Monday, October 30, 2017

59. අවසරද








බැඳුනු මුත් ; සෙනෙහස නොදත්තී
සෙනෙහසේ පොකුනේ ගිලෙන්නී
බැඳුනු දින සිට ලොවෙන් සැඟවූ
දිවිය පුදනට සිතාගත්තී........................!

ඔබේ සෙනෙහස මිළ කරණ්නට
ගෙවන්නට ඇති එකම වස්තුව
මෙතෙක් මා සුරැකිව තබාගත්
මිණි මෙවුල ඔබ වෙතට පුදමී................!

මගේප්‍රේමය ; කොහි සිටිද නුඹ?
සොයා ආවෙමි  මුළු සසර තුල ;
මා නමට ඔබ පුදන බඹසර
විදින්නට මට දෙන්න අවසර.................!

අවසරයි



Saturday, October 28, 2017

58. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක් 13


13  අවාසනාවන්ත වූයේ මෙදින සිටද?

අද මේ කිය වෙන්නේ මෙහි 13 වන දිග හැරුමයි. 13 යනු නරක නපුරු අංකයක් ලෙස යේසුස් වහන්සේ සිටිය කාලේ සිට පිළිගැනීමක් පවතී. උන් වහන්සේගේ අන්තිම භෝජන සංග්‍රහයට සහභගීවී ඇත්තේ 13 දෙනෙකි.

                       එකතුව 13 උනත් කරදර නොදුන් යන්තරය වසර 20 කට පෙර

 මා පාවිච්චිකල දෙවන මෝටර් රථය වූයේ  6 ශ්‍රී 2416 ඔස්ටින් මිනි  හුරුබුටි මොටෝරියය. මා එය මිළදී ගත්තේ රුපියල් 48,500 කටය!  හරි හත්ලිස් අටදහස් පන්සීයකට! ඒ ඒකාලේ වාහන වල මිලය. එය මිලට ගෙන විකුනා බොහෝ කලකට පසුවය මා තේරුම් ගත්තෙ මෙම වාහනයේ එකතුව   13 ක් බව! එහෙත් කිසිදා එය අනතුරකට පත් නොවුනා  පමනක් නොව එය Totally Accident Free වාහනයක් විය.   

Monday, October 23, 2017

57. කලාව ගැන කතා දෙකක්!




කලාව කිව්ව සැනින් මතක් වෙන්නේ පාසැලේදී ඉගෙන ගත් අංශක , කලා, විකලා යන්නය .
නමුත් “කලා විකලා”;  කිව්වහම ඉන් ගම්‍ය වන්නේ ඉන්තීරුවෙන්ම “කලා” හපා කා  ඇති බවය ! කොටින්ම කලා විසින් වෙනත් අයෙකු හෝ දෙයක් හපා කෑ බවය.
“එතකොට කවුරුහරි අයෙකු කලාව අමු අමුවේ කෑවොත් ඒක ඔයවිදියට කියන්න බැයිද බාං ?” කියලා ඇහුවොත් මට අහන්න  තියෙන්නෙ “ඇයි බැරි බාං?” කියාය.අද අපේ රට දෙස බැලූ විට වඩාත් ගැලපෙන්නේ “කලා කරුවන් කලා විකලා!” කියන එකටත් එහා ගිය එකකි !

ඇට මිදුළු වෙත දිවුනු දාරක ප්‍රේමය  කරලියට ගෙන ආ මහැදුරු

වරක් මහාචාර්‍ය එදිරිවීර  සරච්චන්ද්‍රයන්ගේ මුලසුනින් කලාව පිළිබඳ සම්මන්ත්ර්ණ්යක් පැවතී ඇත. මෙම කතිකාව විවිද මංපෙත් ඔස්සේ විහිද අවසානයේ නැවතී ඇත්තේ “හොඳ කලා කෘථියක් යනු කුමක්ද ?” යන පැනය සභාව ඉදිරියේ තබමිනි .

“ඇත්තෙන්ම හොඳ කලා කෘථියක් යනු කුමක්ද ?” සරච්චන්ද්‍රයෝ විද්වත් ප්‍රෙක්ශක්යින්ගෙන් විමසීය.

Friday, October 20, 2017

56. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක් 12


සියළු යුතුකම් ඉටු කොට ජීවිතයේ සැඳෑ සුවය ගස්  සෙවනක.

මා රථය පැදවූ අතර ඉදිරිපස අනෙක් අසුන්  අරා සිටියේ තෙශාන්තය. මා ළඟට දෙවැනි ජේෂ්ඨයා වූයේ තෙශාන්තයි. තෙශාන්ත නොදන්නා පාරක්, තොටක්,  ළිඳක්, බෝක්කුවක්, පාලමක්, අම්බලමක්, ඒ දණ්ඩක්, වුනි නම් එය ඊයේ රාත්‍රී 12 න් පසුව කපන ලද, තනන ලද, හදන ලද, හාරන ලද එකක් මිස පෙරේදා තිබුනු එකක් නම්  නොවේ!

පසුපස අසුනේ වසිකත්, ධම්මිකත්, පසිඳුත් විය. වරකපොල නගරයට පෙර වෙන්ඩෝල් කම්හල අසල මුස්ලිම් ජාතිකයින් පිරිසක් පවත්වාගෙන යනු ලැබූ  රාත්‍රී අවන්හලක් අසල නැවැත්වූ අප එතැනින් “ඩොල්ෆින්” කොත්තුවක් රසබලා තේ පානය කොට ගමන පිටත්විය. 

නොකාපු කෑමක් එනවෝ

ඔන්න ඩොල්ෆින් කොත්තුව!

 මොනතරම් කලබලකාරී ලෙසට, එසේම අසංවිධිත ලෙස පටන් ගැනුනිද මේ වන විට සියළු දෙනා සිටියේ අප්‍රමාන සතුටකිනි. පාසල්  සමයේ විනෝද  ගමනක් යන මිතුරන් කිහිප දෙනෙකු සේ අප බොහෝ කතන්දර කියමින් පල්හෑලි දොඩමින් සිදුවූ  අකරතැබ්බයන් මතක් කරමින් ගමනේ යෙදුනෙමු.

වරකපොලින් කෑගල්ලටද එතැනින් මාවනැල්ලටද ඉක්බිති කඩුගන්නාව පිළිමතලාව හරහා මහනුවරට  පැමිනියෙමු. කිසිදා  එලෙස නුදුටු සුන්දර මහනුවර නගරය හරහා අප ගමන් කලෙමු. 
වෙනදා දකින සුන්දර යුවතියන් වැව රවුමේ දක්නට නැත. පෙම්වතුන්ගෙන්  හිස් වූ මහනුවර පසුකොට ගමන් ගත් අපගේ ඊළඟ නවා තැන වූයේ රන්ටැඹේ මාර්ගයට එළෙඹ සෑහෙන දුරක් ගමන් කල පසුය.

සඳ එළිය ගඟක් වී 

මේ  මචං මම - තෙශාන්ත

ඒ මහ වනය මැදය. දින කිහිපයකින් පසලොස්වක දිනය ඈත් මෑත් වූවද ;  සඳ තම එළියෙන් මුළු  වනාන්තරයද මාර්ගයද නහවමින් විය. සඳ එළියේම රථයෙන් බැසගත් අප උනුසුම් මාර්ගයේ අසුන් ගෙන තොර තෝන්චියක් නැතිව කියවමින් බොහෝ වේලාවක් සිටියෙමු. 
සඳ වනාන්තරයේ මායිමේ වුනු ගස්වලට වැටී පාරේ එක් දාරයක සෙවනැල්ලක් සාදා තිබුනි . මා බිම වාඩිවී ඉදිරිපස රෝදයට පිටදී ගෙනය. ජීවිතේ යළි කවද මෙවන් සුන්දර  රාත්‍රියක් ගත කරණ්නට ලැබෙවිද? 

බසවක්කුළම වැව් බැම්ම් ! 

මෙවන්ම රාත්‍රියක් මා අනුරාධපුර බසවක්කුළම වැව් බැම්ම මතද තවත් වරක් පොළොන්නරුවේ පරාක්‍රම සමුද්‍රය වැව් බැම්ම මතද ගතකොට ඇත්තෙමි. සඳ එම දින දෙකෙහිම  ඉතා සුන්දර සිත්තමක් වැව් දියමත සායම් කොට තිබුනි. දිනක අනුරපුරයේදීද ඊට වසර 20 කට පමන පසුව පුලතිසි පුරයේ දීද දුටු සඳෙහි වෙනසක් මා නුදුටුවෙමි.

හඳ සහ නිව්යෝර්ක් නුවර


 කලු ගැහී තරගයට ඉහල ගිය

සිමෙන්ති බිත්තිමිසක

ඇසට නිලට

අහසක් ගහක් කොලක්

අවටක් නැත.

නිව්යෝර්ක්  නම් පුරවර

සියක් මහල් එක්ටැම්ගෙය මුදුනේ

දොර ජනෙල් වසා සිරකල කාමරයක

ඇඳක්-පුටුවක්-මේසයක්

මම.

මහපොලොවේ අනික් පැත්තෙ

සෙනෙහැති දෙමාපියන්

නෑ මිතුරන් අඹුදරුවන්

මට සිහි වෙයි.

පලවන්නට මළ පාලුව

කවියක් හඬ නඟාකියමි

නින්නාදව ආපසු එයිමගෙ කටහඬ

මගෙ කනටම.

කවුළුව හැර එබී බලමි.

ප්‍රපාතයට එබී බලමි

මූණට කටු ඇනගෙන

සීතල කඩා පනින.

අසුවී විදුලි එලිය පිටාරයට

මොර දීගෙන යයි වාහන ඒ මේ අත

ඉවසිල්ලක් නොමැතිව

දිවගෙන යයි ඒ මේ අත

කුරා කුහුඹු මිනිස් යන්ත්‍ර

මොහොතක් නැවතී මාදෙස

ආදරයෙන් බලන කෙනෙක්

වගතුග අසන කෙනෙක්

දන්නා හඳුනන්නෙක්

මෙතන නොමැත

ඒ හැම දෙන මහ පොලොවේ අනිත් පැත්තෙ

මට සිහිවෙයි.


මහා දුකින් ඉහල බලමි


දිලිහි දිලිහි ආකාසේ

රන් පිඟන සේ

හඳ....

මා දන්න හඳුනන

අපේ ගමේ වෙල් එලියට පායන හඳ

පෝය දාට බෝ මලුවට පායන හඳ.


බෝඩිම 48-49 පිට




සේකර !

සේකරයන්ගේ “හඳ සහ නිව්යොර්ක් නුවර”  කවියේ සේම; අතීතයේ දිනෙක මමත් දැනට බී බී සියේ සංදේශය ඉදිරිපත් කරණ  චන්දන කීර්ති බණ්ඩාරයනුත්  තවත් අප මිතුරෙකුත් බසවක්කුළමේ වැව් බැම්ම මත නවතා ගත් නිසාන් කැබ් රථයේ බොනට්ටුව මත අඩුම කුඩුම පවත්වා ගනිමින්  ඔහුගේ  සුන්දර කතා අසමින්  විඳි සඳ එළිය ම  ඊට හාත් පසින්ම වෙනස් වූ ලෙසින්; මා  මිතුරෙකු  සමග  පරාක්‍රම සමූද්‍රයේ වැව් බැම්ම මත එම සඳ එළිය ම  විඳිමින් ගත  කලෙමි. 

සඳ පැරකුම් සයුර සිපවැළඳ 

 එදින රංටැඹේ මාර්ගයේ; මහ පාරේ සිට විඳි සඳ එළියත් එකම දන්නා කියන එක සඳම නොවේද?   අප සිටි හෝරාවකට අධික  කාලය තුල අප පසුකර ගියේ හෝ අප ඉදිරියට ආවේ  එකම එක ලොරියක්  පමනි! මෙම මාර්ගයේ වල් අලින් ගැවසෙන නිසාම තරමක සෝදිසියෙන් අප මහියංගනය දෙසට සීරුවෙන් ගමන් කලෙමු.
තවත් පැයකින් හමාරකින් අප මහියංගනයට ලඟාවුනි. ඒවන විට වසික තද නින්දේ පසුවිය. මහියංගනය බස් නැවතුමේ පිහිටි කුඩා තේ කඩයකින් උනු උනු ලැවරියා කෑ අප තේ බී ටික වේලාවකට පසු වසිකද නැගිට සප්පායම් විය.
ලැවරියා  අප කන්නට වූයේ; එම කඩයට දිනපතා ලැවරියා සැපයුම් කරු තම මල්ලෙන් ලැවරියා ගෙන වීදුරු අල්මාරිය ඇතුලත් සීරුවෙන් අසුරද්දීමය.



 ඕනැම හෝටලයක සම්බෝල හදන්නෙ  පොල්කුඩු වලින් බව; මෙරට මිනිසුන්ට “බත් ලැබෙන්නේ වී වලින්” කියනවටත් වඩා නිශ්චිතවූ විශ්වාසයකි! එය දෙවැනි වන්නේ ලැවරියා වල පැනිපොල් හදන්නේ පොල්කුඩුවලින් කියන එකට පමනක් විය හැක! අපි ලැවරියා රසබලන අතර තුර අප අතර සිටි එක් අයෙකු  “හරි පොල් කුඩු වලින් ලැවරියා හැදුවා කියමුකෝ ….; එතකොට ඉතුරු පොල් කිරි වලින් මොනවද දන්නෑ හදන්නෙ  නේද ….?” කියා ඇසූ අතර ගුටි නොකා බේරුණේ කොහොමදැයි මට තවමත් සිතාගත් නොහැක!

කැදැල්ලට ගොඩවැදී - ධම්මික , ප්‍රදීප් , තට්ටයා , තෙශාන්ත , වසික . පසිඳු

  එතැනින් නික්මුනු අප ඉරි මහ උදේම මහියංගනයේ The Nest – කැදැල්ල සොයා ගමන් ඇරඹුවෙමු. තවත් විනාඩි ගනනකින් අප කැදැල්ලට කූඩු වුනෙමු. එහි හිමි කරුවූ ප්‍රදීප් තෙශාන්තගේ මිතුරෙකු වූ නිසාත්; එහි පැවති පරිසර හිතකාමී වටාපිටාව නිසාත් අපට එහිදී කිසිදු ආගන්තුක බවක් නොදැනුනි. උදෑසන ආහාරය ලෙස වැව් මාළු සහ තවත් වියංජන කිහිපයක් සමග බත් කෑ අප දහවල් බතද ගෙන ඉන් පිටත් විය.

යකඩ - මීහරකා
 එතැන් සිට අප වෙහෙසුනේ අපගේ ගමනට නැතිව බැරි අත්‍යවශ්‍ය  උපකරණය , මෙවලම වූ ලන්තෑරුමක් මිළදී ගන්නටය. එහෙත් හර්ඩ්වෙයාර් කඩ  ඒවනවිටත් විවෘථ කොට නොතිබුනු හෙයින් අප සිටියේ දැඩි විස්සෝපයෙන්‍.

මහවැළි ගඟ සොයා

තල දර්පණ ප්‍රථිබිම්බය!

අප දැන් මහියංගනය නගර සීමාවේ සිට නිපෝන් පාලම සොයා යන්නට පිටත් වූ අතර;   තෙශාන්ත දිගින් දිගටම ඔහුගේ මිතුරා මෛත්‍රී ඇමතීමට උත්සාහ ගනිමින් විය.  
මේ තෙශාන්ත පවසන මයිත්‍රී අනුකම්පා විරහිත අපව අතර මං කලාවත්ද?     මයිත්‍රී නොපැමිනියහොත් අප අතරින් කවුරුහෝ එක්  අයෙකු එක්  කයාකයක් සමග මහියංගනයේ නවතින්නට සිදුවනු ඇත. මන්ද Two Man  කයාකයක්  තනිව ලොකු දුරක් පැදීම බොහෝ අසීරු කටයුත්තකි. එය වඩාත් අසීරු වන්නේ එය මතුපිට තවත් අමතර බරක් පැටවූ පසුය.



 අවසානයේ නිපෝන් පාලම අසලදීම  තෙශාන්තට තම උත්සාහය සාර්තක කර ගැනීමට හැකි විය. ඔහු පෙරදින සිට නිදි වර්ජිතව ඇලහැර සිට මහියංගනයට පැමින ඇත.


මහියංගනයේ සිට නිපෝන් පාලම පසුකොට ගොස් අපසු හරවා ගෙන පැමිනෙද්දී කාල වර්ණ, ප්‍රියමනාප, ශක්තිමත් දේහයකට හිමිකම් කියූ තරුණයෙකු අපට හමුවිය. ඒ අන් කිසිවෙකුත් නොව මෛත්‍රීය. එහිදී මෛත්‍රී ගේ සඹඳතාවයක්  වන සරත් මහත්තය මුණ ගැසුනු අතර  ඔහුට ඒ අසලම වැළි තොටුපොලක්ද විය.

මගේ රාජ්ජේ-සරත් මහත්තයා

 අප එන තෙක් මාගේ ආදරනීය   වයස්ගත එහෙත් විශ්වාසදායි මිත්‍රයා  - Toyota Land Cruiser රථය; තම නිවස අද්දර මිදුලේ දමා යෑමට ඉඩ පහසුකම් සැපයීමට ඔහු එකඟවිය.

පළමුව අප කයාක් දෙක පැටවූ  රථය සරත් මහත්තයාගේ වැළි තොටුපොල වෙතට ගෙන ගියෙමු. සරත් මහතාද අප සමග පැමිනියේය. ඒ අපි කරණ්නට යන දේ පිළිබඳව තමා තිබූ කුහුල තුනී කර ගැනීමටය.
 අප උදෑසන සිට මහියංගනය නගරය හා  එතැන් සිට මේ දක්වා කඩයක් කඩයක් පාස සොයා බැලූ ලන්තෑරුමද ඔහු විසින් අප වෙත නිර්ලෝභීව සපයන  ලදී .

වැළි තුටුපොලට වූයේ ශීඝ්‍ර බෑවමකි. ටියුබ් හතරක් සේ මැදී ඇති ටයර් හතරේ  පිහිටෙන් ගඟ අසලටම ගෙන ගිය අප ; අපගේ සියළුම අඩුම කුඩුම බිමට බාගත්තෙමු.

සෙට මෝල් වීම!

මෛත්‍රී සහගත සිත - අලි පන්නන මෛත්‍රී

අනතුරුව මාගේ රථය තෙශාන්ත විසින් සරත් මහතා ගේ නිවසට ඇරලවන ලදී. තෙශාන්ත් ඉන් ඉක්බිතිව තොටුපොලට පාගමනින් පැමිනෙන විට  අප අපගේ ගමන සඳහා කයාක සියල්ලම සැකසීම අරඹා තිබුනි.  
 පලමුව  අප කණ්ඩායම නැවත සකස් කලෙමු. වසික-මයිත්‍රී, පසිඳු -ධම්මික,   හා තෙශාන්ත - මා සමග නැවත යුගල ගතවුනෙමු. අප කුලියට ගත් PVC  කයාක දෙක වසික-මයිත්‍රී  හා පසිඳු -ධම්මික  යුගල අතර බෙදී ගිය අතර ඉතිරි මාගේ ෆයිබර් කයාකය මමත් තෙශාන්තත්  ඉතිරි කර ගත්තෙමු.

ඒවන විට උදෑසන 10.00 පමන වී තිබෙන්නට ඇත. කයාක සියල්ල මහවැළි ගඟ අයිනේ වෙරලේ එකිනෙකට සමාන්තරව තබා ඇත. සියලු අඩු වැඩිය බර හා ගන්නා ඉඩ අනුව පැරණි චීන සම්ප්‍රදාය අනුව වෙන් කර ගත්තෙමු.

චිනා ලොව බලා
රක්ෂණ ක්ෂෙත්‍රයේ ; අවදානම් කළමනාකරණය පිළිබඳ මුල්ම නිදර්ශනය ලෙස දැක්වෙන්නේ අතීත චීන වෙළඳුන් තම භාන්ඩ නැව් ගත කිරීමේදී උපයෝගී කරගත් සරළ ක්‍රමවේදයයි.  
ඈත අතීතයේ  නාවික ක්ෂේත්‍රය මේ තරම් දියුනු  නොවූ යුගයක තම භාන්ඩ තොගය සම්පූර්ණයෙන්ම මුහුදු බත් නොවී රැක ගන්නට මෙම ක්‍රමවේදය අනුගමනය කරණ ලදී.
A ,B ,C , D  යනු නෞකා හතරක් වන අතර වෙළෙඳුන්ද  හතර දෙනෙකු සිටිනවා යැයි උපකල්පනය කරමු. ඔවුන් තම බඩු තොග ප්‍රවාහනය කරණ්නට නෞකා 4 ක් යොදා ගත්තා යැයි සිතමු.                                                            
එක්  එක් අය තමන්ගේ බඩු තොගය   එක් එක් නැවට පටවා ප්‍රවාහනය කිරීමේ යෙදෙන විට   එක් නැවක්  මුහුදු බත් වුවහොත් කවුරු හෝ  එක් වෙළෙන්දෙකුගේ සියළුම වත්කම්   විනාශවී යයි.                                                                    එනිසා එකල ඔවුන් කලේ ප්‍රථමයෙන්  එක් එක් වෙළෙන්දා තමන් සතු  මුළු භාන්ඩ ප්‍රමානය නෞකා  ගනනින් බෙදා කොටස් කර සියළුම නෞකා අතරෙ බදා හැරීමයි. ඉහත උදාහරණයට අනුව A නෞකාව සියළුම වෙළෙන්දුන් නියෝජනය වන පරිදි එක් එක් අයගේ භාන්ඩ ¼ කොටස් හතරකින් සැදුම් ලත් භන්ඩ තොගයකි.   එවිට එක් නැවක් අනතුරකට ලක් වුවහොත් එක් වෙළෙන්දෙකු හට; හානි වන්නේ තම තොගයෙන් ¼ ක් පමනි.

I Love You ටත් වඩා ලෝකයේ කියැවෙන වචන තුන Made in China 

මෙම සිද්ධාන්තයට අනුව අපද අපසතු කුඩා බඩු එකතුව බෙදා හදාගෙන කයාක මත තබා ගත්තෙමු. හොඳින් ඉර පායා වැස්සක සේයාවක් වත් අහසේ දක්නට නැත. පැහැදිලි අහස දසත පැතිරී ගොස්‍
 අප සිටි තැනට මීටර 200 ක් පමන පහලින් නිපෝන් පාලම  පෙනෙමින්‍. මෙම තොටුපොල  අසල ගඟේ පලල මීටර 100 ක් පමන වන්නට ඇතැයි මට සිතේ. ඈත වැළි තොටුපොලවල් සක්‍රීය වී ඇත. වැළි ගොඩ දැමීම නිසාදෝ ගඟ මුළුමනින්ම බොරවී ඇත. මේ වන විට අපගේ සියළුම බඩු භාහිරාදිය හොඳින් අසුරා කයාක් මත තබා ගැට ගසා අවසානය. 



 ආහාර පාන, වතුර බෝතල්, බෝයාව, ඇඳුම්, බිස්කට්, ලන්තෑරුම, භූමිතෙල්, විදුලි පන්දම්, දඩයම් පිහියා, ජීවිතාරක්ෂක කඹ, දූරකථන, දූරකථන බල ගැන්වුම්, කැමරා, Two Man Canopy (Tents) දෙකක්, ප්‍රථමධාර  එකතුවක් ආදී වශයෙන් මෙකී නොකී ගිණි පෙට්ටියේ සිගරට් පැකට්ටුවේ මධුවිතේ එය බොන කෝප්පෙ ආදී වශයෙන් බොහෝ දෑ කයාක තුනක් මත ගැට ගසා ඇත. 




මමත් තෙශාන්තත් පැදවූ කයකයේ Hatch තුනෙන් එකක්  තුල; දූරකථන, මුදල් පසුම්බි, මාගේ උපැස් යුවල, ඔරලෝසු වැනිදෑ Dry Bag එක අසුරා  ගබඩා කොට තිබුනි.
මේ ගමනට කිහිප වතවක්ම බාදා ඇතිවිය. ඇත්ත ඇති සැටියෙන් ගත හොත් කිහිප වතාවක් නොව බොහෝ වතාවක් බාධා ඇතිවිය. කිසිදු දිනෙක ගමන් කොට නොමැති ඉසව්වකට කිසිදු කිසිදු පලපුරුද්දක් නොමැති සිව් දෙනෙකු පෙරදැරි කරගෙන තීරණාත්මක ගමනකට මා කණ්ඩායම පොළඹවාලීමි.



 ප්‍රියන්ජන්ගේ දේශගුණික -කාලගුණික දත්ත වලට අනුව චන්ද්‍රිකා ඡයාරූප මත දිස්වූ තැඹිළි පැහැති ලපය; බෙංගාල බොක්ක දෙසින් අපරට තුලට කෙමෙන් කෙමෙන්  ඇතුළු වෙමින් පවතී. 

මේ අන් කිසිවක් නොව ටොන් ගනනක වැසි ලබාදීමට සමත්; වියලි කලාපය ගං වතුරකින් යට කිරීමට හැකියාවක් ඇති; වැව් බැමි,ජලාශ  වාන්දොරටු පුපුරුවා  හෙලා;  ලක්ෂ  සංඛයාත මිනිසුන් ප්‍රමානයකගේ උන්හිටිතැන් අහිමි කරවන්නට හැකි වැහි වළා කුළකි.
 ඔහු අපවෙත සියළු දත්ත සම්පාදනය කලේ  BBC  ජාලයෙන් උපුටා ගෙන්‍. ඔහුගේ මිතුරෙකුවූ වාරි ඉංජිනේරුවෙකුගේ අදහසට අනුව ඉදිරියේ තව දිනකින් නොවේනම් දෙකකින් ඇද හැලෙන මහා වරුසාවට ප්‍රථමයෙන් ජල දොරටු අරිණ්නට ඉඩ ඇත!

මම මේ සියල්ල මුදිතා ගුනභරිතව විඳ දරා ගැනීමට  උත්සාහ දරමින්‍ විය. උපන්ගෙයි කලබළ කාරයෙකු ලෙස  අපගේ පවුලේ සියළුදෙනා අතර නමක් දිනා ගත් මා  බොහෝ අසීරුවෙන් වුවද නිහඩව සිටියෙමි. එයට මාහට තිබුනු එකම පිටුවහල වූයේ; ජලයෙදී අතිවිය  හැකි ජීවිත තර්ජනයක් සම්බන්දයෙන් අප; අපට හැකි උපරිමයෙන් සිතා බලා තිබුනු බැවිනි. 



අපට මෙවන් ගමනක් යෑමට සිටිනා පිරිස ප්‍රමාණවත්ද? ඕනෑම වාතාවරණයක් යටතේ; පලපුරුදු යාත්‍රකයින් දෙදෙනෙක්ද, පිහිනුම් කරුවන් තිදෙනෙක්ද, කඳවුරු  බදින්නන් පස් දෙනෙකුද,  වන ශිල්පීන් තිදෙනෙකුද ජීවිතාරක්ෂකයින් තිදෙනෙකුද, කඳු නගින්නෙක්, ප්‍රථමාධාර කරුවන් දෙදෙනෙක් යන සුවිශේෂි හැකියාවන්ගෙන් පරිපූර්ණ කණ්ඩායමක් අප සතු විය.




 ඉතින් ඇයි අප බිය විය යුත්තෙ! එය අපට තරම් නොවේ. මේ සියල්ලටම වඩා අප ස්වභාව ධර්මයට දිවිහිමියෙන් ආදරය කරණ්නවුන්ය.  වැරදීමට ඉඩක් නොමැත. තවත් ඇත්තේ ගමන් ඇරඹීම පමනි!


ගමනේ යා!

Friday, October 13, 2017

55. තට්ට තනිවම තට්ටයා.....!

කුච්ච්වේළි යන පාරෙ - වැහි කාලෙට!

කුච්චවේළි තියෙන්නේ ත්‍රීකුණාමලයේ සිට  පුල්මුඩේ පැත්තට කිලෝමීටර 38 ක් ඈතින්. උප්පුවෙළි , නිලාවෙළි පහුකරගෙන ඉරක්කන්ඩි පාලම මතින්  යනකොට තමයි කුච්චවේළි හමුවන්නේ.    නිලාවේළි අයත්වෙන්නෙත් කුච්චවේළි ප්‍රාදේශීය සභාවට. සුප්‍රසිද්ධ ගිරිහඩු සෑය  බලන්න යන්න හැරෙන්න තියෙන්නේ කුච්චවේළි වලින්. කොටින්ම කුච්චවේලි පොලිසිය ඉස්සරහින් .

38 කණුව - සල්ලිමුණේ, කුච්ච්වේළි

කුච්චවේළි වල ඉන්නේ මුසලිම් ජනතාව තමයි අතිමහත් බහුතරය වෙන්නේ. අමීර් ඉන්නෙත් ඔය ගමේමයි. හරියටම කියනවා නම ඒ හරියට කියන්නේ සල්ලිමුනේ  කියලයි. 

අමීර් (ඛාන්)

ෆවුසියා - ලස්සනයිනේ

 අමීර්ගෙ පවුලගෙ හෙවත්  බිරිඳගේ නම ෆවුසියා. අමීර්ගෙ රස්සාව උනේ මූදු යන එක. එයාට බෝට්ටුවක් තිබුනා. එයලගෙ ගේ තිබුනේ පුල්මුඩේ පැත්තට යනකොට වම් පැත්තේ. ඒ කියන්නේ ගොඩ පැත්තේ. අමීර්ගෙ ගේ ඉස්සරහ මහ පාර. පාර පැනපු ගමන්   අමීර්ලගෙම තවත් ඉඩමක්. මහ පාරෙ  සිට අඩි  250 ක් ඈතිනුයි මුහුදු වෙරළ  පිහිටා තිබුනේ. 

Friday, October 6, 2017

54. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක් 11


ගැබ්බර වික්ටොරියා ;  කෙත්වතු වෙත  දියවර යොමුකරමින්. එන කන්නය තෙක් කෙතරම් කලක් විළි රුදාවෙන් පසුවෙම්ද?

සැත්තැම්බර් 22 වන විට  වැසි පටන් ගනිමින්‍ විය.

අපගේ සැලැස්ම කුමන කරුණක් නිසා හෝ අකුලා ගැනීමට සිදුවුවහොත් එය යලිදු දිග ඇරලන්නට තවත් මාස ගනනාවක් හෝ වසරක් බලා සිටින්නට සිදුවිය හැක. ස්ථිර ලෙසම ඔක්තෝබර් 2 වනදා අප අපගේ සැලැස්ම ක්‍රියාත්මක කරණ්නට තීරණයකට එළඹුනෙමු. 

මා මෙන්ම ප්‍රියන්ජනුත් තෙශාන්තත් ධම්මිකත් කාලගුනය පිළිබඳ මහත්වූ ඕනෑකමකින් කරුණු එක්කර ගැනීමට දෑස් දල්වා බලාසිටින වග නිරන්තරයෙන් මාවෙත ලැබෙන පණිවිඩ වලින් මොනවට දෙස් දෙමින් විය!

වරුවක් පුරා ඇදහැලෙන මහා වරුසාව මහවැළිය දෙගොඩතලා ගලන අචිරවතී ගංගාව බවට පරිවර්ථනය කරලීමට සමත් බවත් එමගින් ඇතිවිය හැකි ගං වතුර තත්වය අප මහ කැලෙ මැද අතරමං කරලීමට හෝ ගංවතුරටම බිළිවීමට කිසියම් සම්භාවිතාවක් තිබීම මෙයට හේතුවය!

අපගෙ දීර්ඝ කාලීන සැලසුම නැවත අළුතින් ලුහුකොට සකසන්නට විමු.

1.    ඔක්තෝබර් 2 වන දින උදෑසනින් වසික බණ්ඩාරවෙල බලා බසයකින් පිටත්ව ගොස් ප්‍රියන්ජන් මුන ගැසේ. 
2. එදින පස්වරු 3.30 ට තම සේවා ස්ථානය වූ හංවැල්ලේ Linea Aqva  ආයතනයෙන් පිටවන පසිඳු  තම නවාතැන්පල වන කැළණියට පැමිනේ.
    3.    පෙර දැනුම් දීමට අනුව අපගේ   අභිනව ලොරි සපයන්නා කැළණියේදී පසිඳු හා එක්ව නාරහේන්පිට Adventure Seals   ආයතනයට යා යුතුවේ.
    4. ධම්මික ද පස්වරු 5.00 ට නාරහේන්පිටට පැමින පසිඳු   හා එක්වී කයාක සියල්ල රැගෙන කඩවත අප නිවසට පැමිනේ.   
   5. කඩවත මාගේ  නිවසෙදී අපහා එක්වන  හා එක්වන තෙශාන්ත , අම්රාන්  හා          කෙන් සමගින් රාත්‍රියේ කඩවතින් පිටවන අපහා දිමුතු එක් වන්නේ  පස්‍යාලේදීය.
   6.  එදින රාත්‍රියේ බණ්ඩාර්වෙලින් පිටත්වන වසික හා ප්‍රියන්ජන් ඔක්තෝබර් 3 වන     දින උදෑසන මහියංගනයේ ද නෙස්ට් හීදී අපහා එක්වේ .
   7. උදැසන ආහාර එහිදී ලබාගන්නා අප දිවා ආහාර පාර්සල්ද රාත්‍රී අහාර සදහා පදම්     කල කුකුළු මස් කිලෝ 4 ද රැගෙන අප පටත් විය යුතුය. 
    8. උදෑසන 9 වන විට අප මහවැළියේ පහස ලබමින් විය යුතුය. 
   9.  එදින රාත්‍රිය වස්ගමුව වනාන්තරයේ ගතකරණ අප පසුදින එනම් ඔක්තෝබර් 4 වන දින හවස මනම්පිටියට ලඟා  විය යුතුවේ. 
 10. අප ගෙන් වෙන් වන ලොරිය මහියංගනයේ සිට පනම්පිටියට පැමිණිය යුතු වන්නේ  ඔක්තෝබර් 4 වන දින හවස 6.00 ටය.

මේ අපගේ නව   සැලැස්මය !

මේ සියල්ල සැලසුම් කල පසු කෙන්ගේ පැමිණීම සැක සහිතබව ධම්මික දූරකථනයෙන් මාවෙත දැන්වීය! ඒ ගිලිහී යමින් වන්නේ අපගේ එකම පුරුදුකාරයාය ! මාර්ගෝපදේශකයාය ! සියල්ලන් මීට දිනකට පෙර වනතුරු අප කණ්ඩායමේ සියල්ලන්ගේම සියළු සැක සංකා , විචිකිච්ඡා,  භාරගෙන සිටි එකම ගැලවුම් කරුවාය!!!
 එහෙත්  අපගේ සැලසුම  හුදෙක් එක් පුද්ගල්යෙකුගේ වියෝව කරණකොටගෙන දොර මුල්ලේ තිබීම මාහට තරම් නොවේ !

මේ පණිවිඩය මා සියල්ලන්හටම මොහොතකින් දැනුම් දුනිමි.

“දැං මොකද කරණ්නේ ?” බොහෝ දෙනාගේ මුවට නැඟුනු පැනය විය .

“අව්ලක් නෑ ! අප ගමන යනවා …….එච්චරයි !”

මාගේ කෙටි පිළිතුර විය ! (මද කෝපයෙන්!)

ඔරලෝසුවක එකින් එක දිවෙන දැතිරෝද මෙන් අපගේ සැලැස්ම දිනෙන් දින දිවෙයි ! අපගේ  සැලැස්ම උඩු යටිකුරු කරමින් මහවැළි නිම්නයට විටින් විට වැසි වැටෙමින්‍.සෑම දිනෙකම මා දිනය පටන් ගන්නේ ජල සම්පාදන මණ්ඩලයේ; පොළොන්නරුව දිස්ත්‍රික් ඉංජිනේරු සහන් කුලරත්න; අපගේ තරුණ මිත්‍රයා අමතමිනි. 
ගතවෙන කිසිදු දිනෙක මහවැළියේ ජල මට්ටමේ සැලකිය  යුතු වෙනසක් නොමැතිබව; මනම්පිටියේ ජල පොම්පාගාරයෙන් තහවුරු කරගන්නා හේ අප වෙත දැනුම් දේ ! මෙසේ දිනෙන් දින අප අපගේ ගවේශනයට ලං වෙමින් සිටින්නෙමු !

දිනෙන් දින වෙනස් වන කාලගුණය  විසින්; අප තල්ලු කර හරින්නේ තවත් වසරකින් මෙම ගවේශනය කල් දමන්නටද?

ජීවිතයේ සැඳෑ සමයට කෙමෙන්කෙමෙන් අවතීර්ණ වෙමින් සිටින; වයසින් අර්ධ ශත්වර්ෂයක් සම්පූර්ණ කරමින් සිටින මටත් ප්‍රියන්ජන්ටත්; ජීවිතයේ අවසාන කාලයේදී හෝ මතකයට නගා ගෙන සතුටු විය හැකි, රස විඳිය හැකි, නිහත්මානීව ආඩම්බර විය හැකි සුන්දර සිතුවමක් චිත්‍රණය කිරීමට ලැබෙන; ජීවිතයේ අවසාන අවස්ථාව මෙසේ මෝසම් සුළඟින්  අපෙන් ඈතට  ගසාගෙන යන අයුරු මා කණගාටුවෙන් බල සිටින්නෙමි. මේ  ජීවිතයේ එයට ඇති  අවසාන අවස්ථාව නොවන්නේද ?

තවත් ඇත්තෙ දින 5 ක කාලයක් පමනි. තවත් දිනක් ගෙවී ගමන දින හතරක ඈතින් පිහිටන විටෙක අම්රාන් මා ඇමතූයෙමි. පසුගිය සති අන්තයේ වනාන්තර ගතවූ ඔහුගේ  ගේ දෙපා දැඩිසේ තුවාල වී ඇති බැවින් ඔහුගේ පැමිනීමද තීරනත්මක විය !

මේ හැලී යන්නේ කණ්ඩායමේ සිටි පලපුරුදු යාත්‍රිකයින් සිව්දෙනාගෙන්  දෙවැන්නාය!

මීට සතියකට පෙර 9 ක් ව සිටි කණ්ඩායම මේ වනවිට 7 කට පසුබා ඇත!  සාමාජිකයින්  ගනන ඉරට්ටේ සංඛ්‍යාවක් වන විට Two Man Kayak වලින් ගමන කරගෙන යා හැක. සංඛ්‍යාව ඔත්තේ වූ විට යටත් පිරිසෙන්  එක් One Man Kayak  එකක් හෝ යා යුතු  වන්නේය. ගැටළුව නිර්මාණය වන්නේ මෙවිටය.   One Man Kayak  එකක් පැදයාමට විශේෂ හැකියාවක් අවශ්‍යවේ. පුහුණුවක් අවශ්‍ය වේ. එයට කාලය හරස් වේ.

A two man (Tandem) sit on top kayak

A one man (solo) kayak


පසුදින වන විට අපට එක් සුභදායි පිලිතුරක් ලැබුනි. ඒ පසිඳුගේ මිතුරු දිමුතුගේ පැමිනීමට අලුත් විවාහය බාධා පමුනුවා ඇති බවය. එම සතුටු දායක ආරංචිය ගෙනාවේ පසිඳුමය. මෙහි ඇති එකම සතුට වන්නේ Two Man Kayak වලින් ගමන කරගෙන යා හැකි වීමය. 
ඒ සමගම පිළිතුරක් සොයා ගතයුතුම පැනයක් අලුතින් පැන නගියි. ඒ වස්ගමුව වනය මැද කරණ්නට සිදුවන කඳවුරු කරණයේදී ආරක්ෂාව සැපයීම සඳහා ඇවැසි පිරිස් බලය අඩුවීමය!

සැප්තැම්බර් 28 වන දින මා ඉතිරි සියළු දෙනා වෙත e-mail පණිවිඩයක් මුදා හැරියෙමි.

ඔක්තෝබර් 1 වන දිනය වන විට අප විසින් ඒකබද්ද අදහසකට පැමිණිය යුතුවේ. ඒ වනවිට පවතින කාලගුණ තත්වය මත අපගේ ගවේශනය පිළිබඳ අවසාන තීන්දුව  ගනිමු !” 

එහි  සාරාංශය විය !

පසිඳු එයට එකඟත්වය පලකොට තිබුනි. මෙයට පිළිතුරු ලෙස ධම්මික විසින් කාළගුණ දත්ත සපිරි වගු රාශියක් e-mail ජාලයට එක්කොට තිබුනි. ඒ සමගම හදිසි තත්වයකදී අප කණ්ඩායම ගලවා ගැනීමට  අපගේ ට්‍රක් රථයට; එනම් කයාක ප්‍රවාහනය සඳහා කොළඹින් අප  කුලී පදනම මත ගෙනයන ලොරියට; වස්ගොමුව ජාතික වනෝද්‍යානය මැදින් අපකරා පැමිනීමට ඇති හැකියාව, ශක්‍යතාවය විමසා තිබුනි.

සත්‍ය වශයෙන්ම එම කරණාවට මා හට පිළිතුරු නොවීය! මන්ද වර්ග කිලෝමීටර 393 ක් හෙවත් අක්කර 97161 ක වපසරියක් තුල පැතිරී ගිය  මහ වනන්ත්‍රයක් මැද  අප  සිටිනා තැන පිටස්තර පුද්ගලයෙකු දැනගන්නේ  කෙසේද?  දැනගත්තද බෝට්ටුවකින් විනා අප සිටිනා ස්ථානයට ලොරියකට හෝ වෙනයම් රථයකට ලඟාවිය හැකි මාර්ගයක් තිබීම; මොනතරම් අභව්‍යයද? අපව ගලවා ගත හැක්කේ හෙලිකොප්ටරයකින් පමනි!

මම සෑම මොහොතකම අන්තර්ජාලය හරහාද මාගේ  පැරණි මතකයන්  හාර අවුස්සමින්ද ගං වතුර පිළිබඳව මා තුල තිබෙන පළපුරුද්ද ගොඩනගමින් සිටියෙමි.

ගං වතුර  තත්වයක් යනු එක් මොහොතක; එක් නිමේශයකින් මුහුණ දීමට සිදුවන තත්වයක් නම් නොවේ.  ගඟක වතුර  මට්ටම ඉහල නගිත්ම එහි වතුර වඩාත් අවපැහැ ගැන්වේ. එහි පෑදුනු ගතිය ඉවත්වී බොරවීමට පටන් ගනී. 
එසේම ගඟේ වතුර සමග බොහෝ සුන් බුන් ගසා ගෙන ඒම දක්නට ලැබේ. මොහොතකට පෙර දිය මතිපිට තිබුනු ගලක්, ගල් පර්වතයක් දියෙන් යටවෙත්ම; එම  ගලෙහි දියෙන් වැසුනු පෘෂ්ඨයේ; තවත් ලෙසකින්  පවසනවානම් දියමතුපිට  සිට අඟලක දෙකක පමන ප්‍රමාණයක් පරීක්ෂකලවිට; එම පෘෂ්ඨය මතුපිට  කුඩා - ඉතා කුඩා වායු බුබුළු ඇලී තිබෙනු දක්නට ලැබේ. 
විමසිල්ලෙන් සිටින්නෙකුට මේ සියල්ල විනිශ්චය කරණ්නට  තරම් කාල වක වානුවක් ස්ව්භාව ධර්මය  විසින් ලබා දේ. ගඟක් ගලන විට එනම් ජල මට්ටම ශීඝ්‍ර ලෙස ඉහල නගින විට; ගං ඉවුරෙ සිට ගඟ මැද දෙස බලන අයෙකුට ගඟ මතුපිට ජල පෘෂ්ඨයේ උත්තල ස්ව්භාවයක් දැකිය හැක!

විසල් වනාන්තරයක් හරහා ගලන ගඟක්; ගං වතුර තත්වයකදී හැසිරෙන ආකාරය මෙයට වඩා සුවිශේෂී වන්නට ඉඩක් නොමැත. ගං වතුර ගලත්ම ජල කඳ වනාන්තරය තුල පැතිරෙත්ම අපට ගැලවීමට ඇති  ඉඩ කඩ වඩාත් පුළුල් වනු ඇත. ගං වතුර  ගලත්ම ගඟේ සිට පිටතට ජල ධාරා ගලා ඉහිරී පැතිරී යනවා විනා ගඟ තුලට ඇද ගැනීමක් ආකර්ශණයක් ඇති නොකරයි. එසේ ගඟ දෙසට ආකර්ශණයක් ඇතිවන්නේ ඟං වතුර යන අතර තුරය !   මෙය ඔබ  හිතනවාටත් වඩා දරුණුම තත්වයකි. මිනිසෙකු නොව අලියෙකු උවද ගඟ දෙසට ඇද ගැනීමට එය සමත්‍.

ගං වතුර ගලත්ම ජල කඳ වනාන්තරය තුල පැතිරෙත්ම අපට ගැලවීමට ඇති ඉඩකඩ වඩත් පුළුල්වනු ඇත. ගං වතුර ගැලූ පසු හෝ වැසි වැටීමත් සමග  අපට කඳවුරු බැඳීමට ස්ථානයක් ඇති අපහසුව, වන සතුන් තම “ගමන් බිමන්” යෙදීමේ ශීග්‍ර තාවය වැඩි වීම, ගිනි මැලයක් සාදා ගැනීමේ අපහසුව වැනි ප්‍රායෝගික කාරණා හැරුණුවිට මාහට සිතට නැගුනු වෙනත භයානක තත්වයක් නොවීය.

මිනිසා විසින් ස්වභාව ධර්මයට එදිරිව අටවන ලද වික්ටෝරියා, රදෙනිගල, රංටැඹේ වැනි වේල්ලක් බිඳී ගියහොත් ඇතිවන තත්වය මීට ඉඳුරාම වෙනස් විය හැක. එවන් තත්වයකදී මුළු මහත් ප්‍රදේශයක් එක් නිමේශයකදී ඛේදනීය තත්වයකට පත්වේ. කලෙකට පෙර කන්තලේ වැව් බැම්ම බිඳී යාම  එවන් බියකරු මතකයකි.

සිය දහස් ගනනක් මිය යන අවස්ථාවක අප කිහිපදෙනා පමනක් ගැලවී නිවෙසට වී සිටීම කෙතරම් සුදුසුද? නමුත් එවන් අවස්ථාවකදී; හොඳින් සූදනම්ව සිටින  අප කණ්ඩායමට එක් ජීවිතයක් හෝ ගලවා ගැනීමට හැකි වුවහොත් එය මොන තරම් අනගිභවනීයද? මේ මාගේ සිත හා මා අතර සිදුවූ සංවාදයෙන් බිඳකි!

මා පෞද්ගලිකව පසිඳු ඇමතිමි.

“මල්ලි මායි වසිකයි මොනවා උනත් යනවා !” මම පැවසීමි.
“එළ ! මමත් එකෙන්ම එනවා!! තෙශාන්තත් අවොත් අපි  හතර දෙනා හරි යමු!!!”
අප දෙදෙන වෙනමම තීරණ්‍කට එළඹුනෙමු.

මට පසුගිය කාලවකවානුව පුරා අසන්නට ලැබුනු සතුටුදායක, සුභදායක මෙන්ම  ධනාත්මක පිළිතුර එයය. මාගේ බලපොරොත්තු යලිත් අළුත් කරවන්නට එම වදන් සමත් විය.

මෙවන් ගමනකදී “වැඩ්ඩන්” ට වඩා පරාර්ථකාමීන් නොඑසේනම් ආත්මාර්ථකාමීත්වයෙන් තොර ගමන් සගයනට; වඩා වැඩි වටිනාකමක් මාගේ සිත තුල වෙන්ව පවතී. 
මෙතෙක් ම නුදුටු අති දක්ෂයින්ට වඩා මාගේ දෙනෙත් සාක්ෂි දරණ සාමාන්‍ය පුද්ගලයින් වටිනේය. ශක්තිය අබිභවා දරාගැනීමේ හැකියාවට අවස්ථාව සැලසේ. අති දක්ශ කළමනාකරුවන්ට වඩා කණ්ඩායමක් ලෙසට එක අදහසක කණ්ඩායම් හැඟීමෙන් යුක්ත  සාමාජිකයින් කණ්ඩායමට වටිනේය. උපදේශකයින්ට වඩා එක් විදානයකට පා  ඔසවන්නන් අවදානම  ජයගන්නෙය. 

මේ කුමන ආකාරයකින් බැලුවද පසිඳුටත් වසිකටත් මහත්  වටිනාකමක් ලැබෙන්නේය. සහරා කාන්තාරයේ තනි වුවද ඔවුනට කරණ්නට යමක් ඇත. අනෙකාගේ වදනට ගරු කරණු ඇත. මුළු කණ්ඩයමම විසිරී ගියද ඔවුන් ගැන මට විශ්වාසය තැබිය හැක. 
තෙශාන්ත සමග මාහට පලපුරුද්දක් හෝ  ඇසින් දුටු සාක්ෂි මා වෙත නොතිබුනද; ඔහු මා හා පවසා ඇති  දෙයින් 50% ක් පමනක්  සත්‍යය වුවද ඔහුද කෑල්ලෙන් කෑල්ල ගියත් “ගේම” අත හරින්නැති එකෙකු විය යුතුය.

ඔක්තෝබර් මස 1 වන දිනට කාලය එළඹුනි. අප සියල්ලෝම තම තමන්ගේ සේවා ස්ථානයන්හිය. මොහොතින් මොහොත මා e-mail පරීක්ෂා කරමින් විය. සවස 5.28 ට ප්‍රියන්ජන්ගෙන් පණිවිඩයක් ලදිමි. ඒ මා මෙතෙක් කියවන ලද; රාජකාරීමය නොවන  දිගම e-mail පණිවිඩය විය.

“ සැවොම වෙත , මගේ කුඩා  අදහස එක්කර ගන්න !” යනුවෙන් පටන් ගෙන තිබුනු එම ලිපිය අවසන් කර තිබුනේ අප  කුඩා කල පෙර පාසලේ දී ඉගෙන ගත් ඉංග්‍රීසි කවි දෙ පදයකිනි !

“Rain rain go away – Come again another day!”

ලිපියේ සරංශය වන්නේ හෙට දින එනම් ඔක්තෝබර් 2 වන දිනයේ කාලගුණ වාර්ථාවට අනුව ඔහුගේ සහභාගීයිත්වය තීරණය වන බවයි!
නැවත ඔක්තෝබර් 2 වන දිනයේ එනම්  ගමනට යොදාගත් දිනයේ දහවල් 12.26 ට නැවත දීර්ඝ ලිපියක් ඔහුගෙන් මා  ලදිමි. 

එහෙත් මා එම ලිපිය අදතා වෙනතුරු නොකියවිමි. මම ඔහුට ඇමතුමක් ගතිමි. ඔහුගේ පිළිතුර වූයේ පසුදින එනම් ඔක්තෝබර්
 3 වන දින මහියංගනයට එන බවත්; මහවැළි ගඟ ඇස ගැටෙන තෙක් ඔහුගේ පැමිනීම  තහවුරු කරලීමට නොහැකි බවත්ය!
ගමන සඳහා ඔහු රැගෙන එන්නට භාර වූ කූඩාරම් සඳහා යොදාගන්නා දෑ; ඔහු චාරිකාවට එක්වුනද, නොවුනද මහියංගනයට ගෙනැවිත් දීමට කාරුණිකව  ඉදිරි පත් විය.

අපිට  කණ්ඩායමක් අවශ්‍ය වන්නේ විශේෂ අවස්ථාවලදී පිරිස් බලය ඇවැසි වන බැවිනි. උදාහරණයක් ලෙස කයාකයක් ගල්දෙකක් අතර සිරවුව හොත් දෙතුන් දෙනෙකුගේ සහය  ඇවැසි විය හැක.
රාත්‍රිය පහන් වනතුරු කඳවුර මුර කරණ්නට, කදවුරේ වැඩකටයුතු  කරගෙන යෑමට, හදිසි අවස්ථාවකදී කටයුතු කරණ්නට, උපදේශනයට, වෙනතක් තබා එවන් අවස්ථාවකදී අවම වශයෙන් මරහඬ නගා ඝෝෂා කරණ්නටවත් කණ්ඩායමක් ඇවැසිවේ .

මේ අපෙන් ඈත්වන්නේ 2010 වසරේදී  Shall we do ?  යැයි යෝජනා කල ප්‍රමුඛයාය! අත්දැකීම් සම්භාරයකට හිමිකම් කියූ ගමන් සගයාය !!  ගුවන් හමුදාව තුල එතෙර - මෙතෙර පුහුණුවලත් 30 වසරක යුද්ධය තුල කණ්ඩායමකට නායකත්වය දුන් නියමුවාය!!!
මේ සියල්ලටම වඩා අප කණ්ඩායම අතර සිටි ගෞරවනීය සාමාජිකයා ය !!!!
අපගේ e-mail ජාලයට වැදගත් අදහස් , යෝජනා , කාළගුනික මෙන්ම දේශගුනික සාධක එක් කල විද්වතාය!!!!!

ප්‍රියන්ජන් සමග මා කල දූරල්කථන සංවාදය නිමවූ ඇසිල්ලේ මා තෙශාන්ත ඇමතූවෙමි. ප්‍රියන්ජන් සංචාරයට එක් කලේ තෙශාන්තය. එහෙත් මා කිසිවිටෙක මේ සම්බන්ධයෙන් තෙශාන්තට වචනයක් වත් නොකීමට පරිස්සම් විය. ඉන් පසු එතැන්සිට ගෙවුනු පැයක දෙකක කාලය තුල; විටින් විට මාවෙත විවිධ වූ පුද්ගලයින් රැසෙකගේ ජීව දත්ත මා වෙත ඉදිරිපත්  කල අතර; ඒ කිසිවක් පිළිබඳව පැහැදිලි මතකයක් නොමැත.

මා කණ්ඩායම නැවත සැකසූයෙමි. ධම්මික පැමිනිය හොත්; පසිඳු-ධම්මික , වසික - මම , තෙශාන්ත -  ?
ඔව් තව එක් අයෙකුගේ සහභාගීත්වය අනිවාර්‍යයෙන්ම  අවශ්‍ය වේ. මන්ද මේ  ගමන සඳහා   භාවිතා කලයුතු වන්නේ Two Man Kayak මය. එය හැසිරවීමේදී පොඩි ලමයෙකු වාගේ  කීකරුය ! 
මේ නොදන්නා ගමන් මගේ තිබිය හැකි  Rapid හෙවත් ඇළි වලට වඩාත්  සාර්ථකව මුහුන දිය හැක්කේ Two Man වලටය. වැඩි බරක් ගෙන යා හැක්කේද මේවාටමය . මේ නිසාම මේ ගමනට Two Man හෙවත් Tandem  විනා  One Man හෙවත්  Solo ගෙනයාම බුද්ධි ගෝචර නොවන්නේය. එසේම  One Man හෙවත්  Solo කයාකයක් පැදීමට සුවිශේෂි හැකියාවක් තිබිය යුත්වේ. එවන් හැකියාවක් ඇත්තෙකු ඉතිරිව ඇත්නම්  ඒ පසිඳු පමනකි! 

අවසානයේ තෙශාන්ත මාහට කථාකලේය. ඔහුගේ මිතුරෙකුවූ වන ජීවී දෙපාර්තමේන්තුවේ මයිත්‍රී නමැති අයෙකු මේ ගමනේ ඉතිරි ගමන් සගයා ලෙස මහියංගනයේදී  අප හා එක්වන බව ඔහු සහතික විය.

 මේ වන විට ඇළහැර ප්‍රදේශයේ අලි පැන්නීමේ ව්‍යාපෘථියකට සම්බන්ධව සිටිනා ඔහු අද රාත්‍රී බසයෙන් මහියංගනය බලා පිටත්වන බව වැඩි දුරටත් හේ පැවසීය.

ඒ සමගම අප අපගේ ලොරිය නොඑසේනම් ට්‍රක් රථයේ ගමන අවලංගු කලෙමු. ධම්මිකට කථාකොට ඔහුගේ පැමිනීම තහවුරු කර ගත්තෙමු.
 අප එදින සන්ධ්‍යාව වන විට අප අපගේ ක්‍රියාන්විතය මුල සිට අගට නොව අග සිට  මුලට ක්‍රියාත්මක කරමින් සිටියෙමු.

 සියල්ල උඩු යටිකුරුවී ඇත ; අපගේ අධිෂ්ඨානය හැරුණු කොට !

ක්‍රියාන්විතය ඇරඹුනේ ධම්මික ගෙන්‍. ඔහු නාරහේන්පිටට පැමිනියේය. මා මාගේ බිරිඳ සමගින් සේවා ස්ථාන වලින් නික්මී නාරහේන්පිටින් හා රාජගිරියෙන් සපයා ගත් කයාක දෙක හ හබල් හතර; පැරණි එහෙත් අතිශයින්ම විශ්වාසනීය ගමන් සගයා - Toyota Land Cruiser BJ60 යේ හුඩ් රැක් එක මත තබා ගැට ගසා ගතිමු. 
කඩවත ඇල්දෙනියෙන් ; අතින් කටින් බඩු පුරවා ගත්  පසිඳුව ද රථයට නංවාගෙන ගෙදර ගියෙමු. අප නිවසින්  රාත්‍රී අහාර ගත් මමත් , වසිකත් , පසිඳුත් ,ධම්මිකත් මගේකයාකයද හුඩ් රැක් එක මත තබා ගැටගසා ගත්තෙමු. 
රාත්‍රී 9.00 ට පමන වනවිට තෙශාන්ත සිය යතුරු  පැදියෙන්  පැමින අපහා එක්විය. ඔහු වෙත පවරා  තිබුනු  අහාර පාන ගැනීම පසිඳුට පවරා කිලෝමීටර ගනනක් මග ගෙවාගෙන ගොස් රැගෙන ආ Dry Bag එක හා ඔහුගේ කුඩා ගමන් මල්ල ඔහු අත විය !

එකා මෙන් සැම! 
ගමන පිටත් වෙන්නට ඔන්න මෙන්න!

රාත්‍රී 10.00 පමන වන විට අප සියල්ල තම තමන්ගේ ආගම් සිහිකිරීමෙන් අනතුරුව නිවසින් පිටත් වීමට රථයට නැංගෝය. ගමන මුළුමනින්ම උඩුයටිකුරු වී ඇත. මාගේ    Land Cruiser BJ60 රථයේ ටයර් හතරේම කට්ටා; තමා සිටි  බවට සාක්ෂියක් වත් ඉතුරු නොකර මීට මාස හයකට පෙර පලාගොස් තිබුනි ! 
මෙවන් දුර  ගමනකට එහි අමතර රෝදය හැරුණු විට අන් කිසිවක් ගැලපුනේ නැත. එයද තම කට්ටා බේරාගෙන සිටියේ ; අනෙක් රෝද හතරටම වඩා  එය තරමක් විශාල වූ නිසාවෙනි!
 එහෙත් අහෝ දුකකි !

මේ පරණ ටයර් එකක් එහෙම ගන්න තියෙනවද දන්නෑ!?


 එම රෝදය මේ වන විට පසුපස වම් පැත්තට සවිකොට තිබුනි ! යමින් ගමන් මා දන්නා හඳුනන ටයර් කඩයකින් පැරණි ටයරයක් අමතර රෝදය ලෙස සපයාගෙන අප මහියංගනය බලා පිටත්වුනෙමු.  
  
පරණ ටයරයක් ලැබීමේ ප්‍රීතිය - සෙල්ෆියක් ගසා සමරමින්!
කැප් තොප්පියක් දමාගෙන- ධම්මික  මහෙන්ද්‍ර , පිටුපස වමේ - පසිඳු , දකුණේ - වසික , උපැස් යුවලක් සමග - තෙශාන්ත සමග එදත් තට්ටයා - අදත් තට්ටයා!

යළි නොයෙනා ගමනක් දෝ! නිම නොවෙනා ගමනක් දෝ!!

23. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්

"ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්" කියන්නේ ගඟක් වගේම දිග කථාවක්. මෝබි ඩික් වෙළුම් තුන අමෙරිකනු ලේඛක හර්මන් මෙල්විල් ගේ ධවල තල්මසාගේ...