Thursday, January 18, 2018

දැන්වීමයි


නොමිලේ



උසස් පෙල රසායන විද්යාව , භෞතික විද්යාව , සංයුක්ත ගණිතය ගම්පහ උපකාරක පංති වලින් ලබාදුන් නිබන්ධන රාශියක් මා සතුව පවතී.

 ගම්පහ පමනක් නොව මුළු කොළඹම් හතර දිග් බාගේ තමන්ගේ මූණු ලොකු ලොකුවට තාප්ප වැහෙන්න ගහන උන්දැලාගෙ නිබන්දන මේ සමග තිබේ. 

අවැසි කෙනෙක් වෙතොත් කිසිදු අයකිරීමකින් තොරව නොමිලේම දෙනු ලැබේ.

විල් බැරැක්කයක් හෝ අත් කරත්තයක් සමග හමුවන්න ; ලියන්න!

මම,  තට්ටයා!

Wednesday, January 17, 2018

නාගයාගේ සාදය



මා  මේ කථාව පළමුවෙන්ම ඇසූවේ ඉන්දියාවේදීය. මෙය කිසිසේත්ම සිදුවිය නොහැක්කක් බව ඕනෑම ස්ව්භාව විද්‍යාඥ්ඥයෙකු කියනු ඇත. නමුත් ඉන්දියාවේ මෙය  කියැවෙන්නේ සත්‍ය සිද්ධියක් වශයෙනි. මෙම කථාව පළමු ලෝක යුද්ධයට කෙටි කලකට පෙර සඟරාවක පළවූ බව මට දැනගන්නට ලැබුනි.එහෙත් එහි කතුවරයා හෝ එම විස්තරය සොයා ගැනීමට නුපුළුවන් විය.

මෙය ඉන්දියාවේ සිදුවූවකි.වරෙක එහි සිටි යටත් ප්‍රදේශ භාරව කටයුතු කල එක් නිළධරයෙකු හා ඔහුගේ බිරිඳ ; තම හිත්මිත්‍රාදීන් උදෙසා විශල රාත්‍රී භෝජන සංග්‍රහයක් පැවැත්වීය. කිරි ගරුඬ ඇල්ලූ ගෙබිමකින් හා ආවරණය නොකල පරල සහිත වහලයකින් සමන්විතවූ ; සාදය පැවැත්වූ විශාල කාමරයේ එක් පසෙකින් පුළුල් වීදුරු දෙකක් විය. එයින් කාමරය හා අළින්දය සම්බන්ධවූ අතර එය විවෘථව තිබිනි.මෙම කාමරය තුල තැබුනු  මේසය වටා සාදය පැවැත්වූ යුවල සමග රජයේ නිළධරයන් , හමුදා නිළධරයන් හා ඔවුන්ගේ බිරින්ඳන්ට අමතරව අමෙරිකානු ජීව විද්‍යාඥ්ඥයෙකුද අසුන් ගෙන සිටියේය.

කුඩා මීයෙකු වැනි සතකු දුටු පමණින් පුටුවක් උඩට නගින “ගැහැනු ගතියෙන්” කාන්තාව  මිදී ඇති බව කියා සිටින තරුණියක හා එය එසේ නොවන බව අවධාරණය කරණ කර්නල් වර්යෙකු අතර උනුසුම් කතා බහක් ඒ  වනවිට ඇතිවී තිබිනි.
“ගැහැනියක ඕනෑම අර්භූධකාරී අවස්ථාවකදී දක්වන  නොවරදින ප්‍රථික්‍රියාව යටි ගිරියෙන් කෑ ගසන එකයි. එහෙත් එම අවස්ථාවටම පිරිමියෙකු මුහුණ දුනහොත් හැඟීම් පාලනය අතින් පිරිමියා අවුන්සයකින් හෝ ඉදිරියෙන් සිටිනා බැවින් අවසානයේ වඩා වැදගත්  වන්නේ එම අමතර හැකියාවයි !” කර්නල් වරයා අදහස් දැක්වූයේ එලෙසය.
මෙම  විවාද්‍යට සහභාගී නොවූ අමෙරිකානුවා තමා සමග අසුන්ගෙන සිටි අමුත්තන්ගේ මුහුණු පිරික්සමින් සිටියේය. අමුත්තන් අතර සිට සාදයේ ආරාධිකාවගේ එනම් අරාධනා මහතාගේ බිරිඳගේ මුහුනේ ස්වභාවය එක්වරම අස්වාභාවික ලෙස වෙනස් වනු  ඔහු දුටුවේ මේ අතරය.

ඉද්ද ගැසුවාක් මෙන්  සaජුවී දෑස් දල්වා ඉදිරිය බලා සිටින ඇයගේ මුහුනේ මාංශපේශීන් නලියනු ඔහුට දිස්විය. ඉන් ඉක්බිති  ඇය තම අසුනට පිටුපසින් හුන් ස්වදේශීය කොළුවාට සංඥාවකින් තමා අසලට කැඳවා ඔහුගේ කනට යමක් කෙඳුරුවාය. ඒ සමගම කොළුවාගේ දෑස්  විමතියෙන් පළල් විය. ඔහු නිමේශයකින් එතැනින් නික්මිනි. ඊළඟ මොහොතේදී කොළුවා කිරි පිරුණු බඳුනක් විවරව තිබූ දොරට ඔබ්බෙන් ආළින්දයේ තබනු  දුටුවේ අමුත්තන් අතරින් අමෙරිකනුවා පමනකි.
සැනෙකින් ඔහුට යමක්   අවබෝධ විය.ඉන්දියාවේ මෙසේ තැබෙන කිරි බඳුනක් යනු එකම එක් දෙයක් පමණි. එනම් සර්පයෙකුට ආහරයකි! ඔහුට යමක් පසක් විය. නියත වශයෙන්ම  නාගයෙකු මෙම කාමරය තුල විය යුතුය. සර්පයෙකුට සිටීමට පහසුම තැන වූ වහළ දෙස බැලූ ඔහුට දිස් වූයේ කිසිවක් නොමැති පරාල සමූහයයි.කාමරය සිසාරා බැලූ ඔහුට එහි මුළු තුනක්ම හිස් බවත් ඉතිරි කෙළවරෙහි ඊළඟ ආහාරය පිළිගන්වන්නට සූදානම්ව සිටි සේවක පිරිසක් හැරෙන්නට වෙනයම් විශේෂ යමක් නොපෙනුනි.
එසේනම් සර්පයා නියත වශයෙන්ම සිටිය යුත්තේ තමා ඉදිරියේ ඇති මෙම මේසය යටය! ජීව විද්‍යාඥ්ඥයෙකුවූ අමෙරිකානුවාට මුළින්ම සිතුනේ තමා සිටි තැනින් පසු පසට පැන අනෙක් අයටද අනතුරු හඟවන්නටය.එහෙත් ඒ සමගම ඇතිවන විශාල කැළඹීමෙන් තිගැස්සෙන සර්පයා දෂ්ඨ කිරීමට පෙළඹිය හැකි බවද  ඔහුගේ සිහියට නැගුනි.
ඔහු ඉක්මනින් කථාකිරීම ඇරඹීය. තම හඬින් සියළුදෙනා සන්සුන් කොට තබා ගැනීමට හේ සමත් විය.
“මට දැනගන්න ඕනෑ මේ මේසය වටා සිටින සෑම අයෙකුටම කෙතරම් දුරකට තමාව පාලනය කරගත හැකිද කියා.මම දැන් ගනන් කරණ්නට පටන්ගන්නවා තුන්සීයට ; ඒ කියන්නේ විනාඩි පහක්. ඒ වනතුරු මෙතන ඉන්න හැම කෙනෙක්ම තම තමන්ගේ එකම පේශියක්වත් නොසොල්වා එකම ඉරියව්වකින් සිටින්නට  ඕන !  කවුරුන් හෝ යාන්තමින්වත් තම ඉරියව්ව වෙනස් කලහොත් ඔහු හෝ ඇය රුපියල් 50 ක දඩයකට අනිවාර්‍යයෙන්ම යටත් වෙනවා ! එහෙනම් ඔන්න හරි …..!”
ගනනින් 20 ක් වූ එහි සිටි පිරිස ඔහු ගණින අතරේ සෙල්මුවා පිළිම සේ නොසෙල්වී සිටියහ. ඔහු දිගටම ගණන් කරමින් විය.

“දෙසිය හැත්තෑ අටායි ….

දෙසිය හැත්තෑ නවයායි …..

දෙසිය අසූවායි …….”

එවිටම නාගයා මතුවී කිරි බඳුන වෙත ඇදී යනු නෙත් කොනින් ඔහු දුටුවේය.  
ක්ෂණයකින් කෑ ගසමින් හුන් තැනින් ඉවතට පැනගත් ඔහු ආරක්ෂා සහිත ලෙස ආළින්දයේ දොර වේගයෙන් වසා දැමීය.

 පෙර තරුණිය හා  විවාදයට එළැඹී සිටි කර්නල්වරයා දෙසට හැරුණු ආරාධක මහතා ;
“කර්නල් තුමනි ; ඔබ හරියටම හරි ! සර්ව සම්පූර්ණ පාලනයක මහිම ද්aන් අපට පිරිමියෙකු පෙන්වා හමාරයි ………..!” කීවේය.

“එකම එක විනාඩියක් ..!” අමෙරිකානුවා එසේ කියමින්ම නාගයා පිළිබඳව ප්‍රථම හෝඩුවාව දැනගත් ආරාධක මහත්මිය දෙසට හැරුණි .

මුළු ශාලාවම දැඩි නිහඬතාවයකින් වෙලී ගියේය.

“වේන් මහත්මිය ; ඔබ කොහොමද දැනගත්තෙ මේ කාමරය තුල නාගයෙක් ඉන්නවා කියලා ?”

මෙතෙක් අමෙරිකානුවා දෙස දෑස් දල්වාගෙන බලා සිටි පිරිස ඉහලට ගත් හුස්මෙන් යුතුව ආරධිකාව දෙස බලාගත්වනම බලා සිටියෝය.

බියපත් සිනහවකින් ඇයගේ මුහුණ ප්‍රභාමත් විය.

“ඌ ඉස්සෙල්ලාම බඩගාගෙන  ඇදුනේ  මගේ කකුල උඩින් නිසා  …..!”
ඇය පිළිතුරු දුන්නීය .   


මුතුහර 1998 සැප්තැම්බර්  57 – 58 පිටු   - මෙය ඔබටමයි!!

Thursday, January 11, 2018

රෝවර්ට තවත් කලක්.........!





“ඔහු වයස් ගතය - එසේම සම්පූර්ණ්යෙන්ම වාගේ අන්ධය . නමුත් තම වගකීම දැන සිටියේය ………”

මා උපත ලද්දේ තිදෙනෙකුගෙන් සමන්විත පවුලකය. මව පියා සහ රෝවර්   තිදෙනාය. දිනක් වයස් ගතවූ පටන් , මා රෝවර්ගේ පූර්ණ වගකීමට බඳුන් විය. ඔහුගේ උපත පිළිබඳව මා දැන නොසිටි අතර ඔහු එවකට මැදි වයසේ පසු විය.එහෙත් ඔහු මා රැක බල ගත්තේ ගැටවර බවක් විදහා දක්වමිනි

අත දරුවන් හොවා තල්ලුකරණ කරත්තයක - ප්‍රෑමයක මා සිටියදී එය උද්‍යානයේ ඕනෑම තැනක තියෙන්නට හැරියේ ; කිසිවෙකුට එය වෙත ලඟා වන්නට නොහැකි බවට මව තුඅල තිබුනු විශ්වාසය නිසමය.

ඇවිදීමට හැකි තරමට මා වයසින් වැඩෙත්ම රෝවර් මාගේ ගමන් බිමන් ගැන විමසිලිමත් විය. අරක්ෂිත සීමාවක්  තුල ඔහු විසින් මා මෙහෙය වූ  අතර සීමාවන් කඩකල සෑම විටෙකදීම මාගේ අත මෘදු ලෙස මුවින් ගෙන පසුපසට ඇද්දේය.
මා පළමුවෙන්ම බටහිර  ගොපළු චිත්‍රපටයක්  නැරඹූ පසු ඔහුගේ ජීවිතය වඩත් සංකීර්ණ විය. ඔහු අශ්වයෙකු යැයි මාතීරණය කොට තිබුනු නිසාය. කුඩා කොළුවකු එතෙක් ලද වඩත්ම අවබීධයකින් යුත් මිතුරා ඔහු විය.

මා පාසල් යන්නට පටන්ගත් පසු රෝවර් හට ඔහුට කියා කාලයක් තිබිනි. එවිට ඔහු තම ගැන හිතන්නටත් තමා මහළු වෙමින් සිටින  බව ප්‍රථ්‍යක්ෂ කරගන්නටත් ඇතැයි මා විශ්වාස කරමි.

ඔහුගේ ඇස්වල පෙනීම දුර්වල වන්නට පටන් ගත්තේය.කලින් ඔහු තුල තිබුනු උනන්දුව , අභිරුචිය ඔහු කෙරෙන් තුරණ් විය. පශු වෛද්‍ය වරයගේ උපදේශය වූ ඔහුව අවසන් නින්දට යැවීම , මාගේ දෙමව්පියන් විසින් හැකිතරම් දුරට නොසලක හරින ලදී.

අවසනයේදී කලයුතු හොඳම දෙය එයම බවට එකඟ වුවද ඔවුන්ගේ හදවත් තුලදමාමෙන්ම රෝවර් හට කල ආදරය එසේම විය
ශරත් aතුවේ එක් ඉරිදාවක අප අපගේ පැරණි මෝටර් රථය සමග සූදානම් වූයේ ; මගේ පියා රෝවර් සමග දඩයමේ යෑමට ප්‍රිය කල ප්‍රදේශයට යන්නටය.
මව පියා අමතා

“ඒක තමයි හොඳම දේ  ජිම් !
යනුවෙන් පවසන තෙක් කිසිදු අමුත්තක් මට නොදැනුනි

තාත්තා දිගු හුසමක් ඉහලට ඇද්දේය. එහෙත් කිසිවක් නොකීවේය.මෙවැනි ගමනක් සෑම විටම විනෝදය ගෙන දෙන ගමනක් වන නමුදු  එදින තාත්තා කිසිදු විහිළුවක්හෝ කිසිවක්හෝ නොදෙඩුවේය

රෝවර් රථයෙන් එළියට බසිත්ම අම්මා ඔහුගේ හිසට සෙමෙන් තට්ටු කල වහාම     තම අතවූ පොත දිගහැර කියවන්නට විය. තාත්තා පසු නොබලම ගස් අතරින් ඇදුනි.සාමන්‍යයෙන් සිදුවන ලෙසට රෝවර්ද ඔහුට අසන්නව ගමන් කලේය.

රථයෙන් පිටවූ සැනින් තාත්තාගේ පළමු වෙඩි හඬ අපට ඇසුනි.  
“ඔහ් ! තාත්තාට යන පාරෙම මොකෙක් හරි අහුවෙලා වගෙයි….!   මම අම්මට කීමි.
ඇය තමා කියවමින් සිටි පිටුවෙන් දෑස් ඉවතට නොගෙනම හිස සොලවමින් නාසයෙන් දැඩි සුසුමක් හෙළුවාය.
තමාව හඬවන පොත් ඇය කියවන්නේ මන්දැයි මට සිතා ගත නොහැකි විය.

“ඔහ්  දෙවියනේ .? අම්මාගේ හඬින් මා තැති ගැන්විනිමා වටාපිටාව දෙස දෑස් යොමු කලෙමි. රෝවර් අප සිටි දෙසට හැල්මේ දිව එමින් විය.

“මොකද වෙලා තියෙන්නේ අම්මේ ..? මේ රෝවර් විතරයි….!

රථයේ අඩි 10 සීමාව තුල ඔහු නතර විය.ඔහුගේ උකුලට පසුපස පෙදෙසේ වූ  ලෝම අතර වැඩෙන රතු පැහැති සළකුණක් අපට දක්නට ලැබුනි.

“අම්මේ ..අර ! වේදනාවෙන් .!

අප දෙදෙනාම රථයෙන් එළියට එන්නට සැරසුනි.එහෙත් රෝවර් ; අපි ඔහුගේ පරම සතුරන්  යැයි පෙනුනාසේ දත් විලිස්සමින් ගොරවන්නට විය.අම්මා සැනෙකින් රථය තුලට මා ඇද ගත්තීය.

“ඇයි එහෙම කලේ ? අපේ උදව් එයාට එපා නිසාද ? මම ඇසීමි. ඇය මාගේ අතින් අල්ලා ගත්තීය.

“පුතේ රෝවර්ට දැන් හරිම වයසයි. සමහර බල්ලන්ට වයසට යනකොට ටිකක් පිස්සු හැදෙනවා . ඇය කීය.

මොහොතකින් තාත්තා ගස් අතරින් දිව ආවේය. ඔහු දෙසට හැරුණු රෝවර් බුරණ්නටත්  දත් නියවා ගුගුරණ්නටත් විය.

“දෙවියන් මට උදව් කරත්වා …මට කරණ්නට ඇත්තේ කුමක්ද? තාත්තා කීය.

“මට ඕන උනේ ඒක නිවැරදිවත් පිරිසිදුවටත් කරණ්නට. ඒත් මට දිහා බලන්නට බැරි වුනා… මට ඇඬුනා !

“මම දන්නව..! මම දන්නවා ..!! අම්මා  aදු  ලෙස හඬ  අවදි කලාය. “ඒත් එය අපට උදව් කරණ්නට ඉඩ නොදේවි !

තාත්තා කිසිවක් කීවේ නැත. ඔහු  රථය වටා ගොස් අනෙක් පැත්තට එන්නට උත්සාහ කලේය. නමුදු රෝවර් ඔහුට හරස් විය.ඔහු තාත්තාට රථයට නගින්නට ඇති ඉඩ අහුරමින් විය. තාත්තා තම දණ හිස බිම තබා පහත්වී aදු ලෙස කථා කරණ්නට විය.  
ඔහු රෝවර්ව ඉච්චවෙන් රවටා රථය වෙතින් ඉවත් කරණ්නට උත්සාහ ගනිමින් විය. රෝවර් එවිට  තම වලිගය වනා ආපසු හැරී රථය යට වූ කිසියම් දෙයකට බුරණ්නට විය. එවිට තාත්තාගේ මුව විවර විය. කිසියම්  ආගන්තුක යමක් දැක එයින් තිගැස්සුනු ස්වරූපයක් ඔහුගේ මුහුණේ ඇදී ගියේය.

“හොඳ බල්ලා ! ඔහු තිගැස්සෙන්ම පැවසීය.
“මම ඌව දැක්කා වරෙන් කොල්ලෝ .!

රෝවර් තාත්තා ලඟට දිව්වේය. තාත්තා තම තුවක්කුව රථය යටවූ කිසියම් දෙයකට ඉලක්ක කොට වෙඩි තැබීය. පියා විසින් කපා ගෙනැවිත් තිබූ “රැට්ල් ස්නේක් සර්පයාගේ කොටස් තවම මා ලඟ ඇත.

රැට්ල් ස්නේක්  සර්පයෙක්. 
මොහුට  "අපේ" නමක් දී තිබුනා සුසිල් ප්‍රේමරත්න මහත්තයා "ස්වර්ණ" පත්තරේ එයාගෙ චිත්‍ර කතාවක !
"ගිගිරි පොලොංඟු"

අම්මා රථය නැවත නගරය වෙත පැද වූයේ තාත්තා රෝවර්ව තම උකුළ මත තබා ගෙන සිටින විටදීය. පශු  වෛද්‍යවරයා  ඔහුගේ තුවාලය වෙළුම්  පටි වලින් වෙලා දැමූ අතර සතියක කාලයක් ඇතුලත රෝවර් යතා තත්වයට පත්විය.

තවත් වසර ගනනවක් අප සමග රෝවර් අප සමග විසුවේය. ඉක්බිතිව නින්ද තුලින්ම ඔහු අප අතැර ගොස් තිබුනි. ඔහුගේ සුව නින්දට බාධාවක් වන තරම් කඳුළු කැට නෙත්වල නොතිබුනි
අප ඔහුව මිහිදන් කළෙමු.

මා  ළපැටියෙකුව සිටියදි ඔහු මා කැටිව ගිය ගසක් යට ..!   
                               
මුතුහර 1998 ඔක්තෝබර්  (68  70 පිටු)

ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්

"ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්" කියන්නේ ගඟක් වගේම දිග කථාවක්. අමෙරිකනු ලේඛක හර්මන් මෙල්විල් ගේ ධවල තල්මසාගේ කථාන්දරය -"මෝබි ඩික්"...