලන්ච් එකටයි DJ එකටයි තව අමතර වියදම් වලටයි හිතුවාම 2025ත් ඒ ගානම ඇති කියලා මම කිව්වේ.

ඉස්සර බ්ලොග් ලියපු පොඩි කෙල්ලෝ කොල්ලෝ ඔක්කෝම දැන් ළමයි ඉන්න අම්මලා තාත්තලා - ඒ නිසා ඉස්කෝලේ නිවාඩු දවසක් දාගන්න කිව්ව නිසා ලබන මාසේ (දෙසැම්බර්) 6 වෙනිදා ඉවෙන්ට් එක තියන්න අපි ෆික්ස් කර ගත්තා.

බ්ලොග් එකකින් ලියන්න පටන් අරන් දැන් ලේඛකයෝ ලේඛිකාවෝ වුනු සෑහෙන දෙනක් ඉන්න නිසා ඒ අය ලිව්ව පොත් අනිත් අයට මිලදී ගන්න අවස්තාව හදලා දෙන්න ස්ටෝල් එකක් දාමු කියලා වෙනී අයියා යෝජනා කලා - ඒ කියන්නේ එදාට තමන් ලිව්ව පොත් විතරක් නෙමේ මොනවා හරි ක්‍රියේෂන් කරනවා නම් ඒවා අරන් එන්න ස්ටෝල් එකේ දාමු අපි.

මම අපේ විරූෂ් පේජ් එකේ ඉවෙන්ට් එකක් හැදුවා. ඔයාලා දන්න එදා මෙදාතුර බ්ලොග් ලියන හැම බ්ලොගර් කෙනෙක්ටම ඉවෙන්ට් එකට ඉන්වයිට් කරන්න.

ඔයාලගේ බ්ලොග් එකේ ලින්ක් එක, බ්ලොග් ලියන කාලේ හඳුන්වාදුන්නු බ්ලොග් නම එක්ක කොමෙන්ට් කරන්න.

ලඟඳී අපි එකවුන්ට් නම්බර් එකක් දෙන්නම් ඒකට ටිකට් එකේ ගාන ට්‍රාන්ස්ෆර් කරන්න. ටිකට් ෆී එක කලින් දුන්නම අපිට ලේසියි අදාල තැන් වලට ඇඩ්වාන්ස් එහෙම ගෙවන්න.

මේ පහල ලින්ක් එකෙන් ඉවෙන්ට් එකට යන්න.

එනවා නම් ගොයින් ක්ලික් කරන්න.

ඉවෙන්ට් එකට අදාල ඕනෑම දෙයක් ඒකේ දාන්න.

පලි.

1. මේක ඉවෙන්ට් එක බ්ලොග්ස් ලිව්ව අයට විතරක් නෙමේ - කියවපු, කොමෙන්ට් කරපු ඔක්කෝටම එන්න පුලුවන් එකක්.

2. කලින් කිව්වා වගේ බ්ලොග් ලිව්ව ඔක්කෝම වගේ දැන් දරු පවුල් කාරයෝ කාරියෝ. ඒ නිසා හැමෝම පවුලේ හැමෝම එක්ක එන්න එදාට. ~ සුභාශ් ගුණවර්ධන

https://www.facebook.com/share/1BkZM3Fpsd/?mibextid=wwXIfr

298. Roof Top Tent & හරිත කන්ද කෑම්පින් . . .

මේක ටිකක් විතර දිග කතාවක්. මේ ගැන උනන්දුවක් තියෙන රථ ගාය ඇඟ පුරා තියෙන අයටනම් අවුලක් නැති වෙයි. අනිත් අයත් හිමි හිමීට කියවගෙන යමුකෝ.

කෑම්පින් ට්‍රේලර්ස්, කෑම්පර් වෑන්, කැරවෑන්

කෑම්පින් හෙවත් කඳවුරුකරණය කියන්නේ බොහෝ රටවල තියෙන සුපිරිම විනෝදාංශයක්.

ඉතිං මුල් කාලේ එයාලා දුර බැහැර ගිහිං කූඩාරම් අටවගෙන හිටියාට පහු කාලෙක එයාලට හිතුනා කූඩරමක් වැනි තාවකාලික නිවහනක් තමන්ගේ වාහනේම හදා ගන්න බැරිද කියලා. 

ඒකෙ ප්‍රථිඵලය තමයි කැම්පර් වෑන් කියන එක. මේවා ඇතුලත කුඩා කාමරයක තිබුනු හැම දේම වගේ තිබුනා. සෝපාවක්, මුළුතැන් ගෙයක් සමහර ඒවායේ කුඩා වැසිකිළියක් සහ නාන කාමරයක්, වතුර ටැංකියක් වගේ අංගෝපාංග!

තවත් අයට ඕන උනා වෙනමම ඇදගෙන යන කොටසක්. ඒකෙ ප්‍රථිඵලය විදියට තමයි කෑම්පින් ට්‍රේලර් එක උපදින්නේ. මේවායේ නිදා ගැනීමේ පහසුව තිබුනේ එහෙමත් එකක. ඒත් කෑම්පින් කරණ්න අවශ්‍ය සියළුම අංගෝපාංග මේවා තුල තිබුනා. කුඩා මුළුතැන් ගෙයක් වතුර ටැංකියක් කූඩරම්, පුටු, මේස ඔය වගේ දේවල්. සවල්, පොරෝ, මන්න වගේ දේවල්. හවත් සමහර ඒවායේ කුඩා ජෙනරේටර වගේ ඒවත් තිබුනා. 

මේ කෑම්පින් ට්‍රේලර් වලම වෙනස් විදියේ එකක් තමයි Teardrop Camping Trailer කියන්නේ. ඒකට ඒ නම යෙදිලා තියෙන්නේ එහි හැඩය නිසාමයි. මේක හදලා තිබුනේ පිටුපස කුස්සියකුත් අතුලත නිදා ගැනීමටත් හැකිවන පරිදි!

මටත් පොඩි පහේ ආසාවක් ඇවිත් වරක් හැදුවා Teardrop එකක්. 

දෙල්ගොඩ උඩුපිල පැත්තේ පැත්තක දාලා තිබුනු පරණ ට්‍රේලර් එකක් ගෙනල්ලා 1"x1" Box Iron වලින් රාමුවක් ගහලා මම මේක හැදුවා. පිටිපස්සේ  එකේ ලීටර 80 ක වතුර ටැංකියක්, සින්ක් බේසමක්, ගෑස් ලිපක්, BBQ ග්‍රිල් එකක් තිබුනා.

ඇතුලේ 48" X 72" ප්‍රමාණයේ මෙට්ටයක් තිබුනා. ඒ කියන්නේ තේරෙණ සිංහලෙන් කියනවා නම් ඩබල් බෙඩ් මෙට්ටයක්. මේක ඇදගෙන යන වාහනයට අමුනන්න පාවිච්චි කලේ  ඒවාට සම්මත ඇමුණුම් උපකරණ, සහ වයර් සොකට් ආදිය. ඒ වගේම නවතා තබන විට ඊට සහය වීමට  Jokey wheel එකකුත් සවිකොට තිබුනා. පිටුපස බ්‍රේක් ලයිට් සිග්නල් ලයිට් පාර්කින් ලයිට් සියල්ල ක්‍රියාත්මක උනා. kitchen එකට සහ ඇතුලට LED ලයිට් සවි කොට තිබුනා. එක් නුවර එළියේ සැළලිහිණි වසන්තයකදී එය ගෙන ගියා.

Nuwara Eliya

Nuwara Eliya

Nuwara Eliya

කාලයත් එක්ක මම ඒක විකුණා දැමුවා හික්කඩුවට. කොහොමත් Camping Van එකක් හරි Camping Trailer එකක් හරි පිළිබඳ මගේ ආශාව ඒ විකිණීමෙන් නැතිවී ගියේ නෑ. 

කැන්ගරු දේශයට ගිය විටෙක මම  එහිදී දැක්ක Roof Top Tent එකක්. ඒක මගේ සිත පැහැර ගත්තා විතරක් නෙවෙයි මම එයින් එකක් මෙරටට ගෙනාවා!

Roof Top Tents

මේ තියෙන්නේ දැන් තියෙන නවීනම පන්නයේ Roof Top Tent එකක්.

ඒකෙ එක පැත්තකින් ඉස්සුවාම මෙන්න මේ විදියට පොතක් වගේ දිග ඇරෙණවා. ඇතුලට ගිහිං ඉන්න තමයි තියෙන්නේ.

Kings Adventure Roof Top Tent

අර උඩින් තියෙන සුපිරිය එන්න කලින් තිබුනේ මෙන්න මේ  එක.

ඒක දිග ඇරියාම හිටින්නේ මෙන්න මේ වගේ. ඇතුලෙ මෙට්ටෙකුත් තියෙනවා. ඒකටම ඉනිමගකුත් එනවා.

මේ  එක විනාඩි ගානකින්  pitch කරණ්න පුළුවන් එකක්. පහල තියෙන ලින්ක් එකෙන් මේ ගැන දැක බලා ගන්නම පුළුවන්!

මෙතනින් බලා කියාගෙනම යමු:- Roof Top Tent ඒකේ ක්‍රියාකාරීත්වය හෙවත් වැඩ කෑල්ල! 

අපේ කතාව එහෙම නැතිනම් පෝස්ටුව ඇත්තටම පටන් ගන්නේ මෙතැනින්:-

කැන්ගරු දේශෙට ගිය දවසෙ ඉඳන් මම කල පළමු දේ එකේ FB - Marketplace එකේ උදේ හවා සැරිසරමින් කෑම්පින් බඩු එකතු කරණ එක. මෙහෙම හොයාගෙන හොයාගෙන යන කොට තමයි  එකක් තියෙන බව දැක්කේ. 

ඒක තිබුනේ අපේ නිවස්නයට කිලෝ මීටර 20ක 30ක දුරකින්. මම Google Map එකේ පිහිටෙන් එ තැන හොයාගෙන ගියා. වෙලාව රාත්‍රී 8.00 ටකිට්ටුවී තිබුනා. ඒත් මෙරට හවස හයට වගේ එළිය. මම ඒ රාත්‍රියේ  එකක සාඩම්බර හිමි කරුවෙක් උනා!

ඊළඟ ගැටළුව උනේ මේක මෙරටට ගෙන ඒම. මෙන්න මෙකේ තරාතිරම:-

කොටින්ම මේ "මගුල" අඟල් 57 ක් ඒ කියන්න් අඩි 5 කට කිට්ටු දිගක්  අඩි 4 ක පළලක් එක්ක අඩියකටත් අඟල් 2 ක් විතර උස කිලෝ 70ක එකක්!

මමත් ඇරියේ නෑ. මෙකේ උඩ මොල්ලිය වාගේ ඉස්සිලා තියෙන ඉනිමග ගලවලා; කොටස් කරලා; ඒක ටෙන්ට් එක ඇතුලටම දාලා වැඩේට බැස්සා.

පහුවෙනිදාම ආයේ Marketplace එකේ හෙව්වා පැලට් ලෑලි. අනේ නිකං දෙන තැන් බොහොමයක් තිබුනා. ඒතැනකට ගිහිං මේක දාන්න පුළුවන් තරමේ පෙට්ටියක් හදා ගන්න ලෑලි ගෙනාවා.

Bunnings කියන්නේ මේ ලෝකෙ මම අතරමං වෙන්නම කැමති තැන කිව්වොත් ඒක නිවැරදියි.

සයිස් එක හිතා ගන්නකෝ!

ඒක මහා විශාල නෙවේ දැවැන්ත හාර්ඩ්වෙයාර් සංකීර්ණයක්. ඒක ඇතුලේ නැති අටමංගල්ලයක් නෑ. මේකට ගිහ්ං ඇන 50 පැකට් එකකුයි, කියතකුයි, තව පොඩි අයිටම් ටිකකුයි අරං වැඩේට බැස්සා.

හැදුවා පෙට්ටියක්. මේකත් දාගෙන ගිහිං ධර්මසිරි (Forwarder) ට භාර දීලා ආවා සතියක් විතර ඇතුලත.

මම මෙරටට සැපත් වෙලා තවත් මාස ගණනාවකින් ඔරුගොඩවත්තේ සිලෝන් ෂිපිං ලයින් එකෙන් කෝල් එකක් ආවා.

"බඩු ඇවිත්!"

ගිහිං ගෙදරත් ගෙනාවා!

මේක තිබුනා තවත් මාස ගනනාවක් ඉස්තෝප්පුවේ මුල්ලක!

ගෙදරට එන එවුං මේක ගැන අහන කොට මමත් අතිං පයිං දාලා මේ පෙට්ටිය ඇතුලේ තියෙන මහානර්ඝ වස්තුව ගැන දුන්නා කං පිරෙණ ටෝකක්!

හරියට "ගෙදරක තියෙන්නම ඕන බඩුවක්!" කියලා ඌට හිතෙන්න.

තවත් ටික දවසක් එහේ මෙහේ වෙද්දි  එකේ දැක්කා "අකුන" කියල ඩෑල් එකක් මේ වගේ එකක් Toyota106 truck එකක අමුණගෙන රට වටේ  කරක් ගහනවා. 

"දෙයියනේ ඇයි ඉතිං මම මේක මගේ 106 එකට හයි කර ගන්නේ නැත්තේ?" මම මගෙන්ම ඇහුවා.

පස්සෙ "අකුණ" ගෙනුත් පිංතූර ටිකක් මම ගෙන්වා ගත්තා. ~ ඌ හොඳ එකෙක්!

මේ අකුණගෙ තැඹිළි ගෙඩිය!

ඒත් ඊට වෙනස් විදියකට මම මගේ      Roof Rack එක Design කලා. මගේ සිතුවිල්ල කිරියාවට නැං වූයේ මගේ යකඩ වීරයා හක්බෙල්ලාවක දිනේෂ්!

අන්තිමට වැඩේ මේ විදියට ඉවර උනා!

මේ බලන්න; 

වහලෙ උඩ හයි කරලා තියෙන පොත වගේ එක පැත්තට දිග ඇරියාම තමයි ඔය කූඩාරම හැදෙන්නේ. 

එතකොට ඔය දිග අරින කොටස හිටින්නේ ඔය ඉනිමග උඩ!

පැහැදිළිද?

ඉනිමග ක්‍රියා කරණවා උඩට යන උපක්‍රමය විදියටත් පොලොව මත තියෙන කනුවක් නැතිනම් මුක්කුවක් ලෙසත්. 

මට ඕන උනා මීට වඩා වෙනස් දෙයක් කරණ්න. 

මොකද ඉනිමග පොලොවේ ගැටෙන තැන හරියට තිරස්ව සමතලාව නොතිබුනහොත් නැතිනම් ඒකාකාරී නොවුන හොත් එයින් මෙම ප්‍රයෝජනය ගන්න බැරි වෙනවා. 

මේ නිසාම් මගේ  එකී ඒක රඳවන්න  කරණ්න වෙනමම කොටසක් එක් කලා!

මේ කොටස ලාච්චුවක් වගේ එළියට අදින්නත් ආපහු ඇතුලට දාන්නත් පුළුවන්.

1.8 mmඅඟලේ ගැල්වනයිස් යකඩ පයිප්පය ඇතුලට

 2mm 3/4 ගැල්වනයිස් පයිප්පය දාලා තමයි මේක හැදුවේ.

එතකොට ඉනිමග නැතත් මේක උඩ; ටෙන්ට් එක දිග ඇරලා තියන්න පුළුවන්!

දැන් සියල්ලම හරි. ඊළඟට තියෙන්නේ  කරණ්න යන්න. ඔය අතරේ මම  එකේ වීඩියෝවක් දැක්කා මේ වගේම  Roof Top Camping Tents දෙකක් හයි කරපු Mitsubishi 4WD double cab දෙකක් හරිත කන්දෙ Camping  කරණ්න යනවා. 

 Surah කලා හරිත කන්ද!

අම්මට සිරි පොට් එකක් ඒක!

යන්නම ඕන තැනක්.

අපේ මේ කාලයේ ගමන් සගයා  මුදිත!

කොහොමත් හැටන් යන්න දාගෙන හිටියේ අපේ පවුල් දෙකයි ඊට අමතරව රුමෙෂ්ලගෙ පවුලයි.

ඒ පවුල් දෙක පාවිච්චි කරණ්නේ  Isuzu Big Horn දෙකක්.

අපේ  එකට මම දැම්මා පොඩි විසබීජයක්!

"හරිත කන්ද!"

"මොකද කියන්නේ යමුත . . ?"

වැඩේ එකෙන්ම ස්ථිර උනා. ඊට දවස් දෙක කට ඉස්සෙල්ලා මුදිතගේ   එකේ 4WD හැදුවා අපේ ගෙදරම දාගෙන.

වැඩේට දින නියම වෙලාමයි තිබුනේ. නොවැම්බර් 6 පෝය දවසෙ.

පවුල් තුනයි!

වාහන දෙකයි!!

ඔක්කොම පිරිස දහයයි!!!

අපේ ගෙදර දෙන්නයි, මුදිතයි ලක්මාලියි තරුෂ (මල්ලා), සෙනොරි (නංගා), රුමේෂ්, ලක්ෂිකා, රොමාල් සහ රොමෙයිලි -  ඔන්න දහය!

6-7 හැටන්!

8 හරිත කන්දෙ කෑම්පින්!

"කූඩැල්ලෝ ඉන්නවද, Toilet තියෙනවද?, වතුර තියෙනවද? රෑට ආරක්ෂිතද?" මේ වාගේ අටෝරාසියක් ප්‍රශ්ණ!

සියල්ල විසඳගෙන අපි ගමනට පිටත් උනා.

දවස් දෙකක් හැටන් හිටියා. දවස් දෙකේම වැස්ස වළාහක දෙනවා රඹටි හැළෙන්න!

හැටන් වලින් පිටත් වෙන්න මොහොතකට පෙර!

"අනේ වහිනවා නම් කෑම්පින් බෑ!" කාන්තා නියෝජනය වැස්ස වළාහක දෙවියන්ටත් හපං!

"හරි 8 වෙනිදා උදේට අපි   කරමු මොකද කරණ්ණේ කියලා!" මුදිත කිව්වා.

අට වෙනිදා උදා උනා. හිරු දෙයියෝ අපේ පැත්තේ. උදෙන්ම කාලා මගට බත් ගෙඩි 10 කුත් අරං පිටත් උනා.

කෑම්පින් යන්න නොගත්තේ මොනවාද?

BBQ ග්‍රිල්, ගෑස් ලිපක්, ගෑස් සිළින්ඩර, බාල්දි, Toilet Bawl, හැඳි, ගෑරප්පු, ටෙන්ට්ස්, ජර්නි මැට්ස්, Camping මේසයක්, පුටු දහයක්, Chargeable Lanterns, ලන්තෑරුම්, පැට්‍රෝල් මැක්ස්, භූමිතෙල්,  විදුලි පන්දම්, මවුන්ටන් සයිකලයක්, හුළං පොම්පයක්, උයන පිහින භාජන, පිඟන් කෝප්ප, කපන ලෑල්ලක්,පිහි, වතුර ලීටර 20ක්, බ්ලැන්කට්, කොට්ට, ඩස්බින්, ගාර්බේජ් බෑග්ස් ඔය වගේ අටෝරාසියක් බඩු මගේ 106 ට්‍රක් එකේ පුරවලා. (රා බෝතල් 8, බැලන්ටයින් විස්කි එකක්, බීර ටින් හතරක්, වොඩ්කා බෝතල් දෙකක්, ගල් බෝතල් දෙකක්, කොකා කෝලා, ස්ප්‍රයිට්, ටොනික්, බයිට්, චිකන්, බීෆ් මේවා අමතර දේවල් !)

තනි අකුරේ මිහිර සොයා . . ! 

කිතුල්ගල මල්වත්තේ කන්දක් උඩ;

 දන්නා කියන බ්ලොගීර් කෙනෙක්ට අයිති ඉඩමකට ගිහිං!

හරිත කන්දට යන්න පාර්වල් දෙකක් තියෙනවා. එකක් බගවන්තලාව හරහා Hike එකක්. අනෙක ආගරපතන හරහා වාහනයකට යන්නට හැකි පාරක්.

මේ කොයි පැත්තෙන් ආවත් බොගවන්තලාව හෝ ආගරපතන පොලීසියෙන් අවසර පත්‍රයක් ගන්න ඕන . ඒක මහ අමාරු කාරියක් නම් නොවෙයි.

එන අයගේ ID නොම්මර ටික දාලා ගන්න තියෙන්නේ සතපහක වත් වියදමකින් නැතිව.

වැඩිම කාලයක් ගත වෙන්නේ එතන තියෙන පෝරම දෙක පුරවන්න!

එතනින් පොලිස් සහතිකෙත් අරං අපි එන්න ඕන මැණික් පාළම NLDB ගොවිපොළට. මොකද මේ හරිත කන්ද Campsite  එක තියෙන්නේ; මේ මා මුලින් කිව්ව ගොවිපොළ ඇතුලෙයි.

එතන ගේට්ටුවෙන් එක් පුද්ගලයෙකුට රු:250 කුත් වාහනයකට රු:500 කුත් අරං ඇතුලට ගන්නවා. 

එතැණ් ඉඳන් කිලෝ මීටර 6-8ක් විතර ගමන් කලාමයි මේ  එක තියෙන්නේ. මේ ගොවිපොළ අක්කර 6000ක් කියලයි කියන්නේ.

එතැනට ඇතුළු වෙන කොටම තියෙනවා සුපිරි පාළමක්.

හරිත කන්දට ඇතුල් වෙද්දී . . !

හරිත කන්දට ඇතුල් වෙද්දීම හමුවන්නේ මේ වගේ ලී කොට  දැමූ දාරුමය පාලමක්. එය සකසා තිබුනේ ගස් කඳන් කිහිපයක්; අරියාදුවට පොල් සිටුවනවාක් වැනිව ඇල හරහා දාලාය.

එයින් කිහිපයක් ඇල තුලට ඇද වැටී ඇති අතර ඒවා අතර; වාහනයක ටයරයක් වැටීමට තරම්වූ හිඩැස් විය.

කඳවුරු බිමට පළමුව ඇතුළු වූයේ මාගේ රථය වන විට එහි පසු පස රෝදය කොට දෙකක් අතරට වැටෙන හැටි වීඩියෝවේ සුපිරියටම ඇත.

මේ ලී පාලම Cross කරද්දි පාලම ඇතුලට ට්‍රක් එකේ රෝදෙ වැටුනාටත් වඩා ආතල් වැඩක් උනා. අපි වාහන දෙක හරස් කරගෙන පාලම උඩින් එන්න හදන කොටම එතැනට මෝටර් සයිකල් දෙකක් ආවා තල්ලු කරගෙන. අපි උන්ට යන්න දුන්නා වාහන දෙක පැත්තකට කරලා. අපිට මොකද වෙන්නෙ කියලවත් නොබලා උන් ඉදිරියටම ගියා.

පස්සෙ අපි පාළමෙන් මෙගොඩට ඇවිත් Campsite එක ඇතුලට ආවාමයි තේරුණේ උන් අපි දිහා බලන්නෙ වත් නැතිව ඇවිත් තියෙන්නේ සයිට් එක ඇතුලේ සුපිරිම තැන අල්ල ගන්න කියලා!

ඇත්තටම මුලින්ම තියෙන ගස් දෙක ගාව තමයි කෑම්පින් කරණ්න සුපිරිම ඉඩ කඩක් තියෙන්නේ.

NLDB එකෙන් හරිම ලස්සනට ප්‍රින්ට් කරපු ටිකට් එකක් ලෝභ නැතිව කඩලා දුන්නාට එතැන ආසාවටවත් කෑම්පින් කරණ්න පුළුවන් විදියකට සකසලා නෑ.

දණක් උසට මහා ඝන තනකොළයක් වැවිලා.

යාන්තමින් හරි කූඩාරමක් අටව ගන්න පුළුවන් තැන තමයි අර සයිකල් වලින් ආපු එවුං ටික ආක්‍රමණය කරලා තිබුනේ!

අපි එන්නට කලින් NLDB එකට කතා කලා. ජලය හා වැසිකිළි පහසුකම් ගැන ඇහුවා. එතනදී ඔවුන් ඉතාමත් මිත්‍රශීලීව කතා කලා. වැසිකිළි පිරිසිදු කොට තැබීමට ඔවුන් එකඟ තාවය පලකල. 

ජල සැපයුම පිළිබඳව කිව්වේ වෙනමම කථාවක්.

"මෙතනට එන අය බට කඩලා!" එය නැවත් හදන්නට බට වලට යන වියදම මා දැරීමට හැකිබව කීවිට ඔවුන් පැවසූවේ ඒසඳහා යෙදීමට අවශ්ය පිරිස නොමැති බවය. අවසානයේ කුමක් හෝ කර දෙන්නම් කියා පැවසූවත් වතුර පොදක් සොයා ගැනීමට නොහැකි විය.

දහවල් දෙකක් සහ රාත්‍රියක් ගත කිරීමට අප සතුව තිබුනේ වතුර ලීටර 25ක් පමණි!

පිරිස 10ක් වූ අතර එක් අයෙකු හට පාවිච්චි කිරීමට තිබුනේ වතුර ලීටර 2.5කි. බොන්නට, නාන්නට, මුහුණ සේදීමට, උයා පිහා ගන්නට, කැසිකිළි වැසිකිළි පසසුකම් සඳා තිබුනේ එම ලීටර 2.5 ම පමණි. 

කඳවුරු බිමට අඩිය තැබූ පළමු විනාඩි 15 තුල දීම මේ තත්වය වටහා ගත් අප එයට මුහුණ දීමට ලෑස්ති උනා. මුහුණ සේදීම - දත් මැදීමකට පමණක් සීමා කිරීම ඉන් එකක්.

පිරිමි පාර්ශව වැසිකිළි යෑම පෝස්පෝන් කර ගැනීම තවත් එකක්. 

වතුර රැක ගැනීම සඳහා තිබහට බීර පානය තවත් එකක්! (මරු නේ!)

අපේ වාහන අපි නැවැත්තුවේම ඒවායේ පසු පස කඳවුරු බිම ඇතුල් පැත්තට වෙන්න. ඒනිසාම ඒවායේ ඉඩ අපිට ප්‍රයෝජනයට ගන්න පුළුවන් උනා.

BBQ ග්‍රිල් එක Kitchen Table එක පුටු 10 තියාගෙන අපි එන ගිය බත් මුල් ටික ලෙහා ගත්තා. දැන් වෙලාව දවල් 1.00 ට විතර ඇති.

එතැන ඉඳන් ටිකින් ටික කඳවුරු බිම සංවිධානය කරන්න පටන් ගත්තා. 

වචනයේ පරිසමාප්තයෙන්ම එතැන නවසීලන්තය වගේ තැනක්. අපේ කඳවුරුබිම ඉදිරියෙන් හරිත කන්ද!

එතන තිබුනු ඉඩකඩ සීමා සහිත නිසාම රුමෙශ් මල්ලිලාගේ පවුල විතරයි ටෙන්ට් එකක් ඇතුලේ හිටියේ.

මුදුතගේ  එකේ ඉස්සරහ සීට් දෙකේ මුදිතගේ දුවයි පුතයි හිටියා. මුදිතයි ලක්මාලියි මගේ ට්‍රක් එකේ පිටුපස ඩෙක් එකේ.

අපි හිටියේ මගේ අභිනව Roof Top Camping Tent එකේ. 

ඇත්තටම ඒක සුපිරියක්!

ඉනිමගට Support එකට හදපු උපක්‍රමය නිවැරදිව වැඩ කලා. ඒක නිසාම අපි ඉනිමග පාවිච්චිකලේ උඩට නගින්න විතරමයි.

සත්තකින්ම  Roof Top Tent එකක් කියන්නේ  Camping කරණ එකෙක්ගේ වහලෙ උඩ තියෙන්නම ඕන අයිටම් එකක්.

Roof Top Tent එකක්  නෑ කියන්නේ ජීවිතෙන් භාගයක් ඉවරයි වගේ තමයි මට දැනෙන්නනේ! හි! හි!! 

අපි සියල්ල සැපේ නින්දට ගියත් බොහෝ රෑ වනතුරුත්, පාන්දර වන තුරුත් රුමේශුත් මල්ලාත් ගිණි මැළය වටා අපට තනි රකිමින් සිටි බව දැනගත්තේ පසුදා  උදේය.

සුන්දර හරිත කන්ද

කඳවුරු බිම සකස් කරමින්

කඳවුරු බිම අවට වටාපිටාව . . !

කඳවුරු බිම අවට වටාපිටාව . . !

තේ කෝපි බොමින්!

BBQ

Camp Fire

පසුදින උදෑසන

උදේ වෙන කොට ඉර හරිත කන්ද එළිය කරලා තිබ්බේ. ඊයේ රෑ තිබුනු සීතල තවමත් එහෙමම! රුමේශ් මල්ලි, එයාගෙ පුතා මුදිතගෙ පුතයි දුවයි හරිතකන්ද නගින්න ගියා. එයාලා කන්ද මුදුනටම යන්න පැය දෙකක් විතර ගත උනා. කන්ද මුදුනටම යනකොට පොඩි වැහි වළාවක් එන ලකුණු තිබුනා. තවත් පැය භාගයක් විතර යනකොට කට්ටිය කඳවුරු බිමට ආවා.

දහවල් වෙන්න කලින් අපි කඳවුරු බිමෙන් ඉවත් වෙන්න තීරණය කරලයි තිබුනේ. 

වතුර අවශ්‍යතාවය ඉන් එකක්.

මුදිතගේ පුතා මල්ලයි රුමේශ් මල්ලියි පොඩි ඇල පාරකින් වතුර හොයාගෙන ආවා. ඒත් ඒ වෙන කොට අපි කූඩාරම් අකුල ගනිමින් හිටියේ.

අපේ පෙර සූදානම තරමක් මදි වගේ ගතියකුත් තිබුනා. උදෑසන කෑමට හදලා තිබුනේ නූඩ්ල්ස්. 

කියන්න බැරි උනොත් ලොකු අඩුවක්! මැගී නූඩ්ල්ස් හතරට කඩමින් උයන්නට උදව් කල රුමේශ් මල්ලීගේ ප්‍රිය බිරිඳ ලක්ෂිකා නංගිත් කල මෙහෙය අපට; මළත් පැයක් යන තුරු අමතක කිරීමට බැරිවේවි!

අපිට කලින් ආ කඳවුරු කරුවන්ට අන්තිම වෙලාවේ ගින්දර හොයා ගැනීමට අපෙන් ගිණි පෙට්ටියක් ඉල්ලූ අතර අපි ඊට ගිණි පෙට්ටි දෙකකින් පිළිතුරු සැපයීය.

අපේ කඳවුරු බිමට ඉහලින් සිටි "සිංහල වෙද මහත්වරුන්ටද" අප වතුර ලීටර 5 කින් ආධාර කලා.

ඒකත් කාලා තවත් පොඩි වේලාවකින් අපි පිටත් උනා!

අඩියෝස් අමීගෝස්!

106 - හරිත කන්දෙන් පිටව එද්දී . . . . . !

Bighorn - හරිත කන්දෙන් පිටව එද්දී . . . . . !