Monday, April 29, 2019

137. කළු ගඟදිගේ . . 3 . .!


"මහවැලි, කැළණි, වලවේ, කළු යන ගංගා . . ." 
කියා කට පාඩම් කලාට මේ කවියට ඔරිජිනල්ම ගැලපීම දක්වන්නේ කළු ගඟ පමණි!



අවසන් මොහොතේ ගමනට එක්වූ නිෂ්ඵල ඡායාරූප ශිල්පියාගේ තෙවන ඇස !

මහවැළි තරණය වන විට මා සතුව තිබුනේ එක් කයාකයක් පමණි.
 එය මොරටුවේ දනූශා මැරයින් { මේක මැරීන් නොවී මැරයින් උනේ; මේක මට විකුණන කොට කල වංචාව නිසා බව සළකන්න! (මේ ගැන ලියා ඇත!)  මේක හරියට; කෑ /යටියන්තොට වින්සන්ට් පෙරේරා විද්‍යාලයය යන්න; යටියන්තොට කෑ විසන්ට් පෙරේරා විද්‍යාලයය ලෙස ලිවීම වැනි වචන හරඹයකි!} වෙතින් නිෂ්පාදනය කොට පසුව කිරිල්ලවල - කන්ද කපාපු හන්දියේ ඔරියන්ට් ෆයිබර් හි නලීන් විසින් පුනරුත්තාපනය කල ෆයිබර් කයාකයකි.

 මෙවර අප ගමන සඳහා යොදාගත්තේ එම කයාකය සමග තවත් LDPP- Low Density Polypropylene  කයාකයකි. 
එය මා වෙතට පත්වීමද තරමක රසවත් කථාන්දරයකි. ඒකත් අසා දැන ගෙනම ගඟට බසිමු!

 ගිය වර පෝස්ටුවට කඩා පාත් වුනු කළ්‍යාණ මිත්‍රයන් මෙම පෝස්ටුව ටෙලියකට සම කලෝය. ඒද නිකංම නිකං ටෙලියක් නොව මෙගා ටෙලියකටය!
කළණ මිතු තොමෝ මා වෙත පතල මහා කරුණාවෙන් සමාව භජනය කරත්වා! 

මා සාමාන්‍ය ජීවිතයේ විවිධ කඩයීම් වලදී විශ්වාසය තබන ක්‍රියා පිළිවෙතක් වේ. 
එනම්; "අප කිසියම් ජයග්‍රහණයක් අපේක්ෂිතනම්; එම ජයග්‍රහණය අප වෙත ලැබෙනා තුරු තම සිත නොවෙනස්ව එය කෙරෙහිම අධිෂ්ඨානශීලීව එකාත්මිකව ඒකාග්‍රිකව  එල්බගෙන තබා ගත යුතුය" යන  රීතියය!

 ඊට අමතරව එම කාලය පුරාවට කියවන්නේද ලියන්නේද කතා කරණ්නේද සොයා බලන්නේද එම ඉලක්කය ගැනම පමනි. මෙයට සමගාමීව හිතන්නේද එම සුවිෂේශී කරුණ ගැන පමනක්මය. "එය" ලබා ගැනීමේ සතුට බොහෝ විට විඳිමින්ම රාත්‍රියට නින්දට යමි! උදෑසන පිබිදෙමි. යලිදු දිනය පුරා එම ප්‍රීතිය සමග ගතකරමි. 

මෙයින් අදහස් කරණුයේ හුදෙක් අහසේ මාළිගා තනන මේසන් බාස් කෙනෙකුගේ තත්වයට පත්වීම  නොවේ. ඒ තුල ජීවත් වෙමින් එය ලඟා කරගන්නා ක්‍රම වේධ පිළිඳව නිරන්තරයෙන් අවදියෙන් සිටීමය!

මේ ක්‍රියාකාරකම තුල කිසියම් සැළකිය යුතු කාලයක් ගත කරද්දී අපේක්ෂිත ජයග්‍රහණය එක් වරක් හෝ තමාගේ අතේ දුරට පැමිණෙනු ඇත. තමා එම අවස්ථාව නිවැරදිව කළමනාකරණය කර ගැනීමෙන් මෙතෙක් සිහින මැවූ ජයග්‍රහණය සැබැවින්ම තමා සතු කර ගැනීමට හැකිවනු ඇත.

කිසිවෙකුට මෙය එකෙන්ම බැහැර කිරීමට පුළුවන. ඔහු හෝ ඇය තම ජග්‍රහණයන් ලබා ගත්; අත්දුටු; ප්‍රඨ්‍යක්ෂ; මීට ඉඳුරාම වෙනස් ක්‍රම වේදයක් තිබීමට පුළුවන. 
ඔවුනට කියන්නට ඇත්තේ එයින් අපගමනය නොවී තම තමන්ට සුවිශේෂී වූ ක්‍රම වේදයන් මගින් තම තමන්ගේ ඉලක්කයන් සපුරා ගැනීම මැනැවියි කියා ය!
අනේ පුළුවන්නම් ඒ ක්‍රමය අපටත් කියා දෙනු මැනවැයි කියාය.
 (ලේසි එකක් තෝරා ගන්න!)



රතු පාට - Sit on top (Sot)  තැඹිළි පාට - Sit in top (Sit)

යත්‍රාවක් පිළිබඳ අශාවක් කුඩා කල සිට තිබුනද එය Sit On Top කයාකයක් වෙතට යොමු කලේ මීට කලකට පෙර මා හා සේවය කල චෙලාන් ගුණතිලක මහතා විසින් ය. කොටින්ම කයාක් කියන නම පවා මා දැන හඳුනා ගත්තේ ඒ මහතා ගෙන්ය. ඒ මහතා වසර ගනනාවක් ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජීවත් වුනු; නමින් පමනක් ලාංකික වුනු කෙනෙකි. 

ඔහු විසින් එරටදී අත් දුටු; අත් විඳි දෑ පිළිබඳව  අප වැනි ස්වදෙශිකයින් වට කොට  "තෙල බෙදද්දී": කයාකින්, කෑම්පින්, හයිකින් පිළිබඳ පරිච්ඡේද්යේදී ඔහු වෙත රැඳෙමින් අති මහත් කුහුළෙන් යුතුව සියළු වචනයක්  වචනයක් පාසා, තිතක් කොමාවක් කොමාවක් පාසා ග්‍රහණය කර ගනිමින් අසා සිටියේ මා පමණි. අසා දැන ගැනීමෙන් නොනැවතී ඔහු සතුව තිබූ කයාක් කැටලොග් සඟරා වල ඡායා රූප පිටපත් පවා රැගෙන සුරැකිව තබා ගැනීමට මා යුහු සුළු විමි.

මේ අදින් වසර 20 කට පමන එහා කාලයකි.                                            
එයින් එදා පටන් එතෙක් මෝටර් ෂෝ, කොළඹ පොත් ප්‍රදර්ශනය වැනි දේට පමනක් ආගිය මා "වාර්ෂික බෝට්ටු ප්‍රදර්ශනය" හෙවත් Boat Show නැරඹීමද පුරුද්දක් කර ගතිමි.


පොත් ප්‍රදර්ශන, කාර් ප්‍රදර්ශන, ගෘහ නිර්මාණ ප්‍රදර්ශන අතර . . !

 මුලින් එය පැවතියේ බණ්ඩාරනායක සම්මන්ත්‍රණ ශාලාවේ වුවද කාලය විසින් එය දික්ඕවිට ධීවර වරාය පරිශ්‍රයට දියත් කොට හැරියේය.

මගේ මතකය නිවැරදිනම්  ප්‍රථම වතාවට දික්ඕවිට පැවති ප්‍රදර්ශනය තුල  ස්ථාපිත ශ්‍රී ලංකාව තුල නමක් දිනූ වතුර ටැංකි නිෂ්පාදකයකුගේ වෙළඳ කුටියේ ප්‍රදර්ශනයට  කයාක් දෙකක් තබා තිබුනි. 
ඉන් එකක් One man කයාකයක් වන අතර අනෙක Two man හෙවත් ටැන්ඩම් කයාකයකි.


මෙන්න මේ දෙන්නා තමයි ප්‍රදර්ශනේට උන්නේ. 
කහ එක්කෙනා Solo (One man kayak) කයාක් එකක්.
 ඒකෙ යන්න පුළුවන් එක්කනෙකුට විතරයි. 
මගේ හිත ගියේ නිල් එක්කෙනාට. 
ඒක දෙන්නෙකුට යන්න පුළුවන් Tandem (Two man kayak) කයාක් එකක්. 

නෙතට රසාංජනයක් වූ මෙම යාත්‍රාව දෙස බොහෝ වේලාවක් බලා සිටි මා ඔවුන් ගෙන් එහි මිල ගනන් විමසීමේදී ඔවුන් පැවසුවේ මෙම කයාක දෙක ඔවුනට මෝල්ඩ් හෙවත් අච්චු ලබා ගැනීමට ගෙන්වූ ඒවා බවත් එම ව්‍යාපෘථිය නොබෝ දිනකින් ඇරඹීමට නියමිත බවත්ය. ඒවන විට නිෂ්පාදනය ඇරඹී නොමැති බැවින් මිළ ගනන් දැන ගැනීමට නොහැකි විය.

කාලය ගෙවී ගියේය. 

මාස ගනනාවකට පසු මා එම ආයතනය වෙත අමතා නැවත් කයාක පිළිබඳ විමසීමක් කලෙමි. ඒ වන විටද මා එක් කයාකයක් හෝ මිළදී ගෙන නොතිබුනි. 
ඔවුන් ඒවන විටද කයාක ව්‍යාපෘථිය අරඹා නොතිබුනි. තවත් වසරක දෙකක  කාලයක් ගෙවී ගිය තැන නැවත ඔවුන් ඇමතූ මාහට දැන ගන්නට ලබුනේ ඔවුන් එම ව්‍යාපෘථිය අතර මග නවතා දමා ඇති බවත් අච්චුව සඳහා ගෙන ආ කයාකය ගබඩාවක් තුල "වේලෙන" බවත්ය!

එතැන් පටන් තවත් මාස හයක පමන කාලයක් ගෙවී ගියේ මිල ගනන එකඟ තාවයටය. අවසානයේ රුපියල් 125000 - 150000 පමන වටිනා කයාකය රුපියල් 55000 කට විකිණීමට ඔවුන් එකඟ විය! 

කරේ පාලුවට තිබුනු චේන් පොට හැටන් නැෂනල් බංකුවේ වැඩි පරිස්සමට තැබූ මා එදිනම පසිඳු සමග වාරියපොලට ගොස් කයාකය රැගෙන ගොස් හක්බෙල්ලාවක ගාල් කලෙමි.

කයාකය සමග ලබුනේ එක් හබලක් පමනි. හබලක වෙළඳ පොල වටිනාකම රුපියල් 12000 - 15000 පමන වේ. ලැබුණු හබලද එතරම් දෘඩ එකක් නොවීය. පසුව මා ඒ සඳහා තරමක සටනක් දියත් කලෙමි.

ඒ  "ගියොත් වචනයක් ලැබුනොත් අලියෙක්" තියරියට අනුවය!

අවසානයේ මා හා සටනට පිවිසියේ එම ආයතනයේ අධ්‍යක්ෂක වූ රටේ පිළිගත් මහාචාර්ය තුමෙක්ය! ඔහු මා ගේ ප්‍රශ්ණය ඉතාමත් ප්‍රශංසණීය අයුරින් හරි අපූරුවට විසඳා දුන්නේය.
 ඔහු ගේ වචනයෙන්ම මා එය මෙහි උපුටා දක්වන්නම්. 

"ඔය ගානට ඔය කයාක් එක විකුණුවේ කාගෙන් අහලද කියලයි මම තාම දන්නේ නැත්තේ. කරුණාකර ඕක ආපහු ගෙනත් දෙන්න. මම ඔයාගෙ සල්ලියි ප්‍රවාහණ වියදමයි දෙකම දෙන්න කියලා අකවුන්ටන්ට කියන්නම්! ඕක අපිට කොස්ට් වෙලා තියෙනවා එක්ලක්ෂ හැත්තෑපන් දාහක් විතර ෆ්‍රෙයිට් චාජර්ස් එක්ක" 

ඔබට සතුටුයිද දැන්? මා මගෙන්ම අසා සිටියෙමි!

මා නැවත හබල් ඉල්ලා අඬන්නට නොගියෙමි. 

හබල උන් ගාවද කයාකය මං ගාව නැවතුනි!!!

මෙවර අප ගඟක් දිගේ යාත්‍රා කරණ්නට එම කයාකය මුල් වරට යොදා ගන්නට මා තීරණය කොට තිබුනි.එය ප්‍රථම වරට දියට ප්‍රවිෂ්ඨ කලේ මීට වසර එක හමාරකට කලිනි. එවර මමත් පසිඳුත් මීටර 25 - 50 ක වටයක් පැද ගෙනවිත් ගාල් කල පසු නැවත යාත්‍රා කරණ්නේ මෙවරය. 



මැය ට ඇය නොකියා කුමක් නම් කියන්නද ?

නැවක් හඳින්වීමේදී යොදන සර්ව නාම පදය Pronoun වන්නේ ඇය යන අරුත දෙන She යන්නය. (She නමින් එච් රයිඩර් හැගර්ඩ්ගේ රසාලිප්ත නවකතාවක් වේ. එහි සිංහල පරිවර්ථනය "අයේෂා" ය!) 
 කාන්තාවට ප්‍රමුඛ තාවය උසස් ගරුත්වයක් ලභාදෙන යුරොපීය සමාජය තුල නෞකාවක් හැඳින්වීමට She සර්ව නාම පදය යෙදීමත් සමග එයටද  සමාජය තුල මහත්වූ ගෞරවයක් නිතැතින්ම හිමි වන්නට ඇත!

මේ; නැව දියත් කරණවා විනා  දිය බත් කරණවා නොවේ!

නැවක් නිපදවා ඇය ප්‍රථම වරට දියත්  කිරීම Ship Launching විශාල උත්සවයකි.නැවක් අධිකාරීත්වයට පත් කිරීමට පෙර පවතින උත්සවය එය දියත් කිරීමය. 
සාමාන්යයෙන් නැවක් දියත් කරණ ප්‍රධාන ක්‍රමවේධ තුනකි. ඉන් පලමු වැන්න ආනත තලයක් ඔස්සේ නැවේ පසුපස ප්‍රථමයෙන් දියේ ගැටෙන සේ දියට තල්ලු කර හැරීමය. දෙවැන්න වන්නේ නැව හරස් අතට දියට තල්ලුකර දැමීමය. තෙවන හෙවත් අවසාන ක්‍රමය ලෙස සැලකෙන්නේ නැව සාදන වියළි නැව් තටාකාංගනයට දිය පිරෙණ්න සලස්වා එලියට ගැනීමය. මෙම උත්සවයේදී නැව් බඳේ ගසා ෂැම්පේන් බෝතලයක් බිඳීම සම්ප්‍රදායකි.  


(මල පැන නොවේ - සතුටින් !)
මේ කඩන්නේ ගල් බෝතලයක් නොව ෂැම්පේන් බෝතලයකි.

එය අධිකාරීත්වයට පත් කිරීම සිදුකරණ්නේ චාරිත්‍රානුකූලවය. මෙය හඳුන්වන්නේ Ship Commissioning ලෙසය. කිසියම් කලෙක එම නැව සේවයෙන් ඉවත් කරන්නේ නම් අධිකාරීත්වයෙන් මුදා හැරීමද Ship Decommissioning තවත් උත්සවයකි. එහිදී සියල්ලෝ ඇයට ගෞරව  ආචාර සමාචාර පවත්වා සමුදෙති. 


Ship Commissioning

අපට; අපගේ අභිනව කයාකයට එවන් උත්සවයක් ලබා දීමට නොහැකි වුවද එම ගෞරවණීය පිළිගැනීම මගේ සිත තුල එදා තිබුනි.කිසි දිනෙක අගෞරවාන්විතව, එසේම නොසැලකිල්ලෙන්, අනාදරයෙන්,වගකීමකින් තොරව කයාක බෑම පැටවීම දියට මුදා හැරීම කිරීමට මා කිසිවෙකුට ඉඩ නොදෙන්නෙමි. මා සමග සිටින්නවුන් තුලද එවන් අවර ගනයේ හැසිරීම් මා කිසිදු දිනෙක දැක නොමැත.

දිනය 2019 මාර්තු 15 වැනි සිකුරාදා. තවත් ලෙසකින් පවසනවානම් 16 වෙනිදාට පෙරදා!

ගමන යන්න තියෙන්නේ හෙට!

දැන් සියල්ල සූදානම්ය!  
කණ්ඩායම හරි ය! 
මමත් තෙශාත් පසිඳුත් මෙතෙක් නොදුටු කසුනුත්!!
කයාක් දෙක ගෙනැවිත්ය!!!
හෙල්මට් හතරක් ලැබී ඇත.!!!!
සියල්ල යහපත්ව සිදු වෙමින්ය . . . . . . . . . . . 

උදෑසන  7.30 වන විට කිලෝමීටර 60 ක් ගෙවා මා; මාගේ සේවා ස්ථානයට ස්ථාන ගතවී හමාරය. වසරකට වැඩි කාලයක් දූවිලි වැදෙමින් පැවති කයාක පරිස්සමින් බිමට ගෙන සම්පීඩිත ජල දහරාවකින් හොඳින් පිරිසිදු කිරීම මාගේ සහෝදර සේවක "මල්ලිලා" විසින් ඉෂ්ඨ සිද්ධ කොට දුන්නෝය. ගමනට සියල්ල සූදානම් වෙමින්ය!

අනේ ඉතින් ! වයසට යන විට මිනිසුන් පොඩි ළමයින් වගේ වෙනවා!" 
කියන එක තේරුම් ගත් මගෙ සහෝදර සේවක මල්ලිලා. 
කයාක නාවමින්!


පෙර වරු 11.00 පමන පසිඳු මාගේ කර්‍යාලයට කඩා පාත් විය! සැමදා දකින කෙළිලොල් ස්වභාවය මුහුනේ එලෙසින්ම. මා ඔහු අත අපට මිලදී ගැනීමට; සපයා ගැනීමට තිබුනු අවශේෂ, විශේෂ අඩුම කුඩුම වල ලැයිස්තුව පත් කලෙමි.

"මල්ලි උඹ මේ බඩු ටික අරණ් වරෙන් . . . !"

"අයියෙ පොඩි කේස් එකක් . . . . . !"

"මොකක්ද කේස් එක . . . . . . !?"

"කසුන් ඇතුලෙ . . . . . !?"

"මොකක් . . . . ?"

"ඒකනේ . . !"

පෙරදින බීමතින් රිය පැදවීම කරණ කොටගෙන කසුන් තනමල්විල (මා සිතන පරිදි) පොලීසියෙන් අතඩංගුවට ගෙන අද දින ඇඹිළිපිටිය උසාවියට ඉදිරිපත් කිරීමට නියමිත බව පසිඳු එක හුස්මට කියාගෙන ගියේය!

"අද උදෙම ඇප  දුන්නොත් ඌ එයි . . !"

"මගුලයි . . . ! නෑ ඌ ගැන කිසිම බලා පොරොත්තුවක් තියා ගන්න එපා. ඌ නෑ කියලා හිතා ගනිං. ඉක්මනට වෙන එකෙක් බලපං. නැත්නම් වැඩේ එහෙම පිටින්ම අල වෙයි !" මම පසිඳුට මගේ ස්ථාවරය පැහැදිලි කලෙමි.

"හරි අපි වෙන එකෙක් හොයා ගත්තාට පස්සේ කසුන්ට එන්න පුළුවන් කිව්වොත් ?" පසිඳු මගෙන් ඇසුවේ මාහට පැනයක් ඉදිරිපත් කරණ්නටද නො එසේනම් පිළිතුරක් බලා පොරොත්තුවද කියා මට හිතා ගන්නට බැරිවිය.

"ටීම් එක සෙට් උනාට පස්සේ මොකා ආවත් ඌව හලලා යමු . . !?උඹ ආයෙත් ආයෙත් අම්රාන්ට කතා කරපං !"

මුළු මෙහෙයුමම කලවම් වී ඇත. අප; මීට දින දෙක තුනකට පෙර සිටි තැනට වැටී ඇත ! මොනවා කලත් 16 වෙනිදා එනම් හෙට උදේට අප ගඟක විය යුතුය!

"අම්රාන්ට කතා කරලා වැඩක් නෑ අයියේ. ඌ එන්නේ නෑ!"

"හරි!" මම තෙශාන්තව ඇම්තූවෙමි. සිද්ධිය සැකවින් කියා පෑවේය . . .!

" . . . . . . . . . . . ! " මේ තෙශාන්තගේ තනි වචනයේ පිළිතුරය.

"මචං මම ආයෙමත් ධම්මිකට කතා කරණ්නම් . . . !" මම කීවෙමි. මීට පෙර ධම්මිකට තෙශාන්තත් පසිඳුත් කතා කොට තිබුනි. පසුගිය දා යුග දිවියට එළඹුණු ධම්මිකව මුදා ගැනීම තරමක අපහසු කටයුත්තක් බව පසිඳු මා හා පැවසූ අතර නැවත මා ඔහුට ඇමතූවෙමි. 

ඔහු ඉතා සෙමෙන්; පරිස්සමෙන්; ඇහෙන නෑහෙන ගානට; කෙඳිරි ගාමින්; හිත නොරිද්දෙන පරිද්දෙන්; එනවාද - එන්නේ නැද්ද කියා නොතේරෙණ ලෙස මොනවාදෝ මිමිනුවේය! තවත් විනාඩි ගනනාවකින් පසු මට තේරුම් ගියේ ඔහු කියා ඇත්තේ "එන්න වෙන්නේ නෑ!" කියන එක බවය!

මම නැවත තෙශා මතා තත්වය යාවත් කාලීන කලෙමි!

"මගේ අයියා අනුරයා! ඕකා එළ ස්විමර් ! මං කිව්වොත් මැරෙණ්න හරි ! උඹට මතකයිනෙ අර ගං වතුරේ මල්වානෙ අපිත් එක්ක ආධාර බෙදන්න ගියේ . . . .!  අර ගල්වල හංදියේ කඩේ කරණ්නේ . . !?"තෙශා ඔහුගේ ඤාති සොහොයුරෙකු ගැන කියාගෙන කියා ගෙන යයි!

"හරි හරි බං ! මොකෙක් හරි අපිට සෙට් වෙන එකෙක් උඹ හොයාපං! " තෙශාගේ ආරළු බූරුළු අසා ඉඳ ඇතිවී මං කීවෙමි. " මොන දේකට හරි කමක් නෑ උඹ පසිඳු ඔය බඩු ලිස්ට් එක ගෙනෙං !" පසිඳුව පිටත් කර හැරියෙමි.

විනාඩි 15  ගතවෙන්නට මත්තෙන් තෙශගෙන් ඇමතුමක් ලද්දෙමි!

"මචං වැඩේ අවුල් ! උගේ දුවෙක් ලොකු ළමයෙක් වෙලා! "

"හුටා . . !"

"තව එකෙක් ඉන්නවා . . . . . පොඩ්ඩක් හිටපං මං ඌවත් බලන්නම්. . !  කිව්වොත්නම් එන්න හැට හුට හමාරක් ඉන්නවා ! ඒත් අපිට සෙට් වෙන එකෙක් වෙන්න එපායැ . !?"

දැන් ඔයින් මෙයින් දහවල් 1.00 පසුවී ගොස් ය. ඒ අතරේ පසිඳු මග සිට ගේන්නට ගිය බඩු මුට්ටු ගැන විවිධ විමසීම්ය.යලිත් තෙශා මා ඇමතුවේය.

"මචං ඌ හරියන්නෙත් නෑ . . ! ඌ කච්චතිවු ගිහින් !"

මට මේ වන විට පරාජයේ ඉව දැනෙමින් විය. හදවත මගෙන් විවිධ ආකාරයෙන් ප්‍රශ්න කරයි. "මොන විදියට හරි අපි හෙට යනවා . .! එච්චරයි . . !"

අවසානයේ මම "රෝද දෙකේ රස්තියාදුවේ" මද්දා ඇමතිමි.

 (මල්ලි ! බලන්න 2019/03/15 දින ඔබේ දුරකථනයේ මගෙන් ඇමතුමක් සටහන් වී ඇත්දැයි කියා?)  ම්හු! මද්දාගෙන් කිසිදු ප්‍රථිචාරයක් නොමැත.

තවත් පැයක් පමන කාලය ගෙවීයද්දී තෙශාත් මාත් අතර ඇමතුම් දුසිමක් පමන එහා මෙහා ගලා ගියේය.

"අම්මට සිරි! මචං තව එකම එකෙක් ඉන්නවා අපේ ගෙවල් පැත්තේ ! ඌ මගේ බ්ලොග් එකට කමෙන් කරණ එකෙක්. ඌ ෆොටෝග්‍රැෆර් ! ඕකා දවසක් මට කිව්වා ගඟක යනවා නම් එන්නම් කියලා. පොඩ්ඩක් හිටිං ! මං බලන්නම්!" මම තෙශාට කියාගෙන කියාගෙන ගොස් දූරකථනය විසන්ධි කර නැවත එයට එබුනෙමි. මම දූරකථනය ගෙන නාමාවලිය පිරික්සුවෙමි.

"ආ මේ තියෙන්නේ . . ! 




මා දෙවරක් නොසිතාම ඔහුව ඇමතුවේ ය.

"මල්ලි ! හෙටයි අනිත්දායි මොකද කරණ්නේ ?”

“…………………………………!”

“හරි එහෙම නියමිත් වැඩක් නැත්නම් කයාකින් කරමුද ?”

“………………………………………….”

 ආ ඒකට කමක් නෑ ලයිෆ් ජැකට් තියෙනවානේ ? එළ එහෙනම් උඹ අද අපේ ගෙදරට සෙට් වෙයං !

“………………………………………….”

 පොඩි අඳුම් කෑලි ටිකක් ගනිං ! උඹ ගාව වොටර් පෲෆ් කැමරාවක් තියෙනවාද ?

“……  …..”

“ අවුලක් නෑ මං ගාව ගෝ ප්‍රෝ  එකක් තියෙනවා. හරි එහෙනම් වෙනසක් නෑනෙ!"

"හරි අයියේ! මං එන්නම් රෑට එන්නම් ඔයාලගෙ ගෙදරට !"

එළ!



ගමනට සූදානම්ව ගෝ ප්‍රො !

අපගේ සැලැස්මේ මුල් කොටසට අණ්ඩ දමා මෙලෙසින් අවසන් විය. ගමන කළු ගඟ දිගේ බව එකිනෙකා හට දැනුනේ කෙලෙසින්දැයි කියන්නට මට මතක නැත. කෙසේ හෝ වේවා කළු ගඟ දිගේ යන ගමනක් සඳහා පිඹුරු පත් සැකසෙමින්ය!


හොඳින් කුනු අතුල්ලා නා ගැනීමෙන් පසු 
නැවත ලොරි පොඩ්ඩාගේ පිට මතට වී . . !

මෙවර මා අමතර හබල ලෙස ගෙන ගියේ අළුත් කයාකය සමග ලැබුණු හබලය. එය කොටස් දෙකකට වෙන් කල හැකිවීම ; අමතර හබල ලෙස ගමනට එක් වීමට තිබුණි එකම සුදුසු කම විය!

අමතර හබල විශ්වසණීය ලෙස සැකසීම!
අමතර ශක්තිමත්භාවයක් එක් කරලනු වස් ගැසීමට රිවටයක් ලකුණු කිරීම.

සියල්ල යම් පමණකට සෙටමෝල් කර ගැනීමට හවස් වන විට අපට හැකි විය.
 පසිඳු හවස් වන විට නැවත මා හා එක් විය.

මා හදවත ස්පර්ශ කොට බැලුවෙමි. එය උනුසුම්ය. එය මා නිරණ්තරයෙන් මා උනුසුම් කරමින් ය! ඔව් ඒ උනුසුම සමගින්  නැවතත් මා ශක්තිමත්ව !

ඒත් අහපු ගමන් "හා!" කියූ ලෙසින්ම තව ටික වේලාවකින් ඇනෝපිලිස් "බෑ" කියයිද? සිත දෙගිඩියාවෙන් නිරන්තරයෙන් අසයි. හවස 5.00 ට විතර මා නැවත ඇනෝපිලිස්ට ඇමතුමක් ගත්තෙමි.

 ම්හු! 

ඇමතුම විසන්ධි වනතුරු බලා සිටියෙමි. නැවත ඇමතූවෙමි. ප්‍රථිඵලය පෙර පරිදිම විය. මෙසේ හත් අට වරක් උත්සාහ කලමුත් ප්‍රථිඵලයේ වෙනසක් නොවීය. 

"ඇත්තටම මූ එන්නේ නැතිව කෙළින් කියන්නට බැරි නිසා ෆෝන් එක නොගෙන මග අරිණවා වත්ද?" මා මගෙන්ම ඇසීමි. 

අවසානයේ මා ඔහුට කෙටි පණිවිඩයක් ලියා යැව්වෙමි.


"යකෝ කෝල් එක ගනිංකෝ !" 

මේ ඒ පණිවිඩයය!

තවත් විනාඩි 10 කින් පමණ මගේ දූරකථනය ඈඟිරි ගෑවේය!


"ඇනෝපිලිස් "

මා දෙගිඩියාවෙන් ඇමතුමට අවතීරණ වුනෙමි.

"ඇයි අයියේ ?"හීන් හඬින් කෙඳිරියක් සේ එහා ඉමෙන් ඇසුනි!

"ඇයි උඹ කතා නොකලෙ මල්ලි!? උඹ සිරාවටම එනවා නේද? ආයෙ මට වෙන එකෙක් හොයා ගන්නත් වෙලාවක් නෑ! හරිණේ?" මා නොනවත්වාම කියවා ගෙන ගියෙමි.

"නෑ දැන් රෑ යන්න තියෙනවා කිව්ව නිසා මම පොඩ්ඩක් ඇල වුනා! හරි! හරි!! ඇයි අපි යනවා නේ?"

ඔහුගේ පිළිතුරෙණ් මා නව ජීවයක් ල්බා ගත්තෙමි. මේ වගේ වැඩ වලට ඇඟේ මොන ලේ දිව්වත් හිත B Positive  විය යුතුමය. 

අප ගමන ඇරඹීමට සූදානම්ව සිටින්නේ රත්නපුර මහ සමන් දේවාලය අසලිනි. එතැන තෙක් කයාක ප්‍රවාහනය කරණ අපේ ආදරණීය ලොරි පොඩ්ඩාව එතැන සිට කළුතරට ගෙන ආ යුතුය. ඒ; ගඟ දිගේ කළුතරට එන අපව ගෙදර එක්කගෙන ඒමටය.


එහෙත් රත්නපුර සිට කළුතරට ලොරි පොඩ්ඩාව ගෙන ඒමට ක්‍රම වේදයක් නොමැති විය. තෙශා මුල සිටම කීවේ ඔහුගේ යාවජීව මිතුරෙකු වුනු සුසන්ත නම් අයෙකු වෙතින් අපගේ ලොරි පොඩ්ඩාව රත්නපුර සිට කළුතරට ගෙන යාම කර ගැනීමට හැකි බවයි.

 මන්ද රෑ 9.00 ත් පාන්දර 4.30 ත් අතර පානදුරෙණ් රත්නපුරට පැමිණීමට පොදු ප්‍රවාහන සේවාවක් නොමැති බැවින්ය. ලොරි පොඩ්ඩා කළුතරට ගෙන ගිය පසු ආපසු පැමිණීමට සිදුවන්නේ ගිය ආකාරයෙන්ම වන පානදුර හරහාය.

එහෙත් මා  ලොරි පොඩ්ඩාව කිසිවෙකු අතට මොහොතකට හෝ පත් කිරීමට හිතේ කිසිදු මනාපයක් නොවීය. එම අකමැත්ත, අමනාපයට හේතුව හුදෙක් ලොරි පොඩ්ඩාට ඇති දැඩි ආදරය ලෙංගතුකම නිසා නොවන්නට තෙශාගේ මිතුරාගේ රියැදුරු භාවයේ අඩු පාඩුවක් හෝ විශ්වසණීයත්වයේ ගැටළුවක් කරණ කොට ගෙන නොවේ.

මා සිතා සිටියේ රත්නපුරයට කයාක ප්‍රවාහණයෙන් පසු මා කළුතර මාගේ මිතුරෙකුගේ නිවසට ලොරි පොඩ්ඩා ඇරළවා නැවත රත්නපුරට පැමිණීමටය. නමුත් රත්නපුර සිට කළුතරට ගෙඩි පිටින් කිලෝමීටර 70 ක් පමණ වේ යැයි සිතන විට එය කල නොහැක්කක් බවත් කලත් එය දැඩි වෙහෙස කාරී හා කාලය නාස්ති වන කට යුත්තක් බව මා හටම පසක් විය. 
පසුව තෙශාන්ත හා මා අතර; අපහසු තාවයෙන් වුව  එකඟ තාවයකට එළඹුනේ ලොරි පොඩ්ඩා සුසන්ත වෙතින් කළුතරට ඇරළවීම පමනක් වුවත් අවසාන හෝරාව වන විට එය තරමක් වෙනස් විය.
ඒ මෙසේය: මමත් පසිඳුත් රාත්‍රී එනම් 15 වන දින9.00 පමන; අවසාන සැකසීම් වල යෙදෙන විට අහස දෙදරවා, මහ පොළොව කළම්භවා, වා තලය දෙබෑ කරමින් මතුවූයේ තෙශාන්ත මුල්කිරිගලය! එසේ නොවුනා නම් ඒ තෙශාන්ත නොවේය!

ඒ ඔහුගේ සාමාන්‍ය චර්‍යා රටාවය. ඔහු පැමිණියේ මහවැළි යන්නට පොරොන්දුව අවසාන මොහොතේ පොල්ල තැබූ  ප්‍රියන්ජන් සිල්වාගේ පජේරෝ රථයෙනි. ඒ තනිවමද නොවේ. මෙතෙක් නමින් පමනක් දැන සිටි "සුසන්ත" ද කැටිවය.
 රාත්තල් 300 ක ආදරයක් පුදන "අසන්ධිමිත්තා" තරම්ම විශාල නොවුනත්; සුසන්ත; හයෙ  නැතත් හතරේ ඩෑල් එකකි. අත්දෙක පුරා නොසිටියේ තාරා හොටක් සහිත ප්ලැටිපස් හා කුහුඹුවන් ඇහිඳ කන ආඩ්වාර්ක් පමණි! කනේ කඩුක්කමකි! කොන්ඩය ද බැඳලාද කොහෙද?


 සුසන්ත වගේ(ම) පොරක්!


නොහොටියානම් නොහිටියේ මුං දෙන්නා පමණි.! 
තාරා හොටක් ඇති ප්ලැටිපස් හා කුහුඹුවන් ඇහිඳාගෙන කන ආඩ්වාර්ක්.


ඇඟට හිරවෙන්නට ඇඳි ටීෂර්ට් එකකින් හා දණ හිස ලඟට දික් වූ කොට කලිසමකින් හේ විළිවසාගෙන පැමිණ තිබුනි. 

"සුසා මෙන්න භාන්ඩෙ . . . !?" තෙශා ලොරි පොඩ්ඩාව සුසාට දැක්වූයේ ටවුමේ මස් කඩේ මුදළාලිට හරකෙකු පෙන්වන බ්‍රෝකර් කෙණෙකු මෙනි.


මා ලොරි පොඩ්ඩා ඉස්සරහින් හිට ගත්තේ තරුණ ළමිස්සියක් ආවරණය කර ගන්නා තාත්තෙකු පරිද්දෙනි. ලොරි පොඩ්ඩා මා දෙස බලා සිටියේ මා කුමක් කරණ්නේදැයි සිතා ගත නොහැකිවය. සුසා ලොරි පොඩ්ඩාට ඉව කලේ එතරම් කැමැත්තකින් නොවේ.

ලොරි පොඩ්ඩා කයාක දෙකද පිට මත පටවා ගෙන නොසෙල්වී සිටියි. 

"මචං මූට බැරිලු මේක කළුතරට දාලා බස් එකේ කොළඹ එන්න. මූ  අපිව දාලා රත්නපුරෙන් ගෙදර ඇවිත් ඉරිදට අපිව ගන්න කළුතරට එයි. අවුලක් නෑනේ?"

"අම්මට සිරි ඒ කියන්නේ මේ සුසාද මොකාද කියන පෝරිසාදයා; ලොරි පොඩ්ඩාව රත්නපුරේ ඉඳන් කොළඹ ගෙනත් ආයෙ කොළඹ ඉඳන් කළුතරට ගෙනියන්න දෙන්න වෙනවාද?  මගෙ අම්මෝ මේකා මගෙ ලොරි පොඩ්ඩාව අපයෝජනය කරයි! මේකට මම එකඟ උනත් මගේ හදවත එකඟ කර ගන්න කොහොමත්ම බැරිවේවි!මේක හරියන වැඩක් නෙවෙයි!" මම මටම කියා ගත්තෙමි!


"අයියෙ බැරිද මේ දෙක ඔයාගෙ කැබ් එකේ දා ගන්න . . .?"

සුසා තෙශා දෙස හැරෙමින්ම විමසුවේය.

 දන් හවස් වනතුරු තෙශාන්ත සමග මා එකඟ වී සිටියේ පාන්දර යන්නට සිතා සිටියාට පැයකට කළින් එනම් පාන්දර 2.00 නිවෙසින් පිටත් වීමටය. මන්ද ලොරි පොඩ්ඩාව කළුතරට ගාල් කොට සුසන්තට ආපසු කොළඹට උදේ 7.00 වන විට පැමිනීමට ඉඩ අවකාශ සැපයීමටය. ඒත් දැන් ගහෙන් ගෙඩි එන්නැහැ තෙශා කියන්නේ වෙන අපභ්‍රංසයකි! මට ටික වෙන්න ගිනි කණ පැන ගෙන එමින්ය!

කොහොමටත් ලොරි පොඩ්ඩාව පැදවීමට මා කිසිවෙකුට වත් ඉඩ දෙන්නේ දැඩි අපහසු තාවයෙනි! 

 " මචං මේක හැම තැනම හිටිනවා. හැමෝටම ගෙනියන්න බෑ! තාම හදන ගම්න් නේ තියෙන්නේ! මේකෙ තියෙන සර්වාංග ලෙඩ ටික දන්නේ මමනේ. මාත් මේක අටව ගෙනනෙ දුවන්නේ!" 

මා කටට ආ විස්තරේ පත්තරේ දැම්මේය. ඊට හරියටම සතියකට පෙර මමත් මධුෂානුත් කඩවතින් රාත්‍රී 9.00 ට පිටත් වී හම්බන්තොට ගොස් පසු දින උදේ වැඩට යන්නට කොළඹ ආවේ ලොරි පොඩ්ඩා සමගින් බව තෙශාට අමතක වුනු සේය!

තවත් දෙබස් කිහිපයක් ඒ මේ අතට ගමන් ගනිද්දී මා දැඩි තීරණයක් ගතිමි.

"හරි කවුරුත් එපා. මම වැඩේ කර ගන්නම්! උඹ හෙට උදේ 6.00 වෙන කොට රත්නපුරේ මහ සමන් දේවාළෙ ලඟට වරෙං තෙශා. එච්චරයි මම ගේම ගහන්නම් කොහොම හරි. පසිඳු මල්ලි දැං නිදා ගන්න වෙලාවක් නෑ. දැං පිටත් වෙමු. මම ට්‍රක් එක කළුතරට දාලා එන්නම්!


" හරි ඕ කේ මචං! අපි යං සුසා!" තෙශා ආවටත් වඩා වැඩි වේගෙකින් Mitsubishi 4D56 ඉන්ටර් කූලර් ටර්බෝ එන්ජිම යටිගිරියෙන් කෑ ගස්සවමින් ඉගිල ගියේය.  ඒක්ෂණයෙන් මා ඇනෝපිලිස් අමතූවෙමි. ඌ ද එකෙන්ම සෙට්ය. 

මමත් පසිඳුත් ඇනෝ ලාගෙ ගෙදර යද්දී ඇනෝ තම පියාට තෙලක් බෙදමින් විය.

"නෑ! නෑ!! ඒ වයිට් වෝටර් රාෆ්ටින්නේ!? මේක මේ  අපි පොඩි බෝට්ටුවක් පදිනවා එච්චරයි! නෑ නෑ අවුලක් කොහෙත්තම නෑ!" 

ඇනෝගේ හීන් හඬ මිදුලටම ඇසෙයි!
වැඩි ප්‍රශ්න කිරීම් වලට හසු නොවී අප තිදෙන ඇනෝ ගේ නිවසින් පැන ගෙන රාත්‍රී 10.30 ට පමන ගමන ඇරඹූවෙමු.

සියළු බඩු මුට්ටු ආම්පන්න ඇඳුම් ආදී එකී මෙකී නොකී සියල්ල අතුරිණ් තෝරාගත් අත්‍යාවශ්‍ය යැයි හැඟුණු දේද කයාක දෙකද පටවා ගත් අප වෑබඩින් ඇඹරළුව හරහා වැලිවේරියටද එතැනින් වතුරුගම හේනෙගම; සේකරගෙ උපන් ගම්පියස වන තුං මං හංදියද පසු කරමින් කරමින් ය.   
කිරිඳිවැලට ආසන්නයෙදී  නවතා බිමට බැස සියල්ල හදවතට ප්‍රථ්‍යක්ෂ කරගෙන රී ලෝඩ් එකක්ද දා ගනිමින්ම කිරිඳිවැලට ආවෙමු.පසු කරණ කිලෝමීටරයක් කිලෝ මීටරයක් පාසා රස කතා කියමින්ද; ලබන අගෝස්තුවේ දකුණු අප්‍රිකාවේ Kruger National Park ආයතනය වෙත; Field Guide Association of South Africa - FGASA level 1 පාඨමාලාව සඳහා යෑමට නියමිත පසිඳුගේ එම විස්තරද අසමින් අප තිදෙන ගමන් ගනිමින්ය. 



මා ඇනෝ ගෙන් ලබාගත් රී ලෝඩ් එකක් හෙවත් බුලත් කොලයක් හා පුවක් කෑල්ලක් හපමින් ලොරි පොඩ්ඩා පදවමින්ය. 

ජීවිතයේ තවත් සොඳුරු අත්දැකීමක් අභියස සිටිමින් පාසල් වයසේ තුරුණු යෞවනයන් මෙන්; අප නිදහසේ ;  ටර්බෝ චාජරයකින් සවි ගැන්වෙන එන්ජිමකින් බලගැන්වෙන ෆෝ වීල් ට්‍රක් රියක නැගී මහ රාත්‍රිය ඉරා දමන වොට් 200 ක එළියකින් ගමන් ගනිමින්ය. හෙට දින අපගේ ජීවිත අවිනිශ්චිතය.
මේ මොහොතේ සුව පහසු ඇඳ ඇතිරිල්ලක් මත සුව දායක නින්දක වෙසෙන සිටුවරයෙකුගේ ජීවිතයට අපේ ජීවිතවලට වඩා වැඩි ලංසුවක් දෙවියන් හෝ මාරයා තබාවිද? 
කොහෙත්ම නැත! එකම මිළකි ! 
අද පරිස්සමින් තම සයනයට ගිය කී දෙනෙකුගේ ජීවිත් ඉරණම එම සුව යහන මතම විසඳේවිද? 
එහෙත් අපේ ජීවිත වල අවසානය වඩා සුන්දර වනු ඇත. අප මිය ගියද ඒ ජීවිතයේ අතිශය සුන්දර මතක රොත්තක් සමගය!
 එසේම අප ගැන කතා කරණ්නට යමක් තියේවි.

මද්දුම බණ්ඩාරගේ විනා ඔහුගේ සොහොයුරාගේ නම අපට මතක නැත!

කිරිඳිවැලෙන් අවිස්සාවේල්ලට යන්නට අප තොරා ගත්තේ අමිතිරිගල හරහා වැටුනු මාර්ගයය.

තනි කෙලින් හා යාන්තමින් වංගු වැටුනු පුළුල් පාරේ අප තරමක වැඩි වේගයක් රඳවා ගනිමින් ගමන් කළෙමු.
 32 X 11.50 X 15 ටයර මගින් ඉපැදුනු හඬ ගමනට  එක් කලේ තීව්‍ර ජවයකි. 
එය එන්ජිමේ හඬ අභිබවා අවට වා තලය සිසාරා පැතිර ගියේය. Nissan TD 27 ටර්බෝ චාජරයෙන් බල ගැන්වෙන එන්ජිම එකම හඬක් නගමින් ය.

 එය කනට මිහිරි හඬකි. වේග පහේ ගියර පෙට්ටිය; එන්ජිම මහන්සි නොකලේය!

 තරුණ එන්ජිම  හා අළුතින් එක්කල වේග පහේ ගියර පෙට්ටිය;  වයසක ලොරි පොඩ්ඩාට නව ජීවයක් ලබා දෙමින් ය. අප තිදෙන ග්‍රාම්‍ය නොසරුප් වදනින් අලංකාරවූ කතා කියමින් උස් හඬින් හිනා වෙමින් යමින් වන්නෙමු. 

ඔව් එය  සුන්දර ගමනක්! අතිශය සුන්දර ගමනක් . . . . . . . !


අමිතිරිගල පසු කොට ගුරුගල්ල තල්දූව හරහා අවිස්සාවේල්ලට පැමිණි අප රත්නපුර දෙසට හැරුණෙමු.  






තවත් නවමු අත් දැකීමක් සමගින් . . . . ළඟදීම . . . . !



Thursday, April 25, 2019

136. ජාතිය රණ් විමනක් වේ !


සියළුම මිනිසුන් හොමෝ සෙෆියන්ස් සෙෆියන්ස් වූවාට  එක් එක් ප්‍රභේධයන් ගේ  සමේ වර්ණය, භාහිර ස්වරූපය, කථා කරණ භාෂාව වැනි කරුණු මත පිහිටා එක් එක් ජාතීන් බිහිවී ඇත.
මෙයට; පොදු ඉතිහාසයක්, භූමි ප්‍රදේශයක්, සංස්කෘථියක්, සිරිත් විරිත්, ගති පැවතුම් වැනි බොහෝ සමාන ලක්ෂණ එක් විය හැක.

කිසිවෙකු මොන යම් ආකාරයක වෙහෙසක් ගත්තද ජාතීන් අතර එකිනෙකාට ඇති අනන්‍යතාවය නැතිකල නොහැක. එසේම එසේ කිරීමට කිසිවෙකුට හෝ සාධාරණ අයිතියක්ද නැත්තේය.

රට දැය සමය යනු රටත් ජාතියත් ආගමත් යන ත්‍රිවිධ කාරණාය. පසුගිය කාලය පුරාවට සමාජ මාධ්‍ය ඔස්සේ පට්ට ගැසූ මේ ත්‍රිවිධ කාරණා ගැන නව මාණයකින් බැලීමට කරුණු කාරණා අද වන විට යෙදී ඇත.

එක් එක් පුද්ගලයාට අනන්‍යවූ රටක්ද ජාතියක්ද ආගමක්ද ඇති බව එක්සත් ජාතීන්ගේ ප්‍රඥ්ඥප්තියෙන්ම පිළිගත් සාධකයකි. ඒ තුලින්ම ලෝකයේ ඕනෑම පුද්ගලයෙකු හට තමාටම වූ රටක්ද තමා අයත්වූ ජාතියක්ද  තමා අදහනවා හෝ පිළිගන්නවානම් ආගමක්ද ඇත්තේය.

තමාට නිවැරදිව පෙන්වීමට පියෙකු නොමැති වුවද පෙන්වීමට මවක් ඕනෑම අයෙකුට සිටියි. එම මවට ආදරය කිරීමට කිසිවෙකු හට කිසිවෙකු වෙත බල පෑමක් සිදු කර ලීමට සාධාරණ මෙන්ම සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැතිවා සේම ඔහු හෝ ඇය තම මවට ආදරය කිරීම හෙලා දැකීමට හෝ එයට අකුල් හෙලීමට කිසිවෙකුට අයිතියක් නැත!

එසේම තමාගේ රටට, ජාතියට, ආගමට කිසිවෙකු ආදරය කරණ්නේ නම් අන් අයෙකු හට එය හෙලා දැකිය නොහැක.

තමා අවජාතක වූ පමණින්; අන් සියල්ලෝම අවජාතක නොවන සේම තමා ; තම රටට, ජාතියට හෝ ආගමට ආදරය නොකල පමණින් එය අන් අයද නොකල යුතුය යන මැයෙන් සිතුවද ප්‍රාකශ නිකුත් කිරීම කිසිවෙකුට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නැත!

රටට, ජාතියට හෝ තම ආගමට ආදරය කිරීම ගෝත්‍ර වාදයක් නො එසේ නම් දූපත් මානසික තත්වයක් සේ සමාජ මාධ්‍ය තුල ලියනු අප දැක ඇත.
මෙසේ ලියන බොහෝ දෙනා දැන සිටියද නැතුවද ලෝකයේ රටවල් 50 කටත් අධික සංඛ්‍යාවක් දූපත් වේ. ඒවා අතර එංගලන්තය, ජපානය, නවසීලන්තය, පිලිපීනය, තායිවානය,සිංගප්පූරුව, ෆිජි වැනි රටවල්ද අයත්වේ. ඔවුන් සියල්ලෝම ගෝත්‍ර මානසිකත්වයෙන් යුක්ත වුන්ද?

එක් එක් රටට හා ජාතියට හිමි වූ සංස්කෘථියක් වේ. සමහර රටවලට හිමි සංස්කෘථිය සැකසී ඇත්තේ එරට වෙසෙන ජාතීන් හෝ ආගම් කිහිපයක සම්මිශ්‍රණයක් තුළිණි. එම සම්මිශ්‍රණය සිදුවන්නේ කාලය සමගය. මෙසේ ආගම් කිහිපයක බල පෑම නිසා එක් ජාතියක හෝ ජන කොට්ඨාශයක නො එසේ නම් රටක සංස්කෘථිය සැකසී තිබිය හැක.

වරෙක මර්සිලීන් ජයකොඩි පියතුමා පවසන්නේ ශ්‍රී ලංකාව තුල වෙසෙන කිතුණුවන්ගේ ආගම ක්‍රිස්තියානි වුවද සංස්කෘථිය බෞද්ධ බවය.

බොහෝ වෙනත් රටවල ජාතීන් විසින් අපව අගය කරණ; අපගේ සිනහව, සහකම්පිත භාවය, ආගන්තුක සත්කාරය වැනි වටිනාකම් පරපුරකින් පරපුරකට ගලා යන්නේ එම සංස්කෘථිය තුලින්ය.

මේ කිසිවක් තුල වටිනාකමක් ගැඹුරක් නැතැයි කියා කිසිවෙකුහට තර්කයක් ගොඩ නැංවිය හැකි වුවත් එයින් සමාජ ප්‍රගමනයට වන්නාවූ යහපතක් නොමැත.
ආගමක් අවශ්‍යය නොවේ කියා කිසිවෙකුට තර්ක කල හැක. එහෙත් ආගමක් නැති කලෙක සමාජය වඩා සුන්දර වේය යැයි පෙන්නුම් කල නොහැක.

ආගමක් යනු කටු කම්බි වැටක් ලෙස වරදවා නොගන්න. එසේම සියළුම ආගම් තිබිය යුත්තේ "මනුෂ්‍ය ආගම"තුල බව සෑම ආගමකම සිටින්නවුන් ප්‍රථ්යක්ෂ කර ගතයුතු කරුණකි. මිනිසත් බවට නිගරු කරණ කිසිදු ආගමක්; "ආගමක්" නොවනු ඇත. මිනිසුන් සියල්ල දෙවියන් වහන්සේගේ නිර්මාණ ලෙස ඉගැන්වෙන ආගම් වලින්ද බොහෝ විට කරණුයේ අනෙක් ආගමිකයින් නො එසේනම් ජාතීන් වෙත බල පෑම් ඇති කිරීමයි.
මෙය ජාති වාදය හෙවත් "තම ජාතිය ඉදිරියේ අන් ජාතීන් දෙවෙනි " යන සිතුවිල්ලයි.

තමාගේ ජාතියට ආදරය කල පමණින් කිසිවෙකු ජාතිවාදියකු නොවේ. එසේම ජාතිවාදීන් ඉදිරියේ හෝ වෙනත් ජාතියක් ඉදිරියේ කිසිවෙකු ඊට  දණ නැමිය යුතුද නොවේ.

තම මව හා පියා තමා කෙරෙහි ආදරයකින් කරුණාවකින් මෙත් සිතින් කටයුතු කිරීම, කැපවීම මමත්වය ලෙස අර්ථ දැක්වෙන අවස්ථා දැකිය හැක.
එහෙත් දරුවකු වෙනුවෙන් සැබෑ වූ දාරක ප්‍රේමයකින් යුතුව; ඒ වෙනුවෙන් කැපවුනු දෙමව්පියන් ඇත්තේම නැතිද?

කිසිම රටක කිසිම ජාතියක් හෝ ආගමක් විසින් අන් ජාතියක් පෝෂණය කිරීමට උනන්දු වන්නේ වත්, වෙහෙස වන්නේ වත් නැත.ඔවුන් සෑම සියල්ලෝම වෙහෙසෙන්නේ තම ජාතිය වෙනුවෙන් විනා අන් ජාතීන් ගැන නොවේ.

බොහෝ විට ජාතිකත්වය රඳා පවතින්නේ භාෂාව මතය. නමුත් බොහෝ විට අප ජාතිය යන්න අර්ථ දැක්වීමට රට මූලික කර ගනු ලබයි. අමෙරිකානුවන්, බ්‍රිතාන්‍යයන් යනාධී වශයෙන්.

එවිට සිංහලයින් යනු කවුරුහුද?
 ඔවුන් ශ්‍රී ලාංකිකයින් වූ පමණින් ශ්‍රී ලාංකිකයින් සියල්ලෝම  සිංහලයින් නොවෙති. සමස්ථ කුලකය ශ්‍රී ලාංකිකයින් වූ පමණින් සියල්ලෝ සිංහලයින් නොවෙති.සිංහලයින් යනු සිංහල භාෂාව තම මව් භාෂාව ලෙස උසුරුවන පිරිස ලෙස අර්ථ දැක්විය හැක.

එවිට දෙමළුන් යනු දෙමළ කතා කරණ පිරිසද?

ලාංකික මුස්ලිම්වරු තම මව් භාෂාව ලෙස භාවිතා කරණ්නේ ද්‍රවිඩ භාෂාවය. ඒ නයින් ගත් කල ද්‍රවිඩ භාෂාව කතා කල පමණින් ඔවුන් ගේ ජාතිය දෙමළ වන්නේ නැත.

ඔබ් කිසියම් මුසල්මානුවෙකු වෙතින් "ඔබගේ ජාතිය කුමක්දැයි ?" විමසුවහොත් ඔහු ප්‍රාකාශ කරණ්නේ තමා මුස්ලිම් වන බවය. නමුත් මුස්ලිම් යනු රටක් හෝ භාෂාවක් නොවේ. එය ආගමකි.

බුද්ධාගම ලියැවී ඇති භාෂාව පාලි මෙන් මුස්ලිම් ආගම ලියැවී ඇත්තේ අරාබි භාෂාවෙනි. පාලි භාෂාව මල භාෂාවක් වුවද අරාබි භාෂාව අදද ජීවත්වන භාෂාවකි.

සිංහලයින් හා ද්‍රවිඩයින්  ජාතිය ලෙස භාෂාව සැළකුවද මුසල්මානුවන් ජාතිය ලෙස සලකන්නේ ආගමය. මෙය ලෝකයේ සෑම රටක් තුල ජීවත්වෙන මුස්ලිම්වරුන් තුලින් දැකිය හැක්කක් නොවනු ඇත. එහෙත් අපේ රටේදී එය එලෙසම වේ.

භාෂාවක් ජාතිය ලෙස ගත් පමණින් එය අන් ජාතියක් අතික්ක්‍රමණය කිරීමට නොයන මුත් ආගමක්  ජාතියක් ලෙස ගත් විට එමගින් අන් ජාතියක් අතික්‍රමණය කිරීමට ඇවැසි ඉන්ධන හා පිටුවහල සැපයේ.

යුරෝපියයන් රටවල් නතු කරගැනීමෙන් පසුව උත්සුක වන්නේ ඔවුන්ගේ ආගම ප්‍රචාරයට විනා භාෂාව ව්‍යාප්ත කිරීමට නොවේ. 
යුරෝපීයයො අපරට යටත් කර ගත් පසු මුහුදු බඩ පෙදෙස් වල ජීවත් වූ සාමාන්‍ය ජනතාව වහ වහා තම ආගමට බඳවා ගැනීමට වෙහෙස වූවාට ඉංග්‍රීසි භාෂාව ව්‍යාප්ත කිරීමට එතරම් වෙහෙසක් ගත් බවක් නොපෙනේ.

කතෝලික ආගම වැළඳ ගත්තවුනට තාන්න මාන්න දී ප්‍රථික්ෂේප කල වුන් හට තාඩන පීඩන හිරිහැර කලද;  ඔවුන්ගේ භාෂාව උගෙන නොගත් පමණින් කල බලපෑමක් ගැන අසන්නට ලැබෙන්නේ කළාතුරකිණි!

රටක් හෝ භාෂාවක් තම ජාතිය ලෙස සළකන ජන ප්‍රජාවක් ගත් කල ඔවුන්ගේ සංස්කෘථිය යනු වෙනයම් වූ කාරණයකි.  මන්ද රටක් විසින් හෝ භාෂාවක් විසින් ජන සමූහයා වෙත ඉගැන්වෙන උගන්වන දෙයක් නොමැති බැවින්ය.භාෂාවේ ව්‍යාකරණ රීතීන් විනා!

එහෙත් ආගමක් තම ජාතිය ලෙස පිළිගන්නා ජන ප්‍රජාවක් වෙත එකී ආගම හෝ දර්ශනය විසින් උගන්වන චර්යා රටාවක්, ක්‍රියා පිළිවෙතක්, විශ්වාසයන්,පිළිපැදිය යුතු හා අත්හල යුතු දෑ වැනි අටෝ රාශියක් කරුණු පවතී.
මේ නිසාම එම ජන ප්‍රජාව තමා අයත්වන ප්‍රාධාන කුළකය  වන රට හෝ භාෂාව අභිබවා යන පෞර්ෂයක් ආරෝපණය කර ගනු ලබයි.

මෙය එකම පාසැලකින් ඉගෙන එකම විශ්ව විද්යාලයකින් හදාරණ්නාවූ පාඨමාලා කරණ කොටගෙන තම චර්‍යා රටාව හා විඥ්ඥානයට සුවිශේෂී වූ ආරෝපණයක් ඇතිකර ගන්නා පිරිසක් මෙනි.
මෙනිසාම ඔවුන් සිතන පතන ආකාරයද හැසිරෙන ආකාරයද ගත කරණ ජීවන රටාවද සමස්ථ ධාරාවෙන් වෙනස් වේ.
"ජාතිය යනු ගෝත්‍ර මානසික තත්වයකි!" යන්න; ඔවුනට ඒත්තු ගැන්වීමට වඩා පහසුවෙන් රට හෝ භාෂාව පදනම් කරගෙන ජාතිකත්වයක් සකසා ගත් උන් වෙත පිළිගැන්වීමට හැකියාවක් ඇත.
මන්ද ඔවුන් හට තම ජාතිය යන සංකල්පය මගින් තමන් පිට පැටවුනු දෙයක් නොමැති බැවින්ය.
එනිසාම  "ජාතිකත්වය" යනු කිසිදු හරයක් නැති ගැඹුරක් නැති සංකල්පයක් ලෙස ඔවුනට දැක්විය හැක.
මෙම ප්‍රපංචය තුල දුර්වල වන්නාවූ ජාතිකත්වය යටපත් කරගැනීමට වෙනත් ජාතියකට පහසු වේ.
පෙරකී අන්දමේ ආගම මූලික කරගත් ජාතියක ඇති ආක්‍රමණශීලීත්වයට මෙවන් ජාතියක් පහසුවෙන් ගොදුරුවේ.
මෙතෙක් කලක් හෝ සිංහල ජාතිය හා ද්‍රවිඩ ජාතිය; ජාතීන් ලෙස කිසියම් අනන්‍යතාවයක් ඇතිව සිටින්නේ ඔවුන් බෞද්ධ, ක්‍රිස්තියානි හා හින්දු ආගම් වලින් ලබන පෝෂනයෙන් විය හැක.
ගෝත්‍ර මානසිකත්වයක් යනු එක් ජන ප්‍රජාවක් සතු අනන්‍යතාවය වෙනත් ජනප්‍රජාවක් වෙතින් යටපත් කර ගැනීම ලෙසද සිතිය හැක.
මෙනිසාම අදවන විට ශ්‍රී ලාංකික ජාතිකත්වය පසෙකින් තබා සිංහල හා ද්‍රවිඩ ජාතිකත්වය මුස්ලිම් ජාතිකත්වයෙන් බේරා ගැනීමට කාලය පැමිණ ඇත.
පසුගිය කාලය පුරාවට සිංහලයින්ගේ "ගෝත්‍ර වාදය" ගැන ලියූ දනා මේ වන විට තරමක හෝ ඉන් අපගමනය වී ඇති සේයාවක් පෙනෙයි.
එසේම මහා පොදු සාධකය තුල තම තමන්ගේ ජාතිකත්වය පිළිබඳ ජාතිවාත්සල්‍යයයෙන්යුත් පිරිසක් සිටි පමණින් එම රටට සිදුවන මහා හානියන් නොමැත. මන්ද ජාතිවාත්සල්‍යය යනු ජාතිවාදයට බොහෝ ඉහළින් පිහිටි හැඟීමකි.

අප අපගේ මවට ආදරය කල පමණින් අන් මවකට වෙන අසාධාරණයක් නොමැත;
සාධාරණයක්, අයිතීන් සුරැකීමක්, සහකම්පනයක් විනා!



Tuesday, April 23, 2019

135. මරු (පෙනි පෙනි කියූ) කියුම් . . . . . !








මේ ගැන කතා කිරීම ආච්චිට හාල් ගරනවා වැනි වැඩකි. මන්ද කටේ දත් නැති ආච්චිට හාල් ගරා වැඩක් නැත. එසේම හිතට එන අදහස් ලියා තැබීමට ගන්නා වෙහෙසක් විනා මෙහි කිසියම් හෝ හරයක් නොමැත!

ප්‍රවෘථි හෙවත් නිව්ස් ලියනා ක්‍රම වේධ දෙකක් වේ.
1. ආවෘථ පිරමීඩ න්‍යාය.
2. අනුපිළිවෙල න්‍යාය.

මම මේ ලියන්නේ ඉන් එකකටවත් අදාල නොවන මගේම න්‍යායකින් ය. එනම් "අපිළිවෙල න්‍යායයෙන්" ය! එනිසාම මෙහි එන චරිත මා පෙලගස්වා ඇත්තේද අපිළිවෙලට විනා කිසිදුහෝ ක්‍රමවේධයකට නොවේ.

මේ දිනවල බෝම්බයෙන් මියගිය ප්‍රමාණයටත් වඩා වැඩි සංඛ්‍යාවකින් මීඩියා සැණකෙළි පවත්වමින් ඇත. මේවා තුල කියැවෙන්නේ "මරු" කියුම්ය. "මරු" කියුම් යනු අගනා කියුම්ද, මරුවාගේ කියුම්ද, මරු දුටු විට කියවෙන කියුම්දැයි කියා මහාචාර්ය ජෙ බී දිසානායකගෙන් හෝ ජනප්‍රිය බණ්ඩාරගෙන්  ( මහාචාර්ය සරත් විජේසූරියගේ "මගේ නඩුව ඉවරයි" පොතෙ එන චරිතයක්.) අසා දැන ගත යුතුය.

1. මල ගෙදර ගෘහ මූලික අති උතුම් මැල්කම් රංජිත් පියතුමා: "මේ සිදුවීම කල කිහිපදෙනා පිටුපස සිටින බලවේග සොයාගෙන නීතිය ක්‍රියාත්මක කල යුතුයි. මේ ප්‍රහාරය පිළිබඳව කලින් ආරක්ෂක අංශ දැන සිටියා යැයි දැනගත් විට අපි ඔළුවේ අත් දෙක ගසා ගත්තා".

"ක්‍රිස්තියානු කටයුතු ඇමතිගේ ආරක්ෂක අංශය වත් ඔබ වහ්න්සේව දැනුවත් කලේ නැතිද? අවම වශයෙන් එම ඇමති වත්?"

2.හිටපු ජනධිපති,විපක්ෂ නායක මහින්ද රාජපක්ෂ: "සියළුම ප්‍රභූ ආරක්ෂක අංශ මේ ප්‍රහාරය පිළිබඳව දැන සිටියා. කොටින්ම මගේ ආරක්ෂක ප්‍රධානී පවා! ඒත් මීට නිසි පියවරක් ගැනීමට "රජය" අපොහොසත් වුනා."
මාධ්‍ය වේදියෙක්: "ඔබගේ ආරක්ෂක ප්‍රධානි දැන සිටියා නම් ඇයි ඔබ ඊට පියවරක් නොගත්තේ?"
මහින්ද රාජපක්ෂ: "ඒයා මටත් හොරෙන් ඊට පිළියම් යොදලා! මටවත් කිව්වේ නෑ"

"තමාගේ සේවා දායකයාහට, විපක්ෂ නායකතුමාහට, හිටපු ජනාධිපතිට එවන් ප්‍රහාරයක් පිළිබඳව, අමානුෂික අතිශය භයංකර, ත්‍රස්ත ප්‍රහාරයක් පිළිබඳව දැනුවත් නොකර සිටි වරදට ඔබගේ ආරක්ෂක ප්‍රධානිට එරෙහිව ඔබ කිසියම් ක්‍රියා මාර්ගයක් ගන්නේද? එසේ ඔහු එය රහසක්ව තබා ගත්තා යැයි අපට පිළිගන්නට ඔබට කිව හැකිද?"

3. විමල් වීරවංශ: රජය විසින් මෙහි  වගකීම බාර ගත යුතුයි. මෙම ප්‍රහාරයට සම්බන්ධ  ඊබ්‍රාහිම්; පසුගිය මැතිවරණයේදී ජනතා විමුක්ති පෙරමුනේ ජාතික ලැයිස්තුවට නම් කොට තිබූ අයෙක්.

"මෙම ප්‍රහාරය පිළිබඳව දැන සිටි රජයට මෙන්ම විපක්ෂයට සම්බන්ද අන් දේශපාලකයින් හට මෙහි වග කීමෙන් ඈත්විය හැකිද?"

4. විජිත හේරත්: මෙහිදී පටු දේශපාලන අරමුණු වලින් තොරව කටයුතු කල යුතුයි!

"අන් අය ලද ආරංචිය ඔබ දැන නොසිටියේද? ඊබ්‍රාහිම් පිළිබඳව ඔබ කිසියම් හෝ කරුණක් දන්නේද? ඔහු ඔබගේ පක්ෂයේ ජාතික ලැයිස්තුව තුල කවදාහෝ නම් කෙරී ඇතිද? එය එසේනම් ඒ ගැන කතා කිරීමට ඔබට සදාචාරාත්මක අයිතියක් නොමැතිද?"

5. කැබිනට් ප්‍රකාශක රාජිත සේනාරත්න: "මේ ගැන රජයක් විදියට කණගාටු වන්නෙමු. මේ ගැන දැනුවත්ව සිට ඊට නිසි පරිදි කටයුතු නොකල පොලිස් පති ඉල්ලා අස්විය යුතුය!"

"දන්නා පරිදි ශ්‍රී ලංකා පොලීසිය පාලනය වන්නේ නීතිය හා සාමය සහ දක්ෂිණ සංවර්ධන අමාත්‍යංශයෙන්වන අතර  එහි ඇමති වන්නේ රංජිත් මද්දුම බණ්ඩාර වේ. ඔහුට මෙය අදාල නොවන්නේද? රාජ්‍ය ආරක්ෂක ඇමති රුවන් විජේවර්ධන මින් ගැලවෙන්නේ කෙසේද?" 

6. වාසුදේව නානායක්කාර: "මේ ගැන අගමැති සැකයි. මේ ගැන කලින් දැන සිට ඇයි පියවරක් නොගත්තේ?"

"ඔබ  දැන නොසිටියාද? ප්‍රභූ ආරක්ෂක අංශවලට එවන ලද ලිපිය ඔබගේ ආරක්ෂක ප්‍රධානි හට පත් නොවුනා ද? ඒ ඇයි? ලැබුනා නම් ඔබ දැනුවත්ව සිටියාද නොසිටියාද? නොදැන සිටියානම් ඒ ඇයි? දැන සිටියානම් ඊට ඔබ ගත් පියවර කුමක්ද?"

7. ක්‍රිස්තියානු කටයුතු ඇමති ජෝන් අමරතුංග: "මට කිව්වෙ නෑ! මං දන්නේ නෑ!! මං හිටියේ මඩු පල්ලියේ!

"ඔබ දැන නොසිටියාද? ප්‍රභූ ආරක්ෂක අංශවලට එවන ලද ලිපිය ඔබගේ ආරක්ෂක ප්‍රධානි හට පත් නොවුනා ද? ඒ ඇයි? ලැබුනා නම් ඔබ දැනුවත්ව සිටියාද නොසිටියාද? නොදැන සිටියානම් ඒ ඇයි? දැන සිටියානම් ඊට ඔබ ගත් පියවර කුමක්ද?"

7. හරීන් ප්‍රනාන්දු: "තාත්තා කිව්වා! ඒ හින්දා මම පල්ලි ගියේ නෑ!"

"මෙය වගකීමකින් කල හැකි ප්‍රකාශයක්ද?"

8. කබීර් හශීම්: "වනාතවිල්ලුවෙන් අතඩංගුවට ගත් අය මේ ප්‍රහරය තුලත් එක් අයෙකු හෝ ඇති. ඒ අයව නිදහස් කලේ දේශපාලන හස්තයකින්. ඒ කවුදැයි හොයන්න ඕනෑ!"

"සැකකරුවන් නිදහස් කිරීමෙන් මෙපමන කලක් ඒ පිළිබඳව හෙළිදරව් නොකලේ මන්ද?"

"ප්‍රභූ ආරක්ෂක අංශ දැන සිටි මෙම ප්‍රහාරය පිළිබඳව ජනාධිපති ලෙසට මෛත්‍රීපාල සිරිසේන දැන නොසිටියේද? දැන නොසිටියානම් ඒ ඇයි? ඊට ඔබ ගන්නා පියවර කුමක්ද? දැන සිටියානම් ඒ පිළිබඳව පියවරක් නොගන්නේ ඇයි?"

Sunday, April 21, 2019

134. ඇත්තටම මේක මහ පුදුම රටක් . . . !




උදේ වැඩට ආවේ මරණවා වගේ.
 ඉරිදානේ.
ඇමතුමක් කැන්ගරු දේශෙන් වසිකගෙන්

"තාත්ති මොනවා හරි බෝම්බ සීන් එකක්ද?"

"කවුද කියන්නේ?"

"මට මාලිංග කිව්වේ!" මාලිංග වසිකගේ පාසැලේ මිත්‍රයෙක්. දැනට ඉන්නේ ඉන්දියාවේ.

"ඉන්න මම බලන්නම්!"මේ උදේ 9.45 ට

විස්තරේ ගොඩින් දැනගත්තේ කොච්චිකඩේ පල්ලියටයි කටානෙ පල්ලියකටයි බෝම්බ ගහලා කියලා."අනේ දෙයියනේ මේවාට සිංහල බෞද්ධයන් ගෑවිලා ද?" මම මගෙන්ම අසා ගත්තා. කවුද අපෙ මිත්‍රයින් ඉන්නේ පාස්කු දවසේ පල්ලි යන?
රිද්මිකා ඩෙප්!?

9.47 ගත්තා ඇමතුම් දෙකක් රිද්මිකාට! ම්හු!

9.48. ගත්තා ගෙදරට ඇමතුමක්!

"මොකක්!? ආරංචියක් නෑ නෙ!"

"මම රිද්මිකාට ගත්තා! කිසිම ආරංචියක් නෑ!"

"එයා උඩවලව ගිහින්!"

"බලන්න අපි දන්න අයට කරදරයක්ද කියලා !"

9.48 වසික යලිත් අමතා ලොකු විස්තරයක් කියනවා.

9.49 මුදිතට ගත්තා. ඌත් කිතුණුවෙක්. උගේ වචනෙන්ම කියනවා නම් ඌ මගේ බොක්කක්!

ඌටත් අවුලක් නෑ. ඌ දන්නේත් මං කිව්වාම.

"මචං මුදියා උඹට මතකද අපි වෙන්නප්පුවේ පැත්තේ බීච් එකේ කෑම්පින් කරණකොට අපිට මාර සපෝර්ට් එකක් දුන්නු ඒ පැත්තේ 'අයියා" කෙනෙක් හිටියා. අනේ උගේ නම මතක නෑ බං! ඌ හිටියාද දන්නේ නෑ කටානෙ?"

"මචං ශාන්ත නේද? මට මේ ළඟදිත් මතක් උනා!"

9.53 අපගෙ ආයතනයේ වයිබර් ජාලයට මා පුවත මුද හැරියෙමි. "කොච්චිකඩේ පල්ලියේ බෝම්බයක් පුපුරා ගොසින්!"

10.10 ඊට පිළිතුරු ලෙස අපගේ ආයතන ජාලයේ කළමණාකාර අධ්යක්ෂක බෝම්බ පිපිරීම් සියල්ල ගැන විස්තරයක් බෙදා හදා ගෙන තිබුනි.

10.13 මා එයට පිළිතුරක් ලියමින් "ලේ දන්දීමේ කඳවුරක් පවත්වමු!"

10.19 මේ අතර ගත්තා වෙන්නප්පුවේ ශාන්ත අයියාට! ප්‍රථිචාරයක් නොමැත!

10.23 කළමණාකාර අධ්‍යක්ෂක තුමා අනුමැතිය ලැබෙමින්.

මේවන විට ගිලන් රථ විලප දෙමින් මාර්ගයේ ගමන් ඇරඹී තිබුනි.

මම පහතට දිව ගියෙමි. "රුෂාන් මල්ලී ගනිං කෝල් එකක් Blood Bank එකට!" රුෂාන්  ලේ බැංකුව දූරකථනයෙන් සම්බන්ධ කර දුන්නේය.

10.31 " හෙලෝ ඔය Blood Bank එකද? අපිට පිරිස ඉන්නවා. ලේ අවශ්‍යනම්."

"ලේ වල අවශ්‍යතාවයක් තියෙනවා. ඒත් අපිට එවන්න පිරිසක් නැහැ. මෙහාට ඇවිත් දෙන්න පුළුවන්නම් වටිනවා. O Negative අය ඉන්නවාද?"

"ඔව් මම O Negative! මම දැන්මම එන්නම්!"

10.33 "හෙලෝ අපි Blood Bank එකෙන් කතා කරණ්නේ! ඔයාද කතා කරලා ලේ දෙන්න පුළුවන් කිව්වේ? අපිට ලේ ඕනෑ. දැන්මම එන්න!"

"මල්ලි රුෂාන් මට දෙතුන් දෙනෙක් සෙට් කරලා දියං! මම යනවා Blood Bank!!

10.37 "තාත්තී ඔයා හොඳින්ද?"
"ඔව් දුවේ අවුලක් නෑ! ස්තූතියි!!"

10.38 යලිත් ලේ බැංකුවෙන් ඇමතුමක්!

10.41 "හෙලෝ සර්! මම අපෙන් තුන් දෙනෙක් අරණ් යනවා Blood Bank එකට!"මා අපගේ ආයතන ප්‍රධානිව දැනුවත් කලෙමි.

"හරි ඔයා යන්න! මම බලන්නම් අපිට මොනවාද තව කරණ්න පුළුවන් කියලා!"

10.50 ලොරි පොඩ්ඩා හිටියත් නැග්ගේ ත්‍රී වීල් එකක අපේම එකෙක්ගේ. මමයි, නලීනුයි, හුස්නියි, සෆ් රාසුයි පිටත් උනා. සප්පා ත්‍රී වීල් එක එලෙව්වේ විදුලි වේගෙන්.

"යකෝ ඔහොම යන්න එපා! දෙන්න තියෙන ලේ ටික වතුර වෙයි!" ඒ මම

"හිමිං යමං පොඩි එකෙක් ඉන්නවා!" හුස්නි.

"උඹේ බඩේද?" සප්පා

11.00 වෙන කොට අපි එතන. කොලටික පුරෝලා දොස්තර නෝනා ප්‍රශණ අහලා ඉවර වෙලා ඇඳට නගින කොට හරියටම 11.30.
අපි තුන් හතර දෙනා විතරයි! ඒ හින්දා සටස් ගාලා වැඩේ පටන් ගැනුනා!
මේ වෙන කොට මුහුණු පොතෙන් ඉල්ලා සිටීම් ගොඩක්!

"මීගමුවට ලේ ඕනෑ"

"අපි උදෙත් යැව්වා! මේ දැනුත් යවනවා!

11.36 ඇඳෙ ඉන්න මට කෝල් එකක්. අප්පට සිරි! කුච්චවේලිවල අමීර්ගෙන්! "මහ්ත්තයා හොඳින් නේද?" 

"අවුලක් නෑ අමීර්!"

"හරි දෙවි පිහිටයි!"


"දෙවි පිහිටයි!"


මම ඇස්දෙක පියාන මගේ මැරුණු අම්මයි තාත්තයි මතක් කරගත්තා හැමදාම ලේ දෙන කොට කරණවා වාගේ. එතැන් සිට හිතින් හිතාගත්තා මේ ලේ ලබන කෙනා සුවපත් වෙන්න කියලා!

"හරි" නර්ස් නෝනා මිහිරි හඬින් කියනවා ඇහුනේ හීනෙන් වගේ.

"අමාරුවක් නෑ නේද?"

"මුදල් අමාරුව විතරයි මිස්!" මම විහිළුවක් කලා.

"එහා පැත්තෙන් වාඩිවෙලා ඉන්න!"

මම වාඩි වෙන්න ගියා.

මොහොතකින් ලේ බැංකුවට එන පාර දිගේ එකා දෙන්නා එන්න පටන් ගත්තා. විනාඩි 10ක් 15ක් යනකොට මෙන්න:





ටික වෙලාවකින් මෙන්න අපේ ලොක්කා වයිබර් පණිවිඩයක් ගුවන් ගත කරලා!
"ලේ දන්දෙන අය ලේ බැකුව වෙත පැමිණීමෙන් වළකින්න! 
මන්ද අවශ්‍ය තරම් ලේ ලැබී ඇත - අද දෙරණ"

ඉතින් මේක පුදුම රටක් නොවේද?

(වසිකට යැව්වා මම ඇඳේ ඉන්න පිංතූරෙ! ඒකට ඌ පිළිතුරක් එවලා! ඒ ඇති මුළු ජීවිතේටම!)

"Great Thaaththi !"


Thursday, April 18, 2019

133. පොඩි හදිස්සියකට සල්ලි ටිකක් ඕනෙ!




මට නෙමෙයි,
මහරගම අපේක්ෂා රෝහලේ පණ ගැහෙන 
හදවත් වෙනුවෙන්.. 💝

කලිනුත් සල්ලි එකතු කරා නේද?? 😴
ඔව් , එකතු කරා.. 
ටිකක් නෙමෙයි හදවත උණුවෙන මිනිස්සු කෝටි 20ක්ම එකතු කරලා දුන්නා පෙට් ස්කෑන් මැෂිමක් ගන්න..
 ඒකෙන් අද වෙද්දි මාසෙට රෝගීන් 100ක් විතර පරීක්ෂා කෙරෙනවා.. 
තත්පරෙන් තත්පරේට වෙනස් වෙන පිළිකාවක ස්වභාවය තිතටම හඳුනා ගන්නවා.. 
ඒක දුප්පත් අසරණ රෝගීන්ට ලොකු හයියක්! 💪

ඒත් පොඩි ප්‍රශ්නයක් තියෙනවා..
පෙට් ස්කෑන් යන්ත්‍රයට කරන්න පුළුවන් එච්චරයි.. 
ඒ කියන්නෙ පිළිකාවක් හඳුනාගන්න විතරයි.. 🔎
ඒත් අද වෛද්‍ය විද්‍යාව හුඟක් දියුණුයි..
පිළිකාව නසන්න හුඟක් දියුණු උපකරණ
ලෝකෙ නිර්මාණය වෙලා තියෙනවා.. 😇
Tomo-Therapy & Linear Accelerators කියන්නෙ 
ඒ වගේ විශ්වකර්ම වෛද්‍ය උපකරණ දෙකක්.
ඒත් ඒවා ඉතාම මිල අධිකයි..
මේ උත්සාහය ඒ වගේ යන්ත්‍ර දෙකක්
මහරගම අපේක්ෂා රෝහලට ලබා දෙන්නයි..

• ඒ වෙනුවෙන් යන වියදම කෝටි 100ක්!
• අද දවල් වෙද්දි ඒ පින්කම වෙනුවෙන් 
ලක්ෂ 123ක් එකතු වෙලා තිබුනා..
• තව ලක්ෂ 9877ක් ඕනෙ.. 💰

ලොකු ගානක් නේද?? 😐
නෑ .. බොහොම පොඩි ගානක්.. 
ලංකාව වගේ අනුන්ගෙ දුක දැනෙන හදවත් තියෙන මිනිස්සු ඉන්න රටකට මේක බොහොම පුංචි මුදලක්. එක මනුස්සයෙක් රුපියල් 50 ගානෙ දැම්මත් මේ ගාන හොයන්න පුළුවන්..
 මේ උත්සාහය ඒ පින්කම ටිකක් වේගවත් කරන්නයි ⏳

මොකද අපි පරක්කු වෙන දවසක් ගානෙ අම්මලට පුංචි පැටව් අහිමි වෙනවා.. 
දරුවන්ගෙ මුළු ලෝකෙම වෙච්ච දෙමව්පියෝ එයාලගෙන් ඈත් වෙනවා.. 
අපි දුකින් පිරිච්ච ඒ ජීවිත වලට හිනාවක් අරන් එමු.
 ඒ වෙනුවෙන් ඔබ  වෙන් කරන රුපියල් 50ත් සෑහෙන්න වටිනවා.. 
ඔබේ උදව්වෙන් දුප්පත් මනුස්සයෙක් තමන්ට අවශ්‍ය ප්‍රතිකාර ටික නොමිලේම ලබාගනියි. 🙂

• මේක ජීවිත 40,000ක් විනාස කරපු සුනාමියෙන්
කෙටි කාලයක් ඇතුළත ගොඩ ආපු රටක්,
• ගංවතුරක්, නාය යෑමක් උනු තැනකට
පහුවදා වෙද්දී ලොරි ගණන් ආධාර පටවන් යන පින්වන්ත මිනිස්සු ඉන්න රටක්. 💪💪

එහෙව් අපිට, 
පිළිකා මාරයාව පරද්දන්න බැරි නෑ !
අපි එකතු වෙමු,
ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාසෙ එදා මෙදාතුර සිදුවුනු
ලොකුම Donation Campaign එකට! ❤

Account Name : APEKSHA CANCER HOSPITAL
Bank of Ceylon, Maharagama
Account Number : 71275069

(පුළුවන්නම් මේ පෝස්ට් වෝල් එකෙත් ශෙයාර් කරන්න ලොකු පිනක්) 🙏

මෙය කවුරුණ් විසින් ලියන ලද්දක්දැයි මා නොදනිමි. එහෙත් එහි ලියැවී ඇති දේ හොඳින් වටහා ගතිමි.  
මගේ බ්ලොගයට ගොඩ වදින ඔබ වෙතින් කෙරෙණ ආයාචනයක් ආරාධනාවක් ඉල්ලීමක්. 
මේ කටයුත්තට උර දෙමු !

23. ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්

"ගඟක් දිගේ ගිය ගමනක්" කියන්නේ ගඟක් වගේම දිග කථාවක්. මෝබි ඩික් වෙළුම් තුන අමෙරිකනු ලේඛක හර්මන් මෙල්විල් ගේ ධවල තල්මසාගේ...