307 කිරුම් - මිනුම් අපේ කෙරුම් . . . !

 

"කිරුම් සහ මිනුම්" මේ වචන දෙක බර සාරෙට හිතට දැනුනේ උසස් පෙළ භෞතික විද්‍යා පංති යන්න; නුගේගොඩ රොටරියට ගිය කාලෙදීය. ඒ එවකට උසස් පෙළ භෞතික විද්‍යාව ඉගැන්මේ දිග් විජය කල උපනන්ද සේනාරත්න සර් සේවය කලේ "ජාතික කිරුම් හා මිනුම් කර්යාංශයේ" වීමය.

සේනාරත්න සර් පංතියට පැමිණියේ ෆියට් 131 මිරාෆියුරි රථයකය. එය ලා නිල් පැහැතිය. බොහෝ දින වල සර්ම එය පදවාගෙන ආ නමුදු සමහර දවසට එතුමාගේ බිරිඳ විසින් එය පදවා ගෙන පැමිණ සර්ව පංතියට ගොඩ කර නැවත ආ පයින්ම යයි.

එතුමා ගැනද වචනයක් නොකීවොත් එය වස වැරැද්දකි.

උන්නැහැ අප දකින කල වයසින් අවුරුදු 50ක් පමණ වූ උස් සිහින් සිරුරකට හිමිකම් පෑ අයෙකු විය.

එතුමා පංතියට පැමිණියේ "මල අතින් අරං" ය. එතුමාට මල නොපැනපු අවස්ථාවක් සොයා ගැනීම ඉතා අපහසු එකකි. 

කනට ඉදිරියෙන් කොන්ඩය පහතට  වවා (Sideburns) සිටියේය.

රොටරි පහත ශාලාවේ එවකට සිසු සිසුවියන් 500ක් පමණ ගාල් කොට ඇති විට ඔවුන් කථා කලේ ස්පීකර් හොරණෑ ඇතිව නොවේ. තරමක උස් හඬිනි. ඒ හඬ අවසාන පේළියේ අවසාන සිසුවාට ඇසෙන තරම් තීව්‍රවූවාට වඩා එම හඬ ඇසීමට තරම් දැඩි නිහඬ තාවයක් පවත්වාගෙන යාමට ඔහුට හැකියාව තිබුනි.  

ඔහු අපට භෞතික විද්‍යාව පෙව්වේය! සියල්ලටම වඩා ඔහුගෙන් "විනය ගරුක බව" පිළිබඳව උගත් දෑ අද දිනයේ මම මගේ දරුවන්ට උගන්වමින් සිටිමි!

ආසාවට වගෙ ගූගල් දෙවියන්ගෙන් උපනන්ද සේනාරත්න පිළිබඳව විමසූ විට දැක්වූයේ මෙවන් ප්‍රථිචාරයකි.

"උපනන්ද සේනාරත්න යනු මිනුම් ඒකක, ප්‍රමිති හා සේවා දෙපාර්තමේන්තුවේ (කිරුම් මිනුම් දෙපාර්තමේන්තුවා අධ්‍යක්ෂකවරයා ලෙස මීට පෙර කටයුතු කල ශ්‍රී ලාංකින විද්‍යාඥයෙකි. 

දේශපාලනිකව බලපෑම් එල්ලවූ මතබේදාත්මක සිදුවීමකදී ඔහුගේ සදචරාත්මක ස්ථාවරය වෙනුවෙන් ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැශනල් ශ්‍රී ලංකා ආයතනය මගින් පිරිනමන ජාතික අඛණ්ඩතා සම්මානයෙන් ඔහු පිදුම් ලැබීය."

සේනාරත්න සර් ගැන වෙනමම පෝස්ටුවක් ලියන්නට තරම් දේවල් ඇතත් මෙතනින් එය නවතා කිරුම් සහ මිනුම් වලට හැරෙමු.

මෙම පෝස්ටුවට උත්ප්‍රේරකයක් සැපයුවේ අද උදේ මුහුනු පොතේ පලවූ පෝස්ටුවක් / වීඩියෝ කොටසක් නිසාය.

හපුතලේ කඩයක; හොර තරාදියක් භාවිතා කරණු ලැබූ අයෙකුට    මිනුම් ඒකක, ප්‍රමිති හා සේවා දෙපාර්තමේන්තුවේ බදුල්ල ඒකකයේ සහකාර මිනුම් සේවා අධිකාරි විසින්  අල්ලා ගනු ලැබූ අවස්ථාවක් වීඩියෝවක් සමග පලවී තිබුනා. 

එය සිදුකොට තිබුනේ අපූරු ක්‍රමවේධයකටය. මෙම කඩයේ කේක් විකිණීමට ඇත.

වෙළෙන්දා ඉලෙක්ට්‍රොනික් තරාදිය මත සෑම විටෙකම කුඩා පිහියක් තිබෙන්නට හැර තිබේ. එහි බර ආසන්න වශයෙන් ග්‍රෑම් 250 කි. ඔහුගෙන් කෙක් කිලෝවක් ඉල්ලූ විට ඔහු කේක් කුට්ටිය ගෙන තරාදිය මත තබා එයින් කිලෝවක් වෙන් කර දෙයි.

පිහිය තරාදිය මත තිබීමේදී පැවති ග්‍රෑම් 250ට ආසන්න පාඨාංකය බින්දුවට නොගෙන එම පාඨාංකයේ සිට කිලෝව ගනන් ගැනෙන අතර පාරිභෝගිකයා අතට පත්වන්නේ කිලෝවක් නොව ග්‍රෑම් 750කට ආසන්න බරකි!

මෙම වංචාවේ පිනුම් ගසන්නේ කේක් කඩ කාරයින් නොව ඉන්ධන හල් වල පොම්ප කරුවන් ය.

ඔවුන්ද පොම්පය Zero නොකර එනම් ආරම්භක පාඨාංකය බින්දුවට ගෙන එන්නේ නැතිවම ඊළඟ වාහනයට ඉන්ධන පොම්ප කරයි.

මෙය කල හැක්කේ පොඩි මොළේ මීටරයක් ඇති අයෙකුට පමණි. ත්‍රී වීලරයක් හෝ මෝටර් සයිකලයක් වැනි කුඩා වාහනයකට පොඩි ඉන්ධන ප්‍රමාණයක් නිකුත් කල සැනින් එන මෝටර් රථයකට මෙය කල හැකි මගඩියකි. 

මන්ද රියැදුරු පොම්පය දෙස බලන විට එහි පාඨාංකය කුඩා ප්‍රමාණයකින් සිදු විය හැකි වෙනසක් ඔහුට හෝ ඇයට විනිශ්චය කර ගැනීමට අපහසු වන හෙයිනි.

එසේ නැතිව මෝටර් රියකට රුපියල් 5000 ක පෙට්‍රෝල් පොම්ප කල සැනින් සීරෝ නොකොට මෝටර් සයිකලයකට පොම්පය එබුව හොත් කන්නට වෙන්නේ ලීටර වලිනි!

මේ වගේම කථාවක් ජනයි - ප්‍රියයි ප්‍රහසනයක වේ!

ජනා පොලීසියේ සිර කූඩුවේ සිටියි.

ඊළඟ මොහොතේ ප්‍රියාවද කුදලාගෙන පැමිණ සිර කූඩුවට ඔබයි.

"මල්ලි මොනා කරලද ආවේ?" ජනා අසයි.

"හොර සල්ලි අච්චු ගහලා . . !'

"එළ . . ! මාත් හොර සල්ලි ගහලා තමයි. මල්ලි කීයෙ ඒවද ගැහුවේ . . " ජනා අසයි.

"පණහෙ ඒවා . . . !

"අයියෝ පණහෙ ඒවා ගහලා කවද ගොඩ යන්නද බං . . . ?

"ඔයා ගැහුවේ කීයේ ඒවද . . . . " ප්‍රියා අසයි.

"හාරදාස් පන්සීයේ ඒවා . . . . . !

මේ මොඩලයේ හොරෙක් අපගේ මිත්‍ර රන්ති රොහාන් ගමගේගේ නිවසට යාබදව පැවති ඉන්ධන හලේ සිටියේය.

ඔහු ඉන්ධන හලට ආධුනිකයෙකු වූ අතර "අයියලා" විසින් හොරකම කියා දී තියෙන්නට ඇති.

රන්ති වරක් කුඩා සුසුකි මෝටර් රථයක් මිළදී අගත්තේය. ඒ සුසුකි මෙරටට ආපුම කාලයේ වාගේය. මෙම වාහනයේ ඉන්ධන පරිභෝජනය ගැන වැටහීමක් ලභා ගැනීමට ඔහු එය රාවතාවත්තේ ඔහුගේ නිවසට යාබද ඉඩමේ පවත්වාගෙන යනු ලැබූ පිරවුම් හලට රථය යවන ලදී.

එකල පැට්‍රෝල් ලීටරයක මිල රුපියල් දහයකි. සුසුකි රථයේ ටැංකියේ ධාරිතාවය ලීටර 27 කි. රුපියල් 300ක් දී යවන රථය යවන ලදුව විනාඩි ගනනකදී තවත් රුපියල් 150ක් ඉල්ලමින් රියැදුරා වාහනය එතැනම දමා රන්ති මුණ ගැහෙන්නට පැමිණියේය.

එසැනින් එතැනට ගිය රන්ති "ටැංකියේ ඇණේ ගලවලා පෙට්‍රෝල් ටික බිමට හලනවා. තමුසෙ මේ වාහනේට ලීටර් 45ක් ගහලා පෙන්නන්න ඕනෙ!" කියා ගේම ඇදගත්තේය! කන්නට සිදුවන පරිප්පුව තේරුම් ගත් පිරවුම් හලේ මුදල් අයකැමි පැමිණ අවුල ලිහා දුන්නේය.

"ඉතිං මචං මම ලීටර දෙකකට සල්ලි දීලා ආවා!" මේ කථාව මතක් වී රන්තිට අමතා විමසූ විට ඔහු එසේ කීවේය.

"ඉතිං ලීටර දෙකක්ද වාහනේට ගහන්න තිබුනේ?"

"පිස්සුද බං  වාහනේම තියෙන්න ඇත්තේ ලීටර දෙකක් තුනක් තමයි! ඌත් කලේ කුප්ප වැඩේනෙ. මාත් ඒකම ඌට කලා!" කියමින් රන්ති දුරකථනයෙන්  හොක! හොක!! ගා සිනහ උනේය!

අර අහිංසක පොම්ප හොරා වෙනත් මෝටර් රථයකට ඉන්ධන පොම්ප කල සැනින්ම මෙම අදාල රථයට පොම්ප කරණ්නට පටන් ගෙන ඇතැයි පසුව අප සැක කලෙමු!

ඔබ නොසිතුවාට මේ සියල්ලටම වඩා සුපිරිම වංගුව ගහන්නේ කුකුල් මස් වෙළඳාමේදීය. 

අපි අඳුනන කුකුල් මස් කඩ කිහිපයක් අයිති මිත්‍රයෙක් සිටියේය. ඔහුට පටබැඳි නාමය "කුකුලා"ය.

කුකුලා සෑම දිනකම හවස් වරුවේ අඩියක් ගැසුවේය. 

වරක් ඔහු අඩියක් ගසා අනත - මනත වී සිටි මොහොතක අපේ එකෙක් ඔහුට ලං වී "මච්චාං ඔය බිෂ්නෂ්ෂෙක ලාබයිද බං?" කියා විමසා ඇත.

ඔහුගෙන් ලැබුනේ කදිම පිළිතුරකි.

"මචං මම හැමදාම උදේට කඩ තුනටම ගිහිං පත්තර කිලෝ 10 ගානේ දෙනවා. 

මම කඩේ එවුංට කියන්නේ මස් ඉතුරු උනත් කමක් නෑ පත්තර ටික ඉවර කරලා තියාපල්ලා! කියලයි.

උං කුකුලව දාන්න ඉස්සෙල්ලා තරාදියට පත්තර පිටුවක් දානවා උඹලා දැකලා ඇතිනේ . . ?

දවස ඉවර වෙන කොට පත්තර කිලෝ දහය ඉවර උනොත් මට කුකුල් මස් කිලෝ දහයක සල්ලි නිකංම ලැබිලා!

කාටවත් අසාධාරණයක් වෙලත් නෑ. හැම එකාගෙන්ම අරං තියෙන්නේ පත්තර පිටුවක බරට කුකුල් මස් වල වටිනාකම!

මරු නේද ඒ වැඩේ . . . ?

සනීපයි නේ . . . . . . . . . ?